ทะลุมิติมาในนิยายน้ำเน่าแต่ดันโดนพระเอกตามติด

ทะลุมิติมาในนิยายน้ำเน่าแต่ดันโดนพระเอกตามติด

last updateLast Updated : 2026-03-03
By:  Ferylin79Completed
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
42Chapters
1.3Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ผมทะลุมิติไปเป็นตัวร้ายในนิยายน้ำเน่าที่ตอนจบต้องถูกพระเอกทำลายครอบครัว เพื่อปลายทางอันแสนสุข ผมเลยขัดขวางเส้นเรื่องด้วยการเอาตัวเองเข้าไปแทรก แต่ไหงพระเอกดันมาติดหนึบอยู่กับผมซะงั้น!

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 ผมเข้ามาในนิยายน้ำเน่าซะแล้วล่ะครับ

"You've really got to hurry, young lady. Cemetery plots are in high demand right now."

The cemetery owner Terry Cole sighed, making it clear that talk was cheap and he wouldn't hold anything without cash in hand.

I couldn't blame him.

I had been out to look at the cemetery several times over the past year, but I hadn't booked a single plot because they were all way out of my budget.

Whatever money I had left was barely scraping by for medication and treatment, forcing me to check back every now and then just hoping to score a cheaper spot.

Every single time Mr. Cole asked me which one I wanted, I would just stammer awkwardly, "Never mind, I'll bring my family to look at it next time."

This time, my voice was completely steady. "Don't worry, I'm actually buying it this time."

After hanging up, my phone screen went back to the crowdfunding page.

Amid a sea of well-wishes for a speedy recovery, my brother Dylan Mitchell’s message stood out like a sore thumb: [If you actually drop dead, let me know so I can throw a party.]

I read it over and over again, still struggling to believe those words came from my own flesh and blood.

Still, thanks to his single-dollar donation, my wallet balance hit an even ten thousand, finally clearing the minimum limit to cash out.

I chewed my dry lip and reached out to hit the withdrawal request.

Right then, a brand-new donation notification popped up on my screen.

It was from Summer Prescott, the girl my brother had been sponsoring. She had donated a single penny, paired with a message: [Eleanor, just come back home. If you sincerely apologize, Dylan will forgive you. Please don't pull stunts like faking things ever again.]

My fingers instantly locked around my phone in a death grip.

However, after a long moment of thought, I typed nothing, swallowed my anger, and hit the cash-out button.

My rescue cat, Lucky, sensed that something was wrong and started rubbing against my ankles.

I crouched down to pet its head, dumping the last of our dwindling cat food into its bowl.

It let out an affectionate little meow, then scurried over on its three good legs to dig in. Lucky was a stray with a missing leg. As it ate, it kept glancing back to check on me.

Meeting its eager, pleading eyes made my throat tight, dragging me straight back to the night Dylan threw me out.

His voice had been laced with utter disgust, cold enough to cut glass.

"If you won't admit you're wrong, get the hell out! I'm done with you!"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
42 Chapters
ตอนที่ 1 ผมเข้ามาในนิยายน้ำเน่าซะแล้วล่ะครับ
ผมทะลุมิติมาแหละ...ถ้าถามว่านี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย ก็คงต้องย้อนกลับไปก่อนหน้านี้ผมหลงไปอ่านนิยายวายติดเรตที่เนื้อหามีแต่ฉาก 18+ เรื่องหนึ่งเข้าโดยไม่ได้ตั้งใจแรกเริ่มเดิมทีก็แค่อ่านเพราะไม่รู้จะอ่านอะไรดี นิยายเรื่องนี้ทั้งน้ำเน่า ทั้งคลิเช่ แถมนายเอกยังนอนกับคนอื่นนอกจากพระเอก แต่ก็เพราะไอ้ความแซ่บเกินต้านที่นักเขียนใส่มาเพื่อสนองนี๊ดคนอ่านนี่แหละที่ทำให้ผมอ่านจนจบ แม้ว่าจะอ่านไปด่าไปก็เถอะกันต์ พระเอกของนิยายเป็นประธานของบริษัทวงการบันเทิงแห่งหนึ่ง รูปร่างดี หน้าตาหล่อเหลา นิสัยสุดแสนจะเย็นชาตามแบบฉบับนิยายทั่วไปเป๊ะ ๆส่วนนายเอกคือดาราหน้าใหม่ใสกิ๊ง ฐานะยากจน ผลงานมีแค่เคยเป็นตัวประกอบในซีรีส์เรื่องหนึ่งเท่านั้น แล้วบังเอิญว่าซีรีส์เรื่องนั้นดันฮอตฮิตไปทั่วบ้านทั่วเมือง นายเอกอย่าง คีย์ ที่มีหน้าตาน่ารักตามแบบฉบับไอดอลยุคปัจจุบัน เลยถูกแมวมองในบริษัทของพระเอกคว้าตัวมาเซ็นสัญญาในส่วนดีเทลการสู้ชีวิตของคีย์นั้นผมไม่กล่าวถึงแล้วกัน เพราะถ้าให้เล่าก็จะยาวซะเปล่า ๆ เอาเป็นว่า พอท่านประธานอย่างกันต์เห็นหน้านายเอกครั้งแรกก็ดันเกิดสนใจขึ้นมาแต่ถ้าคุณคิดว่าท่านประธานสุดหล่อผู้นี้
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more
ตอนที่ 2 ผมโดนลงโทษ
เพิ่งจะปากเก่งไปหยก ๆ ว่าไม่กลัว พอกลับถึงบ้าน ผมก็โดนคุณท่านกับคุณหญิงของบ้านเรียกตัวไปดุด่าอยู่ร่วมสองชั่วโมง ปิดท้ายด้วยการโดนลากไปขังในห้องนอน บังคับให้คัดหนังสือธรรมะหนึ่งร้อยหน้า ด้วยความหวังว่าลูกชายเพียงคนเดียวจะกลายเป็นดีมีศีลธรรม เคารพผู้หลักผู้ใหญ่ขึ้นมาบ้าง“...” ผมนั่งเหม่ออยู่หน้าโต๊ะหนังสือด้วยความช็อกไม่หายนี่มันอะไรกันวะ ลงโทษให้คัดหนังสือธรรมะเนี่ยนะ!แล้วอะไรคือไม่เคารพผู้หลักผู้ใหญ่ ไอ้คุณพระเอกมันแก่กว่าตัวร้ายแค่สองปีเอง พูดกันตามตรงแล้วเป็นเพื่อนกันได้ด้วยซ้ำ แต่พ่อกับแม่ดันทำเหมือนเขาแก่กว่าผมเป็นยี่สิบปีซะงั้นแล้วก็ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องบังเอิญหรือเปล่า ใบหน้าพ่อแม่ของร่างนี้ดันเหมือนพ่อแม่ในชาติก่อนของผมเปี๊ยบ อย่างกับเป็นคนคนเดียวกัน ต่างกันก็แค่พ่อแม่ในโลกนี้ค่อนข้างดุกว่า คงเพราะด้วยฐานะละมั้ง ก็เลยทำให้พวกท่านมีนิสัยเฉียบขาดมากกว่าพ่อแม่ในโลกก่อนในเมื่อพ่อกับแม่มีหน้าตาเหมือนเดิม ก็ไม่ต้องสงสัยเลยว่าหน้าตาของผมจะเป็นยังไง ร่างนี้เองก็มีใบหน้าเหมือนผมเปี๊ยบ ต่างกันแค่ตรงสีผมและสีตาร่างนี้มีดวงตาและผมสีน้ำตาล ส่วนร่างเดิมเป็นสีดำ อ้อ ส่วนที่ต่างก็ยังมีชื่อ
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more
ตอนที่ 3 ผมหน้าแตกละเอียด
เมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เที่ยงคืนครึ่ง แถมยังต้องตื่นตั้งแต่ตีสี่เพื่อมาเข้ากองตอนเช้าตรู่ เดิมทีผมควรจะง่วงแต่ตอนนี้ดันตาสว่างสุด ๆ ไปเลยนายเอกอย่างคีย์ที่แม้จะเล่นบทคนบ้า แต่ก็เป็นคนบ้าที่เป็นปมหลักของเรื่อง ทำให้วันนี้อีกฝ่ายก็ต้องมาเข้ากองแต่เช้าเช่นกันผมพุ่งปรี่ไปทางคนน่ารักอย่างรวดเร็ว ฉีกยิ้มแฉ่งอวดฟันขาว“อรุณสวัสดิ์ คีย์”“อ๊ะ อรุณสวัสดิ์ครับพี่เมล” คีย์ในสภาพหัวกระเซอะกระเซิงตามบทคนบ้าส่งยิ้มน่ารักกระชากใจ “วันนี้ก็มาพยายามด้วยกันนะครับ”โว้ย ทำไมน่ารักแบบนี้วะเนี่ยความจริงผมไม่ได้ชอบคีย์ในเชิงชู้สาวอะไรหรอก ก็แค่มีนิสัยชอบของน่ารัก ๆ เวลาเห็นคนที่มีหน้าตาน่าเอ็นดูเลยอดที่จะเข้าไปทักไม่ได้“อื้อ เรามา--”“เมล!”ผมยังพูดไม่ทันจบ พลันมีน้ำเสียงดุดันเอ่ยแทรกขึ้น ก่อนที่ผู้ชายหน้าตาหล่อระเบิดแต่นิสัยเฮงซวยจะเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเย็นชา ทำเอาคีย์ที่ยืนข้างผมต้องถอยไปแอบด้านหลังเลยทีเดียวสงสัยหมอนี่คงจะโดนเล่นแล้วแน่ ๆ วันนี้ถึงได้ดูเหมือนคนอึไม่ออกแบบนี้“มีอะไรครับพี่กันต์” ผมยิ้มให้อีกฝ่ายอย่างเยาะเย้ยเป็นไงล่ะ นายฟ้องได้ ฉันก็ฟ้องได้เหมือนกันโว้ย“ไปคุยกันหน่อย”“ทำไมต้องไปที
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more
ตอนที่ 4 ผมจะแยกพวกเขาออกจากกัน
หลังจากพูดเรื่องแต่งงาน คีย์ก็ไม่ยอมคุยกับผมอีกเลย ทุกครั้งที่เข้าไปทัก หนุ่มน้อยก็จะมองผมด้วยสีหน้าหมองเศร้าเหมือนคนโดนรังแก ทำเอาทีมงานบางส่วนพากันเข้าใจกันไปว่าผมกลั่นแกล้งเขาปกติพวกทีมงานก็ไม่ค่อยมีสีหน้าดี ๆ ให้ผมอยู่แล้ว เพราะเมื่อก่อนเจ้าของร่างคนเดิมมักจะเข้ากองสายเป็นประจำ ถึงแม้ตอนนี้ผมจะมาตรงเวลา แต่ภาพลักษณ์ไม่ดีในอดีตก็ใช่ว่าจะสลัดไปได้ง่าย ๆ พอมีเรื่องของคีย์ พวกเขาก็เลยคิดว่าผมไปรังแกรุ่นน้องแต่ถามว่าแคร์ไหมก็ไม่อะผมมาเพื่อทำงาน ไม่ได้มาเพื่อสนใจสีหน้าคนอื่นสักหน่อยในเมื่อเขาไม่คุย ผมก็ไม่คุย ทำงานเสร็จก็ตรงกลับบ้าน กินอาหารอร่อย ๆ ของป้านวล แล้วเข้านอนอย่างเกือบจะมีความสุข...ใช่ ‘เกือบจะ’ นั่นแหละเอาจริง ๆ ชีวิตตอนนี้ก็เกือบจะสงบราบรื่นแล้วล่ะ ถ้าไม่ติดว่าต้องมาเห็นหน้าตัวต้นเหตุอย่างคุณพระเอกทุกวันน่ะไม่รู้ทำไม แต่หลังจากประกาศเรื่องงานแต่งไป พี่กันต์ก็มานั่งจ๋องที่กองถ่ายทุกวัน ย้ำว่าทุกวัน!ผมล่ะสงสัยจริง ๆ ว่าเขาไม่มีงานมีการทำหรือไงแต่ก็โชคดีที่เขามา ‘นั่ง’ ตรงตามตัวอักษร นอกจากมองผมทำงาน เขาก็ไม่ได้ทำอะไรนอกจากนั้นอีก อ้อ อีกอย่างหนึ่งที่แปลกไปคือ เขาไม่
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more
ตอนที่ 5 ผมหาเรื่องใส่ตัวเอง
ระหว่างที่กำลังนั่งนึกถึงเนื้อหาในนิยาย ผมก็เห็นว่ามีนักแสดงชายร่างเล็กคนหนึ่งกำลังทำลับ ๆ ล่อ ๆ อยู่ตรงมุมเสาฝั่งตรงข้ามในมือมีแก้วไวน์ที่ยังไม่ถูกดื่ม อีกฝ่ายมองซ้ายมองขวาด้วยท่าทางเป็นกังวล จากนั้นก็ถอนหายใจเหมือนโล่งอกที่ไม่มีคนเห็น แล้วรีบหยิบถุงบรรจุผงสีขาวเทลงไปในแก้ว จากนั้นก็เขย่าจนมันละลาย“...”เฮ้! น้องชาย ผีข้างเสาฝั่งตรงข้ามอย่างฉันกำลังมองนายอยู่นะ นี่รอบคอบแล้วจริงดิแต่ก็เพราะความมักง่ายของอีกฝ่ายนั่นแหละที่ทำให้งานของผมง่ายขึ้นเยอะนักแสดงหนุ่มร่างเล็กเดินตรงดิ่งไปหาพี่กันต์ เป้าหมายชัดเจนมาก ผมรีบลุกแล้วเดินตามไปติด ๆ ทันที“สวัสดีครับคุณกันต์ พอจะให้เกียรติดื่มกับผมสักแก้วได้ไหม ผมยินดีมากเลยที่ได้แสดงหนังที่คุณเป็นคนลงทุน หวังว่าในอนาคตจะมีโอกาสได้ร่วมงานกับคุณอีก” นักแสดงหนุ่มโปรยยิ้มหวานฉ่ำ ยื่นแก้วในมือไปตรงหน้าพี่กันต์“อ่า...” พี่กันต์ทำหน้าลังเลแหงสิ นิสัยจริงของคุณพระเอกมันถือตัวจะตาย แค่วันนี้ยอมคุยกับคนอื่นหลายประโยคก็ถือว่าไว้หน้ามากแล้ว ถึงพี่กันต์จะมีท่าทางลังเล แต่ผมรู้ว่าครั้งนี้เขาจะต้องรับแก้วไปแน่นอน“พี่กันต์!” ผมตะโกนเสียงดังคนตัวสูงชะงัก ก่อ
last updateLast Updated : 2026-01-25
Read more
ตอนที่ 6 ผมมีสติและผมก็รู้ตัวดี
 “พี่กันต์...”“นี่กำลังอ่อยเหรอ” เสียงของพี่กันต์เองก็ยานคาง บ่งบอกว่าเมาได้ที่ผมตั้งใจจะบอกว่าไม่ได้อ่อย แต่ลิ้นดันเปลี้ยพูดออกไปได้แค่คำเดียว“อ่อย...”ผมเห็นคนตัวสูงดวงตาสว่างวาบ เขาลงมือช้อนร่างผมขึ้นจากอ่างอาบน้ำ แล้วพาไปโยนบนเตียงอย่างไม่เบามือเลยสักนิด“อือ” แรงกระแทกทำให้ร่างกายที่อ่อนไหวของผมสั่นสะท้านขึ้นมาเสียงสวบสาบของเสื้อผ้าดังขึ้น ไม่นานร่างเปลือยเปล่าของพี่กันต์ก็ตามลงมาทาบทับ สติของผมกลับเข้าร่างทันที“พี่ อุ๊บ”ยังไม่ทันได้พูดอะไรออกไป ริมฝีปากก็ถูกปิดด้วยปากของอีกฝ่าย ลิ้นร้อนกวาดเลียไปบนปากของผมจนเปียกชุ่ม ไม่รู้ทำไม แต่ผมกลับไม่รู้สึกต่อต้านเลยสักนิด“อ้าปาก”ผมหลับตาปี๋ อ้าปากอย่างกล้า ๆ กลัว ๆฤทธิ์ยาทำให้หลงลืมไปหมดสิ้นว่าคนที่กำลังจูบอยู่ คือพระเอกเฮงซวยตัวร้าย ที่จะเป็นคนมาทำลายตระกูลของตัวเองในอนาคตปลายลิ้นของพี่กันต์สอดแทรกเข้ามาในโพรงปาก ตวัดหยอกล้อลิ้นของผมที่เอาแต่หลบหนี ลมหายใจของเ
last updateLast Updated : 2026-01-26
Read more
ตอนที่ 7 ผมจะดูแลร่างนี้และใช้ชีวิตให้ดีที่สุด
 ผมตื่นขึ้นมาตอนสิบเอ็ดโมงด้วยสภาพปวดไปทั้งตัวเหมือนโดนรถบรรทุกชน สภาพเตียงนอนหลังสมรภูมิดุเดือดเรียกได้ว่าเละตุ้มเป๊ะในห้องมีแค่ผมคนเดียว ที่นอนด้านข้างเย็นชืดไร้ไออุ่น บ่งบอกว่าอีกคนจากไปนานแล้ว แถมยังจากไปแบบไม่บอกกล่าวกันสักคำ ไม่มีแม้แต่โน๊ตสักแผ่นด้วยซ้ำจู่ ๆ ผมก็เริ่มเข้าใจความรู้สึกของคนที่ถูกฟันแล้วทิ้งขึ้นมาเลยหงุดหงิดว่ะไอ้คนเฮงซวย สมกับที่เฮงซวยจริง ๆผมไม่ได้คาดหวังให้คนอย่างพี่กันต์มาทำตัวเหมือนพระเอกนิยายเรื่องอื่นที่ออกปากรับผิดชอบหรอกขนาดในต้นฉบับ ในช่วงแรกอีตาพระเอกมันยังไม่แสดงท่าทีอะไรกับนายเอกเลย ทำเหมือนนายเอกเป็นแค่ที่ระบายอารมณ์ด้วยซ้ำแต่อย่างน้อย ในฐานะเพื่อนนอนชั่วคราวที่เป็นถึงคู่หมั้นตั้งแต่เด็ก ก็ควรจะแสดงน้ำใจบ้างสิ!มีอย่างที่ไหนมาทิ้งกันไปดื้อ ๆ ทำอย่างกับผมเป็นเด็กขาย พอเสร็จกิจก็สะบัดตูดหนี ถ้าเจอกันคราวหน้าผมจะต่อยให้หน้าหันเลยคอยดูผมลากร่างกายที่ปวดไปทั้งตัวเข้าไปในห้องน้ำ สายน้ำเย็นฉ่ำช่วยดับอารมณ์คุกรุ่นให้เบาบางลง ช่องทางด้านหลังแสบขัดจนต้องร้องซี้ดออกมาต
last updateLast Updated : 2026-01-27
Read more
ตอนที่ 8 ผมไม่ได้ยั่วสักหน่อย
 ตอนที่อ่านนิยายผมรู้สึกว่าพระเอกเรื่องนี้มันเฮงซวยที่ได้นางฟ้าอย่างคีย์ไปครอบครอง พอทะลุมิติมาที่นี่ผมก็เลยแปะฟิลเตอร์คนนิสัยไม่ดีไว้กลางหน้าผากอีกฝ่าย แต่พอได้มาฟังเหตุผลของพี่กันต์ ผมกลับรู้สึกว่าตัวเองช่างตื้นเขิน มองอะไรเพียงแค่ด้านเดียวจนเข้าใจคนอื่นผิดไปที่แท้ ไอ้หมอนี่มันก็เป็นคนปกตินี่หว่า“งั้นทำไมพี่ต้องเรียกเขาไปชงกาแฟด้วยล่ะ แม่บ้านก็มี เลขาพี่ก็น่าจะทำได้”“พี่ก็แค่หมั่นไส้”“...?” คำตอบแต่ละอย่างของเขาทำให้ผมอึ้งแล้วอึ้งอีกจริง ๆ “หมั่นไส้เรื่องอะไร”“นายดูท่าทางเขาสิ ไม่รู้จะหงอจะหงิมไปไหน เป็นนักแสดงมันต้องเชิดหน้ายืดอก ไม่ใช่ยืนคางชิดอก พี่ก็เลยอยากแกล้ง แค่นั้นแหละ”“...” ขอถอนคำพูด ไอ้หมอนี่มันเฮงซวยเหมือนเดิมนั่นแหละ ... เมื่อคืนผมไม่ได้กลับบ้าน แถมยังไม่ได้โทรบอกพ่อกับแม่ เดิมทีคิดว่าพอกลับมาจะต้องเจอกับนรกอย่างการคัดหนังสือธรรมะแน่ ๆ แต่ไม่คิดเลยว่าทันทีที่ทั้งสองเห็นหน้าไอ้พี่กันต์ สีหน้าของพ
last updateLast Updated : 2026-01-28
Read more
ตอนที่ 9 ผมคิดว่าพระเอกแปลกไป
 มื้ออาหารกลางวันเต็มไปด้วยความกระอักกระอ่วน หมายถึงผมอะ ที่กระอักกระอ่วนอยู่คนเดียวเพราะท่านพ่อท่านแม่ที่เคารพเอาแต่ชวนพี่กันต์คุยไม่หยุด ส่วนผมก็ถูกทิ้งให้อยู่วงนอกอย่างน่าสงสารความจริงผมก็ไม่ติดหรอกที่ไม่มีใครคุยด้วย แต่การต้องมานั่งฟังสามคนนี้คุยกันโดยที่หัวข้อสนทนาวนเวียนอยู่กับเรื่องของตัวเองมันก็ทำให้พูดไม่ออกอยู่เหมือนกัน"น้าได้ยินมาจากน้องเมลว่ากันต์สนิทกับนักแสดงหน้าใหม่อยู่คนหนึ่ง ที่ชื่ออะไรนะ...คีย์ใช่ไหม น้าอยากรู้ว่ากันต์คิดยังไงกับเขา" แม่เอ่ยถามตรง ๆ ตามประสาคนสูงวัยที่อ้อมค้อมไม่เป็นพี่กันต์เหลือบตามองผมแวบหนึ่ง ผมเลยถลึงตาใส่เขาแล้วเบือนหน้าหนี“ผมเห็นว่าเขามีศักยภาพครับ ในฐานะเจ้านายผมก็อยากให้นักแสดงทุกคนส่องประกายของตัวเองออกมา เพียงแต่คีย์เป็นคนที่ต้องขัดเกลามากกว่าคนอื่นนิดหน่อย” พี่กันต์ตอบเหมือนที่เคยบอกผมก่อนหน้านี้ไม่มีผิดหึ ขัดเกลามากกว่าคนอื่นนิดหน่อยงั้นเหรอก็แหงสิ ในต้นฉบับนี่เล่นขัดกันบนเตียงทุกวันแบบไม่เว้นวันหยุดราชการเลยนี่นา“ในฐานะคนทำธุรกิจ อาเข้าใ
last updateLast Updated : 2026-01-29
Read more
ตอนที่ 10 ผมหนีออกจากโรงพยาบาล
ผมไม่รู้ว่าตัวเองเผลอหลับไปตอนไหน พอตื่นขึ้นมาก็เห็นว่าเบื้องหน้าคือเพดานขาวสะอาด ด้านข้างมีเสาน้ำเกลือที่เชื่อมมาถึงมือตัวเองอยู่หรือว่าจะเป็น...โรงพยาบาล?ยังไม่ทันที่ผมจะได้คิดอะไรต่อ พลันมีเสียงทุ้มกวนประสาทดังขึ้นที่ด้านข้าง“ตื่นแล้ว?”“...” ผมหันไปมองพี่กันต์ ในใจอยากพ่นคำพูดจิกกัด แต่กลับรู้สึกเหนื่อยเกินกว่าจะพูดออกไป“พอป่วยแล้วสบายหูดีจริง ๆ”“ไอ้...” เสียงของผมแหบมาก ผมเม้มปากอย่างหงุดหงิดเพราะไม่รู้จะด่าอีกฝ่ายยังไงดี“พูดไม่เพราะอีกแล้วนะ นี่เห็นว่าป่วยอยู่หรอก ไม่งั้นเมลโดนดีแน่” พี่กันต์ยื่นมือทาบลงบนหน้าผากผม ก่อนจะเลื่อนมาหยิกแก้ม “ยังอุ่น ๆ อยู่นิดหน่อย”ผมเบือนหน้าหนีมือของเขา แต่ก็ถูกล็อกคางกลับมา เลยได้แต่ต้องยอมให้เขาทั้งลูบทั้งหยิกต่อไปนี่ถ้าสิวขึ้นเพราะมือเขาผมเอาคืนแน่“ผมจะกลับได้ตอนไหน” บอกตรง ๆ สิ่งที่ผมเกลียดที่สุดก็คือโรงพยาบาลนี่แหละ“จะรีบไปไหน ร่างกายเมลยังไม่ฟื้นตัวเลย” พี่กันต์เปลี่ยนจากลูบแก้มไปลูบศีรษะตรงจุดที่โดนกระแทกเบา ๆ “เมลอ่อนเพลียมาก แถมโดนยามาอีก นอนโรงพยาบาลอีกสักคืนเถอะ”“ที่ผมเป็นแบบนี้ก็เพราะพี่ทั้งนั้น” ผมสะบัดหน้าอย่างเอาแต่ใจ “ผม
last updateLast Updated : 2026-01-29
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status