บทที่4 ช่วยจูบผมได้ไหม

บทที่4

ช่วยจูบผมได้ไหม

กัปตันนั่งมองทิชาในชุดแม่เสือสาวเขากลืนน้ำลายลงคอไม่รู้กี่ครั้ง เวลาเธอโยกย้ายส่ายสะโพกหัวใจเขาเต้นตึกตักจนแทบจะระเบิด เขาละสายตาหันมามองสาวไปที่ณภัทรเรียกมาแล้วส่ายหน้าปฏิเสธ เขาไม่ชอบแบบนี้และไม่ชอบผู้หญิงฉีดน้ำหอมฟุ้งจนเหม็น 

"กูเช็กคิวให้แล้วน้องทิชาคิวยาวทั้งอาทิตย์ มีพวกเสี่ยมาจองตัวเธอไปควงแขน พวกแก่ๆเมียหลวงตายเลยอยากหาความชุ่มฉ่ำให้ตัวเอง" ณภัทรส่งโทรศัพท์ให้ดูแชตของทิชา 

"มึงมีไลน์ทิชาด้วยเหรอ?" กัปตันถาม "หรือมึงเคยใช้บริการทิชา?" 

"กูเคยเรียกมานั่งคุยตอนเหงาๆ ทิชาพูดเก่ง ร้องเพลงเพราะ ตลกดีด้วย" 

"แค่นั้นใช่ไหม!" 

ณภัทรยิ้มเหมือนจับไต๋เพื่อคนได้ เขาเลยเล่าให้ฟังว่าทิชาไม่รับงานบนเตียง เธอรับงานทานข้าว เดินเล่น ดูหนัง ฟีลแฟนได้หมดแต่ไม่มีเพศสัมพันธ์ เรตค่าตัวของทิชาไม่แพงสองชั่วโมงแค่หนึ่งพันส่วนพวกที่ทำงานบนเตียงด้วยหนึ่งพันห้าร้อยถึงห้าพันแล้วแต่เนื้องาน 

"มึงสนใจหรือไง กูเห็นมึงว้าวุ่นกับทิชามากเลย" นนท์ถามพร้อมยกแก้วขึ้นมาดื่ม 

"__"

กัปตันไม่ได้ตอบอะไรเขาเห็นทิชาเดินออกจากผับเขาจึงขอตัวกลับก่อน ใจจริงเขาอยากจะออกมาเจอเธอแล้วอาสาไปส่งแต่ทว่าทิชากับขึ้นรถผู้ชายที่เธอมาด้วย 

เขาจึงตัดสินใจขับรถตามไปจนถึงหอพักนักศึกษามือที่กำพวงมาลัยรถอยู่แทบอ่อนแรง ทิชาเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยของเขาเอง 

"บ้าฉิบ!" กัปตันสบถออกมาก่อนจะขับรถกลับบ้านในทันที 

หลังจากวันนั้นต่างคนต่างทำงานต่างคนต่างทำหน้าที่ของตัวเองจนวันที่ทั้งสองบังเอิญเจอกันอีกครั้ง กัปตันมาเดินเที่ยวห้างกับหลานสาว ส่วนทิชามาซื้อของใช้กับเพื่อนๆของเธอ เธอมาในชุดนักศึกษาส่วนกัปตันมาในชุดสบายๆ วันนี้เป็นวันหยุดของเขากับหลานสาวจึงพากันออกมาเที่ยวห้างตามประสาคนไม่มีอะไรทำ 

"คุณอาาาา อยากได้ตุ๊กตาหมีสีชมพูค่ะ"

"อีกแล้วเหรอ อะๆ อาซื้อให้ก็ได้" 

สองอาหลานรีบเดินตรงไปยังตุ๊กตาสีชมพูแต่เป็นจังหวะที่ทิชาเดินผ่านมาพอดี พอใจจำได้จึงรีบตะโกนเรียกจนผู้คนแถวนั้นหันมามอง

"อาทิชาาาา อาทิชาาาขาาาา" 

ทิชาหันมามองเสียงสดใสเธอยิ้มหวานให้เด็กน้อยกับคุณอาสุดหล่อของเธอ กัปตันยิ้มหวานส่งมาเขาเห็นเธอในชุดนักศึกษาก็แอบใจสั่นไม่ใช่น้อยแต่ด้วยสถานะของเขาและเธอต่างกันจึงเว้นระยะห่างของกันและกันไว้ดีที่สุด 

"สวัสดีค่ะคุณอาทิชา"

"สวัสดีค่ะ มาเที่ยวหรือคะพอใจ"

"ใช่แล้วค่ะ พอใจกับอากัปตันว่างงานคุณพ่อเลยไล่ให้มาหาซื้อของในห้างตามประสาคนมีเงินในบัญชีหลายร้อยล้านค่ะ^^" 

"ฮ่าาา ตลกนะเราอะ ไม่เจอกันนานเลยนะคะคุณกัปตัน" 

"ครับ พอดีผมงานยุ่งว่าแต่คุณทิชาเรียนอยู่×××เหรอครับ"

"ใช่ค่ะอีกไม่กี่เดือนก็จบแล้ว" 

ทั้งสองทำท่าอยากคุยกันต่อแต่ลูกค้าของทิชาโทรมาเธอจึงขอตัวกลับก่อน พอใจเงยหน้าขึ้นมามองคุณอาของเธอแล้วถอนหายใจ

"ไม่เป็นอะไรนะคะ อกหักไม่ตายแต่ถ้าไม่ได้กินไก่kfcตายแน่ค่ะ^^" 

"เหอะ งั้นซื้อตุ๊กตาเสร็จเราไปจัดkfcกันค่ะ" 

"เย้!!" 

ติก! เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของกัปตันดังขึ้นพร้อมข้อความจากทิชา เขาทักไปถามเรื่องคิวงานของเธอตั้งแต่คืนนั้นแต่เธอพึ่งจะตอบเขา 

บทสนทนา

ทิชาผู้หญิงที่สวยสุดๆ: คืนนี้ทิชาว่างค่ะ 

กัปตันที่เป็นชื่อไม่ใช่อาชีพ: สะดวกที่ไหนครับ ที่โรงแรมเดิมไหม

ทิชาผู้หญิงที่สวยสุดๆ: คุณกัปตันจะให้ทิชาอยู่ด้วยทั้งคืนหรือคะ 

กัปตันที่เป็นชื่อไม่ใช่อาชีพ: พรุ่งนี้มีเรียนไหมครับ ถ้าจะให้อยู่ทั้งคืนนั่งคุยกันแบบฟีลแฟนทิชาคิดราคามาได้เลยนะครับ 

ทิชาผู้หญิงที่สวยสุดๆ: เรื่องเงินไม่สำคัญไว้เจอกันตอนหนึ่งทุ่มนะคะ ถึงแล้วทิชาจะโทรหา 

จบการสนทนา

ว่าจะไม่แต่ใจก็หยุดไม่ได้กัปตันรีบทานไก่ทอดกับหลานสาว เขาแวะไปส่งหลานสาวให้พี่สะใภ้จากนั้นก็แวะร้านสะดวกซื้อหยิบคอนดอมขนาดไซส์ใหญ่พิเศษติดมาด้วยถึงสองกล่อง ครั้งก่อนเขาถูกณภัทรปล้นไปหมดแล้ว 

โรงแรมเดอะรูม 

ทิชามาถึงกัปตันก็รีบลงไปรับทั้งสองเดินควงแขนขึ้นมาเหมือนคนเป็นแฟนกันแม้กัปตันจะทำหน้านิ่งไม่สนโลกแต่ลึกๆแล้วเขาแทบจะต้านทานความน่ารักของเธอไม่ไหวแล้ว

"ทิชาหิวอะไรไหมครับ"

"ไม่ค่ะ ทิชาทานข้าวมาแล้ว" 

ทิชามองชายหนุ่มเดินหายเข้าไปในครัวเธอจึงไลน์บอกเพื่อนว่ามีลูกค้าติดใจจนเก็บอาการไม่อยู่ จริงๆแล้วเธอไม่ใช่ไม่มีงานแต่บังเอิญลูกค้าที่เธอเทมาคือแฟนเก่าของเธอ 

"ทิชาครับเป็นอะไรหรือเปล่าครับทำไมหน้าเครียดๆ" 

"แฮร่ๆ ทิชาแค่กังวลเรื่องสอบค่ะ^^" 

กัปตันถามไถ่เรื่องเรียนกับเธอจนรู้ว่าเธอเรียนบัญชี เขาให้คำแนะนำกับเธอไปหลายเรื่องทั้งสองนอนดูหนังบนจอใหญ่ด้วยกันไฟในห้องถูกหรี่ลงจนสลัวๆ 

ครืดดด

กัปตันมองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ของทิชามีสายโทรเข้ามาจาก ดนัยแถมยังมีอิโมจิจระเข้อยู่ด้านหลัง 

การสนทนา

"ฮัลโหล!"

(ทิชาทำไมเทงานอะ เราก็ลูกค้าทิชาเหมือนกันนะ)

"ดนัยอย่าทำแบบนี้อีกเรื่องของเรามันจบไปแล้ว!" 

(แต่เรายังรักทิชาอยู่นะ) 

รัก? นี่ทิชาคุยกับแฟนเก่างั้นเหรอ กัปตันคลานขึ้นมาบนเตียงเขาคร่อมร่างเล็กแล้วล้มตัวลงนอนจนเสียงลมหายใจและเสียงหัวเราะดังลอดโทรศัพท์ไปถึงหูอีกฝ่าย 

"คุยกับใครครับ" เขาถามขณะที่ปลายจมูกคลอเคลียอยู่บนแก้มนวลๆ 

"แฟนเก่าค่ะ" 

จบการสนทนา 

พูดจบกัปตันก็โยนโทรศัพท์เจ้าปัญหาทิ้งไปเขาพลิกตัวมานอนหงาย สมองเขาตีกันเละเทะไม่รู้ว่าตัวเองทำแบบนั้นไปได้ยังไง 

หนังสยองขวัญบนจอไม่ได้ทำให้สมาธิของทั้งสองจดจ่ออยู่บนจอได้เลย กัปตันรู้สึกว่าเขากำลังหลงความน่ารักของเด็กเอ็นซึ่งณภัทรเตือนเขาแล้วเป็นการส่วนตัว 

'ผู้หญิงพวกนี้รักใครไม่เป็นหรอก กินแต่อย่ารู้สึก อย่าเปย์จนเกินตัวแล้วที่สำคัญอย่าเรียกมาใช้งานบ่อยๆ อย่าเล่นกับระบบความรู้สึก' 

แค่คิดถึงคำพูดของเพื่อนเขาก็รู้ว่าตัวเองพ่ายแพ้แล้วแน่ๆ หรือเขาต้องกลับไปเป็นคนเย็นชาที่ไม่คุยกับใครเลย 

"ทิชาครับเคยมีลูกค้าทำแบบเมื่อกี้ไหมครับ" 

"หอมแก้มหรือคะ"

"ครับ" 

"แทบทุกคนค่ะ บางคนก็จูบอยู่ที่ข้อตกลงค่ะ"

"จูบกับผมได้ไหมครับ" 

ทิชาลุกขึ้นมานั่งมองชายหนุ่มตรงหน้าวันนี้เขาดูเครียดๆไม่ค่อยมีเสียงหัวเราะเหมือนครั้งแรกที่เจอกัน ทิชาลุกขึ้นมานั่งคร่อมบนตักของกัปตัน เธอโอบแก้มของเขาทั้งสองมือจนเห็นดวงตาที่กำลังสับสนความรู้สึกของตัวเอง 

"ถ้าจูบแล้วไม่ทำอะไรมากกว่านี้นะคะ"

ริมฝีปากบางประกบจูบปากของกัปตันอย่างดูดดื่มสัญชาตญาณของผู้ชายถึงแม้จะเป็นครั้งแรกที่เขาเสียความบริสุทธิ์ทางปากแต่เขาก็รู้ว่าจะจัดการกับลิ้นของเธอยังไง 

จูบครั้งนี้ทำให้ทิชาเสียการทรงตัวเธอบีบไหล่ของกัปตันแน่นจนเผลอโอบกอดคอของกัปตันไว้ กัปตันเองก็โอบเอวบางเลื่อนลงมาถึงสะโพกกลม 

"อืม~" เสียงครางในลำคอของทิชาดังออกมาจนกัปตันรู้สึกพึงพอใจ "คะ คุณ~" 

แม้ปากจะร้องทวงแต่ความรู้สึกที่แล่นผ่านเข้ามาก็ทำให้ทิชาเผลอตัวปล่อยให้เขาซุกไซร้ซอกคอขาว สองเต้าถูกบีบคลึงเบาๆเหมือนเขากลัวว่าเธอจะเจ็บ 

ครืดดดด

ครืดดดด 

เสียงโทรศัพท์ของทิชาดังขึ้นมันกำลังทำให้สติของทั้งสองกลับมากัปตันจึงกดตัดสายแล้วโยนไปปลายเตียง คืนนี้เขาอยากเสียความบริสุทธิ์และเขาอยากให้เธอเป็นคนทำให้เขาอย่างน้อยเขาจะได้รู้ว่าหลังจากนี้ไปชีวิตเขาจะเป็นยังไง จะเบื่อโลกเหมือนเดิมไหมหรือจะติดใจในรสชาติเซ็กส์ 

________________ 

กลัวจะติดรสชาติน้องน่ะสิ