Friends เพื่อนยังไงวะ

กระผมนายเทียนสุดหล่อ หล่อมาก หล่อโคตร หล่อลากดิน หล่ออธิบายไม่ถูก

เกิดมาบนโลกนี้ได้สิบเก้าปี เพิ่งจะเคยเสียศักดิ์ศรีสุดๆก็วันนี้ เมื่อไอ้ภพรักเพื่อนซี้หน้าตาขี้เหร่ มันมาขอเอาผม

นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะเว่ย โดนผู้ชายเอาเชียวนะ

ถ้าจะท้าวความก็ต้องย้อนไปตั้งแต่เมื่อห้าร้อยปีก่อน เอ่อ ไม่ใช่ละ นานไป ก็ตั้งแต่แปดปีก่อนนู่นแหละ

ไอ้กระผมเป็นเด็กต่างจังหวัดที่ผันตัวเองมาเป็นเด็กเมืองหลวงด้วยการเข้าเรียนม.1ที่โรงเรียนในกรุงเทพ แล้วหลงผิดมาเป็นเพื่อนสนิทกับไอ้ภพรัก

ก็ตอนนั้นคนมันซื่อนี่หว่า เลยโดนไอ้เหี้ยนี่ล่อลวงเอาซะงั้นฮ่าๆจริงๆก็ไม่ถึงกับล่อลวงหรอกนะ แต่มันใช้มารยามาตีซี้ผมอ่ะ

จากนั้นก็หลงผิดคบมันมาเรื่อยๆ แต่ไอ้ภพสงสัยเป็นปลิงกลับชาติมาเกิด แม่ง ตามติดผม ไปไหนไปด้วยตลอด จนผมเลือกเรียนมหาวิทยาลัยที่หาดใหญ่ บ้านเกิดผม มันก็เสือกตามมา เหตุผลมันคือ ก็กูอยากอยู่กับมึง ถ้ากูเป็นผู้หญิงก็คงเคลิ้ม

แล้วมันก็เสือกไม่ยอมมีแฟนสักทีทั้งที่เอาจริงๆหน้าตามันก็ไม่ได้จัดว่าขี้เหร่อะไรมากมาย สาวๆมาชอบมันก็พอมีบ้าง เอ่อ เหมือนว่าจะนอกเรื่องแล้ว

ก็ตั้งแต่ ม.1 นั่นแหละที่ผมกับมันแข่งกันเรื่องเรียนตลอด สถิติตั้งแต่ ม.1 ยัน ปี2 เทอมแรก ผมชนะมัน 10 เทอม มันชนะผมไปแค่ 5 เทอม แล้วไอ้ก่อนปลายภาคของปี 2 มันมาท้าผม ว่าแข่งกันใครได้เกรดดีกว่าจะขออะไรจากอีกคนก็ได้ 1 ข้อก็เหมือนกับทุกๆทีและจากความน่าจะเป็น กระผมเลยตกปากรับคำมันไปโดยไม่ต้องคิด

แต่ไอ้ตอนเกรดออกนี่ ผมหน้าชาเลยครับท่าน ไอ้เหี้ยภพมันได้ 4.00 มึงไปแอบซุ่มอ่านตอนไหนวะ ทั้งที่ตัวก็ติดกันจะตลอด อ่อ ผมกับมันอยู่หอเดียวกันครับ คณะเดียวกัน แล้วเสือกเลือกภาคเดียวกันด้วย ส่วนผม 3.78 ผมก็ว่ามันเยอะแล้วนะ แต่ โอ้วววแม่เจ้า

ตอนเกรดออกมันเป็นเช้าวันจันทร์ก่อนเปิดเทอมใหม่แค่สามอาทิตย์ ตอนนั้นพวกเรา คือผมกับไอ้เหี้ยภพสองคนนั่นแหละ อยู่กันที่หอครับ หอพักใกล้มหาวิทยาลัยก็แบบคนมันไม่อยากกลับบ้านนี่หว่า ตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมากหรอกคิดว่ามันคงขอให้ซื้ออะไรให้เหมือนทุกๆทีที่มันชนะนั่นแหละ

สงสัยใช่มั้ย บ้านอยู่หาดใหญ่ เรียนที่หาดใหญ่ แล้วมึงจะออกมาอยู่หอทำไม ผมว่าไม่บอกพวกคุณก็น่าจะเข้าใจอยู่นะ

“ไอ้เหี้ยภพ มึงรีบๆใส่พาสฯลงไปดิว่ะแม่งหรือเห็นเกรดกูแล้วมึงป๊อด” ผมว่าให้มันรีบเปิด ก็ผมเปิดเกรดผมให้มันดูไปแล้วอ่ะ แล้วไอ้เกรด 3.78 ของผม ผมว่ามันก็มากอยู่นะ ไอ้ภพไม่มีทางชนะผมหรอก หุหุ

“หืม หน้าอย่างกูเนี่ยนะ ป๊อดมึง หึหึ” ไอ้เหี้ยภพว่าก่อนจะหัวเราะ หึหึ แม่ง ทำไมผมขนลุกแปลกๆวะ

ไอ้ภพค่อยๆบรรจงกดนิ้วลงบนคีย์บอร์ดโน๊ตบุ๊คของมันอย่างช้าๆ ไอ้สัส กูลุ้นอยู่นะ

หลังจากเข้าเว็บเกี่ยวกับกองทะเบียนของมหาลัย มันก็กดไปตรงผลการเรียน จากนั้นเลือกเทอม 2/2556 ใจผมนี่จะเด้งหลุดออกมาแล้ว

พอคลิกไปเท่านั้นแหละ ชิบหายแล้ว 4.00 หรือกูดูผิดวะ ดูอีกที ไอ้เหี้ย 4.00 อยู่ดี

“มะ มึง มึง ทำได้ไงว่ะ” ผมถามมันตะกุกตะกัก ก็นะ ไม่ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้ที่จะเรียนได้ 4.00 แต่พวกผมเรียนวิศวะ ผมว่า มันไม่ใช่ง่ายๆนะเว่ยที่จะเรียนได้ขนาดนี้

“หึหึ สนใจทำไมครับ ต่อจากนี้ต่างหากที่มึงต้องสนใจ” มันว่า หน้าตาเจ้าเล่ห์สุดๆ เอาจริงๆหน้าตาอุบาทว์ๆของมึงตอนนี้ไม่ใช่กูไม่เคยเห็นนะ แต่แม่งเห็นทีไรไม่เคยมีเรื่องดีสักที

“มึงจะเอาอะไร อย่าแพงนะเว่ยมึงก็รู้ว่ากูต้องเก็บเงินไว้เที่ยว” ผมบอกดักมัน ก็ของแต่ละอย่างที่มันเคยขอแม่งไม่ใช่หลักร้อยหรือหลักพัน สามครั้งหลังที่มันชนะแม่งเป็นหลักหมื่นอ่ะ ทั้งที่บ้านก็รวยแต่ชอบรีดไถกูจังวะ

“หืม หยาบคายกับกูจังเลยนะ” มันว่ายิ้มๆ แม่ง ทำกูเหงื่อตกนะมึง

“อือ ภพรัก เทียนขอนะๆ อย่าแพงนะเว่ยครับ” ผมว่าอ้อนมัน ไอ้ภพมันแพ้ลูกอ้อนผมแต่ไหนแต่ไรละ มันบอกว่าหน้าตาตอนผมอ้อนมันอุบาทว์สุดๆ มันไม่อยากทนเห็นนานๆเลยยอมๆผมไป

“เอาเหอะน่า ครั้งนี้มึงไม่ต้องจ่ายสักบาท” มันว่าอารมณ์ดี แต่หน้าตาไม่ค่อยน่าไว้ใจ

“มึงพูดจริงดิงั้นบอกมาเลยว่ามึงจะเอาไร” ผมถามย้ำ ก็โล่งใจไปเปราะนึงละ แต่มันก็ยังมีบางอย่างบอกยังไม่ให้วางใจ

“เออดิ” มันตอบแค่นั้น แล้วตกลงมึงจะขอไร ไม่บอกมาสักทีวะ

“ภพ อย่าลีลาดิวะ รีบบอกเลยมึง” จะได้รีบๆให้จบไป

“กู ขอ เอา มึง” มันว่าเน้นๆ แต่ละคำชัดเจน

“เอ่อ เมื่อกี้มึงว่าไงนะ” ผมถามย้ำ สงสัยมันพูดชัดเกินจนหูผมเพี้ยน

“กู ขอ เอา ตูด มึง” ชัดเลย ไอ้เหี้ย

“ไม่ตลก ไอ้ควาย มัวแต่ทำล้อเล่น ช้าเดียวกูก็ไม่ให้ซะหรอก” ผมยังทำใจดีสู้ ทั้งๆที่ดูหน้าก็รู้แล้วว่าแม่งจะเอาจริง

มันไม่ว่าอะไร หันกลับมารวบเอวผมที่ยืนซ้อนหลังมัน จากนั้นก็ลากผมเข้าไปในห้องนอน ขอย้ำว่าลากจริงๆ มันเหวี่ยงผมลงเตียง ก่อนจะโถมตัวทับตามลงมาจับข้อมือผมทั้งสองข้างด้วยมือข้างเดียวของมัน แล้วรวบไว้เหนือหัว

ทำไมแรงมึงเยอะจังวะ ทั้งๆที่ตัวก็ไม่ได้ใหญ่ไปกว่ากูเท่าไหร่เลย มันสูง 187 ส่วนผมก็ไล่ๆกันมาเลย 177 มาตรฐานชายไทยเลยนะนั่น