Share

สนองให้ (️NC 20+️‍)

Penulis: Sun Su
last update Tanggal publikasi: 2025-09-22 21:18:35

“คะ!?”

แก้วแทบไม่เชื่อหูตัวเอง เขาจะนอนที่นี่กับเธองั้นเหรอ? เพราะความตื่นเต้นดีใจทำให้เธอรีบลุกขึ้นยืน แต่กลับโดนอาการที่เรียกว่าเหน็บกินขาซะอย่างนั้น

“โอ้ย!”

อาทิตย์รีบวิ่งมาคว้าร่างที่เอนเอียงอย่างลืมตัว พร้อมกับเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง “อะไร เป็นอะไร?”

“นะ เหน็บกินขาค่ะ”

“…”

เขาล่ะหมดคำจะพูด แหงล่ะ ก็เธอเล่นนั่งหลับแบบนั้นมาเกือบสี่ชั่วโมงนี่ ใครใช้ให้ไปนั่งพื้นกัน ทำตัวอย่างกับกลัวว่าเขาจะด่าเมื่อเธอมานั่งทัดเทียมเขา แต่เขาก็คงด่าจริง ๆ นั่นแหละจนเธออาจจะหลอนไปแล้ว

แต่เด็กนี่ก็ชอบทำตัวอย่างกับคนใช้ส่วนตัวซะนี่…

“มานี่”

“โอ้ย! โอ้ย โอย~~”

เสียงร้องโหยหวนเมื่ออีกฝ่ายก้มลงนวดขาข้างนั้นให้เธอ ใบหน้าหวานบิดเบ้แต่ยังคงต้องฝืนอดกลั้น ให้เขานวดให้แบบนั้นทั้งน้ำตาคลอ

“ดีขึ้นยัง?” น้ำเสียงที่ฟังดูหงุดหงิดสุด ๆ แต่ถ้าหงุดหงิดแล้วเขาจะทำทำไมมิทราบ?

“ดะ ดีขึ้นแล้วค่ะ ขอบคุณมากนะคะ”

หญิงสาวเอ่ยขอบคุณพร้อมยกมือไหว้เขา เธอดีขึ้นมากแล้ว แม้ก่อนหน้าเกือบจะร้องกรี๊ดแล้วก็เถอะ ใบหน้าหวานเริ่มแดงระเรื่อ เมื่อรับรู้ได้ถึงความใส่ใจของอีกฝ่ายที่มักจะเมินเฉย เธอนึกว่าเขาจะรังเกียจเธอจนไม่แม้แต่จะแตะเนื้อต้องตัวเธอเสียอีก

แก้วถือโอกาสนี้เอียงหน้าซบแขนแกร่งอย่างออดอ้อน พร้อมกับเอ่ยเสียงหวานเว้าวอน “ขอบคุณที่ใส่ใจแก้วนะคะคุณอาทิตย์”

“...” อาทิตย์ไม่ตอบกลับ เขามองการกระทำของหญิงสาว ดูออกหรอกน่าว่ากำลังอ่อยเขาอยู่ ทั้งน้ำเสียงท่าทาง กระทั่งนิ้วเรียวสวยที่ลูบไล้แขนเขาไม่หยุด เหอะ! คงอยากมากล่ะสิท่า

“ถ้าอยากขนาดนั้นไม่ไปรับงานนอกล่ะ?”

กึก เมื่อประโยคนั้นจบลงกลับเป็นเธอที่นิ่งค้างไป ดวงตาคู่กลมจ้องหน้าคนที่ลั่นวาจานั้นทันที เธอแค่อยากเอาใจเขาเท่านั้น แต่นั่นแหละ เขาคงไม่เคยคิดจะมองเธอในแง่ดีอยู่แล้ว ไหน ๆ ก็เป็นคนไม่ดีในสายตาเขาแล้วนี่ พูดไปก็คงจะไม่สนใจเชื่อเธออยู่ดีนั่นแหละ

“แก้วมีแค่คุณอาทิตย์ค่ะ ไม่ได้อยากมีคนอื่น” หญิงสาวเอ่ยเสียงเบาลง เธอน้อยใจก็จริง แต่จะให้ทำอย่างไรเล่านอกจากก้มหน้ายอมรับ เลือกที่จะทำให้เขาเกลียดเองแท้ ๆ

“อืม” เขามองคนตัวเล็กที่ก้มหน้าคอตก ก่อนจะมองต่ำลงอีกหน่อยก็พบกับหน้าอกหน้าใจขนาดล้นมือ แน่นอนว่าเขานั้นเคยสัมผัสมันมาแล้ว เห็นตัวเล็กแบบนี้ แต่ส่วนที่ผู้หญิงควรจะมีเธอก็ไม่น้อยหน้า

ชายหนุ่มแอบลอบกลืนน้ำลายลงคอ ไหน ๆ ก็รับเลี้ยงไว้แล้วนี่ ถือว่าลงทุนระยะยาวด้วยเงินล้านแล้วกัน...

“งั้นก็ดี งั้นสนองให้แล้วกัน”

เพียงประโยคพูดจบลงเท่านั้น ร่างของสาวน้อยก็ถูกเหวี่ยงไปที่โต๊ะวางของโซนกลางห้องทันที ส่วนบนของร่างถูกบังคับให้แนบไปกับพื้นโต๊ะกระจกที่เย็นเฉียบ ส่วนสะโพกกลมกลึงก็ถูกอีกฝ่ายดึงเข้าหาตัว

“อ๊ะ คะ คุณ!”

“เงียบ!”

เสียงตะคอกดังลั่น ทำเธอต้องเงียบตามคำสั่ง แม้ใจจะเต้นรัวเพราะยังตกใจกับการกระทำของเขา จู่ ๆ ก็ทำแบบนี้กับเธอ ไม่ใช่ว่าเธอกับเขาไม่เคยมีอะไรกัน ความบริสุทธิ์ของเธอมอบให้เขาไปแล้ว แต่ครั้งนี้กลับดูเหมือนจะเร่งรีบจนเธอไม่ทันตั้งตัว

“หึ” เสียงหัวเราะในลำคอของชายหนุ่มที่อยู่ด้านหลังยิ่งทำให้แก้วผวา แต่ทว่าเธอก็ไม่อาจขัดขืนหรือปฏิเสธเขาได้ เธอยอมอยู่ในท่านั้นนิ่ง รับรู้ได้ถึงส่วนแข็งขืนที่เสียดสีผ่านเนื้อผ้าบาง ก่อนที่กางเกงตัวจิ๋วจะถูกดึงลงเพื่อไม่ให้ขัดขวาง

“อ๊ะ!” เสียงร้องดังขึ้นเพราะแรงเสียดสีจากเนื้อผ้าทำให้เธอร้องเจ็บ เขาสอดมือมากระชากเสื้อสายเดี่ยวที่เธอใส่อยู่อย่างแรงจนสายขาดไปข้างหนึ่ง ก่อนที่มือหนาจะเคล้นคลึงซาลาเปาอวบอัดอย่างบ้าคลั่ง

“โอ้ย”

หญิงสาวเจ็บจนนิ่วหน้า เขาไม่อ่อนโยนกับเธอเลยแม้แต่น้อย ทำตามแรงอารมณ์ของตัวเองล้วน ๆ ยิ่งเขาเกลียดเธอมากเท่าไหร่ก็ยิ่งทำรุนแรงขึ้น

ในขณะที่เขาเองก็กำลังจ้องมองสะโพกสวยไม่วางตา ชายหนุ่มดันส่วนของเป้ากางเกงกับสะโพกกลมอย่างจงใจ ก่อนจะส่งเสียง “อื้ม”

ไม่ช้าซิปกางเกงก็ถูกรูดลงอย่างรวดเร็ว แท่งร้อนที่มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางค่อนข้างน่ากลัวออกมาทักทายกับผิวเนื้อเนียน เขาฟาดส่วนแข็งขืนลงบนสะโพกที่ขาวนวลอย่างแรงสองสามที ก่อนจะจับส่วนปลายถูไถกับร่องอ่อนนุ่มไปมา สร้างเสียงร้องเมื่อสะกิดโดนส่วนที่ไวต่อการสัมผัส

“อ๊ะ อ่ะ อ๊ะ” ร่างกายของเธอสะดุ้งตาม พร้อมกับพยายามดันตัวหนีไปด้านหน้า แต่จะหนีอย่างไรเล่า? หนีไปก็ไม่พ้นเงื้อมมือของเขาอยู่ดี

มือหนาละออกจากหน้าอกอวบ ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากก่อนจะเอ่ยเสียงแหบพร่า “ตัวเธอนี่ ก็น่าสนใจใช่เล่น” รอยยิ้มร้ายผุดขึ้นตรงมุมปาก ก่อนที่เขาจะยกขาเรียวอีกข้างให้สูงขึ้น พร้อมกับกดส่วนหัวเข้าไปในตัวเธออย่างช้า ๆ แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับเจ็บจนน้ำตาไหล!

“อึก! โอ้ย! เจ็บ!! ๆ ๆ” หญิงสาวร้องเจ็บพร้อมทั้งใบหน้าที่เหยเก มันทั้งเจ็บและแสบตรงส่วนนั้น เพราะเขาไม่มีการเล้าโลมใด ๆ ไม่มีน้ำหล่อลื่นตรงส่วนนั้น ต่อให้เธอเคยมีอะไรกันกับเขามาก่อนก็ต้องเจ็บจนร้องไห้อย่างตอนนี้!

“ซี๊ดส์~” ทว่าเธอเจ็บเขากลับเสียวหัวจนสูดปาก นึกได้ว่าตรงหัวเตียงมีเจลหล่อลื่นตัวช่วยในการทำเรื่องอย่างว่า เขาก็ผละตัวออกทันที

เมื่อสิ่งนั้นถูกดึงออกก็ทำให้คนตัวเล็กต้องรีบสูดลมหายใจเข้าปอดในทันที เธอรู้สึกโล่งอยู่ได้ไม่นานก็ถูกจับเหวี่ยงเข้าไปในห้อง เธอถูกแรงมหาศาลดันจนใบหน้ากระแทกกับเตียง หากเตียงไม่นุ่มพอหน่อย เธอคงคอหักไปแล้ว นี่เขาจะอ่อนโยนกับเธอสักหน่อยก็ไม่ได้หรือ?

“โอ้ย~” เสียงครวญครางเพราะแรงกระแทกทำเธอจุกท้องน้อย ยังไม่ทันหายใจหายคอก็ถูกร่างหนาขึ้นคร่อมทับ เงามัจจุราชที่อยู่เหนือร่างของเธอทำเอาน้ำตาคลอ

“คะ คุณอาทิตย์ขา ชะ ช่วยทำเบา ๆ กับแก้วหน่อยได้ไหมคะ ฮรึก~ แก้วเจ็บ”

“ตอนยั่วฉันก็ยั่วเก่งไม่ใช่หรือไง พอเอาจริงเกิดกลัวเจ็บงั้นเหรอ?”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เผลอใจรักเมียเด็ก   บทส่งท้าย

    ไม่รู้ว่าเขาเอาเรี่ยวแรงมาจากไหนถึงดึงเธอเข้ากอดด้วยมือข้างเดียว อาทิตย์แนบหน้าเข้าเนินอกอวบพร้อมกับสะอื้นไห้เสียงดังราวกับเด็กสามขวบ ไม่รู้ว่าเขากลายเป็นคนขี้แยแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ“ฮึก ฮือ ฮือ ~~ อย่าไปไหนนะ ฮึก~”แก้วไม่อยากจะเชื่อหูตัวเองนัก เขาร้องไห้งอแงยกใหญ่ เธอเองก็ไม่ได้ปฏิเสธกอดของเขา ปล่อยให้เขากอดและร้องจนกว่าเขาจะพอใจ“โอ๋ ๆ นะคะ แก้วไม่ไปไหนแล้วค่ะ แก้วจะอยู่กับคุณนะ”แก้วยกมือขึ้นลูบกลุ่มผมสั้นสีดำอย่างเบามือ คล้ายกับกำลังปลอบโยนเด็กน้อยวัยสี่สิบเจ็ดที่แสนจะขี้แย เห็นแต่คนอื่นบอกว่าคนยิ่งแก่ยิ่งเหมือนเด็กลงทุกวัน นี่อาจจะจริงก็ได้“ขอโทษนะแก้ว ขอโทษกับเรื่องที่ผ่านมา”อาทิตย์ยังเอ่ยขอโทษเธอเสียงอู้อี้จนแทบฟังไม่ชัด แก้วรู้ว่าเขานั้นสำนึกผิดแล้ว เธอไม่อยากจะโกรธเขาต่อแล้วจริง ๆ เขาเองก็มีเหตุผลที่จะโกรธเธอในเมื่อก่อนนี้ ทั้งเธอและเขาในตอนนั้นต่างก็บกพร่องเช่นเดียวกัน“ไม่เป็นไรค่ะ แก้วไม่โกรธคุณอาทิตย์แล้ว แก้วเข้าใจแล้วค่ะ ไม่มีใครเพอร์เฟกต์ทุกอย่าง ตอนนั้นแก้วเองก็ผิดที

  • เผลอใจรักเมียเด็ก   ขู่

    “เฮียเขารักแก้วมากนะ”ภูผาเอ่ยขึ้นเสียงไม่ดังมากนัก แก้วที่ฟังทุกอย่างด้วยความรู้สึกสับสนวุ่นวายกันไปหมด เขาชอบเธอจริง ๆ งั้นหรือ? เธอยังไม่มั่นใจนัก เพราะเรื่องที่ผ่านมายังฝังใจไม่หาย แม้รู้ว่าเขาไม่มีคนอื่นนอกจากเธอ แต่ทว่า…“ตอนที่เฮียกลับกรุงเทพมาเคลียร์งาน เฮียให้พี่ช่วยจัดการเรื่องทรัพย์สินที่จะยกให้แก้ว เฮียบอกว่าแก้วคงไม่ยอมจดทะเบียน ไม่แน่อาจจะไม่ยอมให้เฮียเซ็นรับรองบุตร เฮียกลัวว่าถ้าวันหนึ่งเขาเป็นอะไรไปแล้วแก้วกับลูกจะลำบาก เขายกทุกอย่างให้แก้วหมดแล้ว หุ้นที่บริษัทก็เป็นชื่อแก้ว”ภูผาเอ่ยร่ายยาว เขาไม่เคยคัดค้านความต้องการของพี่ชาย และก็ไม่ต้องการให้สิ่งที่พี่ชายตั้งใจมาตลอดสูญเปล่า เขาดูออกตั้งแตแรกว่าเฮียอาทิตย์รู้สึกอย่างไรกับแก้ว คนที่หวงความเป็นส่วนตัวของตัวเองขนาดนั้นน่ะหรือจะพาผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งเข้าไปคลุกอยู่ด้วยหลายวันหลายคืน หากไม่ชื่นชอบในตัวเธอจริง ๆเพียงแต่เพราะเขานั้นเป็นประเภทปากไม่ตรงกับใจ ซ้ำยังขี้ขลาดอยู่หน่อย ๆ หากภูผาไม่รีบช่วยเคลียร์ใจในวันนี้ ก็ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสตอนไหนให้สองคนนี้กลับมา

  • เผลอใจรักเมียเด็ก   เด็กเฮีย

    “แก้วเอ้ย ผัวเอ็งโทรมาอีกแล้ว” เป็นเสียงเรียกจากคนเดิมและประโยคเดิมที่เธอได้ยินรอบที่ห้าสิบของวันแล้ว เธอขี้เกียจรับจนเอาโทรศัพท์ไปวางไว้กับยาย สุดท้ายแล้วก็ต้องถูกเรียกอีกเช่นเคย“ปล่อยไว้แบบนั้นแหละจ้ะยาย หนูรับโทรศัพท์ทั้งวันแล้ววันนี้” แก้วบ่นเล็กน้อย ตั้งแต่เมื่อวานที่เขาขับรถออกจากเขตบ้านไป จนกระทั่งตอนนี้ก็โทรหาเธอแทบจะทุก ๆ ห้านาที นี่เขาเข้าขั้นอาการหนักแล้วนะเนี่ย“เขาเป็นห่วงเอ็งนะลูก มารับหน่อยเถอะ”ยายช่วยอาทิตย์สุดแรง แกเองเข้าใจทั้งอาทิตย์และแก้ว แต่หากสองคนนี้ยอมคุยกันและปรับความเข้าใจกันได้ก็คงดี อาจจะเป็นครอบครัวที่น่าอิจฉาครอบครัวหนึ่งเลยก็ได้“เฮ้อ~~” แก้วถอนหายใจไปหนึ่งที ก่อนจะยอมเดินมารับสายเขา เพียงแค่ยกหูขึ้นเท่านั้น…[คิดถึงมากเลย] ปลายสายไม่มีคำทักทายอื่นใดนอกจากคิดถึง คิดถึงนะ คิดถึงมาก แล้วก็...[รักนะ]หากเป็นปกติคงได้แต่ฝันกลางวันว่าจะได้ยินคำพูดเหล่านี้หลุดออกจากปากคนแบบเขา ใครจะไปคิดว่าต้องมานั่งฟังคำพูดแบบนี้ของเขาวันละหลายร้อยรอบจนรู้สึกเอียนเล็ก

  • เผลอใจรักเมียเด็ก   ดูแลตัวเองด้วยนะ

    หญิงสาวม้วนตัวกลับมาและออกแรงผลักเขาให้ออกห่างในทันที คิดจะมาอาศัยจังหวะแบบนี้ฉวยโอกาสกับเธองั้นหรือ ช่างเป็นคนแก่ที่หน้าไม่อายจริง ๆ“อย่ามาแตะตัวแก้วแบบนี้นะ” แก้วเอ่ยด้วยเสียงดุ ๆ แก้มป่อง ๆ ที่เมื่อก่อนยังไม่เป็นก้อนกลมขนาดนี้ ทว่าเวลานี้กลับน่ารักน่าชังขึ้นมาก เมื่อก่อนก็นับว่าเป็นคนสวยมากคนหนึ่ง มาตอนนี้ก็สวย แต่เพิ่มความน่ารักมาด้วยเช่นกัน“ขอโทษครับ เมื่อกี้ไม่ได้ตั้งใจ” เขาโกหก จริง ๆ เขานั้นตั้งใจทำเพื่อให้เธอสบายตัว แต่ที่ต้องโกหกไปนั่นก็เพราะไม่อยากให้แก้วอารมณ์ไม่ดีมากไปกว่านี้“ชิ” แก้วจือปากทำเสียงจิ๊จ๊ะไม่พอใจเล็กน้อย ก่อนจะเดินดุ่ม ๆ ไปทำมื้อเช้ากินเอง อาทิตย์แอบเสียใจและเสียดายอยู่บ้าง มื้อเช้าของวันนี้เขาตั้งใจทำทุกอย่างเพื่อเธอกับลูก ลุกขึ้นมาตั้งแต่เช้าเพื่อทำของอร่อย ๆ ที่เขาไม่เคยจะได้ทำให้ใครได้กินนอกจากแก้ว แต่เสียดายที่เธอไม่ยอมแตะมันเลยสักนิด“อร่อยไหม?” อาทิตย์นั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามกัน มองดูหญิงสาวที่ครอบครองพื้นที่ทั้งหมดในหัวใจเขา เธอกำลังเคี้ยวตุ้ย ๆ ไม่ต่างกับเจ้าหนูแฮมเตอร์เวลา

  • เผลอใจรักเมียเด็ก   ไปให้ไกล

    “อะ เอ่อ…” อาทิตย์อึ้งไปชั่วขณะ เมื่อรู้ว่าแก้วยังไม่หลับ อาการดีใจออกหน้าออกตาเมื่อครู่ที่ผ่านมาเริ่มหุบหาย เขามองเธอที่คาดเดายากมากในเวลานี้อย่างกล้า ๆ กลัว ๆ“ขยับออกไปได้แล้ว ไปไกล ๆ”แก้วเอ่ยอย่างคนไม่ยี่หระ ความรู้สึกที่ถูกคนรักเมินเฉยเป็นแบบนี้นี่เอง เมื่อก่อนเขาไม่เคยเข้าใจแก้วเลย ตอนนี้เขากำลังลิ้มรสและได้สัมผัสกับสิ่งที่เขาเคยทำกับเธอแล้ว เขากำลังได้รับผลของการกระทำและคำพูดที่ตัวเองเคยทำไว้อย่างไม่ต้องสงสัย“งั้นเดี๋ยวฉันไปเตรียมอาหารเช้ารอนะ” อาทิตย์ดูขยันขันแข็งมาก็เป็นพิเศษ ดูเหมือนว่าเขานั้นต้องการเอาใจคนที่นอนอยู่บนเตียงเป็นอย่างมาก“…” แก้วไม่พูดอะไรต่อ เธอปิดเปลือกตาลงอีกครั้งเพราะยังรู้สึกง่วงงุนอยู่ อาทิตย์จึงยอมลงไปทำมื้อเช้ารออย่างขยันขันแข่ง ต่างจากเมื่อก่อนที่มีเพียงแก้วทำให้หมด เขาแทบจะไม่ต้องทำอะไรเลยด้วยซ้ำผ่านไปหลายชั่วโมง กว่าที่เขาจะทำมื้อเช้าเสร็จเรียบร้อย อาหารเช้ามากมายถูกวางเรียงกันบนโต๊ะกินข้าว ช้าวนี้ยายออกไปเยี่ยมเพื่อนบ้านที่ป่วย ภายในบ้านจึงมีเพียงเ

  • เผลอใจรักเมียเด็ก   ยอมไม่มีสิทธิ์ (ต่อ)

    อาทิตย์ไม่มีทางเลือก แม้จะไม่เต็มใจแต่เวลานี้เขาเลือกมากไม่ได้แล้วจริง ๆ อย่างน้อยเขาก็ขอเพียงให้ได้อยู่ใกล้สองแม่ลูก ได้ดูแลเธอและลูกให้ปลอดภัยก็ถือว่าเพียงพอแล้ว“ฉันยอมไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวแแก้วกับลูกก็ได้ แต่ขอร้องอย่าไล่ฉันไปไกล ๆ เลยนะ ขอให้ฉันได้เดินตามหลังแก้ว คอยดูแลให้แก้วกับลูกปลอดภัยก็พอ”เขารู้ดีว่าแก้วนั้นไม่มีทางให้อภัยเขาในเร็ว ๆ นี้แน่นอน แต่อย่างน้อยหากเขาได้อยู่ข้างกายเธอ ได้ดูแลเอาใจใส่เธอแบบที่เขานั้นเคยบกพร่องในเมื่อก่อน นั่นก็ถือว่าดีมาก ๆ แล้ว ต่อให้จะเสียใจอยู่บ้างที่ไม่มีโอกาสได้ใช้สิทธิ์ความเป็นพ่อของลูกก็ตาม แต่เขานั้นต้องยอมรับ…“ดี งั้นก็ปล่อยแก้วได้แล้ว” แก้วดิ้นจนหลุดออกจากอ้อมแขนแกร่งที่โอบอุ้มเธอไว้ ก่อนที่จะสะบัดตูดเดินขึ้นบ้านชั้นสองไป โชคดีที่บ้านไม่สูงมาก ไม่อย่างนั้นคนท้องเกือบเจ็ดเดือนแบบเธอมีหวังได้กลิ้งแทนเดินแก้วเหนื่อยและอ่อนเพลียมากจนขี้เกียจจะตอบโต้กับเขาต่อ เธอเดินเข้าห้องที่ยายเตรียมไว้ให้ ซึ่งก็คือห้องนอนเก่าของเธอเมื่อครั้งยังเป็นเด็กเธอปีนขึ้นเตียงนอนเพราะหมดเรี่ยวแร

  • เผลอใจรักเมียเด็ก   ยอมไม่มีสิทธิ์

    “แก้ว แก้ว” เสียงเรียกจากคนที่อยู่หน้าบ้านทำให้ทั้งคู่เลิกยื้อยุดกันเเล้วหันไปมอง เป็นยายของแก้วที่กลับมาจากสวดมนต์ที่วัด แกกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาทั้งน้ำตาคลอด้วยความดีใจ ดีใจที่หลานสาวที่เฝ้ารอกลับมาสักที“ยาย~” แก้วผลักอาทิตย์ออกห่าง ก่อนจะรีบพุ่งตัวเข้าไปโอบกอดผู

  • เผลอใจรักเมียเด็ก   ไม่ยอมรับ

    ภาพสะท้อนของชายหนุ่มในชุดธรรมดา เสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนต์ขาสามส่วนสวมรองเท้าแตะแบบที่เจ้าตัวตอนอยู่กรุงเทพไม่เคยใส่ ใบหน้าแม้จะยังหล่อเหลาทว่ากลับเศร้าหมองไม่มีราศี ในมือเต็มไปด้วยของกินของใช้มากมายที่เจ้าตัวนั้นตั้งใจซื้อมาฝากยายกับตาของเจ้าหล่อนที่เขาเฝ้ารอในที่สุดเขาก็ได้เจอเธอ... เจ

  • เผลอใจรักเมียเด็ก   คนไม่ดีที่ไม่ตั้งใจ

    อาทิตย์เหมือนคนไร้สติไปชั่วขณะ เขาร้องไห้สะอื้นจนตัวโยน เพราะความกลัวถาโถมเข้ามาจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ เขาคิดถึงเธอ อยากเจอเธอ อยากมีเธออยู่ในตอนนี้ เขาไม่ชอบเลยเวลาที่มองหาร่างเล็กนั้นไม่เจอ มองไปทางไหนก็เจอแต่ความว่างเปล่า“เฮียใจเย็น ๆ”ภูผาเห็นอาการพี่ชายไม่ดีจนต

  • เผลอใจรักเมียเด็ก   วันที่ไม่อยู่

    อาทิตย์ในตอนนั้นไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติเลยสักนิด เขายังคงยิ้มจนแก้มแทบฉีก เพราะมีแก้วอยู่ เธออยากได้อะไรเขาจะไปขัดได้อย่างไรกัน“เข้าไปหยิบได้เลยในกระเป๋าสีดำ ไม่พอบอกนะ นี่ ๆ เอาไปโอนเองเลย อยากใช้เท่าไหร่ก็ใช้นะครับ”เขาพูดจาประหลาดไม่พอ โทนเสียงออดอ้อนนี้ยิ่งน่าขน

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status