ตอนที่5/2 รอยรัก (2)

ช่วงบ่ายที่กองถ่ายโฆษณา ข่าวการไลฟ์สดลาวงการสายฟ้าแล็ปของซันนักแสดงดาวรุ่งกลายเป็นหัวข้อให้พูดถึงกันอย่างรวดเร็ว

ฮอตเทรนด์โซเชียลในขณะนี้เดือดระอุ แฟนคลับผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ต่างพยายามค้นหาต้นสายปลายเหตุ

เกิดอะไรขึ้น? ทำไมพี่ซันถึงทิ้งความโด่งดังไปได้ พื้นหลังการไลฟ์เห็นพ่ออยู่ร่วมเฟรมด้วย ครอบครัวต้องบังคับแน่ๆ

“แปลกจัง พี่ซันตัดสินใจปุบปับไม่ปรึกษาบริษัทเลย รีบร้อนอะไร พี่เอ พี่รู้เรื่องหรือเปล่า” นักแสดงสาวสังกัดเดียวกับซันหันไปถามผู้จัดการ เจ้าหมอนี่เจ้าชู้รักอิสระ จะยอมให้ครอบครัวบงการหรือ?

“พี่ถามในกลุ่มแล้ว ไม่มีใครรู้สาเหตุเลย สงสัยจะหันหน้าไปเอาดีด้านอื่น”

“ก็ไม่แน่ซะทีเดียวหรอกค่ะ”

ดาราสาวคนดังหันไปมองเต็นท์แต่งตัวของพรีเซ็นเตอร์ร่วมงานอีกคน สายตาวาบวับของหล่อนเหมือนจะไม่สนใจ แต่ก็สอดส่องไอดอลหญิงกระแสแรงคนนี้เสมอ

อากาศร้อนแต่คนดันใส่เสื้อซะมิดชิด จนถึงตอนนี้ก็ยังกลบแป้งลบรอยบางอย่างไม่เสร็จ น่าสงสัยว่าจะเกี่ยวกับเจ้าซัน

หมอนั่นทำหล่อนท้องหรือเปล่า รีบออกจากวงการไปเตรียมตัวโหมงานจริงจัง ก็เพื่อจะมารับผิดชอบยัยคุณหนูมั่วไม่เลือกคนนี้ใช่ไหม เฮอะๆ น่าสงสารซะจริง รีบๆ ดับสักที

“พร้อมถ่ายแล้วครับ น้องต้นอ้อเริ่มก่อนได้เลย”

นักแสดงสาวเจ้าของฉายาเทคเดียวผ่านเดินไปหาทีมงาน ความสามารถของหล่อนไม่ด้อยไปกว่าหน้าตา นอกจากนั้นนิสัยยังเป็นคนง่ายๆ ใครบอกให้ทำอะไรก็ทำ ที่ได้งานโฆษณาชิ้นนี้มาเพราะผู้กำกับเอ็นดูเสนอเจ้าของแบรนด์ล้วนๆ

ส่วนอีกคนต้องทาบทามมาเพราะเป็นขวัญใจวัยรุ่น แม้ในกองจะปฏิบัติต่อเธอดี แต่ก็ไม่พ้นถูกซุบซิบนินทา

“น้องต้นอ้อสวยออร่ามาก ดูสิ ดอกไม้ยังอายเลย”

“คนเค้ามีพื้นฐานดีอ่ะเนอะ นิสัยน่ารักเป็นกันเอง ไม่เหมือนใครบางคน แต่งหน้ายังต้องมีพื้นที่ส่วนตัวเลย หยิ่งชะมัด”

“เบาหน่อยจ้าแม่คุณ ดังได้ก็ดับได้ หมั่นไส้เว่อร์”

“คอยดูพอถึงฉากนางนะ สิบเทคก็ไม่ผ่าน ฝีมือคนละชั้นกับน้องต้นอ้อเลย”

ฉากถ่ายโฆษณาในวันนี้ต้นอ้อได้รับเลือกให้เล่นเป็นเจ้าหญิงราชนิกุลจอมซน ส่วนใหญ่จะกระโดดร่าเริงไปมาตามโถงทางเดินสไตล์ย้อนยุคของยุโรป พอถ่ายทำถึงฉากๆ หนึ่งที่ต้องหนีเหล่าพี่เลี้ยง ต้นอ้อก็แสดงความสามารถออกมาได้อย่างน่าทึ่ง ใครๆ ก็เอ็นดูเธอ ในแววตามีแต่ภาพความน่ารักนี้เต็มไปหมด

“คัท พักสิบนาทีครับ”

ต่อไปเป็นฉากกินขนมบนชิงช้า หญิงสาวสดใสกับดอกไม้แสนสวย หากไม่บอกว่าจุดประสงค์คือนำเสนอขนม ก็คงนึกว่าเป็นผลงานเดี่ยวสักอย่างของนักแสดง

ดอกไม้อลังการหลากสีสัน คนแต่งองค์ทรงเครื่องเลอค่า แต่สิ้นค้าในมือไม่โดดเด่น อยากท้วงติง แต่ไม่มีใครใหญ่กว่าผู้กำกับ หากเขาบอกว่าผ่านก็ต้องตามนั้น

“แม่เจ้าประคุณ ทูนหัวของพี่ อีกนิดเดียวจะทำงานแล้ว ทำไมหลับกลางอากาศแบบนี้”

ผู้ดูแลส่วนตัวของแครอลไม่กล้าปลุก เธอรู้ว่าหญิงสาวอ่านบทศึกษาคอนเซ็ปมาแล้ว แต่ก็อดห่วงไม่ได้ สภาพคนเหมือนจะวูบตลอดเลย

รอยกัดแทะบนผิวสวยๆ นี่อีก น่ากลัวจนยากจะจินตนาการว่าเกิดอะไรขึ้น ท้องแขนยังไม่เว้น ไอ้หมาบ้านั่นเป็นโรคจิตหรือไง ยังดีที่ขอผู้กำกับใส่กางเกงขายาวได้ ไม่อย่างนั้นซวยกันเป็นแถบ

“พี่เน่ แคลไม่เป็นไรค่ะ กลบก็พอแล้ว นอกนั้นแคลจัดการเอง อย่ากังวลไปเลยนะคะ”

“ไม่เป็นไรแน่นะน้องแคล ถ้าหนูไม่ไหวพี่จะขอผู้กำกับให้เลื่อนการถ่ายออกไปก่อน”

“ไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ”

ไอ้บ้านาวี กัดเหมือนไม่เคยกัด ชาติที่แล้วเป็นหมาหรือไง

งานถ่ายโฆษณาและการปรากฏตัวตามสื่อเป็นเหมือนกิจกรรมยามว่างสำหรับแครอล เธอไม่คิดจริงจังเอาดีตั้งแต่แรก แค่เล่นสนุกสะสมประสบการณ์เท่านั้น

สังคมบุคคลสาธารณะอันแสนวุ่นวาย ขยับนิดหน่อยก็มีแต่เรื่องปวดหัว ถ้าไม่ใช่เพราะพี่สาวผู้ดูแลขอร้องเหมือนคนจะขาดใจตายต่อหน้า จ้างให้ก็ไม่มาหรอก

แต่หนึ่งปีที่รับทำงานพิเศษผลดีก็ใช่จะไม่มีเลย เธอหาเงินได้ด้วยตัวเองเป็นครั้งแรก พอผู้เป็นพ่อรู้ก็ปลื้มปริ่มจนน้ำตาแทบไหล อะไรกัน ลูกสาวก็เป็นเด็กน่ารักเชื่อฟังมาตลอด เคยออกนอกลู่นอกทางเสียที่ไหน

ถ้าจะยกเรื่องผู้ชายมาถกเถียงก็ต้องรู้ไว้ก่อนว่าปัญหานี้มันขี้ปะติ๋ว แด๊ดบอกว่าวัยหนุ่มสาวควรสนุกให้เต็มที่ ลองคบหลายๆ แบบ ถ้าเจอที่รักจริงค่อยหยุด ไม่อย่างนั้นจะเสียดายทีหลัง

ก็คนเขาเพล์บอยอ่ะเนอะ กว่าจะมาจบที่แม่ของเธอได้ไม่ใช่เล่นๆ