ตอนที่ 8 เล้าโลมฉัน

ด้านอลิซ

“อลิซ คุณเพทายเรียก เดินเข้าไปหาสิจ๊ะ” เสียงที่ดังอยู่ข้างหูของฉันตอนนี้ มันตอกย้ำว่าคนตรงหน้าคือผู้ชายที่ชื่อเพทายจริงๆ ไม่ใช่แค่คนหน้าคล้ายแบบที่ฉันภาวนาในใจก่อนหน้านี้

“พี่เจนนี่คะ อลิซเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันไหม?” ถ้าเป็นไปได้ฉันอยากจะหายตัวไปจากที่ตรงนี้ทันทีเลยให้ตาย

“ไม่ทันแล้วจ้ะ งานปาร์ตี้เริ่มแล้ว และพี่ก็หาคนมาแทนอลิซไม่ทันแล้วด้วย อีกอย่างคุณคามินก็จ่ายเงินพี่มาแล้ว ถ้าอลิซถอนตัวตอนนี้ต้องเป็นเรื่องแน่ๆ” พี่เจนนี่กระซิบอยู่ที่ข้างกกหูของฉัน ก่อนจะดันตัวฉันให้เดินไปทางคุณเพทายที่ตอนนี้กำลังนั่งจ้องฉันตาไม่กะพริบเลย

เอาไงดีวะเนี่ยยัยอลิซเอ๊ย ทำไมถึงต้องมาเจอเขาที่นี่ด้วย

“มานั่งตรงนี้สิครับ” คนตรงหน้าว่าพลางใช้ฝ่ามือตบไปยังหน้าขาของตัวเองสองสามครั้ง เป็นเชิงบอกว่าให้ฉันเดินไปนั่งบนตักของเขา

“ไปสิจ๊ะอลิซ คุณเพทายเขาเป็นเจ้าของงานวันเกิดคืนนี้นะ ที่สำคัญยังเป็นเพื่อนสนิทคุณคามินด้วย” งั้นบ้านหลังนี้คงจะเป็นบ้านของเขาสินะ สงสัยจะรวยน่าดู

หมับ!!

“อ๊ะ”

ปึก!!

และทันทีที่ฉันเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าของผู้ชายหน้าตาดีที่มีชื่อว่าเพทาย เขาก็กระชากแขนฉันจนตัวฉันล้มลงไปนั่งบนตักของเขาอย่างง่ายดาย

“เราเจอกันอีกจนได้นะเด็กน้อย คิดว่าจะหนีฉันพ้นงั้นเหรอ หึ” เสียงเย็นยะเยือกกระซิบอยู่ทีี่ข้างกกหูของฉัน ก่อนที่เขาจะพูดอีกประโยคหนึ่งออกมา

“เธอคงยังไม่ลืมคำพูดของตัวเองคืนนั้นใช่ไหม? เพราะถ้าลืมฉันจะจับเธอแสดงหนังสดกลางสระว่ายน้ำนี่” ตัวฉันแข็งทื่อทันทีที่ได้ยินคำพูดร้ายกาจของเขาที่พูดออกมาเสียงแผ่วเมื่อกี้

แล้วภาพเหตุการณ์กับคำพูดของฉันเมื่ออาทิตย์ก่อนก็ฉายวับเข้ามาในหัวของฉัน

‘หนูพูดจริงๆ นะคะ ไว้เดี๋ยวหนูจะดื่มเป็นเพื่อนคุณวันอื่น แล้วก็จะยอมถวายตัวให้คุณด้วย ดีไหมคะ’

คือที่พูดออกไปตอนนั้นก็ไม่ได้คิดว่าจะวนมาเจอเขาอีกนี่นา ก็แค่คำพูดที่อยากเอาตัวเองรอดออกมาจากเหตุการณ์บ้าๆ นั่นก็แค่นั้น

“คุณเพทายจะทำอะไรคะ?” ในขณะที่ฉันกำลังคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ จู่ๆ มือหนาก็เลื่อนขึ้นมาสัมผัสตรงเอวคอดของฉันแล้วลูบไล้ไปมาจนตอนนี้ขนฉันลุกซู่ไปทั้งตัวเลย

“อยากรู้ไงว่าเด็กสิบแปดอย่างเธอ จะเด็ดแค่ไหน คืนนี้รับเอ็นวีเลยไหม ฉันจ่ายหนักนะ” เอ็นวีเลยงั้นเหรอ ก็เท่ากับว่าฉันต้องมีอะไรกับเขาอะดิ แล้วที่ว่าจ่ายหนักนี่เท่าไหร่ พอที่จะให้ฉันมีเงินไปเป็นค่าผ่าตัดให้ยายไหม

“ถ้าหนูยอมขึ้นเตียงกับคุณ คุณจะจ่ายให้หนูได้เท่าไหร่คะ?”

“ก็ขึ้นอยู่ที่ว่าเธอทำให้ฉันพอใจได้มากน้อยแค่ไหน”

“ถ้ามากก็จะจ่ายมากเหรอคะ?”

“อืม เธออยากได้เท่าไหร่ฉันก็จะให้เธอเท่านั้น” แล้วถ้าหากว่าฉันทำให้เขาไม่พอใจล่ะ ฉันยังจะได้เงินไหม อีกอย่างฉันก็ไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องพวกนี้เลยนะ แต่ว่าก็เคยดูหนังโป๊มาบ้าง ทำเหมือนในหนังพวกนั้นเขาจะชอบหรือเปล่า

“งั้นเราไปกันเลยไหมคะ ที่ห้องคุณดีไหม?”

“รีบเหรอ งานพึ่งจะเริ่มเองนะ ดื่มเหล้าเป็นเพื่อนฉันก่อนสิ” มันก็จริงอย่างที่เขาว่า อีกอย่างนี่ก็พึ่งจะหกโมงกว่าเอง แล้วฉันรีบอะไรก่อน อยากเสียตัวให้เขามากรึไงนะยัยบ้าเอ๊ย

ยี่สิบนาทีต่อมา

“พี่เพทาย มาคุยกับพราวเดี๋ยวนี้” ฉันหันไปตามที่มาของเสียง ก่อนจะเห็นผู้หญิงคนหนึ่งอยู่ในชุดนักศึกษายืนอยู่ใกล้ๆ กับคุณเพทาย เธอสวยมาก หน้าตาจิ้มลิ้มราวกับตุ๊กตายังไงยังงั้นเลย

“มีอะไร พี่กำลังสนุกอยู่เลย”

“ออกมานี่ก่อนค่ะ” แล้วเธอก็ลากคุณเพทายออกไปจากริมสระว่ายน้ำ ซึ่งฉันก็มองตามทั้งคู่ออกไปอย่างสงสัย แล้วแกจะไปสงสัยเรื่องคนอื่นเขาทำไมยัยอลิซ

“พี่เจนนี่คะ ผู้หญิงคนนั้นเป็นแฟนคุณเพทายเหรอ?” ไม่ใช่ฉันนะที่ถาม แต่เป็นพี่ดาวที่ยืนเต้นไปด้วยแล้วก็ดื่มไปด้วยอยู่ริมสระว่ายน้ำนั่นแหละ ส่วนฉันที่ได้ยินคำถามนั้นหูนี่ผึ่งขึ้นมาทันทีเลย

“คนนั้นเป็นน้องสาวจ๊ะ ชื่อคุณพราวฟ้า ไม่ใช่แฟน” อ่อ เป็นน้องสาวงั้นเหรอ ถึงว่าแอบหน้าตาคล้ายกันมาก คนพี่ก็หล่อ คนน้องก็สวยมาก

“แล้วเมื่อกี้คุณเพทายคุยอะไรกับน้องอลิซเหรอจ๊ะ?” พี่ดาวที่ได้คำตอบจากพี่เจนนี่แล้วหันมาถามฉันต่ออย่างสงสัย

“เขาถามว่าอลิซรับงานเอ็นวีไหม?” กล้าถามก็กล้าตอบแหละ ฉันมันเป็นคนตรงๆ อยู่แล้ว

“กรี๊ดดดด แล้วอลิซตอบเขาว่าไง ถ้าอลิซยังไม่มีประสบการณ์แนะนำพี่ไปแทนได้นะ หล่อๆ แบบนี้พี่ชอบ”

“อลิซตอบเขาไปแล้วค่ะ ว่าอลิซรับงานวี” ถึงแม้จะดูไม่มีศักดิ์ศรีแต่ตอนนี้เป็นหนทางเดียวที่จะหาเงินมารักษายายได้ทัน

“หืม อลิซเอาจริงเหรอ?” พี่เจนนี่หันมาถามด้วยความตกใจ เพราะก่อนหน้านี้ฉันย้ำกับพี่เจนนี่ไปหลายรอบมากว่าฉันไม่รับงานวี แต่ตอนนี้คือมันจำเป็นจริงๆ

“จริงค่ะ” ฉันพยักหน้าตอบพี่เจนนี่ไป พรหมจรรย์ยังไงก็ต้องเสียเข้าสักวัน แต่ถ้าวันนี้เสียมันให้กับเขาแล้วได้เงินมารักษายายฉันก็ยอม

สองชั่วโมงต่อมา 21.30 น.

“เธอพร้อมหรือยัง?” คนที่นั่งดื่มอยู่ด้านข้างหันมาถามฉัน ซึ่งความหมายของเขาฉันรู้ดีว่าเขาหมายถึงอะไร

“ค่ะ เราไปกันเลยไหมคะ” พร้อมไม่พร้อมยังไงก็ต้องพร้อมแล้ว อีกอย่างก่อนหน้านี้ฉันก็แอบไปศึกษาวิธีจากอินเทอร์เน็ตมาบ้างแล้ว

“ดื่มแก้วนี้ให้หมดก่อนสิ” คุณเพทายว่าพลางยื่นแก้วที่อยู่ในมือของเขามาให้ฉัน ซึ่งในนั้นมีเหล้าอยู่เกือบเต็มแก้วเห็นจะได้

ถึงฉันจะดื่มไม่ค่อยเก่งเท่าไหร่ แต่ก็ยังยอมรับแก้วใบนั้นมาก่อนจะยกดื่มรวดเดียวจนหมดแก้ว

อี๋ เหล้าอะไรวะเนี่ย ขมปี๋เลย อ้วกแทบพุ่ง

“หมดแล้วค่ะ เราไปกันได้หรือยังคะ?” ฉันอยากจะรีบทำให้มันจบๆ เพราะอีกไม่กี่ชั่วโมงฉันก็จะต้องกลับแล้ว

“หึ เธอนี่น่าสนใจไม่เบาเลยนะ ตามฉันมา” ว่าจบเขาก็หยัดกายขึ้นเต็มความสูงของตัวเอง แล้วเดินนำฉันเข้าไปยังภายในบ้านหลังใหญ่ ฉันที่เห็นแบบนั้นก็รีบลุกแล้วเดินตามเขาไปอย่างไว

ใช้เวลาไม่กี่นาทีฉันก็ขึ้นมาบนชั้นสามของบ้านที่มีห้องนอนอยู่สองห้องด้วยกัน ร่างสูงเดินไปยังห้องด้านในสุดก่อนที่เขาจะเปิดประตูเข้าไป ส่วนฉันเองก็เดินตามเขาเข้าไปแบบติดๆ เช่นกัน

“เริ่มเลยไหม?” ทันทีที่เราสองคนเดินเข้ามายังห้องนอนขนาดใหญ่ ผู้ชายตรงหน้าก็เอ่ยถามฉันทันที นี่ก็ไม่รู้จะรีบไปไหน

“คุณอยากให้หนูทำอะไรบ้างคะ?” ฉันจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาของร่างสูงที่ทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงนอนขนาดใหญ่ ก่อนจะถามเขาออกไป นี่ขนาดเขานั่งแล้วนะ ตัวเขายังสูงเกือบจะเท่าฉันอยู่เลย

“เล้าโลมฉัน”