LOGINShare
ตอนที่3
publish date:
2026-05-15 13:45:46“ม๊วฟ ที่นี้คุณแม่ก็ทำโทษฝุ่นไม่สำเร็จอีกแล้วนะคะ คุณแม่ขา^_^”ทันทีที่ฉันเข้ามานั่งในรถของฉัน ฉันก็จุมพิตลงไปบนบัตรสีทองอร่ามตาที่มีวงเงินการใช้ไม่อั้น หึๆพี่ชายของฉันหล่อและใจดีใช่ม่ะล่ะคริๆๆ
“คืนนี้ฉันจะไปแดนซ์!!”ฉันพูดขึ้นและรีบสตาร์ทรถขับออกมาจากที่จอดรถคอนโดพี่พายุทันที เปิดเสียงเพลงให้ดังกระหึ่มลั่นรถไปเลย ฉันใช้เวลาไม่นานในการขับรถจากคอนโดของพี่พายุมาถึงคอนโดของฉัน แต่ฉันจอดแวะร้านสะดวกซื้อซะก่อน ไปหาของกินมาตุนไว้เยอะๆ ปึง “เห้ย!!!!!”ฉันร้องขึ้นอย่างตกใจที่ฉันกำลังจะถอยหลังรถเข้าที่จอดแต่ก็ได้ยินเสียงดังปึงและเเรงกระแทกกับรถของฉันอย่างแรง ทำให้ฉันตกใจรีบเปิดประตูลงไปจากรถก็พบกับร่างของผู้ชายที่สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวไม่ได้ติดกระดุมเสื้อบนสี่เม็ดทำให้เห็นแผงอกสุดล่ำและขาวซีดของเขาแต่ที่คอของเขามีสร้อยทองเหมือนโซ่ที่เขาเอาไว้ผูกคอสุนัขสวมอยู่เส้นใหญ่มากน่าจะหนักสิบบาทได้ล่ะมั่งและเขาก็สวมกางเกงรัดรูปสีแดงแปร๊ดยืนเอามือปิดปากตัวเองมองไปที่ท้ายรถของฉันอีกมือเอากระเป๋าหนีบไว้ตรงรักแร้ “นี่นังชะนี!!”เสียงสูงปี๊ดดดของผู้ชายคนนั้นเอ่ยขึ้นพลางชี้นิ้วมาที่ฉันที่กำลังยืนสตั้นค้างอยู่ในท่าที่อึ้งและดวงตาเบิกกว้างเมื่อมองไปที่ท้ายรถสปอร์ตคันสีแดงของฉันที่คุณพ่อของฉันเพิ่งจะซื้อให้เป็นของขวัญที่ฉันสอบติดคณะแพทยศาสตร์เมื่ออาทิตย์ก่อนนี้เองน่ะ “เธอชนหน้ารถของฉัน!!”เสียงแหลมปี๊ดเอ่ยขึ้นอีกทำให้ฉันละสายตาจากท้ายรถของฉันหันกลับไปมองหน้าเขา ก็ต้องตกใจอีกเพราะผู้ชายคนนี้ปัดแก้มทั้งสองข้างซะสีแดงแปร๊ดเหมือนกำลังจะไปเล่นละครลิงยังไงยังงั้นเลย และทรงผมของเขาก็คือทรงหัวเห็ดที่เด็กวัยรุ่นนิยมกันนั้นแหละ “อะไรกันย่ะ ฉันถอยของฉันอยู่ดีๆนายนั้นแหละที่เบี่ยงหน้ารถมาหาท้ายรถฉัน!!”ฉันเดินเข้าไปหาเขาแล้วยกเเขนขึ้นมาเท้าเอว รถก็เก๋าเก่ามันยังขับได้เหรอนั่น? “กรี๊ดดดด!”เสียงกรี๊ดร้องของกระเทยคนนี้ทำให้ฉันยกมือขึ้นมาปิดหูแทบไม่ทัน “จะกรี๊ดอะไรหนักหนาว่ะ รำคาญ!!!”ฉันโวยขึ้นทำให้เขาหยุดกรี๊ดและเปลี่ยนมามองหน้าฉันแทน ฉันก็ยกแขนเปลี่ยนมายืนกอดอกและใช้สายตาพิจารณาการแต่งตัวของเขาที่มันเชยได้อีก และรถกระบะเก่าที่มีแต่สนิ่มเต็มไปหมด “นี่นางชะนี!”เขายกมือขึ้นมาชี้หน้าฉัน นิ้วชี้ของเขาขาวออกไปทางซีดๆแต่นิ้วนี้อ่อนดีจริงๆทำให้ฉันนึกถึงไปตอนที่ลิเกออกมารำเปิดตัวยังไงยังงั้นเลย “อะไรย่ะ โปรดอย่าเรียกฉันว่าชะนี เพราะวันๆฉันไม่ได้ร้องหาแต่ผัวๆเหมือนเธอ!!!”ฉันพูดขึ้นพลางใช้สายตาดูถูกเหยียดหยามมองไปยังเขาและชายรูปร่างสูงใหญ่สองคนที่ยืนขนาบข้างเขาทั้งสองข้าง ตอนแรกฉันว่าเขามาคนเดียวแต่พอยืนไปยืนมาทำไมมีคนโผล่มาอีกสองคนได้ก็ไม่รู้ “กรี๊ดดดด โคโค้คะ คิงคี้คะ ดูนางชะนีนี้มันว่า ไคไค้สิคะ ไคไค้รับไม่ได้กรี๊ดดดด!!”เสียงกรี๊ดร้องแหลมเอ่ยขึ้นอย่างใส่จริตในการพูดของผู้ชายในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกรี๊ดร้องขึ้นมาอีกพลางชี้นิ้วมาที่ฉันและหันไปออดอ้อนผู้ชายร่างใหญ่ทั้งสองคนนั้น ฉันก็เบะปากมองบนใส่ คนมาอารมณ์ดีๆมาทำให้อารมณ์เสียซะงั้น ไม่กงไม่กินมันแหละ!!! พรึบ “หล่อนจะไปไหนย่ะ?”เสียงเเหลมของคนคนเดิมเอ่ยถามฉันอีกเมื่อฉันยื่นมือไปเปิดประตูรถสปอร์ตของฉัน “ไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะมาตอบเธอ!”ฉันเอียงคอหันหน้าไปมองตอบเขาพลางกรอกตาไปมา ท่าทางของฉันทำให้เขากรี๊ดร้องหนักมากขึ้นกว่าเดิม ฉันจึงขึ้นรถอย่างไวเพื่อจะหนีจากเสียงกรี๊ดแหลมของกระเทยคนนั้นได้ “อารมณ์เสีย!”ฉันพูดขึ้นอย่างหงุดหงิดและรีบขับรถออกมาจากตรงนั้นทันที กลับไปนอนสวยๆที่คอนโดดีกว่า นอนเก็บแรงไว้เพื่อคืนนี้ คืนที่สายปาตี้อย่างฉันจะได้ไปปลดปล่อยจากความเครียดเพราะมัวแต่อ่านหนังสือสอบหนึ่งเดือนเต็มเพื่อจะสอบเข้ามหาลัยที่คุณพ่อคุณแม่อยากให้ฉันเข้าไปเรียนให้ได้ เพราะพี่พายุของฉันก็เรียนที่นั้นเหมือนกัน พี่ชายฉันน่ะเก่ง เรียนไปด้วยช่วยคุณพ่อของฉันเคลียร์เอกสารที่โรงพยาบาลไปด้วย เขาทำทั้งสองอย่างในเวลาเดียวกันได้ยังไง ไม่เหมือนฉันที่วันๆหนึ่งไม่ต้องทำอะไร นอกจากกินนอนและแต่งสวยเที่ยวไปวันๆ ที่จริงก็ไม่ต้องแต่งมากอ่ะน่ะ เพราะคนมันสวยอยู่แล้วไง “สวัสดีครับคุณฝุ่น นี่ของคุณครับ”พี่ยามเอ่ยสวัสดีฉันทันทีที่เขาเห็นฉันเดินลงมาจากรถหรูมุ่งหน้าไปยังประตูทางเข้าคอนโดฉัน เขายื่นช่อดอกไม้ดอกกุหลาบสีแดงมาให้ฉัน “สวัสดีค่ะพี่ยาม ขอบคุณนะคะ^_^”ฉันเอ่ยสวัสดีพี่ยามและหยิบช่อดอกไม้มาจากเขาพร้อมกับเอ่ยขอบคุณ เป็นแบบนี้ประจำฉันมักจะได้ของขวัญจากบรรดาผู้ชายหน้าม่อทั้งหลายที่อยากจะเข้ามาขายขนมจีบให้ฉัน แต่พวกเขาไม่ค่อยกล้าเอามาให้ฉันต่อหน้าฉันตรงๆหรอกเพราะว่าพวกเขากลัวฉันด่ากระเจิงยังไงล่ะ รู้น่ะว่าฉันปากดีแต่ก็ยังคิดที่จะเอาไปทำแม่พันธ์อีก ผู้ชายสมัยนี้ แพ้ผู้หญิงสวยและนมใหญ่ ฉันล่ะเบื่อจริงๆไอพวกหน้าม่อทั้งหลาย พรึบ “จิ๊”ฉันจิ๊ปากพร้อมกับโยนช่อดอกไม้ลงไปในถังขยะตรงทางขึ้นคอนโดฉัน ฉันมักจะทำแบบนี้เป็นประจำหลังจากที่ได้ของของคนที่ฉันไม่รู้จักและไม่อยากจะรู้จัก ฉันสวย ฉันรวย ฉันเริ่ด และฉันหยิ่ง อย่าหวังว่าจะได้แอ่มฉันนะจ๊ะพวกผู้ชายหน้าม่อเสี่ยแกๆทั้งหลาย หึๆๆ
Latest chapter
เพราะเธอคือความรัก ตอนที่25
“ใช่ค่ะ ชอบผู้ชาย”ฉันตอบเขาไปตามความจริง คำใบ้บ้าๆของพี่รหัสฉันเองแหละ(งั้นโอเครตามนั้นห้างSร้านอาหารDที่เหลือไปหาเองว่าคนไหน)พี่พายุบอกฉัน“ค่ะ ขอบคุณค่ะ”ฉันพูดเสร็จก็ตัดสายพี่พายุทิ้งและนอนต่อเพราะนี้มันเพิ่งจะสิบเอ็ดโมงเช้าเหลือเวลาอีกตั้งสองชั่วโมงแหนะห้าง S ร้านอาหารD“คนไหนว่ะเนี่ย ผู้ชายหรือผู้หญิงลืมถามพี่พายุ”ฉันพูดบ่นขึ้นและค่อยๆไล่สายตามองผู้คนในร้านที่มีทั้งผู้หญิงผู้ชาย เด็กนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายทั้งผู้ชายและผู้หญิงนั่งอยู่เต็มร้านไปหมด และที่ทีสะดุดตาฉันก็คงจะมีแต่ผู้ชายที่นั่งคุยกับพี่ไดมอนด์อยู่นั้นแหละ วันนี้ฉันใส่กางเกงขาสั้นและเสื้อสายเดี่ยวคลุมตัวเสื้อแขนยาวตัวสีเขียนอ่อนสวมหมวกสีขาวและตามด้วยแว่นกันแดดสีดำ“มาอยู่ที่นี้ได้ยังไงว่ะ?”ฉันพูดขึ้นเมื่อพี่ไดมอนด์เงยหน้ามาสบเข้ากับฉัน เขายิ้มหวานให้ฉันและกวักมือเรียกฉันให้เดินเข้าไปหาเขา ฉันจึงต้องจำใจเดินเข้าไปหาเขา“พี่สาวน่ารักจังเลยนะครับ^_^”เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยขึ้นเมื่อฉันเดินผ่านโต๊ะของกลุ่มเด็กนักเรียนมอปลายสามคนที่สวมชุดเครื่องแบบกางเกงนักเรียนสีนำ้เงินสามคนโรงเรียนนี้ค่าเทอมแพงอยู่เหมือนกันน่ะ“ย่ะ ฉันรู้
เพราะเธอคือความรัก ตอนที่24
“มันเป็นใครว่ะ เดินเข้าออกห้องคนอื่นเหมือนบ้านตัวเองเลย!”ฉันพูดขึ้นและค่อยๆย่องๆเดินไปยังห้องอาบนำ้เพื่อจะดูว่าเงานั้นเป็นของใคร เพราะฉันปิดไฟในห้องทุกดวงเลยไม่สามารถมองเห็นหน้าตาของเงาปริศนานั้นได้แต่มันไม่ใช่ผีแน่นอน“มันเป็นคน เพราะว่าถ้าเป็นผีมันจะเปิดประตูทำไม มันต้องเดินผ่านประตูไปเลย หึๆๆ ฉลาดจริงๆไต้ฝุ่นเอ้ย^_^”ฉันพูดขึ้นและยกแขนขึ้นมากอดอกและยิ้มอย่างภาคภูมิใจ ดีน่ะที่ฉันกินยาแก้ปวดท้องไปแล้วน่ะเลยไม่ค่อยปวดเท่าไหร่“เห้ย!ผู้ชาย!”ฉันพูดขึ้นเมื่อแอบมองทะลุไปยังห้องอาบนำ้ที่เป็นประตูกระจกใสที่ตอนนี้มีไอนำ้เกาะตู้กระจกอยู่บางแต่ก็สามารถมองเห็นว่าร่างของคนที่อยู่ในห้องอาบนำ้นั้นเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย“ใครว่ะ พี่พายุเหรอ?”ฉันยังคงพูดกับตัวเอง แต่พี่พายุเพิ่งจะบินไปเมื่อเช้านี้เองน่ะ เพราะฉะนั้นไม่ใช่พี่พายุแน่นอน! ฉันทิ้งตัวลงนั่งบนที่นั่งหน้าห้องอาบนำ้เพื่อรอให้ร่างนั้นออกมาจากห้องอาบนำ้ พอร่างนั้นเดินออกมาปุป ฉันก็จะยกไม้เบสบอลฟาดหัวมันไปเลย หึๆๆ“เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับคนอย่างไต้ฝุ่น^_^”ฉันพูดขึ้นและแสยะยิ้มอย่างชั่วร้าย ไม่ว่ามันจะเป็นใคร ถ้าล้วงคอหูเห่าขนาดนี้ อย่าคิดว่ามั
เพราะเธอคือความรัก ตอนที่23
“โอ้ยยย”ฉันร้องขึ้นเมื่อขยับตัวลุกขึ้นนั่งเพื่อจะลุกออกจากที่นอน เอื้อมมือไปหยิบกระเป๋าตังค์กับคีย์การ์ดแต่ฉันก็ต้องแปลกใจเมื่อคีย์มันถูกวางไว้ข้างกระเป๋าตังค์ของฉันสองใบ ฉันจำได้ว่าฉันทำมันหายที่ไหนไม่รู้หนึ่งใบแต่เมื่อสองสามวันก่อนมากลับปรากฎอยู่ที่ห้องของฉันครบทั้งสองใบเลย“อื้อออออ”ฉันกัดฟันและค่อยๆก้าวขาเดินเรื่อยๆไปตามห้องต่างๆที่อยู่ในคอนโดของฉัน จนไปถึงหน้าประตูห้อง ฉันก็สวมรองเท้าหูคีบและเปิดประตูออกไปยังทางเดินมุ่งหน้าไปยังลิฟท์ที่อยู่เบื้องหน้าฉัน คุณพ่อกับคุณแม่และพี่พายุไปดูงานที่ต่างประเทศ เลยไม่สามารถมีใครมาดูแลฉันได้เลยสักคน หนูผิงฉันก็เกรงใจเธอไม่ค่อยกล้าขอร้องให้เธอมาดูแลฉัน“สวัสดีครับ^_^”พี่ยามหน้าซุปเปอร์มาร์เก็ตเอ่ยทักทายฉันพร้อมกับทำท่าตะเบ๊ะฉันก็ยิ้มให้เขา“สวัสดีค่ะพี่ยาม^_^”ฉันเอ่ยทักทายเขากลับ ฉันกับเขาค่อนข้างสนิทกันน่ะ เพราะเขาจะขึ้นไปประจำที่ชั้นของฉันบ้างเป็นบางทีเป็นคนส่งดอกไม้จากหนุ่มๆให้ฉัน“กลับมาตอนไหนเหรอครับ ผมไม่ยักจะเห็น”พี่ยามเอ่ยถามฉันในขณะที่ฉันกำลังจะเดินผ่านเขาเข้าไปในซุปเปอร์มาร์เก็ต ฉันก็หันไปมองหน้าเขาอย่างนึกแปลกใจ เขาพูดถึงอะไรฉันไม่เข
เพราะเธอคือความรัก ตอนที่22
00:00น.ไค พิธิวัชร์...“ฉันมาทำอะไรที่นี้?”ผมเอ่ยถามตัวเองไปและมองไปยังร่างบางที่กำลังนอนหลับไหลอยู่บนที่นอนสีหวานของเธอใบหน้าหวานกำลังหลับปุ๋ยเหมือนเด็กๆผิดกับผมที่เนื้อตัวเปียกโชกไปหมดเพราะฝนข้างนอกตกหนักมาก กว่าผมจะเข้ามาที่นี้ได้ไม่ใช่เรื่องง่ายจริงๆ แต่ยัยนี้เซอะซะมีคีย์การ์ดเข้าห้องสองใบแต่ยันนี้ดั้นไปทำตกไว้ที่ห้องของผมอันหนึ่งซึ่งผมกะว่าจะเอามาคืนเธอแค่นั้นเองน่ะ จริงๆน่ะ ผมพูดจริงๆ“ขอใช้ห้องนำ้หน่อย”ผมพูดขออนุญาตเจ้าของห้องที่กำลังนอนหลับอยู่ในท่าที่อุบาทมาก ต้องขอให้คำว่าอุบาทจริงๆ เป็นผู้หญิงแท้ๆแต่นอนก้นเปิดโชว์อยู่นั้นแหละ ที่จริงเธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวยาวน่ะแต่ดูเหมือนเธอจะใส่เพียงแพนตี้สีขาวตัวเดียวและเธอกำลังนอนควำ้หน้าอยู่ก้นงอนโด่งขึ้นขาทั้งสองข้างอ้าออกจากกัน เนี่ยเห็นไหมผมบอกแล้วว่ะอุบาท!พรึบผมเดินเข้ามาในห้องนำ้แลเริ่มถอดเสื้อผ้าเพื่อจะอาบนำ้เพราะเสื้อผ้าของผมเปียกโชกไปหมดซ่าาาาาาาาาา“ทำไมใจต้องเต้นแรงเวลาอยู่ใกล้เธอ?”ผมหลับตาลงพร้อมกับยกมือขึ้นมากุมหน้าอกข้างซ้ายของตัวเอง“ทำไมต้องคอยอยากรู้อยากเห็นว่าวันๆหนึ่งเธอคนนี้ทำอะไร?”“ทำไมใจต้องวูบๆวาบๆหวิวๆเวลาท
เพราะเธอคือความรัก ตอนที่21
“น้องฝุ่นมายังไงครับ?”พี่ไดมอนด์เอ่ยถามฉันในขณะที่เราสองคนกินข้าวกันเสร็จแล้ว“ขับรถมา”ฉันตอบเขาไปตามความจริง พี่ไดมอนด์ก็ยิ้มขำกับท่าทางของฉัน“ขำอะไรคะ?”ฉันเอ่ยถามเขาไป เขาก็ยิ้มหวานให้ฉัน“ขำคนสวยครับ”เขาตอบฉันมา ฉันก็ยิ้มหวานส่งไปให้เขาทีหนึ่ง “ขอบคุณนะคะที่ชมว่าสวย”“ครับ ก็จริงหนิครับยิ่งโตยิ่งสวย^-^”“แหวะ!”เสียงของบุคคลที่สามทำเสียงขึ้น“เป็นอะไรว่ะ?!!”พี่ไดมอนด์หันไปมองหน้าพนักงานเด็กเข็นรถเข็นอย่างเอาเรื่อง ฉันจึงหันไปมองตามเขาก็พบว่าเด็กที่เข็นรถเข็นมันหน้าตาคุ้นๆ“ป่าวครับ”เสียงพนักงานตอบกลับมา ฉันก็เลิกสนใจเขาและหันมามองหน้าพี่ไดมอนด์ต่อ เขามีอายุมากกว่าฉันหกปี เขามีความเป็นใหญ่สูงและมีความเป็นผู้นำตรงนี้ก็เป็นเสน่ห์ของเขาอีกแบบหนึ่ง ผู้ชายที่ขยันทำงานและประสบความสำเร็จตั้งแต่อายุยังน้อย“แล้วมึงทำเสียงอ้วกทำไม มึงเลี่ยนอะไรหนักหนา!!!”พี่ไดมอนด์ลุกขึ้นยืนและชี้หน้าว่าพนักงานของร้านอาหารแห่งนี้ ฉันที่ไม่ชอบเห็นคนอื่นถูกรังแก“พี่ไดมอนด์คะ ฝุ่นขอตัวกลับก่อนนะคะ มหาลัยใกล้จะเปิดแล้วฝุ่นต้องไปเตรียมตัว”ฉันลุกขึ้นยืนและเอ่ยบอกพี่ไดมอนด์ไป เขาก็เลิกสนใจพนักงานคนนั้นและหันมาให้
เพราะเธอคือความรัก ตอนที่20
คอนโดA10:30น.ไต้ฝุ่น ตรีชฏา...“ฮัลโหล”ฉันกดรับสายและพูดตอบปลายสายไปทันที(อยู่ไหน?ทำอะไรอยู่?กินข้าวรึยัง?)เสียงดัดเล็กแหลมเอ่ยถามฉันกลับมาแทบจะทันทีหลังจากที่ฉันพูดเสียงกรอกใส่ปลายสายไป“อยู่คอนโดกำลังจะออกไปกินข้าวนี้แหละ มีอะไร?”ฉันพูดด้วยนำ้เสียงเร่งรีบ เพราะตอนนี้ฉันรีบจริงๆนั้นแหละ ฉันสวมรองเท้าส้นสูงและรีบเปิดประตูคอนโดออกมาเพื่อจะออกไปข้างนอกวันนี้ฉันมีนัดทานข้าวกับพี่ไดมอนด์ว่าที่คู่หมั้นของฉันเอง(ป๊าวว ก็แค่ถามดู)“อ๋อเหรอจ๊ะ ถ้าไม่มีอะไรแค่นี้น่ะ!!”ฉันพูดรัวเร็วมันจะโทรมากวนประสาทฉันทำไมตอนนี้ คนยิ่งรีบๆอยู่พลานให้อารมณ์เสียอยู่ได้(ย่ะ รีบร้อนแบบนี้ สงสัยจะออกไปกินข้าวกับผู้ชาย)เสียงดัดจริตเล็กแหลมเอ่ยออกมาด้วยนำ้เสียงกระแหนะกระแหนฉัน“ใช่ จะออกไปหาผู้ใหม่เบื่อของเดิมๆ!!!”ฉันพูดด้วยอารมณ์หงุดหงิดและตะคอกใส่ปลายสายไปจนปลายสายเงียบเสียงไปสักพัก“แค่นี้แหละ รำคาญ!!!”ฉันพูดเสร็จและกดตัดสายทิ้งทันที และเดินกระทืบเท้าไปยังโรงจอดรถชั้นของฉันและบึ้งรถออกไปยังสถานที่นัดหมายของเราสองคนทันที ความจริงฉันขอนัดกับพี่ไดมอนด์นอกรอบเองแหละ เพราะคุณพ่อของฉันท่านบังคับให้ฉันหมั้นกับพี่ได
