Masuk“พูดเล่นใช่ไหมคะ” “ใครว่าผมพูดเล่น ผมพูดจริงทำจริงเสมอคุณก็รู้” “ไม่ค่ะ” เธอเน้นคำชัดเจน “ทำไมล่ะซิน คุณกับผมต่างก็เป็นลูกคนเดียวน่าจะรู้ดีว่ามันเหงาแค่ไหน การที่เรามีลูกด้วยกันหลายๆ คนพวกเขาจะได้ไม่เหงาเพราะมีเพื่อนเล่น ตกลงนะซิน” อัทธวีร์พูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “ยังไม่เข็ดอีกเหรอคะที่ต้องอดหลับอดนอนช่วยซินเลี้ยงลูก” “ไม่!” แต่เมื่อหันเห็นสายตารู้ทันของภรรยา ทำให้เขาต้องเปลี่ยนคำพูด “โอเค ผมยอมรับว่ามันก็เหนื่อย แต่เป็นความเหนื่อยที่สร้างความสุขให้กับผม และรู้ดีว่าคุณเหนื่อยกว่าผมเยอะ แต่ผมก็ยังอยากให้เรามีลูกด้วยกันมากกว่านี้ เรามาเพิ่มสมาชิกให้กับครอบครัวของเรากันดีกว่า ผมว่าเอิร์ธกับไอซ์คงอยากได้เพื่อนเล่นเพิ่มแล้วล่ะ” “ลูกหรือพ่อกันแน่คะที่อยากได้สมาชิกเพิ่ม” “ทั้งลูกทั้งพ่อ อย่าปฏิเสธผมเลยนะซิน ถึงคุณปฏิเสธผมก็มีวิธีที่จะทำให้คุณคล้อยตามผมได้อยู่ดี” “โอเคค่ะ ซินจะมีลูกให้คุณจนคุณเบื่อเลย” “ไม่มีคำว่าเบื่อ คุณน่าจะรู้ดีกว่าใครว่าผมชอบทำลูก
นักข่าวส่วนใหญ่ต่างก็บ่นเสียดายนักเตะฝีมือดีเช่นเขาก่อนจะเปลี่ยนหัวข้อในการสนทนา “มีความเป็นไปได้ไหมว่าน้องเอิร์ธจะหันมาเล่นฟุตบอลอาชีพเหมือนคุณพ่อในอนาคต” “เขาเพิ่งจะสามขวบเอง ผมว่ามันเร็วเกินไปที่จะตอบคำถามนี้ แต่เราคงไม่บังคับลูก ไม่ว่าเขาอยากจะเป็นอะไร เราสองคนในฐานะพ่อและแม่ก็พร้อมที่จะให้การสนับสนุนเขาเสมอ” “ทราบมาว่าคุณหวงลูกสาวคนนี้มาก” “ผมก็รักและห่วงลูกทั้งสองคนนั่นล่ะครับ แต่เพราะน้องไอซ์ยังเล็กมาก ผมกับซินก็เลยต้องใส่ใจน้องไอซ์มากกว่าพี่เอิร์ธนิดหนึ่ง” “ตั้งใจว่าจะมีทายาทสักกี่คนคะ” “กี่คนดีซิน” เขาหันไปเอ่ยถามภรรยาที่ยืนอยู่ข้างตัว เมื่อเห็นว่าเธอไม่ตอบอัทธวีร์จึงเป็นฝ่ายตอบคำถามนั้นเอง “ผมกับภรรยาต่างก็เป็นลูกคนเดียว ผมก็เลยตั้งใจว่าอยากจะมีลูกมากๆ มากพอที่จะตั้งทีมฟุตบอลได้เลยยิ่งดี” นัยน์ตาของศิศิราเบิกกว้างเมื่อได้ยินคำตอบของสามี จะตอบอะไรไม่เคยปรึกษากันบ้างเลย “ตั้งทีมฟุตบอลทั้งทีมเลยเหรอคะ เอาแบบนั้นเลยนะ” “ใช่!
“ไม่ใช่แค่คิดแต่ลงมือทำด้วย ถึงได้ผลลัพธ์เป็นเจ้าตัวเล็กซึ่งเป็นเสมือนพยานรักของเราสองคน” “ทีนี้ซินเชื่อคิมหรือยังว่าวิธีที่จะหยุดความเจ้าชู้ของคุณอัทธ์ได้คือซินต้องรีบมีลูกกับเขา ถ้ามีลูกสาวได้ยิ่งดี” “แทนที่เธอจะเชื่อคำแนะนำของคุณ แต่เธอกลับทำในสิ่งที่ตรงกันข้าม ผมก็เลยซ้อนแผน ถ้าไม่ทำแบบนี้มีหวังกว่าน้องเอิร์ธจะได้มาเกิดคงอีกนานเลย” “แผนที่คุณเลือกใช้จัดได้ว่าเด็ดจริงๆ” “นั่นสิ ต้องผู้ชายอย่างอัทธวีร์เท่านั้นล่ะที่คิดแผนแบบนี้ออกมาได้” สิงหนาทและคิมหันต์ต่างก็ชื่นชมแผนการอันแยบยลที่อัทธวีร์นำมาใช้ ศิศิราถึงกับต้องส่ายหัวคล้ายกับเอือมระอา “พวกผู้ชายอยู่ด้วยกันทีไรก็มักจะเข้ากันได้เป็นปี่เป็นขลุ่ยแบบนี้ทุกที” สามปีต่อมา... อัทธวีร์ตัดสินใจหวนกลับมาลงสนามแข่งในฐานะนักเตะอีกครั้ง หลังจากที่เคยแขวนสตั๊ดเพราะอาการบาดเจ็บจากการแข่งขันมาแล้วก่อนหน้านี้ แต่การลงแข่งในครั้งนี้จะเป็นการลงสนามแข่งเป็นครั้งสุดท้ายอย่างแท้จริง ศิศิราได้พาน้องเอิร์ธและน้องไอซ์ลูกสาววัยห้าเดือนมาดูการแข่งขัน
ในเวลานั้นเองพยาบาลได้เข็นทารกน้อยเข้ามาในห้อง ทุกคนต่างก็ตรงเข้าไปชื่นชมสมาชิกใหม่โดยพร้อมเพรียง “น่ารักน่าชังอะไรอย่างนี้ เหลนตัวน้อยของทวด” “อัทธ์ตั้งชื่อให้ลูกหรือยัง” “ซินอยากให้ลูกชื่อเอิร์ธครับพ่อ เพราะลูกเป็นโลกทั้งใบของเรา ส่วนชื่อจริงก็จะให้คุณย่าตั้งให้” “ย่าคิดไว้แล้วว่าจะให้ชื่ออัษฎาวุธ” “ชื่อเพราะดีค่ะ ซินกับคุณอัทธ์จะให้ลูกใช้ชื่อนี้” “ได้ข่าวว่าพอออกจากท้องแม่ก็ร้องเสียงดังลั่นห้องคลอดจริงไหม” “จริงครับคุณย่า” เด็กชายอัษฎาวุธดูจะเป็นเด็กอารมณ์ดี ใครอุ้มก็ไม่ร้อง เมื่อใดที่เขาได้ยินเสียงของบิดา ก็จะหันหาเพราะจดจำเสียงของผู้เป็นพ่อได้อย่างแม่นยำ เขาสามารถแยกแยะเสียงของพ่อออกจากเสียงของคนอื่นได้ คงเป็นเพราะอัทธวีร์มักจะพูดคุยกับลูก ร้องเพลง และเล่านิทานให้ลูกฟังเสมอตั้งแต่เขาอยู่ในท้อง ทำให้เขาจดจำเสียงของพ่อได้เป็นอย่างดี ศิศิราตัดสินใจที่จะเลี้ยงลูกด้วยตัวเอง โดยมีคุณย่าและแม่ของสามีอาสามาช่วยเลี้ยงอีกแรง ดูเหมือนว่าทุกคนจะมีอาการเห่อและหลงทารกน้อยคนนี
ศิศิราตักตะโก้เผือกให้เพื่อน “เมลองชิมตะโก้เผือกเจ้านี้ดูสิ คุณอัทธ์ต้องไปต่อคิวซื้อมาให้เมเลยนะ แม้จะไม่ใช่เจ้าประจำของเมแต่ซินว่าต้องอร่อยแน่ๆ” เมทนียิ้มที่เพื่อนรักยังคงจดจำได้ว่าเธอชอบกินตะโก้เผือก “ขอโทษนะซิน” “เมขอโทษซินเรื่องอะไร” “ก็เรื่องแย่ๆ ที่ทำให้เราต้องผิดใจกัน” “เรื่องมันผ่านไปแล้วซินไม่เก็บมาใส่ใจหรอก เราอย่ารื้อฟื้นเรื่องที่ทำให้เราไม่สบายใจกันเลยนะเม” “ซินหายโกรธเมแล้วใช่ไหม” “ใช่ เรามาลืมเรื่องที่เคยบาดหมางกัน และกลับมาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเหมือนเดิมนะ” “ตกลง” ทั้งสามคนต่างก็ยิ้มให้กันและกันอย่างมีความสุข ก่อนจะชวนกันกินอาหารและขนมที่ซื้อมามากมาย “เกือบลืมอวดไปเลย นี่ไงลูกชายของผมกับซิน” อัทธวีร์เห่อลูกถึงขนาดหยิบภาพอัลตร้าซาวด์ของลูกชายมาอวดเมทนี ก่อนจะอัพภาพนั้นลงไอจีด้วยความภาคภูมิใจ โดยอัพสเตตัสว่า ‘มายซัน!! อีกไม่นานเราก็จะได้เจอหน้ากันแล้วนะ’ ศิศิราอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากแซวสามีของตัวเองเมื่อเห็นการ
“ที่ผมมาวันนี้นอกจากจะมาเยี่ยมคุณแล้วก็อยากจะมาสงบศึก อะไรก็ตามที่ผมเคยทำให้คุณเข้าใจผิดจนเป็นเหตุให้คุณต้องเป็นแบบนี้ผมขอโทษ และหวังว่าคุณจะยกโทษให้ เราจะได้มาเป็นเพื่อนกันแทนที่จะเป็นศัตรู” เมทนีจ้องมองอัทธวีร์ไม่วางตา เพราะไม่รู้ว่าเขาจะมาไม้ไหนหรือมีแผนอะไร ที่จู่ๆ ก็จะมาขอเป็นเพื่อน ทั้งที่ตั้งแต่เกิดเรื่องในวันนั้นทั้งเขาและศิศิราต่างก็หายเงียบไปเลย อัทธวีร์มองเห็นความเหงาในแววตาเธอ “ผมจริงใจและอยากจะเป็นเพื่อนกับคุณจริงๆ หวังว่าเราจะเป็นเพื่อนกันได้” ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมกับยื่นมือไปตรงหน้าเธอ เมทนีจ้องมองใบหน้าของอัทธวีร์สลับกับมือของเขาที่ยื่นมาตรงหน้า ก่อนจะยื่นมือของตนเองออกไป “เราเป็นเพื่อนกันแล้วนะ” “ตั้งแต่เกิดเรื่องวันนั้นพวกคุณก็หายเงียบไปเลย” “คุณคงได้ยินข่าวแล้วเรื่องคดีความของผม” เมทนีพยักหน้าแทนคำตอบ “คงสมน้ำหน้าผมล่ะสิ” “ตอนแรกฉันก็คิดแบบนั้น แต่พอคุณหลุดจากคดีนั้นจริงๆ ฉันก็รู้สึกโล่งใจแทนซิน” อัทธวีร์ยิ้มเมื่อได้ยินคำตอบแบบตรงไปตรงมา







