Ep.5 ก่อกวน

Ep.5 ก่อกวน

… “อะ อ๋อ น่ารักนะเนี่ย พี่เป็นเพื่อนสนิทของเพทายนะ พอดีเราไปคุยงานด้วยกันมา” 

“สวัสดีค่ะ”

“เรียกพี่แพทก็ได้ค่ะ”

“ค่ะพี่แพท”

“เพทายนั่นน้ำอะไรน่ะ สีแปลกดี ขอชิมหน่อย” แพทตั้งใจจะคว้าแก้วน้ำของเพทาย แต่เขาหยิบมันออกก่อน

“อย่าเสียมารยาท ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าวุ่นวาย”

“นี่นายดุฉันก็ต่อหน้าแฟนนายงั้นเหรอ”

“เอ่อ งั้นพี่แพทนั่งรอก่อนนะคะ เดี๋ยวอัญไปเอาน้ำอัญชันมาให้ลองค่ะ” อัญชันรีบพูดกลบความตึงเครียด

.

.

ฉันเดินเข้าในครัวมา เมื่อกี้ฉันแอบเห็นสายตาไม่พอใจของพี่แพทที่มองมาที่ฉัน ทั้งยังมองแปลกๆ ตั้งแต่หัวจรดเท้า ถ้าพี่แพทไม่ยิ้มให้ฉันหลังจากนั้น ฉันก็คงคิดว่าพี่แพทไม่ชอบหน้าฉันแน่ๆ ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันคิดมากไปเองหรือเปล่า หรือจริงๆ แล้วมันอาจจะไม่ได้มีอะไรด้วยซ้ำ

แต่พี่เพทายก็ไม่ได้บอกล่วงหน้าว่าว่าจะชวนเพื่อนมาด้วย ฉันเลยตั้งตัวไม่ทันนิดหน่อย แต่เอาเถอะ ถึงอย่างนั้นฉันก็จะพยายามไม่คิดมากก็แล้วกัน

“น้ำอัญชันมาแล้วค่ะ”

“สีสวยดี ขอบใจนะ”

“ค่ะ”

“อัญอัญมานั่งนี่”

ฉันเดินไปนั่งข้างๆ อย่างว่าง่าย พี่แพทกำลังยกแก้วน้ำขึ้นจิบ ทว่า…

“แหวะ จืดมาก ไม่เห็นอร่อยเลย นายกินไปได้ไงเนี่ยเพทาย”

“…” พี่เพทายหันไปมองพี่แพทด้วยสายตาคมดุ ราวกับกำลังตำหนิแพททางแววตา

“…” ฉันเองก็กะพริบตาปริบๆ ทำตัวไม่ถูก ว่าแต่ต้องพูดตรงขนาดนี้เลยเหรอ พี่แพทเหมือนเพิ่งรู้ตัวว่าพูดแรงเกินไป เธอรีบแก้ตัวทันที

“โทษที เอ่อ… น้องอัญทำเองเหรอคะ”

“ค่ะ อัญทำเอง” ฉันยิ้มบางๆ แม้จะสะดุดใจนิดหน่อยแต่ก็ยังรักษามารยาท

“มันคงเป็นรสชาติแบบคนรักสุขภาพทานใช่ไหม”

“ค่ะ อัญไม่ได้เติมน้ำตาล”

พี่เพทายเอื้อมมือมาวางบนศีรษะฉันแล้วโยกเบาๆ ราวกับเอ็นดูและทำเหมือนกำลังปลอบใจ พี่เขารู้งั้นเหรอว่าฉันกำลังคิดอะไรอยู่

“อร่อยสำหรับพี่ก็พอแล้ว”

พี่เพทายหยิบโทรศัพท์ออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วกดพิมพ์บางอย่าง แต่ฉันไม่ได้เสียมารยาทมองนานไปกว่านั้น เพราะอาจจะเป็นธุระส่วนตัวก็ได้ แต่หลังจากนั้นไม่นาน อยู่ๆ ก็มีผู้ชายหน้าตาดีสองคนมายืนตรงหน้าประตูบ้าน โผล่หน้าเข้ามานิดหน่อย หล่อมาก ดูดีมาก 

“คุณแพทเชิญครับ” ตุลย์หนึ่งก้มศีรษะเล็กน้อยก่อนเอ่ยขึ้น

“อะไร” แพทขมวดคิ้วทันที

“เอ่อ คุณเพทายให้ผมกลับไปก่อน และพาคุณแพทไปส่งที่บ้าน”

“อ้าว แล้วนายล่ะเพทาย”

“ฉันค้างที่นี่”

“ได้ไงอ่า ทิ้งกันเฉยเลย” พี่แพทพูดพลางควงแขนกอด และพี่เพทายก็ไม่ได้สะบัดออกทันที เขาทำเพียงพ่นลมหายทิ้งหนักๆ ราวกับรำคาญ

“แพท” เพียงคำเดียว พี่แพทก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนยอมปล่อยแขนออกจากพี่เพทาย

“ก็ได้ๆ”

“น้องอัญพี่กลับก่อนนะคะ แต่อย่ากักตัวเพื่อนพี่ไว้นานนะ พี่เหงาและคิดถึง” แพทหันกลับมาทางอัญชัน ยิ้มหวานแบบที่ไม่รู้ว่าจริงใจหรือฝืนยิ้มกันแน่

“...” ฉันแค่มองเงียบๆ ไม่รู้จะตอบอะไรดี และควรรู้สึกอย่างไรดี ประโยคมันฟังดูแปลกๆ

“หยุดพล่ามแล้วกลับไปได้แล้ว”

“เชิญครับคุณแพท”

“ชิส์ กลับก็ได้” เธอกระทืบเท้าก่อนจะเดินไปขึ้นรถอย่างไม่เต็มใจนัก

.

.

“เอ่อ เมื่อกี้พี่เพทายบอกว่าจะค้างที่นี่ งั้นเหรอคะ”

“ไม่ได้เหรอ”

“ไม่ดีมั้ง”

“พี่ขออนุญาตพ่อเธอแล้ว” เขาไม่ได้มาที่นี่แค่ครั้งสองครั้ง เพทายค่อยๆ เข้าทางผู้ใหญ่มาสักพักแล้ว และพ่อของอัญชันก็ไว้ใจเพทายพอสมควร ท่านรู้ว่าเพทายชอบลูกสาวของตัวเอง และลูกสาวของตัวเองก็มีใจให้เช่นกัน อัญชันอยู่ในวัยที่สามารถเริ่มคบหาดูใจกับใครสักคนได้แล้ว วันหนึ่งอัญชันก็ต้องมีครอบครัวของตัวเอง

“เมื่อไหร่กัน”

“หึ ไม่เชื่อเหรอ”

“ก็…”

“ท่านให้พี่นอนบ้านน็อกดาวน์ ข้างบ้านหลังนั้น” เพทายชี้ไปยังบ้านหลังเล็กสีขาวที่อยู่ติดกับตัวบ้านใหญ่

“อ๋อ งั้นก็โอเคค่ะ”

“แล้วทำไมทำหน้าตาแบบนั้นล่ะ ไม่ดีใจเหรอ นี่พี่เข้าทางผู้ใหญ่เลยนะ”

“พี่เพทายมั่นใจแล้วเหรอคะ”

“ทำไมถามแบบนั้น หืม”

“อัญรู้สึกแปลกๆ เหมือนพี่แพทไม่ค่อยชอบอัญ แล้วอัญก็รู้สึกว่าพี่แพท… ชอบพี่เพทายค่ะ” อัญชันรวบรวมความกล้า ก่อนพูดออกมาตรงๆ

“...”

“ขอโทษนะคะที่พูดตรงๆ แต่อัญอยากสบายใจ ถ้าเราคบกันจริงๆ แล้วพี่แพทชอบพี่จริงๆ มันก็…”

“ไม่มีอะไรหรอก พี่กับแพทเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็ก”

“เชื่อพี่นะ” น้ำเสียงของเพทายพูดอย่างมั่นคง

“...” 

“ถ้าไม่เชื่อต้องโดนทำโทษ”

ฟอด~ ฟอด~

“อ๊ะ”

“นี่แก้มเหรอ นึกว่าเป็นนุ่น” เขาว่าเสียงนิ่ง แต่แววตาดูขี้แกล้งสุดๆ

“...”

“นุ่มจัง”

“พะ พอแล้วค่ะ เดี๋ยวคุณพ่อกลับมาเห็นมันจะดูไม่ดี” อัญชันหน้าแดงจนร้อนผ่าวไปทั้งหน้า

ช่วงเย็น

ธารากลับมาพร้อมถุงของสดเต็มมือ พวกเขาช่วยกันเตรียมกับข้าวและตั้งโต๊ะหน้าบ้าน ลมเย็นโชยพัดเข้ามาเป็นระยะ กลิ่นอาหารหอมลอยไปทั่วสวน

ผู้ชายสองคน เพทายกับธารานั่งดื่มด้วยกันที่โต๊ะไม้เตี้ยๆ เหล้าที่ท่านหยิบมานั้นเป็นเหล้าพื้นบ้านราคาถูก แต่แรงจนกลิ่นพุ่งขึ้นจมูกตั้งแต่เปิดขวด

เพทายไม่มีทางเลือก เขายกแก้วดื่มเต็มปากโดยไม่บ่นแม้แต่นิดเดียว ทั้งที่ปกติเขาแตะเฉพาะเหล้าดีเกรดพรีเมียมเท่านั้น

แต่วันนี้… เขาต้องทำตัวเท่าเทียม ต้องทำตัวไม่สูงส่งเกินไป ต้องทำตัวให้ท่านไว้ใจให้ได้ เพราะเขาตกหลุมรักอัญชันจริงๆ อยากดูแลเธออย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับใครมาก่อน

“ถ้าพ่อหนุ่มรักลูกสาวผมจริงๆ ผมก็คงต้องเปิดทางให้ ผมเองก็อายุมากขึ้นทุกวัน คงไม่สามารถดูแลลูกสาวที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจของผมได้นานไปตลอด แต่ถ้ามีคนดีๆ สักคน ที่รักและรับนิสัยอัญชันได้ผมก็เบาใจ”

“น้องน่ารักครับ ไม่มีอะไรที่ผมรับไม่ได้”

“ลูกสาวผมเป็นคนง่ายๆ แต่ก็อาจจะมีบ้างที่เป็นอารมณ์ของผู้หญิง”

... “งั้นพ่อหนุ่มก็เรียกผมว่าพ่อก็แล้วกัน”

“ครับคุณพ่อ”

“พ่อขออย่างเดียว ถ้าไม่รักลูกสาวผมแล้ว อย่าทำร้ายจิตใจกัน เพียงแค่บอกพ่อ พ่อจะไปรับลูกสาวคืนด้วยตนเอง”

“ผมไม่มีทางทำร้ายอัญชันแน่นอนครับ”

“แบบนั้นก็ดี พ่อฝากลูกสาวพ่อด้วยก็แล้วกัน เดี๋ยวก็เปิดเทอมแล้ว ยัยอัญอยู่เมืองกรุงคนเดียวก็แอบเป็นห่วง”

“เอาเถอะๆ ดึกแล้วได้เวลาพักผ่อน แต่นอนได้แน่ใช่ไหมบ้านหลังนั้น”

“ครับ”

เที่ยงคืน

หลังจากที่ฉันแอบฟังพ่อกับพี่เพทายคุยกัน ตอนนี้ทั้งสองคนก็แยกย้าย และฉันก็กำลังจะเข้านอน ในตอนนั้นที่ฉันกำลังแอบฟัง ฉันน้ำตาคลอจนแทบร่วง ความรักจากคุณพ่อที่มีให้ฉันมันมากมายจนล้นฉันรับรู้มาตลอด เรามีกันอยู่แค่นี้ มีกันสองคน แต่เมื่อฉันถูกรักเป็นอย่างดีจากคนแปลกหน้าคนหนึ่งมันยิ่งรู้สึกอบอุ่นใจ 

คุณพ่อเชื่อใจพี่เพทายมากขนาดนั้น งั้นฉันก็จะเชื่อใจพี่เพทายเหมือนกัน ขอให้พี่เพทายอบอุ่นกับฉันแบบนี้ไปเรื่อยๆ เลยนะ

กึก กึก

“หือ เสียงอะไรน่ะ”

กึก กึก กึก

“อัญ…” เสียงเรียกแผ่วเบา แต่ฉันจำเสียงนี้ได้ดี

“พี่เพทาย”

“เปิดหน้าต่าง ก่อนที่พี่จะตกลงไป”

“เปิดแล้วๆ”

ตุบ

เสียงเพทายกระโดดจากขอบหน้าต่างลงสู่พื้น ร่างกายหอบเล็กน้อย

“พี่เพทาย ทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ”

“คิดถึง”

“กลับไปค่ะ คุณพ่อรู้เข้าคงไม่เหมาะสม”

“พี่ร้อน”

“ร้อนแล้วทำไมไม่อาบน้ำคะ”

ตุบ

“ถะ ถอดเสื้อทำไม”

“ขออาบน้ำที่ห้องอัญอัญนะ” เพทายพูดเสียงออดอ้อน แววตาเว้าวอนแฝงสะกดคนตรงหน้าจนใจแทบละลาย

“พี่เพทาย มัน…”

“อัญอัญไม่พูด พี่ไม่พูด ก็ไม่มีทางที่ใครจะรู้”

“...”

“ไปนอนรอครับ เดี๋ยวพี่มา”

เพทายเดินไปยังโต๊ะข้างเตียงเพื่อวางโทรศัพท์และถอดนาฬิกาเครื่องหรูวางเอาไว้ จากนั้นก็เดินหายเข้าไปในห้องน้ำทันที

ครืด ~ ครืด ~

อัญชันละสายตาจากชายหนุ่มแผ่นกว้างมายังโทรศัพท์เครื่องหรูที่วางบนโต๊ะเตียง มีข้อความแชตแจ้งเตือนจากเพื่อนสาวคนสนิท

ข้อความแชต 

Patty | : ช่วยดูหน่อยสิ ชุดนี้สวยไหม 

Patty | : ส่งรูปภาพ

Patty | : แต่ฉันว่ามันโป๊ไปนะ นมมันออก ออกจนล้นอ่ะ นายว่าไง

ข้อความถูกส่งมาแค่นั้นแล้วก็เงียบลงไป ราวกับว่าส่งมาก่อกวน

✨✨✨