Friends เพื่อนยังไงวะ

Friends เพื่อนยังไงวะ

last update최신 업데이트 : 2026-01-24
에:  หิมะแดง참여
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
27챕터
427조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

ภพรักกับเทียนหอมเป็นเพื่อนกัน ก็คงจะเป็นเพื่อนกันตลอดไปหากภพรักไม่เป็นคนเปลี่ยนแปลงสถานะระหว่างเราไปเสียก่อน เพื่อนสนิท เพื่อนนอน แล้วจากนั้นล่ะ จะยังเป็นเพื่อนกันต่อไหม หรือสถานะเปลี่ยนแปลง

더 보기

1화

1

【プロローグ】

初恋は実らないものだ、と人はよく口にする。

私はそれを信じず、初恋の人と結婚した。

結婚三周年記念日。

私は妊娠をした身で、ミシュランに引けを取らないほどのご馳走を並べ、彼の帰りを待っていた。

すると彼から一本のメッセージが届き、ある高級レストランの住所だけが記されていた。貸し切りだと。

ついに彼も気が回るようになったか、サプライズを用意してくれたのかと思った。

ドアを開けた先にあったのは、私の妹・綾乃の誕生日会だった。

その瞬間、私はすべてを悟った。

自分だけが幸せだと思い込んでいたこの結婚は、最初から最後まで私ひとりだけの独り舞台だった。

私はあの子の影に過ぎなかったのだ。

***

三月二十日。

それは、私と桐生一弥(きりゅう いちや)が結婚して三周年になる記念日だった。

私は丸一日かけて、私たちの家をまるで夢の中のように飾りつけた。

テーブルには、ミシュランにも劣らないと自負できるほど、心を込めて作った料理を並べ、その中央には、予約しておいた白いバラの花束を置いた。

――彼は、これまで一度も私に花を贈ってくれたことはないけれど、それでも今日は、特別な日なのだから、せめて形だけでも大切にしたかった。

なぜなら――

まだ平らなままの下腹部にそっと手を当てる。

そこには、彼に伝えたい、いちばん大きなサプライズがあった。

私は、妊娠している。

午後七時になっても、彼は帰ってこなかった。

胸がざわつき始めた頃、ようやく届いたのは、感情のこもらない短いメッセージだった。

【今すぐ、フィーストレストランに来い。】

住所の後に、余計な言葉は何ひとつない。

心臓が、ひとつ拍動を飛ばした。

もしかして……あの仕事一筋の夫が、本当に結婚記念日のサプライズを用意してくれたのだろうか。

わずかな高揚感と、それ以上の期待を胸に、私は急いで家を出た。

エプロンを脱ぐことさえ忘れていたけれど、白いバラの花束だけは、しっかりと抱えて。

「すみません……桐生の予約はありますか?」

「はい、桐生様ですね。本日は貸し切りでございます。どうぞこちらへ」

――貸し切り?

こんな高級レストランを、記念日のためだけに貸し切るなんて……。

感情を表に出すことが苦手な彼が、こんなことをするなんて予想外で、だからこそ胸が熱くなり、心臓がまた強く跳ねた。

スタッフの後について店内を進み、彼がいるはずの場所へと向かう。

鼓動は、自然と速くなっていた。

けれど――

個室の扉を開けた、その瞬間。

目に飛び込んできたのは、無数の風船、色とりどりのリボン、そして壁いっぱいに飾られた

「Happy Birthday」の文字。

足が、ぴたりと止まった。

頭の中で、「ガン」と鈍い音が鳴り響く。

人々に囲まれて立っているのは、私の夫・一弥。

そしてその隣で、華やかなワンピースに身を包み、丁寧に整えられたメイクで微笑んでいるのは――

三年間、ずっと海外にいるはずだった、私の妹。

本城 綾乃(ほんじょう あやの)。

……どうして?

彼女は、海外にいるはずじゃなかったの?

なぜ、誰も私に、彼女が帰国したことを教えてくれなかったの?

呆然と立ち尽くす私より先に、綾乃がこちらに気づいた。

「お、お姉ちゃん……?」

私を見つけた瞬間、彼女はぱっと顔を輝かせ、心から嬉しそうに笑う。

「本当に来てくれたんだ! 一弥お兄ちゃんが“来る”って言ってたけど、私、信じてなかったの!」

その声に、一弥さんが振り向いた。

私の姿を認めた途端、彼の眉は不機嫌そうに寄り、聞き慣れた冷たく苛立った声が落ちてくる。

「杏華(きょうか)、遅すぎる。今日は綾乃の誕生日だろう。知らなかったのか?」

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
27 챕터
1
กระผมนายเทียนสุดหล่อ หล่อมาก หล่อโคตร หล่อลากดิน หล่ออธิบายไม่ถูกเกิดมาบนโลกนี้ได้สิบเก้าปี เพิ่งจะเคยเสียศักดิ์ศรีสุดๆก็วันนี้ เมื่อไอ้ภพรักเพื่อนซี้หน้าตาขี้เหร่ มันมาขอเอาผม นี่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆนะเว่ย โดนผู้ชายเอาเชียวนะถ้าจะท้าวความก็ต้องย้อนไปตั้งแต่เมื่อห้าร้อยปีก่อน เอ่อ ไม่ใช่ละ นานไป ก็ตั้งแต่แปดปีก่อนนู่นแหละ ไอ้กระผมเป็นเด็กต่างจังหวัดที่ผันตัวเองมาเป็นเด็กเมืองหลวงด้วยการเข้าเรียนม.1ที่โรงเรียนในกรุงเทพ แล้วหลงผิดมาเป็นเพื่อนสนิทกับไอ้ภพรัก ก็ตอนนั้นคนมันซื่อนี่หว่า เลยโดนไอ้เหี้ยนี่ล่อลวงเอาซะงั้นฮ่าๆจริงๆก็ไม่ถึงกับล่อลวงหรอกนะ แต่มันใช้มารยามาตีซี้ผมอ่ะจากนั้นก็หลงผิดคบมันมาเรื่อยๆ แต่ไอ้ภพสงสัยเป็นปลิงกลับชาติมาเกิด แม่ง ตามติดผม ไปไหนไปด้วยตลอด จนผมเลือกเรียนมหาวิทยาลัยที่หาดใหญ่ บ้านเกิดผม มันก็เสือกตามมา เหตุผลมันคือ ก็กูอยากอยู่กับมึง ถ้ากูเป็นผู้หญิงก็คงเคลิ้มแล้วมันก็เสือกไม่ยอมมีแฟนสักทีทั้งที่เอาจริงๆหน้าตามันก็ไม่ได้จัดว่าขี้เหร่อะไรมากมาย สาวๆมาชอบมันก็พอมีบ้าง เอ่อ เหมือนว่าจะนอกเรื่องแล้ว ก็ตั้งแต่ ม.1 นั่นแหละที่ผมกับมันแข่งกันเรื่องเรียนตลอด ส
더 보기
2
“ไอ้เหี้ยกูจุก ทับมาได้แม่งตัวยังกะควาย” ผมว่าใส่มัน จริงๆก็ไม่ได้จุกอะไรมากหรอก แต่แม่งกูกลัวจริงๆนะเว่ย“หืม เจ็บเหรอ” มันว่าเสียงอ่อนโยน ไม่ใช่มันไม่เคยพูดด้วยเสียงแบบนี้ แต่อารมณ์นี้มันไม่ใช่ไง กูกลัววววว“มึงไม่ได้จะเอาจริงใช่มั้ย” ผมลองถามมันดู เผื่อแม่งจะหัวเราะใส่หน้าผมแล้วบอกว่า เออ ไอ้เหี้ย กูอำมึงเล่น“หน้ากูมันบอกอย่างนั้นเหรอ” มันถามกลับมา เอ่อ หน้ามึงไม่ได้บอกหรอก แต่กูอยากให้มันเป็นอย่างนั้นไง ตูดกูนะเว่ยยย แม่งขอกันง่ายๆยังกะขอตังส์ห้าบาท“มึง ภพ กูกลัว” ผมบอกมันตรงๆ เห็นหน้ามันใกล้ๆแล้วอิจฉา ไอ้ที่บอกว่าหน้าตามันขี้เหร่ ผมใส่ร้ายมันอ่ะ จริงๆหน้ามันโคตรหล่อ ตัวขาวๆ ตาคม จมูกเป็นสัน ปากเรียวบาง แม่ง“กูจะทำเบาๆ โอเคมั้ย” มันว่าเสียงคล้ายจะปลอบใจ จมูกโด่งสูดดมอยู่แถวๆซอกคอ จั๊กจี้ มึงลองมาเป็นกูดูมั้ยละ เออ จริงสิ“งั้น มึงให้กูเอาตูดมึงได้มั้ยอ่ะ นะนะ” พอผมพูดจบไอ้เหี้ยแม่งก็ขำพรืดใส่หน้าผมเลย มันไม่ใช่เรื่องตลกนะ“หรือมึงจะผิดคำพูด” มันว่า อึ๋ยยอมได้ไง ลูกผู้ชายสัจจะยิ่งชีพเลยนะ“เออ แม่ง อยากทำเหี้ยไรกับกูก็ทำไปเลย” ผมว่า เบี่ยงคอหลบไปทางซ้ายเอาจริงๆมันก็ทำผมใจสั
더 보기
3
ภพรักถอนนิ้วออกจากช่องทางด้านหลังของผม เปลี่ยนเป็นแท่งร้อนอันใหญ่โตของมันที่จ่อรอพร้อมแทนที่ ความรู้สึกเจ็บยามเมื่อมันพยายามดันส่วนหัวเข้ามา เจ็บหนึบคล้ายส่วนนั้นจะฉีกขาด “เจ็บ” บอกมันเบาๆ แต่ก็ไม่ได้จะให้มันหยุด“ครับ ทนได้ไหม” มันถามกลับอย่างเอาใจใส่ ผมส่ายหน้าให้มันอีกครั้ง พร้อมส่งสัญญาณให้มันทำต่อ ยามเจ้าสิ่งแปลกปลอมแท่งใหญ่เข้ามาในร่างกายผมจนสุดความเจ็บเหมือนจะบรรเทาลง ภพรักขยับเข้าออกแผ่วเบา แม้จะเจ็บแต่ยามที่ท่อนลำของมันเคลื่อนไหวเข้าออกมันก็นำพาความเสียวมาด้วย จากเนิบช้าก็ค่อยๆเร็วขึ้น จากนุ่นนวลก็ค่อยๆร้อนแรงขึ้น“อ๊ะ อ๊ะ ภพรัก เร็วเกินไปแล้ว” ผมที่นอนใต้ร่างมันได้แต่ครางกระเส่า “อา เทียนหอม ข้างในมึงดีมากจริงๆ” อีกคนไม่ได้ลดความเร็วลงเลย ซ้ำยังพูดถ้อยคำน่าอายออกมาหน้าตาเฉย“อ๊ะ อื้อ อื้อ ไม่ไหว ภพ จะเสร็จ”ภายใต้ความเร่งเร้าของมันส่งผมทะยานสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง ผมปลดปล่อยน้ำรักออกมาเปรอะเปื้อนเราทั้งสองคน ร่างกายผมเกร็งกระตุกและมันก็สัมผัสได้“เสียวมากเหรอ หืม” มันถามทั้งๆที่รู้คำตอบอยู่แก่ใจ ผมจึงแกล้งตอดรัดเจ้าสิ่งนั้นของมันที่อยู่ในตัวผม“เทียนหอม” มันครางเรียกชื่อผมและ
더 보기
4
“แล้วเกลียดรึเปล่า” ยังคงถามเซ้าซี้ไม่เลิก“ไม่ได้เกลียดโว้ยยย” เลือกที่จะตะโกนใส่หูมัน แม่ง ถ้าเกลียดจะยอมมึงขนาดนี้รึไง“อืม ไม่เกลียด แล้ว รัก มั้ย” มันกระซิบกลับมา อยู่กันสองคน มึงจะกระซิบให้สยิวเล่นทำไมวะ แล้วมือแม่งก็อยู่ไม่นิ่งลูบๆอยู่นั่นแหละขาอ่อนกูอ่ะ เอาให้ขึ้นเลขเลยมั้ยล่ะแล้วเมื่อกี้ถามว่าไง รักมั้ยงั้นเหรอ “ยังต้องถามอีกเหรอวะ คบกันมาตั้ง 8 ปีถ้าไม่รักคงไม่เป็นเพื่อนกับมึงมานานขนาดนี้หรอก” ว่าความจริงเข้าให้ ไอ้ภพเป็นบ้าไรของมันเกิดถามงี่เง่าเอาตอนนี้ คบเป็นเพื่อนกันมาขนาดนี้ เฉียดตายด้วยกันก็เคย ยังต้องถามไรมากมายเห้อได้ยินมันถอนหายใจ ก่อนจะยกผมออกจากตักมันแล้วเดินเข้าห้องนอนไปเฉย นี่กูทำไรผิดอีกเนี่ย เดินตามมันเข้าไป เห็นมันนอนเอามือก่ายหน้าผากอยู่ เอาว่ะ เสียตัวให้มันก็แล้ว ยังมีอะไรให้ต้องอายอีก เดินไปล้มตัวนอนเบียดๆ พลิกตัวเข้าหามัน เกยอยู่บนตัวมันเกือบครึ่งตัว มันเบือนหน้าหนีนึกออกเหมือนว่ากูใส่แค่เสื้อตัวเดียวนะ ตูดเปิดแล้วมั้งนั่น แต่เอาเหอะ ช่างมันก่อน ไอ้ควายในร่างคนตรงหน้านี่สำคัญกว่า“ภพจ๋า มึงโกรธไรกูอีกเนี่ย” จ๊ะจ๋า กับมันหน่อย เดี๋ยวเดียวมันก็หาย
더 보기
5
หลังจากวันนั้น ตอนนี้ก็ผ่านมาเกือบอาทิตย์แล้ว หืม วันไหนงั้นเหรอ ก็วันที่ผมเสียตัวเสียตูดให้ไอ้ภพนั่นแหละ หลังจากวันนั้นมันก็ไม่ได้เอาผมอีกนะ แต่ก็มีจูบๆลูบคลำบ้าง จริงๆก็ไม่ได้รู้สึกแย่อะไร แต่เพื่อนกันแบบนั้นมันมากเกินไปมั้ยวะ คิดก็ส่วนคิด ไม่กล้าถามมันหรอก ยังยืนยันคำเดิม ลูกผู้ชายสัจจะยิ่งชีพอ้อ ไอ้ที่เกริ่นๆว่าจะไปเที่ยวตอนปิดเทอมน่ะ จริงๆก็ว่าไปงั้นแหละ อยู่มาตั้งแต่เกิด ไม่รู้จะไปไหนอีก แต่สามวันข้างหน้าจะพาภพไปเที่ยวตรัง ทะเลสวย หมูย่างอร่อย อันนี้เอาหัวไอ้ภพเป็นประกันได้กะว่าจะเทียวไปเทียวมาแถวตรัง กระบี่ ภูเก็ต แล้วค่อยกลับสักอาทิตย์นึงก่อนเปิดเทอม ภพมันจะได้กลับบ้านที่กรุงเทพด้วย ถึงแม้เจ้าตัวมันจะไม่เต็มใจอยากกลับก็เหอะ งงๆกับกูมั้ยเนี่ยไอ้คนที่พูดถึงมันเล่นเกมส์อยู่ในห้องนู่น ส่วนผมอยู่หน้าทีวีครับ ผมดูทีวีจนเซ็งเลยเดินเข้าไปดูในห้อง สมาธิมึงดีจังนะ กระโดดทับภพที่นอนคว่ำอยู่บนเตียง มันหยุดเล่นเกมส์แล้ว หน้าจอโน๊ตบุ๊คเปิดเฟสบุ๊คค้างอยู่ ทันเห็นมันรีบปิดช่องแชท“แอบคุยกับสาวๆเหรอ” แซวมันขำๆ พลางเบียดน้องชายตัวเองกับตูดมัน เหอะๆ นอนนิ่งเลยนะมึง เสียวละสิ “มึง อยากเหรอ” ม
더 보기
ุ6
เมื่อเข้าไปในงานมันพาไปไหว้คุณท่าน คุณท่านคือย่าของมัน แม่ใหญ่ แม่สาม แม่สี่ และพี่น้องต่างแม่ของมันอีกสามคน คงเพราะทุกคนอยู่ในบรรยากาศโศกเศร้า เลยไม่มีใครสนใจมันเท่าไหร่ มันพาผมไปกราบพ่อมัน ผมมองสลับระหว่างมันและรูปถ่ายพ่อมันดูยังไงก็ถอดแบบกันออกมา แต่พ่อมันจะดูคมกว่าเพราะผิวเข้มกว่า ภพมันเคยบอกผิวมันขาวติดแม่สี่ทุ่ม ภพลาทุกคนกลับ ผมคิดว่ามันจะกลับบ้านใหญ่ แต่เปล่ามันพาผมไปโรงแรมใกล้ๆ ไม่ได้แปลกใจก็สมกับเป็นภพรักดี“ทำไมพักที่นี่ล่ะ” ถามมันหลักจากเช็คอินเข้าห้องพัก“กูไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับบ้านนู้น” มันบอกเสียงแผ่ว ไม่รู้สิ บรรยากาศรอบตัวมันดูหม่นๆ มันไม่เชิงจะเศร้านะ แต่มันไม่ดีอ่ะบอกไม่ถูก“กอดหน่อยสิ” ภพว่าหลังจากที่ต่างเงียบกันมาพักนึง มันกางแขนออกรออยู่ที่ปลายเตียง ผมเดินเข้าไปให้มันกอดและกอดตอบมันมันค่อยๆนั่งลง ผมเองก็นั่งตามบนตักมันทั้งที่เรายังกอดกันอยู่อย่างนั้น ไม่รู้หรอกความคิดของภพน่ะ ไม่เคยคาดเดาออกเลยนอกจากมันจะแสดงออกมาให้เห็น ไม่ใช่ไม่เคยพยายามนะ แต่เป็นมันนั่นแหละที่พยายามปกปิดยิ่งกว่า“เหนื่อยว่ะเทียน มึงรู้มั้ยกับคนบ้านนั้น กูไม่ได้รู้สึกอะไรกับพวกเขาเลย พอเจอกันก
더 보기
7
“เทียนหอม อยากทำ” มันบอกแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย “ทำไรอ่ะ” ถามกลับ มันมองหน้างอนๆ เอ้า มางอนไรกูวะ ก็คนมันไม่รู้ อยู่ๆมาบอกจะทำๆ กูคงมีญาณรับรู้ได้เองหรอกเนอะว่ามึงจะทำอะไร มันไม่ได้ตอบออกมาเป็นคำพูด แต่ก็ทำเอาเข้าใจแจ่มแจ้ง เพราะแม่งเล่นถอดกางเกงตัวเองออกโชว์น้องชายที่แปลงร่างไปครึ่งนึงแล้วอ่ะ ผมได้แต่มองมันที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาทางผม ไม่ได้คิดจะขัดขืนหรอก ดีซะอีกที่มันไม่ได้จมเศร้าไปกับเรื่องพ่อ อ่า จะหาว่าผมเลวก็ได้นะที่ไม่อยากให้มันเสียใจกับการตายของพ่อตัวเอง อะไรที่ทำให้มันมีความสุขตอนนี้ยอมทั้งนั้นแหละ คืนนี้มันอ่อนโยนเป็นพิเศษ จนแทบจะสำลักตาย ทุกอย่างที่มันทำให้บอกไม่ถูกแต่รู้สึกดี สองรอบที่มันทำ อืม ยังไงดี ไม่กล้ามองหน้ามันเลยว่ะ แม้จะตอนนี้ที่มันกำลังเช็ดตัวให้อยู่ บอกแล้วว่าจะไปล้างตัวเองแต่เห็นมันตั้งใจจะทำให้ก็เลยไม่อยากขัดใจ “ถ้าได้อยู่กับมึงแบบนี้ตลอดก็ดี” มันว่าหลังจากที่เรากำลังจะเตรียมตัวเข้านอน “ไอ้หื่น นี่มึงคิดจะเอากูตลอดเวลาเลยรึไง” ว่ามัน พร้อมเอาหมอนข้างหวดใส่แม่ง คิดมาได้นะมึง “ฮ่าๆ คิดมาได้นะมึง” อ้าว เสือกว่าสิ่งที่กูอยากพูดออกมาซะงั้น “ก็มึงจะให้กูคิดไ
더 보기
8
กลับมาจากบ้านไอ้ภพ ผมก็พามันตรงมาบ้านผม อยากพามันมาผ่อนคลาย กลัวมันจะเครียด แม้ว่ามันจะไม่ได้แสดงอาการอะไรออกมาเลยก็ตาม“อ้าว ลูกภพ คิดถึงจัง” คุณนายแม่ของกระผมเอง แต่ดูเหมือนจะจำลูกตัวเองไม่ได้นะ ทันทีที่ผมกับไอ้ภพลงจากรถ แม่ก็ตรงปรี่เข้าหารับขวัญไอ้ภพเลย ผมโทรมาเล่าให้แม่ฟังเองแหละกับแม่ผม ไอ้ภพเคยได้เจอท่านบ่อย เพราะผมพามันมา เวลาคิดถึงกับข้าวฝีมือแม่ก็พามันมากินที่บ้าน แต่ไม่เคยได้ค้างคืนกันหรอก คิดถึงท่านเมื่อไหร่ก็มาหาได้ “สวัสดีครับแม่” ผมกับไอ้ภพพูดขึ้นพร้อมกัน“อ้าว ไอ้เทียน” แม่ร้องอย่างกับว่าพึ่งสังเกตเห็นผม แหมๆรักลูกมากเลยนะนายแม่“ฮึ” ผมทำเสียงใส่แม่ บอกให้รู้ว่าน้อยใจ รีบๆมาเอาใจด่วน แต่เปล่า จูงมือไอ้ภพเข้าบ้านไปเฉย อือ คอยดูนะ จะฟ้องพ่อว่าแม่แอบกิ๊กไอ้ภพ พ่อผมไม่ค่อยจะอยู่บ้านหรอก ต้องไปดูแลสำนักงานใหญ่ที่ปราจีนบุรีนู่น ได้กลับบ้านเดือนละครั้ง บางเดือนก็ไม่ได้กลับ เคยไม่กลับบ้านยาวถึง 5 เดือน จนนายแม่ต้องตามไปดูถึงปราจีนฯอ่ะ บ้านผมทำโรงงานแปรรูปยางพาราเป็นยางแท่งรมควันอะไรประมาณนั้น ผมไม่ได้สนใจมากหรอก พี่ธูปพี่ชายคนเดียวของผมนู่นที่ดูจะสนใจกว่า ทำให้พ่อวางใจ
더 보기
9
“กูภพนะ แค่นี้แหละ หวัดดี” “ไอ้เอกชวนไปxx แต่กูปฏิเสธไปแล้ว” ชิงบอกมันก่อน เพราะรู้ว่ายังไงมันก็ไม่ถาม “ครับ ไปข้างล่างกัน” มันบอกพลางดึงผมลุกขึ้น ลงไปข้างล่างทั้งข้าวทั้งกับข้าวแข่งกันส่งกลิ่นหอมยั่วน้ำลาย อา หิวชิบหาย “นายแม่คร้าบบบ เทียนหิวอ่ะ” ตะโกนเข้าไป หวังให้ได้ยินไปถึงในครัว แต่เปล่าหรอก ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา ใช่สิ ก็เค้ามันคนไม่สำคัญนี่นา ผมเดินไปรอที่โต๊ะกินข้าว ส่วนลูกภพของนายแม่ นู่นเดินเข้าครัวไปช่วยยกของออกมา เอาหน้าเหรอมึง ก็คิดบ้าบอไปงั้นแหละไม่ได้จริงจังไรหรอก “ไอ้เทียนไปยกกับข้าวที่เหลือออกมาเลยนะ” นายแม่ที่เดินถือจานอะไรสักอย่างมาบ่นผมเข้าให้ เดาว่าเป็นไข่ลูกเขย “เดี๋ยวผมไปยกเองครับแม่” ภพที่พึ่งวางถ้วยแกงจืดพูดขึ้นและเดินเข้าครัวไปอีกครั้ง เออ ดีมาก ทำไปเลยไอ้ลูกรัก “แกนี่นะ” แม่บ่นพลางทำท่าอ่อนอกอ่อนใจ ดูก็รู้หรอกว่าแกล้งทำ นอกจากไข่ลูกเขยกับแกงจืดแล้วป้านิ่มกับพี่นาก็ยกกับข้าวมาอีกสามอย่าง เป็นของโปรดผมทั้งนั้น ทั้งหมดไม่มีแกงเผ็ดนะ เพราะผมไม่กินเผ็ด แต่แม่ก็ยังไม่ลืมเอาใจไอ้ลูกภพด้วยน้ำพริก ปลาทู ของโปรดไอ้ภพมันล่ะ เป็นการกินข้าวที่สุขใจสุดๆใน
더 보기
10
กลับถึงหอบ่ายสาม จากบ้านผมมาหอใช้เวลาเดินทางแค่ครึ่งชั่วโมง ยิ่งถ้ารถไม่ติดแค่ยี่สิบนาทีก็ถึงแล้ว กลับมาก็นอนแผ่กันทั้งสองคน ไม่ได้เหนื่อยอะไรหรอกกำลังอยู่ในอารมณ์ขี้เกียจ แบบไม่อยากทำอะไรกูอยากนอน นิสัยผมเลยล่ะ ชอบนอนที่หนึ่ง ผมเคยนอนหลับเต็มๆถึงสองวันเลยด้วยนะ โคตรภูมิใจ ไม่รู้ทำไปได้ไง แม่งดีนะไม่ตายอยู่ในห้อง เพราะอยู่ห้องคนเดียว ตอนนั้นไอ้ภพมันมีเรื่องด่วน รู้สึกว่าแม่ใหญ่เรียกตัวมันกลับบ้าน“เทียนหอม กว่าจะเรียนจบ มึงว่ากูจะจนกรอบมั้ยวะ” อยู่ๆภพก็พูดขึ้นมา อะไรของมัน“ทำไมครับคุณชายภพ กลัวจนเหรอมึง” ถามมันขำๆ“ป่าว แต่ตอนนี้กูไม่มีอะไรเลยนะ มึงก็รู้นี่ มีแต่ตัว มึงเลี้ยงกูด้วยละกัน” มันว่า หันไปมองหน้า ก็เห็นมันมองผมอยู่ก่อนแล้ว ทั้งปากทั้งตายิ้มแพรวพราวเจ้าเล่ห์ชิบหาย“เหรอ งั้นมึงออกไปเลยนะ ไปอดตายไกลๆกูเลย” ตอบแล้วยกยิ้มใส่มัน คนแบบภพรักไม่อดตายหรอก เท่าที่รู้มันไม่เคยแตะต้องเงินทางฝั่งพ่อมันเลย ที่ใช้จ่ายใช้เป็นค่าเทอมอยู่นี่ก็เป็นเงินฝั่งแม่มันทั้งนั้น แม่มันถึงจะเป็นเมียน้อย แต่ต้นตระกูลก็รวยมาก แม่มันเป็นลูกสาวคนเดียวและมีมันเป็นหลานตาเพียงตนเดียว พอตายายมันเสียสมบัติทั
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status