เผลอใจรักท่านประธานร้าย

เธอไม่สนใจใครทั้งนั้น ไม่สนใจว่าตัวเองคือรองประธานบริษัท ไม่สนใจภาพลักษณ์ที่ต้องรักษา คืนนี้เธอคือผู้หญิงคนหนึ่งที่ต้องการระบายความอัดอั้นและพิสูจน์ว่าตัวเองไม่ได้ ‘จืดชืด’ อย่างที่ถูกตราหน้า! ขณะเดียวกัน บนชั้นลอยโซนวีไอพีที่ถูกกั้นด้วยกระจกใส มองเห็นทัศนียภาพของชั้นล่างได้อย่างชัดเจน ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีเข้มปลดกระดุมบนสามเม็ด กำลังยืนล้วงกระเป๋ากางเกงสแล็ก มองลงมายังฟลอร์เต้นรำด้วยสายตาคมกริบดุจเหยี่ยว ‘เจคอป’ นักธุรกิจหนุ่มลูกครึ่งอเมริกัน-ไทย วัยยี่สิบแปดปี ผู้ทรงอิทธิพลและมีชื่อเสียงในฐานะ ‘คาสโนว่าตัวพ่อ’ แห่งวงการสังคมเขาหล่อเหลาราวกับรูปสลักของเทพเจ้ากรีก สันกรามคมกริบ จมูกโด่งเป็นสัน และดวงตาสีฮาเซลนัทที่พร้อมจะแผดเผาผู้หญิงทุกคนที่เผลอสบตา คืนนี้เขามาดื่มสังสรรค์กับเพื่อนนักธุรกิจเพื่อผ่อนคลาย แต่สายตาอันเฉียบแหลมของเขากลับไปสะดุดเข้ากับ ‘เหยื่อ’ แสนสวยที่กำลังวาดลวดลายอยู่กลางฟลอร์เจคอปลอบกลืนน้ำลายลงคอ รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลาเขามองเห็นผู้หญิงมากมายที่พยายามจะเซ็กซี่ แต่ผู้หญิงชุดดำคนนั้นต่างออกไป ท่าทางการเต้ นของเธอมันดูยั่วยวนอย่างร

"ชู่ว... ไม่ต้องกลัวคนดี ปล่อยตัวตามสบาย... ผมจะอ่อนโยนกับคุณให้มากที่สุด"น้ำเสียงทุ้มต่ำที่คอยปลอบประโลม และสัมผัสที่แฝงไปด้วยความทะนุถนอม ทำให้ความเจ็บปวดของเกวลินค่อยๆ ทุเลาลง แปรเปลี่ยนเป็นความซ่านกระสันที่เข้ามาแทนที่  ร่างกายของเธอเริ่มโอนอ่อนผ่อนตามและตอบรับจังหวะรักที่เขามอบให้เมื่อเห็นว่าแม่กระต่ายน้อยพร้อมแล้ว เจคอปจึงเริ่มขยับกายด้วยจังหวะที่หนักแน่นและลึกซึ้งยิ่งขึ้น เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องประสานกับเสียงครางกระเส่าของคนทั้งคู่ อุณหภูมิภายในห้องนอนร้อนระอุราวกับมีไฟกองใหญ่ลุกโชน  ความเร่าร้อนที่แฝงไปด้วยความอ่อนโยนของคาสโนว่าตัวพ่อ ทำให้เกวลินไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไปเธอปล่อยให้เขานำพาเธอไปสัมผัสกับความสุขสมที่ไม่เคยรู้จักมาก่อนสองร่างสอดประสานเป็นหนึ่งเดียว เคลื่อนไหวไปตามสัญชาตญาณดิบเถื่อนและแรงปรารถนาที่ไม่มีวันดับมอด เจคอปรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะคลั่งตายกับความหอมหวานและแรงรัดรึงที่เธอตอบสนอง เขาโหมกระหน่ำพายุอารมณ์เข้าใส่เธอระลอกแล้วระลอกเล่า ราวกับจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว"อ๊า... เจคอป... ฉัน..." เกวลินกรีดร้องเสียงหลง ร่างกายบิ

ทว่าสิ่งที่แปลกตาไปคือเสื้อเชิ้ตตัวในที่เป็นคอเต่าผ้าไหมเนื้อดีสีครีม ซึ่งเธอจงใจเลือกมาเพื่อปิดบัง ‘รอยตราสีกุหลาบ’ หลายจุดบนซอกคอขาวผ่อง ผลงานอันเร่าร้อนจากผู้ชายแปลกหน้าเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา ทุกครั้งที่เกวลินขยับตัว ความรู้สึกขัดยอกและปวดร้าวตรงน้องสาว จะแล่นริ้วขึ้นมาเตือนความจำอยู่เป็นระยะใบหน้าหวานลอบเนียนสูดลมหายใจเพื่อข่มความเจ็บแปลบเอาไว้ในอก‘ลืมมันไปซะเกวลิน ตอนนี้แกต้องโฟกัสกับงานตรงหน้า การร่วมทุนครั้งนี้คู่อนาคตของบริษัทเลยนะ’ หญิงสาวเตือนสติตัวเองในใจ มือเรียวเปิดไอแพดตรวจสอบตัวเลขและข้อเสนอโครงการร่วมทุนเป็นรอบสุดท้าย"เกล... ฝ่ายโน้นเขามาถึงหรือยัง? เห็นเลขาฯ บอกว่ารถเลี้ยวเข้ามาในตึกแล้วนะ" คุณดิลกหันมาเอ่ยถามบุตรสาวด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างเคร่งเครียด ดวงตาของชายวัยกลางคนมีรอยคล้ำและแฝงไปด้วยความกังวลบางอย่างที่เกวลินรู้สึกได้ แต่เธอก็คิดว่าบิดาคงเพียงแค่เครียดเรื่องการเจรจาธุรกิจครั้งใหญ่เท่านั้น"น่าจะกำลังขึ้นลิฟต์มาค่ะคุณพ่อ เกลเตรียมเอกสารและพรีเซนเตชันไว้พร้อมทั้งหมดแล้วค่ะ ไม่ต้องห่วงนะคะ" เกวลินส่งยิ้มให้บิดาเพื่อความสบายใจไม่กี่นาทีต่อมา ประตูกระจกเลื่อนหน้

อีกครั้ง ร่างกายของเธอเริ่มทรยศ ความเป็นสาวเริ่มหลั่งหยาดน้ำหวานและบีบรัดตัวด้วยความซ่านกระสันจนเธอต้องเม้มปากแน่นเพื่อกักเก็บเสียงครางที่กำลังจะเล็ดลอดออกมา"ผมคิดว่า... การร่วมทุนครั้งนี้เราต้อง ‘เจาะลึก’ เข้าไปให้ถึงแก่นของตลาดนะครับ... ต้องมีความ ‘ดุดัน’ และ ‘กระแทก’ ตัวเลขให้ตรงจุด เพื่อให้ได้ ‘ความพึงพอใจสูงสุด’ ทั้งสองฝ่าย คุณรองประธานคิดเหมือนผมไหมครับ?" เจคอปพูดจาสองแง่สองง่ามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า สายตาจับจ้องมองริมฝีปากอวบอิ่มของเกวลินที่กำลังสั่นระริก "คิ... คิดเหมือนกันค่ะ" เกวลินเค้นเสียงตอบกลับไปอย่างยากลำบาก เธอพยายามจะตวัดขาหลบหลีกการรุกราน แต่เจคอปกลับขยับเท้าหนาหนีบเรียวขาของเธอไว้แน่น กักขังเธอไว้ในเกมกามารมณ์ซ่อนเร้นใต้โต๊ะประชุมอย่างเอาแต่ใจชายหนุ่มแอบกระตุกยิ้มอย่างผู้เหนือกว่าเมื่อเห็นปฏิกิริยาของแม่เสือสาวที่บัดนี้กลายเป็นแม่กระต่ายน้อยระทดระทวย ยิ่งเห็นใบหน้าหวานที่พยายามจะรักษา มาดนิ่งแต่ดวงตาฉ่ำปรือไปด้วยแรงอารมณ์ มันยิ่งกระตุ้นความหื่นและความต้องการในตัวคาสโนว่าหนุ่มให้พุ่งสูงขึ้นจนเขาอยากจะลากเธอออกไปจากห้องประชุมแล้วจับกดลงบนโต๊ะทำงานส่วนตัวเสียเดี๋