بيت / โรแมนติก / เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง / 13 – ดวงจะขออะไรพี่ยอมหมดแล้ว

مشاركة

13 – ดวงจะขออะไรพี่ยอมหมดแล้ว

last update تاريخ النشر: 2024-11-22 16:46:16

13 – ดวงจะขออะไรพี่ยอมหมดแล้ว

ในเมื่อตัดสินใจเดินหน้าเธอไม่ควรคิดอื่นใดอีกแล้ว ร่างเล็กวางแก้วไวน์ลุกขึ้นไปหาร่างสูงใหญ่ที่นั่งรอคอยตรงเก้าอี้ตัวใหญ่ฝั่งตรงข้าม เขาจับมือเธอไว้แล้วตวัดจนร่างบางล้มลงบนตักรัดเธอไว้ไม่ให้ดิ้นหนี

“สามเดือนมันนานเกินไป พี่รอไม่ไหว”

มืออุ่นร้อนตรึงท้ายทอยเธอโน้มศีรษะลงประกบจูบเว้าวอนปนพูดด้วยเสียงกระเส่า

“อืม ข้อแรก พี่ตกลง และพี่จะลดเปอร์เซ็นรายได้ในส่วนของพี่ลง”

เหนือหัวจรดปากหนาลงปากกระจับอีกครั้งเมื่อพูดจบ แทะเล็มทีละนิดโดยรอบด้วยลิ้นสากแล้ววกเข้าโพรงปากดูดกลืนลิ้นเล็กซับเสียงหวานนุ่มที่ประท้วงขึ้น

“อืม หวาน ข้อที่สอง อืม มันเกี่ยวกับข้อที่สาม อา”

เสียงทุ้มหยุดไปเมื่อลิ้นเล็กเริ่มตอบสนองตวัดเกี่ยวกระหวัดเขาไว้ ไฟปรารถนาลุกโชนหนักกว่าเดิมส่งให้เขาบีบรอบเอวเธอแน่นขึ้น

“ถ้าไม่ขายคุ้มให้พี่ พี่จะไม่รอสามเดือน อืม ดวง”

คนร่างเล็กรับรู้อำนาจที่เหนือกว่าและใช้มันอย่างเต็มที่ โอบกอดโอบรอบท้ายทอยเบียดหน้าอกอวบอิ่มเข้าหาร่างแกร่งร้อน แหงนเงยดวงตารับแรงบดขยี้ของเหนือหัวไม่เกี่ยงงอนซ้ำตอบสนองเท่าที่เธอจะทำได้ เลื่อนมือเล็กลงมากลางอกเหนือหัวลูบวนเวียนจงใจเลียนแบบที่เขาเคยทำ

“ดวง ดวงกำลังจะฆ่าพี่”

ไม่ทันได้เอ่ยจบกายหนุ่มพลันสะท้านเมื่อลิ้นเล็กเรียวตวัดปิดเสียงเข้มข้นส่งเย้าแหย่เข้าโพรงปากสำรวจทั่ว ลิ้มรสไวน์แดงเปรี้ยวหวาน กลิ่นบุหรี่บางเบา มือเล็กเริ่มไต่ระดับความร้อนอีกเมื่อเลื่อนลงสู่หน้าท้องแกร่งแล้ววกขึ้นแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตทำงานออกสองเม็ด  เหนือหัวสะดุ้งแรงยามมือเล็กล้วงเข้าผ่านอกแกร่งเป็นลูก

“ให้ดวงนะคะ ดวงขอสามเดือน อืม พี่เหนือชอบไหมคะ ดวงไม่ค่อยคุ้นกับผู้ชาย ดวงกับพ่อเลี้ยงนฤนารท.. อืม อื้อ”

จู่ ๆ ปากหนาด้านบนบดเบียดแน่นดุดันจนปากเล็กเรียวบวมเจ่อ กดหนักหน่วงดูดกลืนเสียงร้องประท้วงก่อนปล่อยออก

“อย่าเอ่ยชื่อเขาให้พี่ได้ยิน”

“ดวงแค่อยากบอกพี่เหนือว่า ดวง ดวงไม่เก่งมากนัก ดวงไม่คุ้นกับผู้ชาย พ่อเลี้ยงอายุมากแล้วเมื่อแต่งงาน”

ดวงตาคมกล้าร้อนแรงดั่งเปลวเพลิง กายชายโห่ร้องยินดีอย่างยิ่งเมื่อได้ยินว่าดวงฤทัยกับพ่อเลี้ยงไม่ค่อยมีเรื่องอย่างว่าบนเตียง ลดปากลงครอบครองเธออีกครั้งดูดดื่ม มือเลื่อนจากท้ายทอยลงสู่ชายผ้าซิ่น อกแกร่งเต้นรัวหอบหายใ

“อื้อ พี่เหนือ!”

“พี่ตกลงทั้งหมด ดวงจะขออะไรพี่ยอมหมดแล้ว ขอเพียงในสามเดือนนี้พี่ต้องได้ชื่นใจบ้างนะคนดี ทุกเสาร์อาทิตย์ดวงต้องมาค้างบ้านพี่ เราจะนอนเตียงเดียวกัน สัมผัสกันและกัน”

ร่างเล็กบอบบางสะท้านแอ่นหยัดยามมือแกร่งลูบบนทรวงอกอิ่มคลึงแผ่วได้แต่พยักหน้ารับเลื่อนลอย

“ส่วนระยะเวลา แฟนกันเขาไม่กำหนดเวลาหรอกนะคนดี”

“แต่ พี่เหนือ ถ้าไม่มีกำหนด แล้วเมื่อไรดวงจะได้อิสระจากพี่”

ดวงตาเหนือหัวหรี่แคบลงเมื่อได้ยิน

“เราจะรอดูกันไป เป็นแฟนกันไปจนกว่าจะมีบางสิ่งบางอย่างมาทำให้เราทั้งสองคนรู้ว่าเราต้องพอแค่นี้”

ดวงฤทัยกวาดตามองหน้าคมดุ เขาพูดจริงจังหนักแน่น อีกมือยังเลื่อนขึ้นสูงถึงต้นขาเล็กเรียว

“วันนี้วันเสาร์ พี่ขอใช้สิทธิ์ของวันนี้เลยนะคนดี ดวงมาค้างกับพี่สองคืน ค่อยกลับวันจันทร์”

หมับ!!

เธอรีบคว้ามือร้อนไวไฟไว้ได้ทันก่อนที่จะวกเลยเข้าไปลึกกว่านั้น

“ตะ แต่ว่าเรายังไม่ได้เซ็นสัญญากันเลย พี่เหนือ!! ได้ยินที่ดวงพูดหรือเปล่า”

ดวงฤทัยร้องขึ้นเมื่อร่างบอบบางถูกเขาอุ้มขึ้นสูงเข้าสู่อ้อมกอดพาเดินออกจากห้องทำงาน ตัดผ่านชานบ้านตรงกลาง แสงทัดยังนั่งรออยู่ที่เก้าอี้ด้านนอกจึงทำให้หน้าเห่อร้อน

“พี่เหนือ!!”

เสียงนุ่มพูดลอดไรฟัน แต่คนร่างสูงไม่นำพายังพาร่างเล็กในอ้อมกอดเดินตัดชานเรือน เหยียบเติ๋นยกระดับสูงห้าสิบเซนติเมตร ไปทางห้องฝั่งตะวันออกด้านหลัง

“เราต้องนอนกันได้แล้ว ดึกแล้วน้องดวง”

จากได้เปรียบย่ามใจที่ตนมีอำนาจเหนือกว่า แต่มาบัดนี้คนร่างเล็กประหวั่นพรั่นพรึงกอดคอเขาไว้แน่น ตายิ่งเบิกกว้างยามเขายกเท้าข้ามธรณีประตู หางตาเธอยังมองเห็นแสงทัดลุกขึ้นยืนหน้าเหลี่ยมเปี่ยมรอยยิ้มกว้าง

เพียะ!!

“โอ๊ย! ดวงตีพี่ทำไม?”

เหนือหัวลดคนร่างเล็กบนพื้นห้องนอน  มองดวงฤทัยอย่างสงสัย

“ก็พี่น่ะสิ ทำให้ดวงต้องอาย ดูบอดี้การ์ดพี่ยืนยิ้มขันดวงอยู่ตรงนั้น”

หน้าคมเข้มฉายแววประหลาดใจก่อนยิ้มกว้าง แล้วโผล่หน้าออกนอกประตูตะโกนขึ้นเสียงดัง

“แสงทัด กลับไปสะ ทีหลังอย่ามาสะเออะเวลาคุณดวงมา โอ๊ย! ดวง”

“พี่เหนือ!!”

มือเรียวทั้งดึง ทั้งฉุด ทั้งตีต้นแขนคนตนเหตุให้เขาเข้ามาในห้อง  กระทั่งประตูปิดลงแล้วเธอจึงได้ปล่อย

“ดวงอยู่ได้ยังไงกัน ดวงไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาเลย”

“ก็ใช้ของพี่สิ พี่ให้ยืม”

คนเอาแต่ใจพูดกลั้วหัวเราะขณะที่ดันแผ่นหลังบอบบางไปทางห้องแต่งตัวที่ติดกับห้องนอน

“ทำตัวตามสบายนะ อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าให้คลายเมื่อยตัว พี่มีงานค้างยังต้องทำ ดวงนอนไปก่อนเลยนะ”

พ่อเลี้ยงไม่รอให้ดวงฤทัยทักท้วงอีกรีบเดินออกมาจากห้อง ตรงไปยังห้องทำงาน อมยิ้มออกมาอย่างที่ไม่เคยทำมานาน

แสงของดวงอาทิตย์ยังไม่ทันขึ้นพ้นขอบฟ้า ดวงฤทัยก็ลืมตาขึ้นตื่นเต็มตาด้วยความเคยชิน กวาดตามองไปรอบห้องไม่คุ้นเคยพลันนึกได้ว่าเธอกำลังนอนอยู่ในห้องของเหนือหัว รีบตั้งท่าจะลุกขึ้นแต่รู้สึกหนักกลางลำตัว

เอี้ยวหน้ากลับไปมองคนด้านข้างยังหลับสนิทจึงลดร่างลงผ่อนคลายปล่อยตัวลงนอนตามเดิม วันนี้เธอไม่ต้องรีบตื่นทำงาน ขอทำตัวขี้เกียจสักหน่อยแล้วกัน  ค่อยขยับตัวนอนตะแคงหันไปทางคนร่างสูง แล้วหน้าแดงเมื่อรู้ว่าเขาไม่สวมเสื้อนอน ลำแขนยาวแกร่งยังพาดบั้นเอวเธอไว้อย่างหวงแหน

ดวงฤทัยตะแคงตัวยกมือทั้งสองข้างกุมไว้ตรงหน้าอก เพ่งพิจารณาหน้าคมเข้มอย่างใกล้ชิดเป็นครั้งแรก  คิ้วกระบี่เฉียงขึ้นเล็กน้อยไม่เหมือนคนไทยเลยสักนิด แม้ดกหนาแต่ไม่รกรุงรัง เปลือกตาปิดสนิทยาวรีดูเผิน ๆ ดั่งคนจีนแต่กลับไม่ใช่ ขนตาไม่ยาวมากนัก จมูกโด่งยาวเป็นสันเห็นชัดเจนโดดเด่นรับกลับรูปหน้าเหลี่ยม ปากหนาพอดี ส่วนที่เด่นจนเธอแปลกตาตั้งแต่แรกเห็นคงจะเป็นคางมีรอยบุ๋มเล็กน้อย เคราเขียวครึ้มจางกระจายตัวไปถึงข้างใบหู

ดวงฤทัยขยับตัวไปใกล้อีกนิดเพ่งมองสำรวจ ไล่สายตาลงหน้าอกหนั่นแน่นกล้ามเนื้อ มีไรขนบางเบาไม่มากนัก พลันนึกเปรียบเทียบกับพ่อเลี้ยงนฤนารท

อดีตสามีของเธอสูงวัยแล้วและท้วมเล็กน้อย รูปร่างไม่ได้น่าดูมากนัก ยิ่งส่วนนั้นแม้ว่าพ่อเลี้ยงนฤนารทจะปิดไฟ แต่แสงจากข้างนอกยังลอดออกเข้ามาทำให้เธอมองเห็นตรงส่วนล่างของอดีตสามีที่ห่อเหี่ยว เล็ก

นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่ นอนนึกถึงไอ้นั่นเนี่ยนะ!!

ร่างเล็กนึกได้จึงรีบขยับตัวออกก่นด่าตัวเองในใจที่ปล่อยให้อารมณ์หวามไหวทำเอาจิตใจเตลิดเปิดเปิง คิดแต่เรื่องใต้เข็มขัด ด้วยความรีบร้อนพลิกตัวกลับเลยทำให้เหนือหัวที่เป็นคนนอนไวอยู่แล้วตื่นขึ้น

หมับ!!

“จะไปไหน”

ยังไม่ทันได้ขยับถึงขอบเตียงคนร่างสูงรวบเอวเล็กคอดกิ่วกลับเข้าไปหาจนแผ่นหลังบอบบางแนบชิดร่างใหญ่อุ่นร้อน

“กะ ก็เช้าแล้วนี่คะ”

“นอนต่ออีกหน่อยสิ เมื่อคืนพี่เข้ามาดึกมากแล้ว ดวงหลับไปแล้ว หลับสนิทเลย”

ร่างเล็กนอนนิ่งไม่กล้าเคลื่อนไหว แต่เป็นมือแกร่งต่างหากที่ดึงร่างเล็กของเธอเข้าหาแนบแน่นจนเธอสัมผัสถึงเจ้าสิ่งนั้น

“พะ พี่เหนือ”

“ฮื้อ มีอะไร กำลังนอนสบายเลย”

นอนสบายของเหนือหัวคือการโอบลำแขนสอดใต้ลำตัว ส่วนมืออีกข้างกำลังล้วงเข้าไปในเสื้อยืดตัวใหญ่

หมับ!!

มือเล็กรีบจับข้อมือใหญ่ไว้ได้ทันก่อนที่ขึ้นสูงไปกว่านี้ จมูกเขาซุกอยู่ซอกคอ

“ระ เราต้องลุกแล้วนะคะ”

“อีกเดี๋ยวนะ พี่ยังอยากนอนกอดดวงแบบนี้อีกสักพัก”

ดวงฤทัยผ่อนคลายร่างจากอาการตึงเครียดเมื่อเหนือหัวเพียงนอนกอดเธอไว้นิ่ง ลมหายใจอุ่นตรงซอกคอสม่ำเสมอจนเธอนึกว่าเขาหลับไปอีกครั้ง จึงเคลื่อนตัวออกห่างแขนกำยำกลับรัดกลับไปแนบแน่นเช่นเดิม

คราวนี้เหนือหัวเริ่มเคลื่อนไหว เปลือกตาที่หลับพริ้มกำลังปรือตื่นขึ้น ไต่ริมฝีปากหนาบนไหล่เล็กบอบบางดันร่างดวงฤทัยนอนหงาย พลิกตัวกลายเป็นร่างแกร่งชะโงกตัวอยู่ด้านบน

“อุ๊บ! อย่านะคะ”

เธอรีบเอามือปิดปากตัวเองเบิกตากว้างเมื่อรู้ว่าเขาคิดจะจูบเธอ แต่มือใหญ่ดึงมือของเธอออก

“ทำไมล่ะ”

“มะ ไม่ได้ค่ะ ดะ ดวงยังไม่ได้แปรงฟัน ดวงปากเหม็น!”

“ฮึ ไม่เห็นเป็นไร พี่ก็ยังไม่ได้แปรงฟัน ปากเหม็นเหมือนกัน”

“พี่เหนือ!! อือ อย่านะ อื้อ”

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง   บทพิเศษ

    บทพิเศษสามเดือน เมื่อเจ็ดปีที่แล้วตุบ ตุบ!ดวงฤทัยสะดุ้งลุกขึ้นนั่งเมื่อได้ยินเสียงก้อนหินปามาโดนผนังห้องนอนด้านหน้าเรือนทรงไทยล้านนาร่างเล็กสะลืมสะลือลงจากเตียงควานมือเพราะความมืด เปิดหน้าต่างห้องนอน ชะโงกหน้าออกไปแต่ยังไม่เห็นใครได้ยินแต่เสียงเรียกทุ้มต่ำแผ่วเบา“ดวง ดวง”ดวงฤทัยขมวดคิ้ว เธอจำได้ว่าเสียงนี้เป็นเสียงของใคร เพราะตั้งแต่วันนั้นที่เขาเดินลับหายไปท่ามกลางผู้คนในงานยี่เป็ง แต่กลับโผล่เข้ามาในชีวิตแทบทุกวันแอ๊ดดด!!ดวงฤทัยพยายามเปิดประตูให้เบาที่สุด ย่องปลายเท้าผ่านชานเรือน โชคดีเธอได้นอนห้องหน้าสุดทำให้ไม่ต้องเดินผ่านห้องนอนของคุณแม่และคุณยาย จากนั้นดวงฤทัยก็พาร่างอันบอบบางลงบันไดบ้านเดินไปยังประตูเล็กข้างรั้ว“มาทำไม มันดึกแล้ว!!”“เอาขนมมาให้”“แขวนไว้นั้นแหล่ะ แล้วก็กลับไปได้แล้ว”“เดี๋ยวก่อนสิ ขอเห็นหน้าก่อนไม่ได้เหรอ”ดวงฤทัยมองซ้ายมองขวา ดูลาดเลาก่อนแอ้มประตูรั้วยื่นมือออกไปเพื่อรับขนม แต่คนร่างสูงกลับจับข้อมือเธอไว้ดึงเธอออกไปนอกรั้วดันไปยังมุมมืดด้านข้างใช้มือยันรั้วไว้“พี่แค่อยากขอดูหน้าน้องดวง หลับไปหรือยัง”“ถ้าหลับจะได้ยินเสียงหรือไง เห็นหน้าก็กลับไปได้แล

  • เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง   38 – ดาวเหนือคอยนำทาง จบบริบูรณ์ nc

    38 – ดาวเหนือคอยนำทาง จบบริบูรณ์ ncคราวนี้ดวงฤทัยลุกขึ้นนั่งข้างกายของเหนือหัว ก้มมองดวงตาของชายแกร่งที่ปิดสนิทไม่ยอมมองเธอ“คุณนฤเบศร์ฉีกสัญญาไปทิ้งแล้วค่ะ”“แล้วยังไง? แม้ว่าไม่มีสัญญา ดวงจะยอมเล่าเรื่องนี้ให้พี่ฟังไหม ไม่เลย พี่ไม่ได้อยู่ในแผนการ อยู่ในความคิดของดวงด้วยซ้ำ!”“พี่เหนือ!”มือเล็กวางบนแผ่นอกใต้ผ้าห่ม เธอวางไว้ตรงอกข้างซ้ายตรงที่หัวใจของเหนือหัวกำลังเต้นแรง“ที่ดวงไม่บอกพี่ เพราะว่าดวงไม่อยากให้พี่เหนือมองดวงว่าเป็นผู้หญิงเห็นแก่เงิน ทั้งที่ดวงเองก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ ดวงต้องการหลักประกันมั่นคงให้กับตัวเอง ดวงต้องการบ้านคุ้มหัวที่ปกป้องแม่และยายไปตลอดชีวิต แต่ดวงยอมทิ้งทุกอย่างแล้ว ที่ดวงไปบ้านคุณนฤเบศร์วันนั้นก็เพราะว่าดวงต้องการยกเลิกสัญญา ดวงยอมทิ้งทุกอย่าง ไม่เอาบ้าน ไม่เอาอะไรทั้งนั้น ขอแค่ได้อยู่กับพี่เหนือ”“แน่ล่ะ ก็เพราะพี่รวยใช่ไหม”“พี่เหนือ! พี่คิดว่าดวงรักพี่เหนือเพราะเงินเหรอคะ พี่คิดว่าดวง ดวงทิ้งของพวกนั้นเพราะต้องการเงินทองของพี่ใช่ไหม? ไม่เลย ดวงไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น ดวงไม่ยอมให้คุณนฤเบศร์หรือเจ้ายิ่งบอกพี่เหนือก็เพราะว่า ถ้าพี่เหนือรู้ พี่เหนือต้อง

  • เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง   37 - คนร่างเล็กเขาง้อแล้วนะ

    37 - คนร่างเล็กเขาง้อแล้วนะ“หนูดวง”ดวงฤทัยสะดุ้งหันกลับไปยังจันทร์มาลา เธอไม่ได้ยินเสียงเดินของหญิงวัยกลางคนเนื่องจากคิดเรื่องของเหนือหัว“คะ?”“ตั้งโต๊ะเถอะ เย็นมากแล้ว เหนือจะได้ทานยา”“ค่ะ”สองหญิงหนึ่งคนสาวหนึ่งคนแก่กว่า จัดจานใส่ถาดกว้างทยอยยกมากลางลานใกล้ระเบียงแล้ววางบนพื้นบ้านของเหนือหัวยังคงนั่งทานกับพื้นซึ่งในหมู่บ้านแห่งนี้เองก็ยังคงทำแบบนี้ ยกเว้นบางบ้านที่นั่งทานโต๊ะทานอาหารอาหารของไทใหญ่ก็คล้ายกับของทางภาคเหนือจึงทำให้ดวงฤทัยเองทานได้คล่องปาก“แล้วนี่ทำไมเหนือถึงบาดเจ็บมาล่ะลูก”ในที่สุดจันทร์มาลาก็เอ่ยถามอย่างที่ใจของดวงฤทัยเองอยากรู้เช่นกัน เธอเอี้ยวหน้าไปมองพลันสบตาของเหนือหัวที่มองมาทางเธอพอดี จึงรีบหลบก้มมองจานข้าวของตัวเอง ตักข้าวเข้าปากนิ่งเงียบ“ไปตรวจงานอยู่หลายวัน พอใกล้ ๆ วันกลับเจอพวกชนกลุ่มน้อยครับ ปะทะนิดหน่อย แต่ผมก็ไม่เป็นอะไรมาก หมอผ่าเอากระสุนออกไปแล้ว”“แล้วทางนั่นลูกยังจะไปอีกเหรอ”“ก็ต้องไปครับ นั่นมันธุรกิจเรา แต่อาจจะน้อยลง ให้หุ้นส่วนที่เป็นทหารช่วยดูแล”“แล้วเราจะไว้ใจได้ยังไง คนพวกนี้ใช่ย่อย”ดวงฤทัยแม้ว่าจะก้มหน้าทานข้าวแต่หูเธอคอยฟังเสียงท

  • เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง   36 - สำหรับเขาต้องมากกว่า ไม่มีน้อยกว่า

    36 - สำหรับเขาต้องมากกว่า ไม่มีน้อยกว่าเหนือหัวชะโงกตัวไปยังหลังรถแต่แสงทัดปัดมือของชายหนุ่มไว้ก่อนแล้วคว้ากระเป๋าของเหนือหัวมาไว้เอง“ยังไม่รู้ ไว้หลังสงกรานต์ว่ากันอีกที”แสงทัดเดินนำยกกระเป๋าใบใหญ่ขึ้นไปบนเรือนยกใต้ถุนไม่สูงมากนักแบบไทใหญ่ อากาศในหน้านี้ไม่ร้อนมากนักเพราะอยู่ภูเขา ทำให้มีสายลมพัดมาตลอดเวลาบอดี้การ์ดเดินขึ้นเรือนกำลังเดินตรงไปยังห้องนอนของเหนือหัว พลันเหลือบเห็นร่างเล็กของคน ๆ หนึ่งที่เพื่อนของเขาถวิลหามาตลอด ทำให้เท้าใหญ่หยุดนิ่งตาเบิกกว้างหันกลับไปมองเพื่อนที่กำลังก้าวเท้าขึ้นบันไดเรือนมาพอดี“ไอ้เหนือ!”เหนือหัวเงยหน้าขึ้นมองแสงทัดที่ทำหน้าเหมือนเห็นผี คิ้วเข้มขมวดนิ่งไม่เอ่ยตอบอะไรยังก้าวขึ้นเรือนตามปกติ“มากันแล้ว”เสียงมารดาเอ่ยลอยมาจากชานเรือนแม้ว่าเขายังไม่ทันขึ้นไปชั้นบน จวบจนกระทั่งร่างสูงสาวเท้าไปบนขั้นสุดท้ายก้มศีรษะลงเพื่อให้พ้นชายหลังคาทรงเตี้ยเพื่อมุดเข้าไปในเรือน เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้งจึงเห็นแม่เลี้ยงสาวแห่งสินธุเจริญพาณิชยืนซ้อนอยู่ทางด้านหลัง หน้าเข้มกระด้างลงทันที“ไอ้ทัด มึงรอก่อน พาแม่เลี้ยงกลับไปด้วย”“ไอ้เหนือ!!”“เหนือ!!”เสียงแสงทัดและจั

  • เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง   35 – รัฐฉาน

    35 – รัฐฉานปีใหม่ของชาวรัฐฉานปกติจัดขึ้นในวันขึ้นหนึ่งคำเดือนอ้ายของทุกปี ซึ่งมักจะเป็นช่วงงต้นเดือนธันวาคม ทำให้ในวันปีใหม่สากลของที่นี่เงียบเหงา ไม่ได้จัดงานเหมือนที่อื่นมีเพียงตามสถานที่สำคัญร้านค้าที่ทำสัญลักษณ์ว่าป้ายสวัสดีปีใหม่บางร้านค้าเท่านั้นร่างสูงยืนนิ่งตรงชานเรือนไม้ยกพื้นสูงบนเขาดอยเย่ว[1] ดอยสูงคดเคี้ยวเข้าลำบากถิ่นเดิมของมารดา บ้านทรงธรรมดาแบบไทใหญ่เพียงแต่หลังใหญ่กว่าทุกหลังในหมู่บ้านบอกสถานะทั้งทางสังคมและฐานะเงินทองใบหน้าเข้มไม่ได้พันผ้าโผกหัวนุ่งโสร่งเหมือนกับผู้ชายคนอื่นพื้นถิ่น เขาสวมกางเกงผ้าฝ้ายสีเข้มม่อฮ่อมและเสื้อผ้าฝ้ายสีอ่อนคอจีนผ่ายาวลงมาติดกระดุมทำจากรังผ้าฝ้ายสีเดียวกันจันทร์มาลา มารดาของเหนือหัวเองเฝ้าสังเกตลูกชายมาสักระยะแล้วนับจากกลับมาบ้านในคราวนี้ร่วมสองเดือน แม้ว่าเหนือหัวยังคงพูดคุยด้วยปกติแต่สีหน้าลูกชายดั่งมีเรื่องกลุ้มใจ บางครั้งเธอได้ยินเสียงถอนหายใจออกมาขณะที่เขาเผลอยามอยู่คนเดียวแสงทัดเองเมื่อกลับมายังหมู่บ้านแห่งนี้เขาเองก็กลับบ้าน ไม่ได้มาอยู่ดูแลเหมือนดั่งอยู่เมืองไทย ทำให้จันทร์มาลาไม่รู้ว่าจะหันหน้าไปถามใครดี ได้แต่เฝ้ามองลูกชายคนเ

  • เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง   34 – รู้ความจริง

    34 – รู้ความจริงร่างเล็กนั่งรอแทบไม่ติดที่นั่งเมื่อนฤเบศร์เดินเข้ามาในห้องรับแขกของบ้าน และพลันยืนขึ้นทันทีอย่างร้อนใจเมื่อเห็นเขา โดยไม่ต้องพูดนฤเบศร์ก็รู้ว่าเธอมาเพื่อสิ่งใดในบ่ายวันนี้“พ่อเลี้ยง”“นั่งก่อนสิ ค่อย ๆ พูด”มือเล็กกุมไว้ขยุกขยิกห้ามตัวเองไม่ได้ ร้อนใจต้องการพูดเรื่องที่ตนเองตัดสินใจโดยเด็ดขาดแล้ว แต่ถูกขัดจังหวะด้วยเด็กรับใช้ในบ้านกำลังนำน้ำดื่มมาต้อนรับเธอนั่งนิ่งรอจนกระทั่งเด็กคนนั้นออกจากห้องไปจึงได้เริ่มเปิดปาก“ดวงตัดสินใจแล้ว”“ผมรู้ว่าที่คุณดวงมาวันนี้ก็คงเลือกมาแล้ว คุณเลือกเหนือหัวใช่ไหม”ดวงฤทัยพยักหน้ารับทันทีไม่รอช้า“ใช่ ดวงตัดสินใจแล้วว่าจะขอละเมิดสัญญาที่ทำไว้ ไม่มีสิ่งใดแทนที่พี่เหนือได้ ดวงไม่ต้องการบ้านหรือฟาร์ม”“ดื่มน้ำก่อนสิ”นฤเบศร์เอ่ยแนะนำเมื่อเสียงของดวงฤทัยทั้งแหบแห้งและฟังเหนื่อยล้า นั่นคงเพราะเธอคงร้องไห้มาทั้งคืน ร่างเล็กหยุดไปชั่งครู่แล้วทำตามที่เขาบอก“ดวงรู้หรือเปล่าว่าในสัญญานอกจากจะสูญเสียทุกอย่างแล้ว ยังต้องชดใช้เงินสินสอดกลับคืนอีกด้วย”ดวงฤทัยหน้าซีดเผือดวางแก้วลงมือสั่นเล็กน้อยพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ“ดวงจำได้ดี และสินสอดที่คุณพ่

  • เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง   23 - nc

    23 - nc“พี่เหนือ คิดดูสิคะ ถ้าเกิด เกิดเรามีอะไรกันขึ้นมามันคงไม่ค่อยดีเท่าไร”“ไม่ดียังไง”ดวงฤทัยหัวหมุนติ้วใช้ความคิด น้ำเสียงค่อยลดลงถ่วงเวลาขณะขยับร่างถอยฉากออกจากเตียงไปยังประตู“กะ ก็คนที่บ้านนี้จะรู้กันหมด แล้วข่าวลือแพร่ออกไป ละ แล้วคุณพราวจะรู้เรื่อง!!”มุมปากยังยักยิ้ม แม่หม้ายสาวไม่รู้ตัวสัก

  • เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง   22 – หึงหน้ามืด

    22 – หึงหน้ามืดเหนือหัวนั่งพิงพนักมือเท้าคางกับกระจกรถนั่งห่างจากดวงฤทัยพอสมควร เขาทบทวนความรู้สึกที่เพิ่งเกิดกับเขาที่คุ้มเจ้าจอมอิน ยามเห็นชายชื่อกานต์แก้วกุมมือของดวงฤทัยช่องท้องโหวงเหวงพร้อมไฟอัดแน่นในอกร้อนเสียยิ่งกว่าเคยเป็น เขาไม่เคยพบกับความรู้สึกเช่นนี้มาก่อน พยายามรับมือและควบคุมตัวเองอย่า

  • เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง   20 - !! ไอ้บ้าเหนือ

    20 - !! ไอ้บ้าเหนือดวงใจของหญิงสาวร่างบางกำลังเต้นตุ่ม ๆ ต่อม ๆ ตื่นเต้นเมื่อขึ้นลิฟต์ด้านหลังโดยที่ไม่ได้แวะแจ้งพนักงานต้อนรับส่วนหน้า คงเพราะต้องการให้เหนือหัวประหลาดใจ ยืนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ติ๊ง!!ประตูลิฟต์เปิดออกในชั้นผู้บริหารช่วงใกล้เที่ยง เธอไม่เห็นใครสักคนทั้งที่ตามปกติอริสราและแสงทัดต้องอยู่บร

  • เพลิงเหนือหัวใจพ่อเลี้ยง   17 - nc

    17 - ncคลิก!!เสียงลูกบิดประตูดังขึ้น ตาที่แต่เดิมกลมโตรีบหลับตาปี๋นอนนิ่ง แว่วเสียงฝีเท้าแผ่วเบาเดินไปทางห้องแต่งตัวด้านข้าง รู้สึกดั่งได้ต่อชีวิตจึงผ่อนลมหายใจออกมา พลิกตัวตะแคงไปอีกข้างเพื่อไม่ให้เขาเห็นว่าเธอแกล้งหลับมือเล็กเกาะกุมมือตัวเองทั้งสองข้างไว้ตรงหน้าอก สัมผัสหัวใจถี่รัวเต้นตุ่ม ๆ ต่อม

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status