ถูกจับแต่งงาน

ตี4.50น. ร่างบางลุกขึ้นมาแต่งหน้าแต่งตัวตั้งแต่เช้ามืด คนเป็นว่าที่เจ้าสาวได้แต่ถอนหายใจ จนช่างแต่งหน้าอดเอ็นดูไม่ได้

“น้องลินดาขา คุณพี่ว่าเรามาทำวันนี้ให้ดีที่สุดดีกว่านะคะ อนาคตอะไรมันจะเกิดก็ช่าง แต่วันนี้วันของเรา ทำหน้าให้ดีๆ เดี๋ยวคุณพี่จะแต่งหน้าให้สวยๆ ให้ตะลึงกันทั้งงานไปเลยดีไหมคะ” ช่างแต่งหน้าที่เป็นสาวประเภท2อดเห็นใจเจ้าสาวร่างบางคนนี้ไม่ได้ เพราะตั้งแต่เธอมาถึง เจ้าสาวไม่มีสิทธิ์ออกความคิดเห็นใดๆ ทั้งนั้น เรียกได้ว่าคลุมถุงชนแบบเป๊ะๆ ไปเลย

“วันนี้หนูดาจะยิ้มให้สวยๆ เลยค่ะ” ลินดารู้อยู่แล้วว่าเธอเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้ ในเมื่อสุดมือส่อย ก็ต้องปล่อยมันไป เธอขอแค่ได้อยู่ห่างจากคนที่บ้านเธอได้เป็นพอ

“ดีมากค่ะลูกสาว ฟังคุณพี่นะคะ ต่อให้มีเรื่องห่าเหวอะไรเข้ามาในชีวิตก็ตาม หน้าเราต้องสวย ปากเราต้องแดง เพื่อเรียกความปังค่ะ เชื่อพี่” ช่างแต่งหน้าพูดพร้อมขยิบตาให้กับเจ้าสาวป้ายแดง พลอยให้เธอหัวเราะไปด้วย

ก๊อก ก๊อก

“ยัยดาาาาา แกสวยม๊ากกกก สวยแบบนี้เจ้าบ่าวแกต้องมีตะลึงบ้างแหละ” ไข่มุกเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวของลินดา ที่เข้ามารอแต่งหน้าเป็นเพื่อนเจ้าสาว ถึงกับอดปริ่มใจกับความสวยหวานของเพื่อนสาวไม่ได้

“ขอบใจนะ ฉันก็ภาวนาให้ความสวยของฉัน มันดึงดูดแต่สิ่งดีๆ เข้ามาหาฉันบ้าง” หญิงสาวเอ่ยพร้อมกับความจนปัญญาเรื่องความเชื่อของที่บ้าน มันเป็นปมให้เธอมาทั้งชีวิต

“นี่แก ไม่แน่นะถ้าเจ้าบ่าวแกดวงแข็ง ดวงมันอาจจะช่วยค้ำชูกันไปเลยก็ได้แกอย่าคิดมากนะ เดี๋ยวไม่สวย” ไข่มุกเอื้อมมือมาจับมือเพื่อนไว้พร้อมกับบีบเบาๆ เพื่อนเธอเป็นคนอ้างว้างมาตั้งแต่ยังเด็ก โดนด่า โดนว่าสาระพัด ทนมาได้ไงก็ไม่รู้ ถ้าเป็นไข่มุกคงจะออกไปทำงานแล้วไม่กลับมาเจอครอบครัวแบบนี้อีกแน่นอน

งานแต่งช่วงเช้าผ่านไปญาติผู้ใหญ่ต่างมาส่งบ่าวสาวเข้าหอ เพราะพิธีแต่งงานวันนี้มีแค่พิธียกน้ำชาตามประเพณีจีนเท่านั้น แขกมาร่วมงานก็ไม่ได้มากมายอะไร เพราะต่างคนต่างรู้ดีว่าแต่งแก้เคล็ดเท่านั้น

ห้องหอ

พ่อแม่เจ้าสาว และแม่กับย่าของเจ้าบ่าวมาอวยพร บ่าวสาวถึงในห้องนอน

“อาฝากหนูดาด้วยนะจ้าว ถ้าทำใจรักเป็นภรรยาไม่ได้ แค่รักน้องให้เหมือนน้องสาวคนนึง อาก็ขอบคุณมากแล้ว” คุณลือยศที่คอยมองลูกเขยและลูกสาวมาตลอดในวันนี้วางใจลงครึ่งนึงที่ได้จ้าวพายุมาเป็นคนดูแลต่อจากเขา

“ไม่ต้องห่วงคับคุณอา ตราบใดที่น้องยังขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาของผมอยู่ ใครก็แตะต้องไม่ได้คับ” จ้าวพายุรู้ดีว่าคุณอาลืยศห่วงเรื่องอะไรมากที่สุด

“แม่ก็ไม่มีอะไรจะพูดนะ แต่ก็ขอให้ชีวิตคู่ของเราราบรื่นละกันนะ” คถณรสาอดใจหายไม่ได้ วิถีทางที่นางเลือกให้ลูกมันอาจจะดูโหดร้ายไปบ้างแต่เพื่อไม่ให้ครอบครัวร้อนเป็นไฟ นางจำเป็นต้องทำ

“อาม่าขอให้ลื้อทั้งสองคนอยู่กันด้วยความปรองดองก็พอ อาจ้าวเรื่องเงินทองลื้อไม่ต้องให้เมียลื้อทุกบาทหรอกนะ อีมีงานทำอีหาเงินได้เชื่ออาม่านะ” เจ๊กิมฮวยอวยพรพร้อมแอบกระซิบหลานชาย แต่หลานสะใภ้ก็ยังแอบได้ยิน ลินดาได้แต่อมยิ้มด้วยความเข้าใจ เรื่องเงินทองไม่เข้าใครออกใครอยู่แล้ว เธอต้องหาเวลาตกลงกันเฮียจ้าวแน่นอน

“ม๊าเองก็ขอให้ทุกอย่างราบรื่นไปได้ด้วยดีนะ” เจ๊หงค์ไม่รู้จะอวยพรอะไรลูกชายและลูกสะใภ้เธอเองก็อดใจหายไม่ได้ หากวันนี้เป็นหญิงสาวอีกคนที่อยู่ไกลอีกฟากโลก เธอคงจะมีคำอวยพรที่ยาวเหยียดกว่านี้

“ขอบคุณคับม๊า” จ้าวพายุรู้ความหมายของคนเป็นแม่ดี แต่เขายังไม่ได้ตกลงอะไรกับเจ้าสาวจึงไม่อยากแสดงอาการใดๆ ออกไปมากนัก