INICIAR SESIÓN“เร็วๆเถอะ รีบๆกลับไปได้ล่ะ”เขาหันหน้ามาบอกฉันและเปิดประตูห้อง
“ไม่กลับ!ฉันจะอยู่ที่นี้!!”ฉันเดินถอยหลังห่างจากเขาและเอ่ยบอกเขาไป ฉันจะอยู่ที่นี้กับเขา เขาก็หันขวับกลับมามองหน้าฉันอย่างเอาเรื่อง “เธอจะอยู่ที่นี้ได้ยังไง!”เขาพูดขึ้นและเขาก็ปิดประตูลง “อยู่ได้สิ ทำไมจะอยู่ไม่ได้ อยู่กับนายไง^_^”ฉันพูดไปพลางชี้ไปที่เขา เขาก็มองหน้าฉันแต่ฉันไม่รู้ว่าเขามองฉันด้วยสายตาแบบไหนเพราะว่าเขาสวมแว่นดำอยู่ “เธอจะบ้าเรอะ!!เธอเป็นผู้หญิงจะมาอยู่กับผู้ชายได้ยังไง!”เขายืนเท้าเอวพูดกับฉันด้วยท่าทางเหมือนพี่ชายกำลังสั่งสอนน้องสาวยังไงยังงั้นเพราะพี่พายุของฉันทันจะทำแบบนี้กับฉันเป็นประจำ แต่ฉันไม่อยากเป็นน้องสาวเขาหนิ ฉันอยากเป็นแฟนกับเขา “อยู่ได้สิ ฉันไม่ถือ”ฉันมั่นหน้าตอบเขาไปและยิ้มหวานอ่อยให้เขาไปหนึ่งที อ่อยไปอ่อยมาเดี๋ยวก็ใจอ่อนเองแหละ “แต่ฉันถือ ฉันมีเมียแล้ว เข้าใจป่ะ!!”เขาบอกฉัน ฉันก็ยกเเขนขึ้นมากอดอกและสะบัดปลายผมอย่างสวยๆไปหนึ่งที “ก็เอาฉันเป็นเมียอีกคนสิ เราอยู่กันสามคนก็ได้หนิ”ฉันตอบเขาไปด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจ เขาถึงกับยื่นมือขึ้นมาถอดแว่นกันแดดของเขาออกทันทีและจ้องฉันด้วยสายตาตกตะลึง “เธอโง่หรือเธอแกล้งโง่ว่ะ ยางอายน่ะมีไหม ความเป็นผู้หญิงน่ะมีบ้างไหม!”เขายกมือขึ้นมาชี้หน้าฉันและพูดรัวใส่ฉันจนฉันแทบจะฟังไม่ทัน แหม่ว่ามาเป็นชุดเลยนะย่ะ ยางอายน่ะฉันมีแต่ฉันชอบเขา ชอบเขาจริงๆน่ะ “มีสิ ทำไมจะไม่มี นายก็เลือกสิว่านายจะเลือกใคร ระหว่างฉันที่ทั้งสวยทั้งรวย”ฉันพูดขึ้นพลางยื่นอกโชว์หน้าอกตู้มๆของฉันให้เขาดู เขาก็มองหน้าอกฉันน่ะ “กับอีตุ๊ดที่ดำซกปรกติ ซกมก ตัวเหม็นไม่มีนม ไม่รวยนายจะเลือกใคร?”ฉันบอกเขาไป เขาก็ยกมือขึ้นไปตบหน้าผากของเขาดังเเป๊ะ และส่ายศีรษะไปมาอย่างคนเหนื่อยใจอะไรสักอย่าง มันเลือกยากตรงไหนว่ะ “นี้ตกลงเธอจะเอาฉันทำผัวให้ได้เลยใช่ป่ะ?!”เขาถามฉันมาดวงตาคู่สวยจ้องมองฉันจนทาแทบถลนออกมา “ใช่!”ฉันกอดอกตอบเขาไปอย่างมั่นใจ “ได้ งั้นเธอก็ต้องไปเป็นผู้ชายก่อนนะน่ะ เพราะฉันไม่ชอบชะนี!!”เขาตอบฉันกลับมาอย่างเสียงดังฟังชัด ฉันนี่ตกใจมองเขาเบิกตาโตด้วยความอึ้ง อึ้ง และอึ้ง!!!เขาไม่ชอบผู้หญิง ฮืฮๆๆ “อย่าร้องไห้น่ะ!!”เขาชี้หน้าฉันที่ตอนนี้ฉันกำลังจะเบะปากทำท่าเหมือนจะร้องไห้ ที่จริงฉันจะร้องไห้จริงๆนั้นแหละ รักครั้งแรกของฉัน ฉันก็อกหักดังเปราะซะแล้ว “ฉันอยากกลับคอนโดไปนอนร้องไห้แล้ว”ฉันบอกเขาไปด้วยนำ้เสียงเศร้าสร้อย และเดินไปสวมรองเท้าส้นสูงของฉันที่วางอยู่ข้างล่างตรงทางออกประตูห้อง “เป็นเอามากเว้ย!เดี๋ยวเป็นคนบ้า เดี๋ยวเป็นคนปัญญาอ่อน!”เสียงพึมพำของผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างหลังฉันบ่นพึมพำขึ้น ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไรเขา เพราะมัวแต่เสียใจ ทำไม ทำไมเขาต้องหล่อด้วยว่ะ! “ทำไมนายต้องหล่อด้วย?”ฉันเอ่ยถามเขาไปในจังหวะที่เขาเดินนำหน้าฉันออกมาจากห้องของเขา “เอ้า!คนหล่อก็ผิดว่ะ!”เขาไม่ได้หันหน้ามามองฉันแต่เขาแค่พูดขึ้นและเหมือนว่าเขาจะมองซ้ายมองขวาเหมือนหลบอะไรสักอย่าง “เงียบๆหน่อยที่นี้ไม่ปลอดภัยสำหรับผู้หญิง”เขาหันมากระซิบบอกฉันเบาๆ “ทำไมถึงไม่ปลอดภัยสำหรับผู้หญิง?”ฉันถามเขาไปด้วยความสงสัย สายตาก็จ้องมองแผ่นหลังกว้างและแข็งแกร่งที่เหมือนกำแพงหนาหลายชั้น “ที่นี้มันหอพักชาย”เขาตอบฉันมาแต่สายตาของเขาก็มองไปรอบๆทางเดินแคบๆนี้ตลอดเวลา และคำตอบของเขาทำให้ฉันขนหัวลุกซู่ ที่นี้คือหอพักชาย แสดงว่าที่นี้มีแต่ผู้ชายอาศัยอยู่ ว้าย!แล้วถ้าพวกมันเจอฉัน ฉันจะไม่โดนจับไปถูกรุมโทรมเหรอเนี่ย ดูเสื้อผ้าที่ฉันใส่สิ เดรสสั้นสายเดี่ยวสีแดง โอ้มายกอด! ขออย่าให้มีใครเห็นเลยน่ะ ฉันกลัว พรึบ “ฉันขอหลบหลังนายน่ะ”ฉันพูดบอกเขาไปก่อนที่เขากำลังจะโวยวายด่าฉันที่ฉันไปหลบหลังเขาโดยที่ฉันเอาตัวเข้าไปแนบชิดกับแผ่นหลังกว้างที่อบอุ่นของเขา เขาไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่เดินไปเรื่อยๆจนมาถึงโรงจอดรถชั้นที่พักของเขา “ถึงแล้ว”เขาบอกฉัน ฉันก็ยื่นหน้าไปมองก็พบกับรถสปอร์ตคันสีนำ้เงินรุ่นล่าสุดที่แพงหูฉี่จอดอยู่ที่โรงจอดรถช่องวีไอพี “รถใคร?”ฉันเอ่ยถามเขาไปแต่มือยังไม่ปล่อยมือจากเสื้อของเขา “รถเช่า”เขาตอบฉันมาและกดเปิดรีโมทรถเพื่อปลดล็อกรถทันที “รถเธอจอดอยู่ที่เดิม เดี๋ยวฉันขับรถไปส่งเธอที่นั้นและฉันจะได้เอารถไปคืนด้วย”เขาตอบฉันมาด้วยนำ้เสียงเรียบนิ่ง ฉันจึงพยักหน้าเข้าใจและปล่อยมือจากเสื้อเขาเดินไปขึ้นรถสปอร์ตคันสีนำ้เงินทันที“ใช่ค่ะ ชอบผู้ชาย”ฉันตอบเขาไปตามความจริง คำใบ้บ้าๆของพี่รหัสฉันเองแหละ(งั้นโอเครตามนั้นห้างSร้านอาหารDที่เหลือไปหาเองว่าคนไหน)พี่พายุบอกฉัน“ค่ะ ขอบคุณค่ะ”ฉันพูดเสร็จก็ตัดสายพี่พายุทิ้งและนอนต่อเพราะนี้มันเพิ่งจะสิบเอ็ดโมงเช้าเหลือเวลาอีกตั้งสองชั่วโมงแหนะห้าง S ร้านอาหารD“คนไหนว่ะเนี่ย ผู้ชายหรือผู้หญิงลืมถามพี่พายุ”ฉันพูดบ่นขึ้นและค่อยๆไล่สายตามองผู้คนในร้านที่มีทั้งผู้หญิงผู้ชาย เด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายทั้งผู้ชายและผู้หญิงนั่งอยู่เต็มร้านไปหมด และที่ทีสะดุดตาฉันก็คงจะมีแต่ผู้ชายที่นั่งคุยกับพี่ไดมอนด์อยู่นั้นแหละ วันนี้ฉันใส่กางเกงขาสั้นและเสื้อสายเดี่ยวคลุมตัวเสื้อแขนยาวตัวสีเขียนอ่อนสวมหมวกสีขาวและตามด้วยแว่นกันแดดสีดำ“มาอยู่ที่นี้ได้ยังไงว่ะ?”ฉันพูดขึ้นเมื่อพี่ไดมอนด์เงยหน้ามาสบเข้ากับฉัน เขายิ้มหวานให้ฉันและกวักมือเรียกฉันให้เดินเข้าไปหาเขา ฉันจึงต้องจำใจเดินเข้าไปหาเขา“พี่สาวน่ารักจังเลยนะครับ^_^”เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยขึ้นเมื่อฉันเดินผ่านโต๊ะของกลุ่มเด็กนักเรียนมอปลายสามคนที่สวมชุดเครื่องแบบกางเกงนักเรียนสีนำ้เงินสามคนโรงเรียนนี้ค่าเทอมแพงอยู่เหมือนกันน่ะ“ย่ะ ฉันรู้
“มันเป็นใครว่ะ เดินเข้าออกห้องคนอื่นเหมือนบ้านตัวเองเลย!”ฉันพูดขึ้นและค่อยๆย่องๆเดินไปยังห้องอาบนำ้เพื่อจะดูว่าเงานั้นเป็นของใคร เพราะฉันปิดไฟในห้องทุกดวงเลยไม่สามารถมองเห็นหน้าตาของเงาปริศนานั้นได้แต่มันไม่ใช่ผีแน่นอน“มันเป็นคน เพราะว่าถ้าเป็นผีมันจะเปิดประตูทำไม มันต้องเดินผ่านประตูไปเลย หึๆๆ ฉลาดจริงๆไต้ฝุ่นเอ้ย^_^”ฉันพูดขึ้นและยกแขนขึ้นมากอดอกและยิ้มอย่างภาคภูมิใจ ดีน่ะที่ฉันกินยาแก้ปวดท้องไปแล้วน่ะเลยไม่ค่อยปวดเท่าไหร่“เห้ย!ผู้ชาย!”ฉันพูดขึ้นเมื่อแอบมองทะลุไปยังห้องอาบนำ้ที่เป็นประตูกระจกใสที่ตอนนี้มีไอนำ้เกาะตู้กระจกอยู่บางแต่ก็สามารถมองเห็นว่าร่างของคนที่อยู่ในห้องอาบนำ้นั้นเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย“ใครว่ะ พี่พายุเหรอ?”ฉันยังคงพูดกับตัวเอง แต่พี่พายุเพิ่งจะบินไปเมื่อเช้านี้เองน่ะ เพราะฉะนั้นไม่ใช่พี่พายุแน่นอน! ฉันทิ้งตัวลงนั่งบนที่นั่งหน้าห้องอาบนำ้เพื่อรอให้ร่างนั้นออกมาจากห้องอาบนำ้ พอร่างนั้นเดินออกมาปุป ฉันก็จะยกไม้เบสบอลฟาดหัวมันไปเลย หึๆๆ“เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับคนอย่างไต้ฝุ่น^_^”ฉันพูดขึ้นและแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย ไม่ว่ามันจะเป็นใคร ถ้าล้วงคอหูเห่าขนาดนี้ อย่าคิดว่ามั
“โอ้ยยย”ฉันร้องขึ้นเมื่อขยับตัวลุกขึ้นนั่งเพื่อจะลุกออกจากที่นอน เอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าตังค์กับคีย์การ์ดแต่ฉันก็ต้องแปลกใจเมื่อคีย์มันถูกวางไว้ข้างกระเป๋าตังค์ของฉันสองใบ ฉันจำได้ว่าฉันทำมันหายที่ไหนไม่รู้หนึ่งใบแต่เมื่อสองสามวันก่อนมากลับปรากฎอยู่ที่ห้องของฉันครบทั้งสองใบเลย“อื้อออออ”ฉันกัดฟันและค่อยๆก้าวขาเดินเรื่อยๆไปตามห้องต่างๆที่อยู่ในคอนโดของฉัน จนไปถึงหน้าประตูห้อง ฉันก็สวมรองเท้าหูคีบและเปิดประตูออกไปยังทางเดินมุ่งหน้าไปยังลิฟท์ที่อยู่เบื้องหน้าฉัน คุณพ่อกับคุณแม่และพี่พายุไปดูงานที่ต่างประเทศ เลยไม่สามารถมีใครมาดูแลฉันได้เลยสักคน หนูผิงฉันก็เกรงใจเธอไม่ค่อยกล้าขอร้องให้เธอมาดูแลฉัน“สวัสดีครับ^_^”พี่ยามหน้าซุปเปอร์มาร์เก็ตเอ่ยทักทายฉันพร้อมกับทำท่าตะเบ๊ะฉันก็ยิ้มให้เขา“สวัสดีค่ะพี่ยาม^_^”ฉันเอ่ยทักทายเขากลับ ฉันกับเขาค่อนข้างสนิทกันน่ะ เพราะเขาจะขึ้นไปประจำที่ชั้นของฉันบ้างเป็นบางทีเป็นคนส่งดอกไม้จากหนุ่มๆให้ฉัน“กลับมาตอนไหนเหรอครับ ผมไม่ยักจะเห็น”พี่ยามเอ่ยถามฉันในขณะที่ฉันกำลังจะเดินผ่านเขาเข้าไปในซุปเปอร์มาร์เก็ต ฉันก็หันไปมองหน้าเขาอย่างนึกแปลกใจ เขาพูดถึงอะไรฉันไม่เข
00:00น.ไค พิธิวัชร์...“ฉันมาทำอะไรที่นี้?”ผมเอ่ยถามตัวเองไปและมองไปยังร่างบางที่กำลังนอนหลับไหลอยู่บนที่นอนสีหวานของเธอใบหน้าหวานกำลังหลับปุ๋ยเหมือนเด็กๆผิดกับผมที่เนื้อตัวเปียกโชกไปหมดเพราะฝนข้างนอกตกหนักมาก กว่าผมจะเข้ามาที่นี้ได้ไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ แต่ยัยนี้เซอะซะมีคีย์การ์ดเข้าห้องสองใบแต่ยันนี้ดั้นไปทำตกไว้ที่ห้องของผมอันหนึ่งซึ่งผมกะว่าจะเอามาคืนเธอแค่นั้นเองน่ะ จริงๆน่ะ ผมพูดจริงๆ“ขอใช้ห้องนำ้หน่อย”ผมพูดขออนุญาตเจ้าของห้องที่กำลังนอนหลับอยู่ในท่าที่อุบาทมาก ต้องขอให้คำว่าอุบาทจริงๆ เป็นผู้หญิงแท้ๆแต่นอนก้นเปิดโชว์อยู่นั้นแหละ ที่จริงเธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวยาวน่ะแต่ดูเหมือนเธอจะใส่เพียงแพนตี้สีขาวตัวเดียวและเธอกำลังนอนควำ้หน้าอยู่ก้นงอนโด่งขึ้นขาทั้งสองข้างอ้าออกจากกัน เนี่ยเห็นไหมผมบอกแล้วว่ะอุบาท!พรึบผมเดินเข้ามาในห้องนำ้แลเริ่มถอดเสื้อผ้าเพื่อจะอาบนำ้เพราะเสื้อผ้าของผมเปียกโชกไปหมดซ่าาาาาาาาาา“ทำไมใจต้องเต้นแรงเวลาอยู่ใกล้เธอ?”ผมหลับตาลงพร้อมกับยกมือขึ้นมากุมหน้าอกข้างซ้ายของตัวเอง“ทำไมต้องคอยอยากรู้อยากเห็นว่าวันๆหนึ่งเธอคนนี้ทำอะไร?”“ทำไมใจต้องวูบๆวาบๆหวิวๆเวลาท
“น้องฝุ่นมายังไงครับ?”พี่ไดมอนด์เอ่ยถามฉันในขณะที่เราสองคนกินข้าวกันเสร็จแล้ว“ขับรถมา”ฉันตอบเขาไปตามความจริง พี่ไดมอนด์ก็ยิ้มขำกับท่าทางของฉัน“ขำอะไรคะ?”ฉันเอ่ยถามเขาไป เขาก็ยิ้มหวานให้ฉัน“ขำคนสวยครับ”เขาตอบฉันมา ฉันก็ยิ้มหวานส่งไปให้เขาทีหนึ่ง “ขอบคุณนะคะที่ชมว่าสวย”“ครับ ก็จริงหนิครับยิ่งโตยิ่งสวย^-^”“แหวะ!”เสียงของบุคคลที่สามทำเสียงขึ้น“เป็นอะไรว่ะ?!!”พี่ไดมอนด์หันไปมองหน้าพนักงานเด็กเข็นรถเข็นอย่างเอาเรื่อง ฉันจึงหันไปมองตามเขาก็พบว่าเด็กที่เข็นรถเข็นมันหน้าตาคุ้นๆ“ป่าวครับ”เสียงพนักงานตอบกลับมา ฉันก็เลิกสนใจเขาและหันมามองหน้าพี่ไดมอนด์ต่อ เขามีอายุมากกว่าฉันหกปี เขามีความเป็นใหญ่สูงและมีความเป็นผู้นำตรงนี้ก็เป็นเสน่ห์ของเขาอีกแบบหนึ่ง ผู้ชายที่ขยันทำงานและประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย“แล้วมึงทำเสียงอ้วกทำไม มึงเลี่ยนอะไรหนักหนา!!!”พี่ไดมอนด์ลุกขึ้นยืนและชี้หน้าว่าพนักงานของร้านอาหารแห่งนี้ ฉันที่ไม่ชอบเห็นคนอื่นถูกรังแก“พี่ไดมอนด์คะ ฝุ่นขอตัวกลับก่อนนะคะ มหาลัยใกล้จะเปิดแล้วฝุ่นต้องไปเตรียมตัว”ฉันลุกขึ้นยืนและเอ่ยบอกพี่ไดมอนด์ไป เขาก็เลิกสนใจพนักงานคนนั้นและหันมาให้
คอนโดA10:30น.ไต้ฝุ่น ตรีชฏา...“ฮัลโหล”ฉันกดรับสายและพูดตอบปลายสายไปทันที(อยู่ไหน?ทำอะไรอยู่?กินข้าวรึยัง?)เสียงดัดเล็กแหลมเอ่ยถามฉันกลับมาแทบจะทันทีหลังจากที่ฉันพูดเสียงกรอกใส่ปลายสายไป“อยู่คอนโดกำลังจะออกไปกินข้าวนี้แหละ มีอะไร?”ฉันพูดด้วยนำ้เสียงเร่งรีบ เพราะตอนนี้ฉันรีบจริงๆนั้นแหละ ฉันสวมรองเท้าส้นสูงและรีบเปิดประตูคอนโดออกมาเพื่อจะออกไปข้างนอกวันนี้ฉันมีนัดทานข้าวกับพี่ไดมอนด์ว่าที่คู่หมั้นของฉันเอง(ป๊าวว ก็แค่ถามดู)“อ๋อเหรอจ๊ะ ถ้าไม่มีอะไรแค่นี้น่ะ!!”ฉันพูดรัวเร็วมันจะโทรมากวนประสาทฉันทำไมตอนนี้ คนยิ่งรีบๆอยู่พลานให้อารมณ์เสียอยู่ได้(ย่ะ รีบร้อนแบบนี้ สงสัยจะออกไปกินข้าวกับผู้ชาย)เสียงดัดจริตเล็กแหลมเอ่ยออกมาด้วยนำ้เสียงกระแหนะกระแหนฉัน“ใช่ จะออกไปหาผู้ใหม่เบื่อของเดิมๆ!!!”ฉันพูดด้วยอารมณ์หงุดหงิดและตะคอกใส่ปลายสายไปจนปลายสายเงียบเสียงไปสักพัก“แค่นี้แหละ รำคาญ!!!”ฉันพูดเสร็จและกดตัดสายทิ้งทันที และเดินกระทืบเท้าไปยังโรงจอดรถชั้นของฉันและบึ้งรถออกไปยังสถานที่นัดหมายของเราสองคนทันที ความจริงฉันขอนัดกับพี่ไดมอนด์นอกรอบเองแหละ เพราะคุณพ่อของฉันท่านบังคับให้ฉันหมั้นกับพี่ได
“ฉันน่ะชื่อไค และในห้องของฉันก็ไม่มีผู้ชายหล่อๆของเธออยู่ด้วย ฉันอยู่คนเดียวและเมื่อคืนนี้ฉันเห็นว่าเธอโดนยาปลุกสาว ฉันเลยสงสารเพราะฉันเองก็โดนวางยาเหมือนกัน ฉันเลยแค่จะหาที่ปลดปล่อยและบังเอิญมาเจอเธอพอดี”ตุ๊ดอธิบายยาวเหยียด นั้นไงฉันว่าแล้วว่าฉันต้องโดนยาแน่ๆ ที่ตุ๊ดพูดมามันก็จริงเพราะเมื่อคืนฉันเ
โรงแรมม่านรูดQวันต่อมา09:30น.ไต้ฝุ่น ตรีชฏา...“อื้ออออ”ฉันกำลังบิดตัวพลิกไปบนที่นอนแต่ก็ไม่สามารถจะขยับตัวไปไหนได้เพราะมีท่อนแขนแกร่งโอบรัดรอบคัวฉันอยู่ ฉันจึงยิ้มขึ้นมาทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่และยื่นมือไปโอบรอบแขนแกร่งของไคที่ช่างอบอุ่นอะไรอย่างนี้“งื้อ”ฉันค่อยๆยิ้มกว้างขึ้นเมื่อนึกถึงเรื่องของเ
“อื้อ ผัว”ฉันก็ครวญครางขึ้นด้วยความสุขสม ถึงจะเป็นสัมผัสที่ไม่ได้อ่อนโยนมากนักแต่ทำไมไม่รู้ว่าฉันกลับลุ่มหลงในตัวเขา พรึบ “จะแทงให้หายร่านไปเลย!!”ไคพูดขึ้นพลางจับตัวฉันให้นอนราบแผ่นหลังเเนบชิดไปกับที่นอนนุ่มนิ่มติดสปริงและเขาก็จับขาทั้งสองข้างของฉันยกขึ้นและอ้าออกจากกันอย่างกว้างๆ ที่นี้เป็นโรงแ
“เอ่อเชี้ย บอกให้ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แม่งพี่แกไปนานสัสๆ!!”เสียงโคเอ่ยเห็นด้วยกับคิง เพราะพวกเขาได้รับมอบหมายงานให้มาตรวจหาความผิดปกติของผับที่นี้ว่ามีการพนันสิ่งผิดกฎหมายและยาเสพติดด้วยเหรอไหม แต่สมาชิกของพวกเขาได้หายไปคนหนึ่ง ซึ่งนั่นก็คือไค หนุ่มน้อยหน้าหวานที่รับอาสาเป็นคนไปล่อพวกลูกค้าระดับวีไอพี







