MasukEp.6 แค่ถู 💦💦
เสียงหยดน้ำที่กระทบพื้นหยุดลง บ่งบอกได้ว่าคนในห้องน้ำอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก่อนหน้านั้นอัญชันเอาผ้าเช็ดตัวและเสื้อคลุมไปวางไว้ที่โต๊ะหน้าห้องน้ำ กลัวเหลือเกินว่าเขาจะเดินแก้ผ้าออกมาหาเธอ
อัญชันนอนบนเตียงอย่างประหม่า เธอตั้งใจแกล้งหลับและปิดตาลงเพื่อลดความตื่นเต้น เธอวางแผนเอาไว้ว่า หากเพทายเห็นว่าเธอหลับไปแล้ว เขาจะได้ออกจากห้องนอนของเธอไป
แต่ทุกอย่างมันคงไม่ง่ายแบบนั้น กว่าเขาจะรอเวลาจนถึงตอนนี้ กว่าเขาจะหาทางปีนขึ้นห้องนอนของเธอได้ เขาเองก็ใช้ความอดทนอยู่มากเหมือนกัน อยู่ใกล้กันแค่นี้ เวลากลางคืนแบบนี้…
“อัญอัญ”
“...”
“หลับไปแล้วเหรอ”
“...”
เพทายยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ แกล้งหลับใส่เขาแบบนี้ มีเหรอเขาจะไม่เอาคืน ทั้งที่ความจริงก็อยากเอาเธอทั้งคืน แต่เหมือนกระต่ายน้อยตัวนี้ยังอ่อนต่อโลกอยู่มากนัก เขา… จะค่อยๆ สอนให้คุ้นเคยกับโลกกว้างเอง
เพทายก้าวเท้าเดินเบาๆ และตอนนี้เขาก็อยู่บนเตียงนอนเรียบร้อยแล้ว อัญชันน้อยของเขาที่กำลังแกล้งหลับก็รู้สึกได้ว่าเขาไม่ได้กลับออกไป
ใจเจ้ากรรมจะทำอย่างไรดี
งั้นคงต้องแกล้งหลับต่อไปสินะ
แผนนี้เข้าท่าที่สุดแล้ว
“ฝันดีครับ”
เพทายบอกฝันดีและจูบเปลือกตาเบาๆ ลมหายใจอุ่นร้อนรดบนใบหน้าสวยหวานที่แม้แต่ความมืดก็ปกปิดไม่มิด แน่นอนว่าเสือเงียบอย่างเพทายมีเหรอที่จะอดทนไหว
น้ำผึ้งเดือนห้าวางตรงหน้า ยังไงมันก็ต้องได้ลองชิม
“อื้อ” เพทายขบเม้มริมฝีปากบางเบาๆ เพื่อแกล้งคนที่กำลังปิดตานอนหลับ
“ไม่ได้หลับนี่”
“ละ หลับแล้ว อัญหลับแล้ว”
“แน่นะ”
“อัญกำลังละเมอตอบ”
“งั้นก็ดี ละเมอต่อไปห้ามตื่น”
“...”
“หอมจัง หอมจนน่ากอด”
“ตัวอัญอัญนุ่มไปทั้งตัว”
“ขอกอดหน่อยครับคนนอนละเมอ”
ในเมื่อโกหกว่ากำลังละเมอ เธอก็จำใจต้องแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องต่อไป เงียบเข้าไว้ ใจหนึ่งก็กลัว แต่อีกใจหนึ่งก็ตื่นเต้น อยากรู้ว่าเพทายจะทำอะไรเธอบ้าง
เพทายคว้าร่างนุ่มนิ่มมาอยู่ในอ้อมแขนแกร่งของเขา มือหนาเชยคางคนแกล้งกลับให้เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย จากนั้นก็ประทับจูบนุ่มนวล เขาบดริมฝีปากเบาๆ จนความอดทนที่มีมันเริ่มไม่ไหว จากจูบเบาๆ กลายเป็นจูบหนักหน่วง จากมือที่เชยคางไว้ก็เคลื่อนที่ มือหนาลูบไล้ร่างกายตั้งแต่หัวไหล่เล็กเลื่อนต่ำลงมาที่เอวบาง เขาบีบเอวหนึ่งครั้งอย่างมันเขี้ยว ก่อนจะตัดสินใจทำสิ่งที่ต้องการนั่นก็คือเลื่อนมือไปกอบกุมอกอวบอิ่ม ปากที่ยังทำหน้าที่จูบอย่างต่อเนื่องและแฝงไปด้วยความเร่าร้อน มือก็สาละวันบีบเค้นหน้าอกอย่างมันมือ ยิ่งเธอไม่ได้ใส่เสื้อชั้นใน มันยิ่งทำให้ใจเขาเต้นแรง
“อ๊ะ เจ็บค่ะพี่เพทาย”
“เด็กขี้โกหก”
“ปะ เปล่าสักหน่อย”
“อ้าปาก”
“...”
“เอาลิ้นออกมา”
“...”
“เอาออกมาครับ”
“พี่จะทำอะไร”
“ดูดลิ้น”
… “ถ้าขัดใจ งั้นพี่จะเปลี่ยนไปดูดอย่างอื่น”
“ยอมแล้วค่ะ”
อัญชันแลบลิ้นออกมาเล็กน้อยพอดูน่ารัก ไม่รอช้าเพทายโน้มใบหน้าลงไปดูดลิ้นเธออย่างที่อยากทำ ทั้งสลับจูบดูดดื่ม แลกลิ้นกันไปมาจนไฟราคะในร่างกายของเขามันเริ่มจุดติด
“พี่ไม่ไหว”
“ครั้งแรกของเธอ คืนนี้พี่ขอได้ไหม”
“มันเร็วไปหน่อยค่ะ”
“คนรักกันเอากัน ไม่เกี่ยวว่าจะช้าหรือเร็ว”
“พี่เพทาย”
“อัญอัญโตแล้ว เราเอากันได้ครับ”
“ถะ ถ้าพี่รู้สึกแบบนั้น อัญช่วยอย่างอื่นก่อนได้ไหมคะ อัญไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจที่จะ….”
“งั้นถอดเสื้อผ้า พี่จะถูเธอ”
“ถ้ายังไม่พร้อมโดนเอางั้นก็ต้องให้ถูตรงนั้น บดตรงนั้นจนกว่าพี่จะเสร็จ ถ้าอัญทนไหวพี่สัญญาว่าจะไม่ใส่เข้าไป แต่ตอนนี้พี่ไม่ไหวแล้ว”
อัญชันมัวแต่คิดภาพตามตามที่เพทายเล่า คำพูดเขายิ่งฟังเหมือนยิ่งโดนโน้มน้าวใจยังไงชอบกล ในระหว่างที่กำลังตกอยู่ในภวังค์ เพทายไม่รอช้า เขาถอดชุดนอนสายเดี่ยวสีหวานของอัญชันออกอย่างรวดเร็ว
“ขาวมาก ผิวเธอมันควรช้ำด้วยปากพี่”
“เนียนจัง”
“อ๊ะ” เพทายใช้ปลายนิ้วเขี่ยแพนตี้ตัวน้อย ซึ่งหลุดออกอย่างง่ายดาย
“ตรงนี้ของอัญอัญมันควรให้พี่ได้เข้าไปกระแทก”
“มะ ไม่ค่ะ พี่เพทายบอกว่าจะทำแค่ถู”
“ครับ แต่อัญอัญต้องมานั่งถูบนตัวพี่”
“อัญเขิน อัญไม่เคยทำ”
“สักวันเราก็ต้องเอากัน ถือว่าซ้อม”
“มานั่งคร่อมพี่”
“ดี นั่งลงแบบนั้น”
“ถูแบบนี้ อ่า”
“บดแบบนี้ อ่า”
“น้ำอัญอัญเยิ้มมาก”
เมื่ออัญชันนั่งคร่อมบนเอวหนา เพทายจับเอวบางให้นั่งทับตรงลำแกร่งของเขา มือหนาจับเอวบางทั้งสองข้างเพื่อนำจังหวะให้คนตัวเล็กร่อนตาม เมื่ออัญชันรู้จังหวะ เธอก็ร่อนเอวถูเอ็นแกร่งเองอย่างเอาแต่ใจ เพราะเธอเองก็รู้สึกแบบนั้นแล้วเหมือนกัน
“อ๊า มันใหญ่ อื้อ อัญเสียว”
“ถูเร็วกว่านี้”
“อื้อ ตรงนั้นของพี่มันร้อน”
“อ่า กลีบเธอนุ่มมากจนพี่จะแตก”
“อ๊ะ อ๊า ยิ่งเร็ว อัญยิ่งเสียว”
“อัญอัญจะแตกแล้วสินะ”
“พี่อยากชิมน้ำอัญอัญ ที่ไม่ใช่น้ำอัญชันสีม่วง”
พรึบ!
เพทายพลิกตัวให้อัญชันนอนลงบนเตียง จากนั้นเขาเอาหน้าซุกหว่างขาขาวของเธอ ลิ้นร้ายอุ่นร้อนกระดกใส่ร่องรัวๆ จนส่วนนั้นของอัญชัญตอดลิ้นตุบๆ เพทายแหวกกลีบชมพูหวานออกจากกัน จากนั้นเขาดูดติ่งตรงกลางจนอัญชันสะดุ้งไปด้วยความเสียวซ่าน
เธอเผลอเด้งเอวใส่ อ้าขากว้างกว่าเดิม และมือบางเผลอจิกผมดำขลับของเขาอย่างลืมตัว เธอกดหัวเขาให้จมร่อง ไม่อยากให้เขาเงยหน้าขึ้นมา เพราะทั้งลิ้นและปากของเขามันทำให้เธอรู้สึกดีอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน
“อ๊า พี่เพทายขา อัญไม่ไหวแล้ว”
“แตกมันออกมา”
“อ๊ะ อ๊ะ อ๊า กรี๊ดดด”
ร่องสาวกระตุกแรงจนไหล่สั่นไหว ความสุขแตกซ่านพุ่งฉีดจนเปียกชุ่ม เพทายจัดการใช้ลิ้นเลียทำความสะอาดกลางกายสาวจนเกลี้ยง ร่องสวยของเธอเงาวับไปด้วยน้ำลายของเขา เพทายจับเอวบางยกซดส่งท้าย เสียงดูดที่ดังสะท้อนออกมามันจุดติดอัญชันอีกครั้งจนขับน้ำสีใสออกมา
คราวนี้เพทายเองที่ทนไม่ไหว เขาจับลำแกร่งทาบลงกลางกายสาว จากนั้นก็ถูไถขึ้นลงรุนแรงไปตามจังหวะอารมณ์ เสียงของน้ำเปียกแฉะของทั้งสองดังผสมกันมันยิ่งเร้าใจ เลือดในกายสูบฉีดแรงจนอยากผิดคำพูด เขาไม่อยากทำแค่ถู ให้ตายเถอะ
หัวบานหยักร้อนผ่าว ขับน้ำสีใสออกมาต่อเนื่อง จนกระทั่งเขาตัดสินใจนั่งคร่อมบนหน้าอกของเธอแต่ไม่ได้นั่งทับลงไป เพทายเผลอจิกหัวอัญชันด้วยความแรงเล็กน้อย
“อมมัน แล้วดูด”
เขาออกคำสั่ง ทั้งยังจับเอ็นแกร่งจ่อคาปากแบบนั้น อัญชันไร้หนทางปฏิเสธ แม้จะยังไม่เคยทำแต่เมื่อนึกถึงเมื่อครู่นี้ที่เขาเองก็ไม่รังเกียจเธอ เพราะเขาทั้งดูด ทั้งเลีย ทั้งยกซด เธอจะตอบแทนเขาเช่นกัน
“ทำยังไงก็ได้ให้พี่เสร็จ แต่ห้ามโดนฟัน”
“ค่ะ อื้อ…”
เพทายดันเอ็นแกร่งเข้าปากเล็กเข้าไปพรวดเดียวจนเกือบมิดลำ มันแน่นคับปากแต่อัญชันก็ทำได้ดี เธอดูดส่วนหัวสลับกับไล่ลิ้นเลีย เพทายยั้งใจไม่กระแทกแรงใส่ปากของเธอทั้งที่เขาอยากทำใจจะขาด แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหว เขากำผมเธอแน่น แล้วดันเอ็นแกร่งเข้าออกถี่รัวในปากเล็กของเธอ
“อ่าาา เสียวจัด”
“อ่า จะแตกแล้วอัญอัญดูดหัวแรงๆ”
“อ่า ฟัค!!!!”
ท้ายที่สุดน้ำสีขาวขุ่นไหลจากเอ็นแกร่งจนล้นปากเล็ก
“กลืนครับ”
อัญชันทำตามอย่างว่าง่าย เธอกลืนมันทุกหยด แถมยังทำความสะอาดแลบลิ้นเลียส่วนหัวให้เขา
“เก่งดีนี่”
“อย่าแซวอัญ”
“อัญอัญของพี่น่ารักจนน่าย่ำยี”
“ถึงวันนั้นถ้าเธอไม่จมเตียง อย่ามาเรียกว่าพี่เพทาย”
“พี่เพทาย บะ บ้าไปแล้ว”
✨✨✨
Ep.6 แค่ถู 💦💦เสียงหยดน้ำที่กระทบพื้นหยุดลง บ่งบอกได้ว่าคนในห้องน้ำอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก่อนหน้านั้นอัญชันเอาผ้าเช็ดตัวและเสื้อคลุมไปวางไว้ที่โต๊ะหน้าห้องน้ำ กลัวเหลือเกินว่าเขาจะเดินแก้ผ้าออกมาหาเธออัญชันนอนบนเตียงอย่างประหม่า เธอตั้งใจแกล้งหลับและปิดตาลงเพื่อลดความตื่นเต้น เธอวางแผนเอาไว้ว่า หากเพทายเห็นว่าเธอหลับไปแล้ว เขาจะได้ออกจากห้องนอนของเธอไปแต่ทุกอย่างมันคงไม่ง่ายแบบนั้น กว่าเขาจะรอเวลาจนถึงตอนนี้ กว่าเขาจะหาทางปีนขึ้นห้องนอนของเธอได้ เขาเองก็ใช้ความอดทนอยู่มากเหมือนกัน อยู่ใกล้กันแค่นี้ เวลากลางคืนแบบนี้… “อัญอัญ”“...”“หลับไปแล้วเหรอ”“...”เพทายยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ แกล้งหลับใส่เขาแบบนี้ มีเหรอเขาจะไม่เอาคืน ทั้งที่ความจริงก็อยากเอาเธอทั้งคืน แต่เหมือนกระต่ายน้อยตัวนี้ยังอ่อนต่อโลกอยู่มากนัก เขา… จะค่อยๆ สอนให้คุ้นเคยกับโลกกว้างเองเพทายก้าวเท้าเดินเบาๆ และตอนนี้เขาก็อยู่บนเตียงนอนเรียบร้อยแล้ว อัญชันน้อยของเขาที่กำลังแกล้งหลับก็รู้สึกได้ว่าเขาไม่ได้กลับออกไปใจเจ้ากรรมจะทำอย่างไรดีงั้นคงต้องแกล้งหลับต่อไปสินะแผนนี้เข้าท่าที่สุดแล้ว“ฝันดีครับ”เพทายบอกฝั
Ep.5 ก่อกวน… “อะ อ๋อ น่ารักนะเนี่ย พี่เป็นเพื่อนสนิทของเพทายนะ พอดีเราไปคุยงานด้วยกันมา” “สวัสดีค่ะ”“เรียกพี่แพทก็ได้ค่ะ”“ค่ะพี่แพท”“เพทายนั่นน้ำอะไรน่ะ สีแปลกดี ขอชิมหน่อย” แพทตั้งใจจะคว้าแก้วน้ำของเพทาย แต่เขาหยิบมันออกก่อน“อย่าเสียมารยาท ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าวุ่นวาย”“นี่นายดุฉันก็ต่อหน้าแฟนนายงั้นเหรอ”“เอ่อ งั้นพี่แพทนั่งรอก่อนนะคะ เดี๋ยวอัญไปเอาน้ำอัญชันมาให้ลองค่ะ” อัญชันรีบพูดกลบความตึงเครียด..ฉันเดินเข้าในครัวมา เมื่อกี้ฉันแอบเห็นสายตาไม่พอใจของพี่แพทที่มองมาที่ฉัน ทั้งยังมองแปลกๆ ตั้งแต่หัวจรดเท้า ถ้าพี่แพทไม่ยิ้มให้ฉันหลังจากนั้น ฉันก็คงคิดว่าพี่แพทไม่ชอบหน้าฉันแน่ๆ ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันคิดมากไปเองหรือเปล่า หรือจริงๆ แล้วมันอาจจะไม่ได้มีอะไรด้วยซ้ำแต่พี่เพทายก็ไม่ได้บอกล่วงหน้าว่าว่าจะชวนเพื่อนมาด้วย ฉันเลยตั้งตัวไม่ทันนิดหน่อย แต่เอาเถอะ ถึงอย่างนั้นฉันก็จะพยายามไม่คิดมากก็แล้วกัน“น้ำอัญชันมาแล้วค่ะ”“สีสวยดี ขอบใจนะ”“ค่ะ”“อัญอัญมานั่งนี่”ฉันเดินไปนั่งข้างๆ อย่างว่าง่าย พี่แพทกำลังยกแก้วน้ำขึ้นจิบ ทว่า…“แหวะ จืดมาก ไม่เห็นอร่อยเลย นายกินไปได้ไงเนี่ยเพทาย”“…”
Ep.4 เพื่อน?ถึงกำหนดวันที่เพทายต้องมาที่จันทบุรีเพื่อตรวจงานตามแผน โครงการก่อสร้างโรงแรมใหญ่คืบหน้าไปมาก เขาใช้เวลาประชุมสรุปกับทีมงาน ก่อนจะมีการนัดคุยต่อเล็กน้อยที่ร้านอาหารในเมืองหลังจากทุกอย่างเรียบร้อย เพทายก็ดูเหมือนจะมีจุดหมายต่อไปในใจ เขาเดินออกมาจากร้านอาหารแล้วหันไปสั่งลูกน้องให้ขับรถไปสวนธาราพฤกษ์ทันทีแต่ยังไม่ทันก้าวขึ้นรถ เสียงคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลัง“เพทาย เดี๋ยวก่อน”เขาหันกลับไปมองอย่างนิ่งๆ เห็นหญิงสาวร่างสูงแต่งตัวหรูหราเดินตรงมาทางเขา แพทเพื่อนที่รู้จักกันตั้งแต่ยังเด็ก พวกเขาเติบโตมาในแวดวงเดียวกัน เพราะคุณพ่อของทั้งคู่เป็นเพื่อนสนิทกัน“มีอะไร”“ขอติดรถกลับด้วยสิ คุณพ่อฉันจะคุยงานต่ออีกหน่อย ฉันไม่อยากรอ”“ฉันไม่สะดวก”“อย่างกดิ แค่ขอติดรถกลับเอง”“ฉันไม่…” เขากำลังจะปฏิเสธ แต่ยังไม่ทันพูดจบ“ก็บอกแล้วไง นายจะทำธุระอะไรยังไงก็เรื่องของนาย แต่ฉันไม่อยากไปต่อกับคุณพ่อ เบื่อ ปวดหัว มีแต่เรื่องงาน งาน งาน แล้วก็งาน”“น่ารำคาญ”“นี่ นายว่าฉันเหรอ”“ไปแล้วก็อย่าวุ่นวาย ถ้ารอไม่ได้ก็หาทางกลับเอง” เขาเปิดประตูรถพลางตอบนิ่งๆ แพทสะบัดหน้าเบาๆ ก่อนจะเดินอ้อมไปเปิดประต
Ep.3 ขยันขับรถมาหาบ้านหลังใหญ่ใจกลางเมือง“นายครับ ผมขอแจ้งตารางงานสัปดาห์หน้าครับ” เสียงของ ตุลย์ ลูกน้องคนสนิทดังขึ้นพร้อมไอแพดในมือ“อืม ว่ามา”“สัปดาห์หน้าต้องเดินทางไปจันทบุรีเพื่อตรวจงานครับ แต่งานนี้ถ้านายไม่สะดวก ผมไปแทนได้”ตุลย์ลูกน้องคนสนิทของเพทายได้รายงานตารางให้เจ้านายของตัวเองฟัง แม้เพทายจะยังเรียนอยู่ แต่เรื่องงานพ่อก็ของเขาก็มอบหมายให้ทำแทนอยู่เสมอ แทบจะเป็นเพทายทุกงานที่ออกโรงแทนพ่อของตัวเอง แต่ถึงอย่างนั้นเขาเองก็ไม่ติดขัดอะไร เพราะมันต้องทำอยู่แล้ว“กูไปเอง”“ให้ผมขับรถให้ไหมครับ” ตุลย์เสนอด้วยความเคยชิน“ไม่ต้อง”ตรวจงานไม่ได้หมายถึงแค่ดูความคืบหน้าของโครงการทั่วไป แต่คือการไปดูสถานที่ก่อสร้าง โรงแรมขนาดใหญ่ที่กำลังจะกลายเป็นหนึ่งในโครงการสำคัญของครอบครัวโรงแรมนี้ไม่ได้มีแค่ห้องพักหรู สปา และห้องจัดเลี้ยงเท่านั้น เบื้องหลังยังมีธุรกิจพิเศษสีเทาที่ถูกวางแผนไว้อย่างแนบเนียนนั่นคือ คาสิโนลับ ที่เขาตั้งใจเปิดควบคู่กันไปในพื้นที่เดียวกันทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุมของเพทายอย่างรอบคอบ ตั้งแต่การติดต่อหน่วยงาน การจ่ายค่าดำเนินการ ไปจนถึงส่วนใต้โต๊ะที่จำเป็นต่อการเปิดทา
Ep.2 ถ่วงเวลาใกล้ชิดหลังจากรอเพียงไม่นาน ผลไม้ทุกอย่างก็ถูกเก็บใส่ถุงอย่างเรียบร้อย ทั้งเงาะ มังคุด ลองกอง และกล้วยน้ำว้าเต็มลัง ก่อนจะเตรียมนำไปแจกให้คนงานก่อสร้างตามที่เพทายตั้งใจไว้ ความจริงเขาก็ไม่ได้เป็นคนมีน้ำใจขนาดนั้น เพื่อแต่ใช้ทุกอย่างเป็นข้ออ้าง อยากถ่วงเวลาเพื่อใกล้ชิดอัญชันให้นานขึ้นก่อนที่นำผลไม้ไปแจกจ่ายคนงานก่อสร้าง อัญชันได้ขออนุญาตพ่อของตัวเอง ซึ่งท่านก็อนุญาตแต่มีข้อเสนอแนะ อยากให้ใช้รถของที่บ้านน่าจะเหมาะกว่า รถสปอร์ตคันหรูแบบนั้นไม่เหมาะที่ขนผลไม้ใส่รถไปเยอะๆ และดูแล้วว่าพื้นที่ก็คงไม่พอให้ใส่ผลทั้งหมดนั่นไปได้รถกระบะยกสูงสี่ประตู อัญชันเดินอ้อมไปเปิดประตูฝั่งคนขับอย่างคล่องแคล่ว ท่าทางมั่นใจและคุ้นชินกับรถคันใหญ่ เพทายแอบทึ่งในความแมนๆ แก่นๆ ที่ดูขัดกับใบหน้าสวยหวานเป็นอย่างมาก ยิ่งรู้จัก ยิ่งตื่นเต้น ยิ่งน่าค้นหา อยากจับถอดเสื้อผ้าแล้วค้นทุกซอกทุกมุม“ให้ฉันขับไหม” เพทายถามขึ้นเสียงเรียบ เพราะตั้งแต่เกิดมาไม่เคยให้เพศตรงข้ามเป็นฝ่ายขับรถให้นั่งเลยสักครั้ง“ไม่เป็นไรค่ะ แค่บอกทางอัญก็พอ” เธอตอบพลางคาดเข็มขัดนิรภัย“หึ แต่เธอเป็นคนพื้นที่นะ”“แคมป์คนงานก่อสร้าง
Ep.1 สบตาเพียงเสี้ยววิจังหวัดจันทบุรีบนถนนสายเล็กที่สองข้างทางเต็มไปด้วยสวนผลไม้และกลิ่นหอมของดินหลังฝนตก รถหรูคันหนึ่งแล่นผ่านบ้านไม้หลังไม่ใหญ่แต่ดูอบอุ่น เป็นบ้านที่หน้ารั้ววางผลไม้สดหลากชนิด ทั้งเงาะ มังคุด ทุเรียน เรียงรายอยู่ในตะกร้าสานอย่างเป็นระเบียบเมื่อมองลึกเข้าไปด้านใน จะเห็นอีกมุมหนึ่งที่ร่มรื่นด้วยต้นไม้เล็กใหญ่เรียงรายอยู่ในกระถาง ด้านหลังมีแปลงเพาะพันธุ์ไม้ บอกได้ทันทีว่าครอบครัวนี้คงทำสวนและขายต้นไม้เป็นอาชีพขณะที่รถหรูแล่นผ่าน เขาเพียงเผลอมองออกไปข้างทางแค่เสี้ยววินาทีแต่กลับสะดุดเข้ากับรอยยิ้มของหญิงสาวหน้าหวานคนหนึ่ง เธอกำลังยื่นถุงผลไม้ให้กลุ่มหนุ่มๆ ที่ดูยังไงก็รู้ว่ามาอุดหนุนเพราะคนขายน่ารัก ช่วงปิดเทอมผลไม้จะขายดีกว่าปกติมาก เพราะอัญชันจะกลับมาช่วยพ่อของตัวเองขายผลไม้เพียงสบตาแวบเดียว เขากลับรู้สึกเหมือนหัวใจสะดุดเบาๆ คนอะไรยิ้มง่าย แววตาอ่อนโยนจนแทบละลายและแทนที่จะขับผ่านไปเหมือนทุกครั้ง เขากลับเผลอเหยียบเบรกแรงจนล้อรถลากไปกับพื้น เสียงดังพอให้คนแถวนั้นหันมามองด้วยความตกใจ คิดว่าคงเกิดอุบัติเหตุแน่ๆแต่เปล่าเลย ไม่มีอุบัติเหตุใดๆ มีเพียงชายหนุ่มในรถหรูคั







![friend zone รักร้ายนายเพื่อนสนิท [ 3P ]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)