로그인Chapter32คมน์เดินทางกลับมาที่บ้านในเวลาสิบเอ็ดโมงห้าสิบห้านาที พอมาถึงเขาได้พบกับแขกที่ไม่อยากจะเชื้อเชิญเข้ามาในบ้าน นั่งกวนบาทาอยู่บนโซฟารับแขก“คุณคมน์มาแล้วตั้ม”รุจิเรศบอกเพื่อนชายที่นั่งอยู่ข้างกายเธอ เจ้าของบ้านเดินลงส้นเข้ามาในห้องรับแขก กระแทกตัวลงนั่งติดกับร่างของกระต่ายน้อย ไม่เพียงเท่านั้นยังโอบไหล่ของเธอแสดงความเป็นเจ้าของเต็มที่“มานั่งเบียดกันทำไมครับ ไปนั่งตรงโน้นสิครับที่ว่างมีตั้งเยอะแยะ”น้ำเสียงดุๆ เอ่ยบอกแขกผู้มาเยือน ประสงค์ขยับร่างกายมานั่งโซฟาตัวเดี่ยวทันที ท่าทางจะหึงหวงเพื่อนของเขาไม่ใช่เล่น ไม่รู้คิดผิดหรือคิดถูกที่ชวนเธอไปเที่ยว“สวัสดีครับ ผมชื่อประสงค์ชื่อเล่นชื่อตั้ม เป็นเพื่อนของหนูนาครับ” ประสงค์แนะนำตัวเองเสร็จสรรพ“หวัดดี” เจ้าของบ้านทักทายตอบกลับด้วยน้ำเสียงห้วนๆ ไม่เป็นมิตรเท่าที่ควร“ผมจะมารับหนูนาไปเที่ยวครับ” ประสงค์รีบบอกจุดประสงค์ที่ตัวเองมาที่นี่ทันที ก่อนที่เขาอาจจะโดนลูกปืนหรือไม่ก็บาทาของคมน์“รู้แล้ว จะไปดูหนังเรื่องอะไร รอบไหน ที่ไหนล่ะ?” เขาถามยาวเป็นชุด“ยังไม่รู้เลยครับว่าจะดูเรื่องไหน มีหนังใหม่ๆ เข้ามาหลายเรื่องครับ ผมต้องถามหนูนาก
Chapter31หากอังคณามีหลักฐานนั้นจริงๆ แล้วนำไปให้ฝ่ายค้าน มีหวังตำแหน่งของเขาต้องหลุดกระเด็น อีกทั้งต้องถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองด้วย หรือไม่ก็ถูกดำเนินคดีข้อหายักยอกเงินของประชาชน งานนี้มีแต่เสียกับเสีย แต่ถ้ายินยอมเซ็นใบหย่าแต่โดยดี หลักฐานที่อังคณากล่าวอ้างก็จะตกมาอยู่ในมือของเขา“ไหนล่ะหลักฐานที่มึงว่า กูจะรู้ได้ยังไงว่ามึงมีหลักฐานจริง” เขาอยากเห็นหลักฐานก่อนว่ามันคืออะไรกันแน่ อังคณาเดินไปเปิดลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้ง ก่อนจะหยิบเอกสารจำนวนสามแผ่นที่พับเก็บไว้ในกล่องเครื่องเพชรออกมา แล้วโยนไปให้ปิติ เขาก้มลงหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมา มือเหี่ยวย่นคลี่มันออกเพื่อที่จะตรวจสอบว่าเป็นหลักฐานที่เธอพูดออกมาจริงหรือไม่ดวงตาของเฒ่าวัยหกสิบปีตื่นตะลึง เมื่อเห็นเนื้อความในเอกสารทั้งสามแผ่นที่อยู่ในมือ เอกสารทั้งสามฉบับชี้ชัดความผิดของเขาได้เป็นอย่างดี แทบจะดิ้นไม่หลุดด้วยซ้ำไป ความสงสัยเข้ามาในสมอง อังคณาเอาเอกสารฉบับนี้มากจากที่ไหน ในเมื่อเขาทำงานไม่เคยมีช่องโหว่ ไม่เคยมีใครสาวมาถึง ไม่มีหลักฐานหลงเหลือ แล้วเอกสารทั้งสามฉบับนี้ตกมาอยู่ในมือของเธอได้อย่างไร“เป็นไง ถึงกับอึ้งไปเลยใช่มั้ย เอกสารท
Chapter30อังคณาดีใจจนอยากจะกรีดร้องออกมาดังๆ เมื่อมองทะเบียนหย่าในมือ เธอเดินกรีดกรายลงมาจากที่ว่าการอำเภอด้วยรอยยิ้มอันแสนสุข ในที่สุดเธอก็ทำสำเร็จ หย่าขาดกับปิติตามสัญญาที่ให้ไว้กับคมน์ ต่อไปนี้เธอนะได้เป็นภรรยาของคมน์ออกนอกหน้าเสียที ไม่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ อย่างที่เคยเป็นมา ต่างกับอีกคนที่เดินลงมาจากที่ว่าการอำเภอด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด แววตามีแต่ความโกรธ ไม่คิดเลยว่าคนที่เขาไว้ใจและรักมากที่สุดจะทำกับเขาเช่นนี้ มีหรือที่เขาจะยอมให้อังคณามาลูบคมได้ง่ายๆ การที่เขายอมหย่าไม่ได้หมายความว่าเลิกรากับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนนี้“อะไรกันอัง อังพูดว่าอะไรนะ?” ปิติเอ่ยถามซ้ำอีกครั้ง หวังว่าคำพูดที่เขาได้ยินเมื่อครู่ มันไม่ใช่เรื่องจริง อังคณาไม่ได้ขอหย่าขาดจากเขา“อังบอกว่า อังขอหย่าจากท่านค่ะ” เธอพูดชัดถ้อยชัดคำ ปิติเซไปเล็กน้อย สีหน้าตกตะลึงไม่คาดฝันว่าจะได้ยินคำนี้ มันเกิดอะไรขึ้นนี่ มันเกิดอะไรขึ้น เหตุใดอังคณาจึงขอหย่าขาดกับเขา หรือเป็นเพราะระยะหลังมานี้เขาไม่มีเวลาให้เธอ เนื่องจากเขามีภารกิจที่ต้องจัดการ ทั้งเรื่องส่วนตัวและเรื่องการเมือง“ถ้าอังขอหย่ากับฉันเพราะฉันไม่มีเวลาให้ ฉันขอโท
Chapter29“ญาติคุณคมน์เหรอคะ?” รุจิเรศถามต่อ“ก็ไม่เชิง พอเห็นหน้าแล้วจะรู้เองแหละ ส่วนเรื่องที่ขอไปเที่ยว อยากไปก็ไปแต่อย่ากลับดึกนะ”เขาเอ่ยอนุญาตทั้งๆ ที่ในใจไม่อยากให้เธอไปไหนเลย พอมาคิดๆ อีกที การได้ออกไปเที่ยวในครั้งนี้ อาจจะเป็นความสุขครั้งสุดท้ายของเธอก็ได้ ทันทีที่อังคณาย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ ความทุกข์อย่างแสนสาหัสที่มาพร้อมกับความเจ็บปวดรวดร้างใจ จะโถมทับอยู่ในใจของเธอตลอดกาล ให้รุจิเรศมีความสุขในวันนี้เพื่อความทุกข์ที่เธอจะเจอในวันข้างหน้า แค่คิดก็สะใจแล้ว“ขอบคุณค่ะ หนูนาจะได้โทรไปบอกตั้มให้มารับที่นี่”เธอพูดด้วยรอยยิ้ม คนที่ฟังอยู่สะดุดชื่อนี้ยิ่งนัก ชื่อนี้ถ้าคาดเดาไม่ผิดเป็นชื่อเล่นของผู้ชาย คมน์ประมวลชื่อเพื่อนๆ ของหญิงสาวที่เขาเคยได้รับจากนักสืบ ไม่มีชื่อนี้ในหมู่เพื่อนสนิทหรือเพื่อนร่วมคณะของเธอเลยสักคน โผล่มาได้ยังไงเนี่ย อีกอย่างเขาก็ลืมถามไปเลยว่าคนที่จะไปดูหนังด้วยเป็นใคร ผู้หญิงหรือว่าผู้ชาย“เพื่อนที่ชื่อตั้มผู้หญิงหรือว่าผู้ชาย?” น้ำเสียงค่อนข้างเข้มเอ่ยถาม“ผู้ชายค่ะ เป็นเพื่อนกันตอนเรียนมหาวิทยาลัยค่ะ ตั้มเคยจีบหนูนาด้วยนะคะ แต่ว่าหนูนาคิดกับตั้มแบบเพื
Chapter28“อา กรี๊ดดดด อือ คุณคมน์”เธอครางอย่างมีความสุขเมื่อกายสาวถูกเหวี่ยงไปยังดินแดนสวรรค์เบื้องบน อาการบีบกระชับของเนื้อนุ่มด้านในทำให้เขาเกิดความเสียวที่มาพร้อมกับความมันเกินห้ามใจ รุกเร้าถาโถมมากขึ้นไปอีกเป็นเท่าตัว ปล่อยเสียงครางต่ำออกมาเพื่อระบายความกระสันซ่านที่อัดแน่นอยู่ในความกร้าวแกร่งแสนยิ่งใหญ่“อืม โอว เมียจ๋า มันเหลือเกิน สุดยอดเลย”แม้ว่าวันนี้เขาจะปลดปล่อยกับอังคณามาแล้วถึงสองครั้ง ทว่าความกำหนัดที่อยู่ในร่างกายของคมน์ยังมีอยู่มากล้น คมน์ยอมรับเลยว่ารุจิเรศทำให้เขามีความสุขมากที่สุด หัวใจอิ่มเอิบยามที่ได้ปล่อยสายพันธ์อุ่นร้อนเข้าไปในร่างสาว มันเบิกบานราวกับเดินอยู่ท่ามกลางสวยดอกไม้ ความเสียวเหนือคณานับสถิตอยู่ในร่างของเขาตลอดเวลาที่มีการเสพสม รุจิเรศคือแม่มดสำหรับเขาคมน์จับร่างสาวให้พลิกนอนหงายโดยที่ตัวตนของเขายังฝังลึกในร่างกายของเธอ จากนั้นก็ดึงร่างเล็กให้เข้ามาหาร่างของเขา จับขาเรียวทั้งสองข้างของเธอพับงอแล้วโย้ไปข้างหน้า กดลงให้เข่ามนแนบติดกับใบหูของเธอเองทั้งซ้ายและขวา ท่านี้ทำให้กลีบสาวงดงามลอยเด่นขึ้นสูง คมน์ก้าวขึ้นมาบนเตียง กางขาเล็กน้อย ย่อตัวลงมานิดๆ จา
Chapter27โดยมีเธอ...หญิงสาวไร้ฝีมือเป็นคนเติมเชื้อเพลิง รุจิเรศมีพลังบางอย่างในตัว แม้ว่าเธอจะไม่เจนจัด ไม่เก่งกาจเหมือนหญิงคนไหน แต่สามารถทำให้เขาเกิดประจุไฟฟ้าหลายกำลังโวลต์ ความแรงและร้อนของกระแสไฟฟ้าที่ได้รับ ทำให้เขาแทบชีวาวายได้อย่างไม่ยาก ยิ่งตอนที่ปลายลิ้นไล้ตามกายแกร่งและตอนที่เธอเม้มดูดปลายยอดความเสียวสะท้านพุ่งเข้าไปในหัวใจของเขาทันที จนบางครั้งเขาอยากจะระเบิดความซ่านเสียวที่ได้รับ ออกมาเป็นสายนทีอุ่นร้อนเสียให้ได้“ขึ้นมานี่ ขึ้นมาทับตัวผัว”คมน์สั่งเสียงสั่นเสียงพร่า รุจิเรศทำตามแต่โดยดีเลื่อนร่างกายขึ้นทาบทับร่างของเขา มือใหญ่จัดท่วงท่าให้กับเธอตามความต้องการของเขา ฝ่ามือนุ่มเท้าลงบนที่นอนข้างหัวไหล่ของเขา ในขณะที่หัวเข่าทั้งสองข้างของเธอคุกเข่าข้างสะโพกหนา กลายเป็นว่าตอนนี้รุจิเรศเท้าแขนคุกเข่าคร่อมร่างกายกำยำอยู่ ชายหนุ่มเริ่มทำตามความเรียกร้องของหัวใจทันทีมือใหญ่โน้มลำคอสาวให้ก้มต่ำ เพื่อที่เขาจะได้จูบเธออย่างสะดวก ปลายลิ้นหนาพัดวีลิ้นนุ่มอย่างกระหาย จูบของเธออร่อยล้ำเหลือประมาณ จูบครั้งใดหัวใจมันซู่ซ่าขึ้นมาทันที เขาละจากปากนุ่มหลังจากที่หมั่นเพียรจูบเธออย่างยาวนาน
Chapter9“ว้าย!!” รุจิเรศร้องอุทานด้วยความตกใจ ร่างของเธอเซและกำลังจะหงายท้อง ดีที่ว่าบาองย่างที่เธอชนนั้นคว้าเอวเธอไว้อย่างรวดเร็ว ก่อนจะรั้งเข้าประชิดตัว พร้อมแสงไฟที่เปิดสว่าง“คุณเป็นใคร?” นุกูลผู้มีศักดิ์เป็นหลานของคมน์เอ่ยถามหญิงสาวที่เขากอดอยู่“เอ่อ เป็น เป็น” รุจิเรศถึงกับตอบไม่ถูก ไม่รู้ว
Chapter8“คุณคมน์จะรับกาแฟหรือว่าไข่ลวกดีคะ”ป้าพุ่มเป็นคนเดียวที่กล้าถามเจ้านายหนุ่มอารมณ์ร้อนแบบนี้ คนที่ถูกถามตวัดสายตามองคนเก่าคนแก่เพียงนิด ก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบหนังสือพิมพ์มาเปิดอ่านข่าวสารบ้านเมือง“ขอไข่ลวกก่อน เอาสักห้าฟอง”คมน์ตอบขณะที่สายตากวาดอ่านตัวหนังสือบนหนังสือพิมพ์ ป้าพุ่มยิ้มก่อน
Chapter7คมน์ยันกายลุกขึ้นนั่งก่อนจะตวัดเรียวขาไปอยู่ด้านข้างสะโพกของเขา จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืนกางขาออกเล็กน้อยโดยรั้งเอวเล็กให้ลอยตามขึ้นไปด้วย ตลอดทั้งลำตัวของร่างสาวไม่มีส่วนไหนสัมผัสกับพื้นที่นอนเลย มีเพียงศีรษะ ท้ายทอยและช่วงไหล่ ลำแขนเท่านั้นที่แนบสนิทอยู่บนที่นอน มือใหญ่รั้งเอวเล็กเข้าหากายแ
Chapter6เขาก้มหน้าจูบปากคนที่กำลังร้องไห้คล้ายกับจะปลอบใจ จูบของเขาอ่อนโยนและนุ่มนวล ลิ้นใหญ่แลกรัดลิ้นนุ่มดุนดันพันเกี่ยวจนอาหารเจ็บเริ่มทุเลา มือใหญ่ฟอนเฟ้นอกอิ่มไปด้วย กระตุ้นให้ความเสียวซ่านเดินทางมาแทนที่ความเจ็บปวด ในระหว่างที่กำลังปฏิบัติการเปลี่ยนความเจ็บให้เป็นความเสียวอยู่นั้น ร่างกายหนา







