LOGINแต่เพียงเดี๋ยวเดียวภายในหัวก็คิดถึงเรื่องราวของวันนั้น วันที่เธอเป็นคนเหนี่ยวไกเล็งยิงบุตรชายของตัวเองจนร่างทรุดลงไปกับตาจู่ๆ ความร้อนภายในอกก็ปะทุขึ้นมาอย่างไม่อาจหักห้ามได้ จึงทำให้เธอไม่อาจกลั้นหยาดน้ำตาที่ค่อยๆ เออไหลออกมาได้อย่างใจความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาในใจ จนทำให้เธอรู้สึกหายใจแทบไม่ไหว แล
ชลนิภาจึงตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงลอดไรฟันว่า “แล้วที่แกแย่งพี่ดนัยไปจากฉันล่ะ แกยังกล้าที่จะบอกว่าแกไม่ได้ทำร้ายฉันอย่างนั้นน่ะเหรอ”คุณหญิงเพ็ญแขจึงพูดสวนขึ้นมาทันควันว่า “นี่ชล เธอลืมไปอะไรไปหรือเปล่า ตอนนั้นเธอกับพี่ดนัยไม่ได้เป็นอะไรกัน และพี่ดนัยก็ไม่ได้มองเธอแบบนั้น มีแต่เธอที่แอบหลงรักพี่ดนัยคนเ
บทส่งท้ายหลังจากเรื่องราวในวันนั้นชลนิภาก็ถูกควบคุมตัว และถูกตัดสินให้จำคุกไปตลอดชีวิต โดยที่นายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังของชลนิภา ก็ไม่สามารถรอดพ้นจากคดีนี้ไปได้เช่นกัน แถมยังถูกขุดคุ้ยประวัติและถูกสาวไปถึงขบวนการค้ายาเสพติดขนาดใหญ่ที่อยู่เบื้องหลังของคนคนนี้อีกทีและด้วยความร่วมมือของบรรด
ส่งผลให้เจ้านาย ที่เห็นเช่นนั้นจึงอดไม่ได้ที่จะถามออกไปว่า “แย้วนี่กุนกุนเอาดอกไม้มาตำไมเจอะแยะฮับ (แล้วนี่ขุ่นๆ เอาดอกไม้มาทำไมเยอะแยะครับ)”เจ้าขุนจึงยกปลายนิ้วขึ้นแนบริมฝีปากของตัวเองเอาไว้ เพื่อบอกให้เจ้านายอย่าส่งเสียงดังมากเกินไป พร้อมกับกระซิบกระซาบออกไปว่า “ปะป๋าเอามาให้หม่าม๊าครับ เจ้านายอย
พอได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย เจ้าขุนจึงพูดออกไปอย่างขบเขี้ยวเคี้ยวฟันว่า “เป็นเพราะหมอยังไม่ให้ขยับตัวมากหรอกนะ ไม่งั้นน่ะฉันจะไปฟ้องยายแพทว่าหลายวันก่อนแกแอบไปเหล่นักศึกษาสาวๆ ตอนขับรถผ่านมหาวิทยาลัยน่ะ” สิ้นเสียงดังกล่าวเข็มทิศก็พูดออกไปด้วยน้ำเสียงทีเล่นทีจริงว่า “อย่าเชียวนะ ไม่งั้นน่ะแกเ
“ลืม” เจ้าขุนพูดขึ้นมาหลังเข็มทิศพูดจบประโยคลงอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะยกนิ้วชี้ ชี้มาที่หน้าอกของตัวเอง แล้วถามออกมาว่า “ฉันเนี่ยนะลืม ลืมอะไรของแกวะ”พอได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย เข็มทิศก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตาขึ้นลงอย่างระอา ที่เห็นว่าเพื่อนของตัวเองนั้นไม่เข้าใจความคิดของคนที่เป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวเลยสักครั้ง
เพราะเขาไม่อยากจะคิดเลยว่าหากกระสุนเหล่านี้เจาะทะลุร่างกายของไอดินและเจ้านายสภาพของคนทั้งสองจะเป็นเช่นไร แล้วอดไม่ได้ที่จะพ่นลมหายใจออกมายาวๆ หนึ่งทีจากนั้นจึงเหลียวหน้าหันไปมองสหายสนิทที่ขอยืมแรงมาช่วยในงานนี้ พร้อมกับพูดออกไปว่า “ขอบใจมาก ถ้าแกมาที่นี่ไม่ทันฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทั้งสองคนจะเป็นย
บทที่21จัดการท่ามกลางความโกลาหลที่แสนวุ่นวายภายในบ้านหลังไม่เล็กไม่ใหญ่ เสียงของเจ้าขุนเรียกให้คนที่อยู่ด้านในเหลียวหน้าหันไปมองคนพูดแทบจะทันทีก่อนจะมีเสียงของนายตำรวจหนุ่มที่อุ้มเจ้านายเมื่อครู่นี้ สาวเท้าเดินไปหาอีกฝ่ายพร้อมก็พูดออกไปว่า “พวกเขาสบายดีไม่เป็นอะไรแล้วล่ะ”ได้ยินเช่นนั้นริมฝีปากบ
ส่งผลให้เจ้านายฉวยจังหวะ นี้อ้าปากแล้วกัดลงไปบนท่อนแขนของอีกฝ่ายแบบทันทีทันใด จึงทำให้คนที่อยู่รอบๆ ข้างที่ได้เห็นเหตุการณ์ในคราวนี้ ถึงกับเบิกตากว้างอย่างตกใจเต็มที่ แล้วร้องออกมาทันทีว่า “อย่า” แต่ก็ไม่ทันพอถูกกัดเข้าไป ชายฉกรรจ์ก็จับตัวของเด็กน้อยเอาไว้ แล้วเหนี่ยวไกยิงอีกฝ่ายแบบทันทีทันใดทว่า
ดีหน่อยที่ตัวเจ้านายรู้ตัวอยู่แล้วว่ากำลังจะเกิดสิ่งใด เขาที่เป็นเพียงแค่เด็กน้อยคนหนึ่ง แต่อดีตก็เคยเป็นนักฆ่ามาก่อนด้วยเช่นกันในระหว่างที่ร่างทั้งร่างของเขาร่วงหล่นลงไปบนพื้นบ้างเบื้องล่าง เขาก็ยื่นมือไปคว้าจับชายเสื้อของไอดินเอาไว้ได้หนึ่งครั้ง ด้วยแรงและกำลังของเด็กคนหนึ่งจึงไม่มีมากพอที่จะรับน







