Chapter4

Chapter4

“อา อืม คุณคมน์”

เสียงครางของรุจิเรศดังมาไม่ขาดสาย เช่นเดียวกับนิ้วของเขาลูบไล้ไม่ยอมหยุด ไม่ลูบเปล่าเขาสะกิดพลอยสีชมพูไปด้วย เธอแทบจะมอดม้วยอยู่ใต้ร่างเขา สั่นราวกับลูกนกที่อยู่ท่ามกลางสายฝนเย็นฉ่ำ

“อือ คุณคมน์ ไม่ คุณคมน์ เจ็บ”

ความเจ็บเล็กๆ เกิดขึ้นเมื่อนิ้วใหญ่ของเขาแทรกลึกเข้าไปในกลีบพฤกษา นิ้วหนาสัมผัสถึงน้ำหวานที่สกัดออกมาจากความรู้สึกเสียวซ่านของเธอ คมน์เกิดความกระชุ่มกระชวยขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก เสมือนกับว่าร่างกายของเขากำลังรอคอยที่จะสัมผัสร่างกายของกระต่ายน้อยตัวนี้ กระต่ายน้อยที่เขาหมายมั่นเอาไว้ตั้งแต่เธอเกิดมา

“อา อา” เธอครางกระเส่าเมื่อปลายนิ้วใหญ่เริ่มขยับจากช้าไปเร็ว ส่วนปากหนายังคงดูดกลืนเม็ดถันไม่ยอมห่าง สลับกันทั้งสอง ดูดกลืน ละเลงลิ้นอย่างเอร็ดอร่อย สำหรับเธอนั้นไม่รู้ว่าตัวเองกำลังเดินไปทางไหนระหว่างดิ่งลงสู่ทะเลลึกหรือว่ากระโดดขึ้นไปบนดี เพราะว่าเวลานี้ร่างกายทุกสัดส่วนร้อนรุ่มอยากจะได้น้ำมาดับความร้อน อีกใจก็อยากจะกระโดดขึ้นไปบนฟากฟ้า เพื่อเธอจะได้ไปถึงสวรรค์ที่เห็นรำไร

แรงขยับปลายนิ้วเพิ่มอัตราความเร็วมากขึ้นเรื่อย นิ้วโป้งหาได้นิ่งเฉยสะกิดพลอยชมพูไปพรางๆ เช่นกัน ไม่ไหวแล้ว ไม่ไหว เธอเป็นอะไรไปทำไมถึงมีความรู้สึกอย่างนี้ ความร้อนตีขึ้นตีลงจากศีรษะลงไปปลายเท้าแล้วกลับขึ้นมาใหม่ ก่อนจะดิ่งลึกหนักหน่วงอยู่บริเวณกลีบดอกไม้สวย ลูกเสียวที่จุกเป็นก้อนในกลีบสาวตีขึ้นมาเรื่อยๆ จนกระทั่งมันประดังขึ้นมาแน่นในช่องท้อง รวมตัวเป็นคลื่นยักษ์ขนาดใหญ่ ซัดสาดอวัยวะของเธอ เสียวซ่านจนเกินกำลังที่เธอจะต้านทานได้

“กรี๊ดดด อา” สะโพกงามยกขึ้นสูงโดยอัตโนมัติ ริมฝีปากเผยอร้องคราง ขนเส้นเล็กๆ ที่ขึ้นตามร่างกายลุกชัน ร่างกายกระตุก ภายในกลีบสาวเต้นเร่าตอดตุ้บๆ เมื่อเธอถูกเหวี่ยงให้ขึ้นไปบนสวรรค์มองเห็นวิมานแสนสวยที่รุจิเรศไม่เคยเดินทางมาถึง สวยเกินคำบรรยาย มีความสุขอย่างน่าประหลาด

รอยยิ้มของคมน์เกิดขึ้นขณะที่ดูดกลืนเม็ดถัน เขามีความสุขเหลือเกินที่ได้รู้ว่า กระต่ายน้อยไฉไลตัวนี้ เดินทางไปยังอีกฟากฝันของความสุข นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น สาวน้อยไร้เดียงสาคนนี้ต้องเจออะไรอีกมาก เขาจะทำให้เธอมีความสุขที่สุด เพราะหลังจากบทรักสิ้นสุดลง คมน์ตั้งใจว่าจะบอกอะไรบางอย่างกับเธอ

ได้เวลาแล้วที่คมน์จะละริมฝีปากจากเม็ดถันที่เปียกชุ่ม เขาป่ายปัดปากและลิ้นไปตามผิวเนื้อใต้ราวนม ผิวกายชื้นเหงื่อของเธอนั้นหอมหวนชวนเลียไล้ยิ่งนัก แล้วเขาเองก็ไม่พลาดที่จะทำอย่างนั้นด้วย ลิ้นใหญ่ตวัดปัดไปมาบนผิวเนื้อเนียนนุ่ม เลื่อนต่ำลงมาอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ร่างใหญ่เลื่อนมานั่งอยู่ตรงกลางระหว่างขาของเธอ เพื่อที่เขาจะได้ทำอะไรสะดวกขึ้น  มือใหญ่เอื้อมมาหยิบหมอนอิงหลังที่อยู่กลางเตียงนอน ยกสะโพกมนสูงขึ้นสอดหมอนอิงใต้บั้นท้ายงามงอน ริมฝีปากที่ป้วนเปี้ยนอยู่บนหน้าท้องเลื่อนต่ำลงมาจนเธอใจหายใจคว่ำ

“ไม่ค่ะ ไม่ค่ะคุณคมน์ ไม่”

รุจิเรศร้องห้ามเสียงหลง เธอไม่คิดว่าเขาจะทำอย่างนี้ มันน่ารังเกียจมากนักในความรู้สึกของเธอ ทว่ามันช้าเกินไปที่จะร้องห้าม เพราะตอนนี้เขาเดินทางมาถึงจุดมุ่งหมายที่ต้องการแล้ว เรียวขางามถูกแยกออกกว้างเพื่อที่เขาจะได้ค้นหาความอัศจรรย์ในสถานที่เร้นลับได้อย่างสะดวก

“สวรรค์แท้ๆ” เขาพึมพำอย่างลืมตัว เมื่อดวงตาคมเข้มมองเห็นกลีบสาวแสนสวย สวยงามประดุจดั่งดอกไม้สีชมพูสดแรกแย้ม ล่อหมู่แมลงให้มาดอมดมแล้วเขาก็เป็นภมรตัวแรกเสียด้วยที่ได้สัมผัส กลิ่นหอมสาบสาวที่โชยเข้ามาในจมูกของเขากระตุ้นอารมณ์กำหนัดจนเขารู้สึกปวดร้าวที่กายแกร่ง ลิ้นหนาทำตามความต้องการของเขาทันที เลียเป็นทางยาวจากด้านล่างขึ้นสู่ด้านบน ทำอย่างนี้หลายครั้งแต่ละครั้งนำพาความกระสันซ่านให้กับเธอเป็นอย่างมาก มากจนปลายเท้าของรุจิเรศจิกลงบนที่นอน เขาไม่เคยทำให้ผู้หญิงคนไหนมาก่อนเลยในชีวิต แม้กระทั่งอังคณามารดาของกระต่ายน้อยรุจิเรศเป็นผู้หญิงคนแรกที่เขามอบความสุขให้ด้วยปากและลิ้น

“อา อืม อืม” รุจิเรศปลดปล่อยเสียงครวญออกมา เสียงนั้นเหมือนคนกำลังตกอยู่ในห้วงของความทรมาน หัวใจของคนที่ร้องครางเต้นถี่รัว บางครั้งรู้สึกว่าหายใจไม่ทัน อากาศในห้องดูจะลดน้อยลงไปทุกนาที ลมหายใจจึงขาดห้วง

ลิ้นอุ่นร้อนเบิกทางด้วยการไล้เลียจนพอใจ เขาจึงเริ่มปฏิบัติการเพิ่มความเสียวกระสันทันที เริ่มจากใช้ไรฟันขบเบาๆ ตรงพลอยสีชมพู ทำเอาร่างกายสาวสั่นระริก เสียงครางระงมดังไปทั่วห้อง เปลี่ยนจากใช้ไรฟันมาเป็นละเลงลิ้นด้วยความเร็วระรัว เธอดิ้นพล่านเหมือนที่นอนคือเพลิงไฟ ร้อนจนแผ่นหลังบางแอ่นโค้งเนื่องจากความเสียวสะท้านแล่นไปตามไขกระดูกสันหลัง วกวนมาด้านหน้าจู่โจมพุ่งตรงในท้องน้อย ว่ายวนเป็นพายุโทนาโดกำลังจะสาดซัดทุกอย่างในร่างกายของรุจิเรศ

กลีบสาวแรกแย้มถูกลิ้นหน้าชำแรกผ่านเข้ามากระหวัดดื่มน้ำหวาน สะบัดพลิ้วไปมาอย่างชำนาญ น้ำหวานที่ติดตามผนังเนื้อด้านใน ถูกลิ้นใหญ่ไล้เลียตวัดเข้าปากลิ้มรสความหวาน ก่อนจะห่อลิ้นแทงลึกเข้าไปให้ลึกที่สุด ปล่อยปลายลิ้นที่ห่อไว้ออก สะบัดโบกด้านในด้วยจังหวะระรัวเร็ว มือใหญ่ข้างหนึ่งเอื้อมมาบีบเคล้นทรวงอกทั้งสองข้างสลับไปมา นิ้วมืออีกข้างสะกิดไปมาบนพลอดสีสวย

“คุณคมน์พอค่ะ พอเถอะคะ อา ไม่ ไม่ไหวแล้ว อือ สะ เสียวค่ะ คุณคมน์ หนูนาเสียวจะตายอยู่แล้ว อา”

รุจิเรศทนกับความซ่านเสียวที่เขาปลุกเร้าต่อไปอีกไม่ได้อีกแล้ว เธอร้องขอให้เขาหยุด มีหรือที่คมน์จะหยุดดื่มกินสรวงสวรรค์ที่อยู่ตรงปากของเขา ไม่ เขาไม่หยุด เขากลับเร่งเร้าให้อารมณ์สาวมากขึ้นต่างหาก

“อา อา อือ คุณคมน์”

นิ้วมือใหญ่ล่วงล้ำเข้าไปในกลีบสาวผสานกับลิ้นที่ยังคงฝังแน่นเช่นกัน ก่อนที่นิ้วมือและลิ้นจะทำงานพร้อมเพรียงกัน นิ้วใหญ่ขยับเข้าออก ลิ้นร้อนชื้นตวัดพลิ้ว เธอดิ้นเร่าอยู่บนเตียง ร้องครางกระเส่าไม่เป็นศัพท์ เท้าเล็กถูไถกับที่นอนระบายความสยิวซ่านที่ไร้ขีดจำกัด ทว่ามันกลับเพิ่มความร้อนรุ่มเข้ามาในร่างกายของเธอโดยไม่รู้ตัว