ตอนที่10

อพาร์ตเมนต์SA

ไต้ฝุ่น ตรีชฏา...

“ฟอดดด”ฉันกดปลายจมูกลงไปบนซอกคอขาวๆของผู้ชายคนที่ฉันนอนทาบทับร่างของเขาอยู่ คนอะไรแข็งแน่นไปทุกสัดส่วน น่ากิ๊นน่ากินอร๊าย

“อื้อ ยัยบ้าออกไปจากตัวของฉัน!!”เขาโวยวายพลางดันไหล่อของฉันให้ลุกออกไปจากตัวเขา แต่มีเหรอที่ฉันจะยอม คำตอบคือไม่ค่ะ!!!ชีวิตของฉันที่ผ่านมา ฉันไม่เคยเจอผู้ชายคนไหนที่ถูกชะตาตรงสเปคเท่าคนนี้มาก่อนเลย เพราฉะนั้นถ้าเราชอบหรือถูกตาต้องใจกับใคร ก็ควจจะรุกให้เต็มที่อย่าไปอาย ด้านได้ อายอดนะจ๊ะ

“อื้อ อย่าดันสิคะสุดหล่อ ทำไมนายหล่ออย่างนี้ล่ะ ริมฝีปากสีชมพูระเรื่อน่าจูจู๊ฟ”ฉันพูดบอกเขาพลางยื่นมือไปลูบไล้ริมฝีปากของเขาและทำท่าปากจู๋ลงไปหาเขาแต่ก็ติดแขนของเขานี้แหละที่พยายามดันร่างของฉันให้ลุกออกไปจากตัวเขา แขนของฉันก็จับไหล่ของเขาไว้เป็นที่ยึด

“อี๋ๆๆๆฉันไม่ชอบผู้หญิง รังเกียจ ลุกไปจากตัวฉันเลย!!!”เขาทำหน้าสะอิดสะเอียนใส่ฉันสายตาคู่สวยสีนำ้ตาลของเขากำลังจะหลอมหัวใจของฉันให้ละลาย งื้อตาสวย

“ไม่ลุก!!!”ฉันตะโกนใส่หน้าเขา ทำไมมันต้องขัดขืนว่ะ ทำไมฉันออกจะสวย หุ่นก็ดี แถมรวยขนาดนี้วันๆมีแต่ผู้ชายวิ่งเข้าหาฉัน แต่อีตาบ้านี้มันกลับพลัดไสไล่ส่งฉันให้ออกไป กรี๊ด ฉันอยากจะบ้าตาย

“นายชอบอีตุ๊ดเหรอ?”ฉันเอ่ยถามเขาไปด้วยนำ้เสียงสงสัยเขาก็มองหน้าฉัน ทำให้เราสบตากันโดยบังเอิญ ยิ่งมองก็ยิ่งหล่อ ยิ่งอยู่ใกล้ใจก็เต้นแรง หน้าแดงทุกทีใช่เธอเหรอนี่ที่คอยตลอดมา อร๊าย

“ไม่ได้ชอบ”เขาตอบฉันมาด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆหน้าตาของเขาบ่งบอกว่าเขากำลังเบื่อฉัน

“ไม่ได้ชอบ?”ฉันก็เอ่ยทวนคำตอบของเขาไป อ้าวถ้าเขาไม่ชอบตุ๊ดแล้วเขาจะมาที่นี้ทำไม

“ใช่ไม่ได้ชอบ แต่ตุ๊ดที่เธอพูดถึงคือเมียฉัน จบป่ะ!”เขาตอบฉันมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง แววตาของเขาก็บ่งบอกว่าในสายตาของเขาไม่มีฉันอยู่ในนั้นเลย รักครั้งแรกหัวใจก็แตกสลาย เร็วเกินไปไหมกับความเจ็บซำ้ รักเธอคนแรกแต่ฟ้า ไม่ยุติธรรม เพราะอีตุ๊ดเลย อีตุ๊ดคนเดียว!!!

พรึบ

“ไปแต่วตัวได้แหละ ฉันจะไปส่ง!”เขาจับร่างฉันดันออกมาจากร่างของเขาได้สำเร็จเพราะฉันกำลังเจ็บจี๊ดๆที่หน้าอกข้างซ้ายเลยทำให้เผลอปล่อยมือจากไหล่ของเขา ทำไมผู้หญิงอย่างไต้ฝุ่น ผู้หญิงที่ทั้งสวยทั้งรวยต้องมาแพ้ให้กับอีตุ๊ดบ้านนอกนั้นด้วย!!

“อืม”ฉันเงยหน้าขึ้นไปมองร่างสูงที่มีเรือนร่างที่เพอร์เฟคทั้งสีผิวสีขาวและมัดกล้ามหน้าท้องที่แข็งแรงและเป็นมัดๆของเขาอย่างคนที่ออกกำลังกายทุกวัน ฉันละสายตาจากเรือนร่างของเขาไม่ได้จริงๆ

“เช็ดน้ำลายด้วย เป็นผู้หญิงทำไมทำตัวซกมก”เขาบอกฉันพลางทำสีหน้ารังเกียจฉันและเขาก็เดินบ่นเดินหายไปหลังตู้เสื้อผ้า ฉันก็รีบยกมือขึ้นมาเช็ดปากของฉัน

“นำ้ลายไหลจริงๆด้วย ไต้ฝุ่นเอ้ย!”ฉันพูดขึ้นด้วยความหงุดหงิดนี้ฉันมานั่งนำ้ลายไหลให้ผู้ชายที่ตัวเองชอบเห็นได้ยังไง รู้ถึงไหนอายถึงนั้นเลยน่ะ เมื่อฉันเช็ดนำ้ลายของตัวเองเสร็จก็เดินลงจากที่นอนไปยังโซฟาขนาดกลางและเริ่มหยิบเสื้อผ้าของฉันชุดเมื่อคืนขึ้นมาสวมใส่

“เป็นผู้ชายแต่ซักผ้าแถมรีดเรียบกว่าแม่บ้านที่คอนโดฉันอีกน่ะเนี่ย”ฉันพูดขึ้นและดูเสื้อของฉันไปด้วย เมื่อฉันแต่งตัวเสร็จฉันก็เดินไปยังตู้เสื้อผ้าที่ทีกระจกติดอยู่ข้างหน้าตู้ก็ส่องความสวยของตัวเอง

“ฉันสวยขนาดนี้ทำไมนายถึงไม่ชอบฉัน”ฉันพูดขึ้นและหันตัวไปมาเพื่อพูดเชมชมความสวยของตัวเอง ฉันเป็นคนที่มั่นใจมากว่าฉันสวย แต่พอมาเจอผู้ชายคนนี้เขากลับทำให้ฉันหมดความมั่นใจไปเลยว่าตัวเองสวยเห้อ

“เสร็จยัง?ไปได้แหละ!”เสียงนุ่มหล่อเอ่ยขึ้นจากทางด้านซ้ายของฉัน ฉันก็หันไปมองเขาทันที และมุมปากของฉันก็เผยอยิ้มขึ้นมา แววตาของฉันเริ่มมองเขาด้วยความลุ่มหลงและหลงใหล คนอะไรขนาดสวมหมวกใส่แว่นกันแดดสีดำยังหล่อและดูดีขนาดนี้ งื้อพ่อของลูก

“เลิกมองฉันแบบนั้นสักที รำคาญ!”เขาพูดบอกฉันเสร็จก็เดินผ่านหน้าฉันไปเลย เกิดมาจนอายุ19เพิ่งจะถูกผู้ชายเมินเป็นครั้งแรก

“นี่นาย!”ฉันตะโกนเรียกเขา เขาก็ไปหยุดยืนอยู่ตรวประตูทางออกของห้อง เขากำลังยืนสวมรองเท้าผ้าใบสีขาวอยู่ เขาสวมกางเกงยีนสีเทาซีดๆขายาวพับขากางเกงขึ้นมาให้เห็นข้อขาขาวๆของเขาและเขาก็สวมเสื้อเชิ้ตสีดำทับในพับแขนเสื้อมาถึงข้อศอก ขอบอกว่าโคตรหล่อ หล่อวัวตาย ควายล้ม ขนาดคนอย่างฉันยังหวั่นไหวได้ขนาดนี้ และนับประสาอะไรกับผู้หญิงคนอื่น เพราะฉะนั้นฉันต้องเอาเขามาเป็นของฉันให้ได้!

“นี่นาย ฉันเรียกนายอยู่น่ะ!”ฉันโวยใส่เขาทันที นี่ฉันตะโกนจนรู้สึกแสบคอไปหมด เขาก็ทำเหมือนว่าฉันไม่ได้อยู่ในห้องนี้ ไอบ้าเอ้ย!ถ้าไม่เห็นแก่เบ้าหน้าหล่อๆของเขาน่ะ ฉันจะเอาส้นสูงประทับหน้าโหนกๆนั้นซะหน่อย