LOGINShare
ตอนที่ 3 แตกหัก
publish date:
2026-05-29 13:04:08“เข้าไม่ได้ครับคุณพฤกษ์!”
“ถอยไป! ณรมลออกมาคุยกันให้รู้เรื่องเดี๋ยวนี้!” พฤกษ์ตวาดลั่นแล้วผลักลงที่อก รปภ. อย่างแรงที่บังอาจมาขวางทางเขา
“กลับไปเถอะครับ คุณหนูไม่อยู่”
“ณรมล! ผมบอกว่าให้คุณออกมา!!”
เสียงเอะอะโวยวายที่ดังมาจากหน้าบ้าน ทำให้ตุลภพและลาวัลย์ถอนหายใจ
“เดาไว้ไม่ผิดจริง ๆ คุณพฤกษ์คงมาหายายพาย เดี๋ยวผมมานะ” ตุลภพลุกขึ้นจากเก้าอี้นั่งอ่านหนังสือ เมื่อมีแขกมาเยือน และแขกก็ทำท่าว่าจะพูดไม่รู้เรื่องเสียด้วย
“ฉันไปด้วยค่ะ” ลาวัลย์ลุกขึ้นเดินตามสามีออกไปอีกคน งานนี้คงต้องคุยกันยาวเพราะพฤกษ์ยังโวยวายไม่เลิก
“มีอะไรกัน!” เสียงประมุขของบ้านทำให้พฤกษ์ที่กำลังจะ มีปากเสียงกับ รปภ. ชะงักลง
“คุณพฤกษ์มาขอพบคุณหนูครับท่าน”
“ณรมลอยู่ไหน!”
ไม่รอให้ รปภ. รายงานจบ พฤกษ์ก็แทรกขึ้นเสียก่อน
“เข้าไปคุยในบ้านเถอะค่ะ”
ลาวัลย์เชื้อเชิญแขกอย่างมีมารยาท ทั้ง ๆ ที่ไม่พอใจกับการกระทำของอดีตลูกเขยเช่นกัน
“เรียกณรมลออกมา ผมมีเรื่องจะคุยกับเธอ” พฤกษ์ตอบอย่างไม่เกร็งใจ
“ยายพายไม่อยู่!” เมื่อพฤกษ์ไม่เกรงใจ ตุลภพก็ไม่ไว้หน้าเช่นกัน เขาและครอบครัวยอมมามากพอแล้ว
“ยายพายไม่อยู่ค่ะ” ลาวัลย์ช่วยพูดอีกแรง พฤกษ์ยกยิ้ม มุมปากจะไม่อยู่ได้ยังไง เขาเห็นรถเธอจอดอยู่
“ผมบอกให้เรียกณรมลออกมาเดี๋ยวนี้!”
“หยุดนะพฤกษ์! ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่คุณจะมาออกคำสั่ง ยายพายไม่อยู่ คุณกลับไปได้แล้ว!” ตุลภพตลาดลั่นเมื่อพฤกษ์คุกคามเขา
“ใจเย็น ๆ ค่ะคุณ ขอโทษนะคะคุณพฤกษ์ ยายพายไม่อยู่จริง ๆ ค่ะ” คำพูดของลาวัลย์ทำให้พฤกษ์ขมวดคิ้วเข้าหากัน
“ไปไหน!”
“อย่ามายุ่งกับลูกผมอีก ยายพายหย่าให้แล้วก็จบกัน ไปเถอะ”
“เข้าใจผิดแล้วคุณตุลภพ ผมไม่อยากยุ่งกับลูกสาวคุณ สักนิด ถ้าลูกสาวคุณไม่ปกปิดเรื่องลูกของผม และที่ผมมาที่นี่ก็เพราะลูกของผม!”
“ไอ้!” ตุลภพกระชากคอเสื้อรุ่นน้องพร้อมกับตั้งท่าจะ ฟาดกำปั้นลงบนปากของเขา แต่ลาวัลย์ห้ามเอาไว้เสียก่อน
“อย่าค่ะคุณ!”
“หรือไม่จริง คุณก็รู้ว่าผมไม่อยากยุ่งกับลูกของคุณ ผมมาเพราะลูกผม!” พฤกษ์ย้ำประโยคเดิม ตุลภพขบกรามเข้าหากัน โมโหจนเลือดขึ้นหน้า เขามองพฤกษ์ผิดไปจริง ๆ รักและไว้ใจจึงฝากของรักไว้กับเขา แต่พฤกษ์ตอบแทนกลับมาอย่างเจ็บแสบ นอกจากจะไม่สนใจลูกสาวเขาแล้ว พฤกษ์ยังย่ำยีเธออีกด้วย
“ขอร้องนะคะคุณพฤกษ์ ปล่อยยายพายไปเถอะค่ะ”
ลาวัลย์ขอร้อง เพราะกลัวเรื่องจะบานปลายไปมากกว่านี้
“พวกคุณร่วมมือกับณรมล จงใจปกปิดเรื่องลูกกับผม ใช่ไหม”
“ไม่มีใครทำอย่างนั้นหรอกค่ะ คุณต่างหากที่ไม่อยากรู้ เรื่องนี้ คุณเคยรับโทรศัพท์ยายพายบ้างไหม กี่ครั้งที่พายพยายามติดต่อคุณ คุณเคยสนใจพายบ้างไหม พอเถอะค่ะ ฉันขอให้เรื่องระหว่างคุณกับพายจบลงด้วยดี พายหย่าให้คุณและไม่เรียกร้องอะไร คุณก็ปล่อยพายไปเถอะนะ”
คำพูดของลาวัลย์ถูกต้องทุกคำ เขาไม่เคยรับโทรศัพท์เธอเลยสักครั้งเพราะคิดว่าไม่จำเป็น
“พายไม่เคยคิดจะปกปิดเรื่องลูกกับคุณ แต่เมื่อคุณไม่ให้โอกาสพายได้พูด พายจึงตัดสินใจแบบนี้ ปล่อยพายกับลูกไปเถอะนะ พายเจ็บมามากพอแล้ว”
“พูดเรื่องอะไรของคุณ ผมปล่อยณรมลแน่ แต่ลูกต้องเป็นของผม!”
“ออกไปจากบ้านผมเดียวนี้! แล้วอย่าหวังว่าจะได้เจอพายกับลูกอีก ออกไปก่อนที่ผมจะแจ้งความจับคุณ”
“คุณคงลืมไปแล้วสินะคุณตุลภพ ผมสร้างเดอะคอมพลีเทียให้ยิ่งใหญ่ได้ ผมก็พังมันได้เหมือนกัน!”
พฤกษ์เอาธุรกิจของครอบครัวตุลภพมาขู่ ตุลภพมองหนุ่มรุ่นน้องด้วยสายตาผิดหวัง เขาคิดผิดจริง ๆ ที่ไว้ใจให้พฤกษ์ดูแลธุรกิจ จนทำให้พฤกษ์เอามาขู่เขา
“เชิญเถอะครับ คุณจะทำอะไรกับเดอะคอมพลีเทียก็เชิญ มันเป็นของคุณแล้วนี่ แต่จำไว้อย่างนะพฤกษ์ สิ่งที่ผมเสียใจที่สุดก็คือผมยกยายพายให้คุณได้ยังไง ออกไปจากบ้านผม แล้วอย่ามาที่นี่อีก เราไม่มีอะไรต้องยุ่งเกี่ยวกันอีก ขอชีวิตลูกกับหลานผมคืนเถอะนะ อย่ามายุ่งกับพวกแกอีกเลย ส่งแขก!”
พูดจบตุลภพก็สั่งให้ รปภ. กันพฤกษ์ออกไป จบสิ้นกันแล้วเมื่อพฤกษ์เอาหัวใจของเขาไปย่ำยี ก็ไม่จำเป็นต้องไว้หน้ากันอีก
พฤกษ์ขบกรามจนเส้นเลือดปูดโปน เขาไม่ยอมแพ้หรอก ณรมลจะทำแบบนี้กับเขาไม่ได้ เขามีสิทธิ์ในตัวลูก ถึงจะหย่ากันแล้วก็ตาม
“มันไม่จบแค่นี้แน่!” พูดจบร่างสูงก็เดินออกไป ไม่ว่าณรมลจะอยู่ที่ไหน เขาจะลากเธอกลับมาให้ได้
“ใจเย็น ๆ ค่ะคุณ” ลาวัลย์ปลอบสามีเมื่อเห็นตุลภพ เดือดจัด
“ให้เลขาฯ เช็กซิว่าลูกถึงหรือยัง”
“ยังหรอกค่ะ เพิ่งจะขึ้นเครื่องเมื่อชั่วโมงที่แล้วเอง ใจเย็น ๆ นะคะ ยายพายปลอดภัยแล้ว”
“ผมมองคนผิดไปจริง ๆ”
“ช่างเถอะค่ะ ลูกเลือกแล้ว หลังจากนี้เราก็ให้กำลังใจลูก นะคะ ท้องแฝดต้องการกำลังใจเป็นสองเท่าค่ะ”
“ผมดีใจนะที่ลูกเข้มแข็ง”
“พายเหมือนคุณค่ะ เด็ดเดี่ยวและเข้มแข็ง ไปค่ะ ไปรอรับโทรศัพท์ลูกกันดีกว่า อย่าเครียดนะคะ ฉันเป็นห่วงคุณ”
ลาวัลย์จูงมือสามีเข้าไปในบ้าน ป่านนี้ลูกคงใกล้ถึงแล้ว อังกฤษคือสถานที่ที่ณรมลเลือกไปพักผ่อน และคลอดลูกที่นั่น หวังว่าเวลาและสถานที่จะทำให้ลูกเข้มแข็งขึ้น
“โธ่โว้ย!” มือหนาฟาดลงบนผนังอย่างแรง เมื่อติดต่อณรมลไม่ได้สักทาง
“จะลองดีกับผมใช่ไหม!” เท้าหนาเตะไปมาในอากาศเพื่อระบายอารมณ์ เขาพลาดเองที่ปล่อยให้เธอกับลูกหลุดมือไป
Latest chapter
เพียงเศษรัก ตอนที่ 40 ครอบครัวอบอุ่น
เก้าเดือนต่อมา...“อุแว้ ๆ ๆ ๆ” เสียงเจ้าตัวเล็กที่แผดลั่นมาจากเตียงนอน ทำให้คนเป็นพ่อทำอะไรไม่ถูก เมื่อลูกแฝดของเขาร้องพร้อมกัน คุณลาวัลย์เดินเข้ามาดู เมื่อเห็นพฤกษ์อยู่คนเดียวจึงเข้ามาช่วยอุ้มเจ้าตัวเล็ก ต้นไผ่กับใบหลิวตามยายเข้ามาด้วย ทั้งสองปีนขึ้นไปนั่งบนเตียงนอนแล้วมองพ่อกับยายอุ้มน้องคนละคน “พายไปไหนคะ” ถามหาณรมลเพราะปกติเธอจะไม่ห่างลูกไปไหน“อาบน้ำครับ”พฤกษ์ตอบแล้วอุ้มหนูพฤกษาขึ้นพาดบ่า ตาคู่คมมองตุลลาในอ้อมแขนลาวัลย์ แล้วเลื่อนสายตาไปยังฝาแฝดอีกคู่ที่นั่งอยู่บนเตียงนอน เป็นเรื่องอัศจรรย์ที่สุดเขามีลูกฝาแฝดที่เกิดจากวิธีธรรมชาติถึงสองคู่ และเป็นคู่แฝดชายหญิงเหมือนกันอีกด้วย แต่คราวนี้คนที่คลอดก่อนเป็นผู้หญิง ชื่อน้องพฤกษาและคนน้องเป็นผู้ชายชื่อน้องตุลลาที่มาของสองชื่อนี้ก็คือณรมลเอาชื่อเขากับชื่อคุณตุลภพ มาตั้งให้ลูก ตอนแรกเธอก็ไม่กล้าใช้คำว่าตุลนำหน้า เพราะกลัวเขาจะไม่พอใจ แต่พฤกษ์ไม่ถือสาเพราะณรมลต้องการนำชื่อคนที่เธอรักมาตั้งให้ลูก เขาเองก็เห็นว่าเป็นเรื่องดี“แจ๊บ ๆ ๆ” ฝาแฝดยัดกำปั้นใส่ปากแล้วดูดเสียงดัง “หิวแล้วเหรอลูก พี่พฤกษากับน้องตุลลาหิวแล้วเหรอครับ”พ
เพียงเศษรัก ตอนที่ 39 ความสุข
พฤกษ์เดินทางไปส่งวิภาดาที่อเมริกา เมื่อหมอที่รักษาอาการแจ้งว่าอาการของวิภาดาดีขึ้นมากสามารถเดินทางออกนอกประเทศได้แล้ว ณรมลกับลูกมาส่งสามีที่สนามบิน ถึงแม้วิภาดาจะไม่รับรู้และอยู่ในโลกของเธอ แต่ณรมลอยากให้ หญิงสาวรู้ว่าทุกคนรักและเป็นห่วงเธอเสมอ “เดินทางปลอดภัยนะคะ สวัสดีคนป้ากับคุณพ่อสิลูก”อวยพรให้วิภาดาแล้วบอกให้คู่แฝดลาป้าของเขา วิภาดายิ้มออกมาอย่างเหม่อลอยเมื่อคู่แฝดทำความเคารพ “ดูแลตัวเองด้วยนะครับ งานที่ผมฝากให้ดูแล ถ้าไม่เข้าใจตรงไหนถามคมสันนะครับ ถ้ามีเรื่องด่วนพายตัดสินใจแทนผม ได้เลย พี่ต้นไผ่ดูแลแม่กับน้องแทนพ่อด้วยนะครับ”บอกกับภรรยาก่อนจะย่อตัวลงกับพื้น แล้วรับลูก ๆ เข้าสู่ วงแขน“ต้นไผ่จะดูแลแม่กับน้องครับ” ต้นไผ่รับคำอย่างแข็งขัน“เก่งมากลูก” “ใบหลิวจะช่วยพี่ต้นไผ่ดูแลแม่ค่ะ” ใบหลิวพูดขึ้นเพราะอยากได้รับคำชมจากพ่อ “น้องใบหลิวก็เก่งมากครับ จำที่พ่อสั่งไว้ได้ไหม” คำถามของสามีทำให้ณรมลขมวดคิ้ว หญิงสาวตั้งใจฟังเพราะอยากรู้ว่าสามีสั่งอะไรลูก ๆ“จำได้ครับ”“จำได้ค่า” คู่แฝดบอกกับคนเป็นพ่อ “ถ้ามีผู้ชายมาหาแม่ ต้องทำยังไงครับ” “โทร. หาพ่อครับ”“โทร. หาพ่อค่ะ”
เพียงเศษรัก ตอนที่ 38 พายรักคุณ
ฟ้าหลังฝนสวยงามเสมอ หลังจากกลับมาใช้ชีวิตร่วมกัน ณรมลและลูก ๆ ก็มีความสุขทุกวัน ณรมลกับลูก ๆ ย้ายเข้ามาอยู่ที่บ้านของพฤกษ์ เพราะอยากให้คุณตุลภพสบายใจ ถึงแม้ตุลภพกับพฤกษ์จะปรับความเข้าใจกันแล้ว แต่แก้วที่ร้าวไปแล้วไม่มีทางประสานให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ เพื่อความสบายใจของ ทั้งสองฝ่ายเธอกับลูกจึงย้ายออกมา แต่จะกลับไปเยี่ยมท่านทุกอาทิตย์ พฤกษ์ให้เธอพักเรื่องงาน อยู่บ้านเลี้ยงลูก อีกไม่นาน ต้นไผ่กับใบหลิวก็จะไปโรงเรียน ถึงเวลานั้นเธอคงเหงา พฤกษ์แปลกใจที่ภรรยาไม่ท้องสักที ทั้ง ๆ ที่เขาก็ส่งการบ้านเธอเกือบทุกวัน อายุเขามากแล้วอยากได้คู่แฝดเพิ่มอีกสักคู่ หรือว่าเขาจะเสื่อมสมรรถภาพไปแล้ว คิดมาถึงตรงนี้ก็ยิ่งหนักใจ ณรมลทั้งสาวและสวยมากในขณะที่เขาแก่ตัวลงทุกวัน ถ้าวันหนึ่งเธอหมดรักเขาจะทำยังไง “ทำอะไรอยู่คะ”เสียงที่ดังมาจากด้านหลังปลุกพฤกษ์ให้ออกจากภวังค์ความคิด ร่างสูงหมุนเก้าอี้กลับมาหาภรรยา ณรมลเดินเข้ามาหาแล้วหย่อนสะโพกลงบนตักของสามี พร้อมกับจูบลงบนแผงอกแกร่ง อาการของเธอทำให้พฤกษ์ขมวดคิ้ว “ลูกหลับแล้วนะคะ” กระซิบบอกสามีพร้อมกับไล้มือลงบนแผงอก“พายง่วงแล้วเหรอครับ” “พ
เพียงเศษรัก ตอนที่ 37 โหยหา
เมื่อเธอร้องขอพฤกษ์ก็ห้ามใจตัวเองไม่ไหว เพราะหัวใจของเขาโหยหาเธอเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พรุ่งนี้เขาจะทำให้ทุกอย่างถูกต้องจะพาเธอไปจดทะเบียนสมรสและขอเธอแต่งงานอีกครั้ง “อืม... พาย ผมจะไม่ไหวแล้วนะครับ” กระซิบชิดใบหู จมูกโด่งเป็นสันคลอเคลียอยู่ที่ใบหูและเริ่มไล้ลงมาตามลำคอระหง “พายห้ามคุณหรือเปล่าคะ” ณรมลตอบกลับเสียงกระเส่า ใบหน้าสวยเชิดขึ้นเมื่อพฤกษ์ซุกไซ้ที่ลำคอ แขนเรียวที่โอบกอดแผ่นหลังกว้างกระชับให้แน่นขึ้น กำเสื้อเขาไว้ก่อนจะจิกเล็บลงไปที่แผ่นหลังเมื่อความรู้สึกแปลกใหม่ถาโถมเข้ามา เธอมีลูกกับเขาแล้วก็จริง แต่ไม่เคยใกล้กันในลักษณะนี้มาก่อน พฤกษ์ไซ้จมูกไปตามลำคอหอมกรุ่น แกะกระดุมเสื้อตัวสวยออกทีละเม็ด ทุกครั้งที่สาบเสื้อแยกออกจากกัน พฤกษ์ก็จูบลงบนผิวเนื้ออ่อนอย่างแผ่วเบา ณรมลห่อตัวเมื่อความเย็นจากเครื่อง ปรับอากาศมาปะทะผิว ผ้าชิ้นสุดท้ายหลุดออกจากร่างกายเมื่อพฤกษ์ถอดมันออกอย่างใจร้อน ตาคู่คมมองอดีตภรรยาตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ณรมลสวยไปทั้งตัว... สวยจนเขาจะทนไม่ไหวใบหน้าหล่อเหลาฝังลงมาบนอกอวบ ดูดดึงสลับไปมา มือข้างที่ว่างบีบขยำไปบนหน้าอกอีกข้าง กลัวว่ามันจะน้อยหน้ากัน ร่างบางบิดส่าย
เพียงเศษรัก ตอนที่ 36 ปรับความเข้าใจ
พ่อแม่ลูกกอดกันด้วยความรัก พฤกษ์ดีใจจนพูดไม่ออก ขอบคุณความกล้าของตัวเองที่ตัดสินใจเข้ามา ถ้าเขากลับไปตั้งแต่ตอนที่เห็นณรมลกอดกับศิวัฒน์ เขาคงพลาดไปตลอด ทั้งชีวิต “พายขอโทษนะคะทำให้คุณลำบาก ถ้าพายรู้ว่าคุณรักพายมากขนาดนี้ พายจะไม่ปล่อยมือจากคุณเลย” “ช่างมันเถอะ มันผ่านไปแล้ว คุณรู้แค่ว่าที่ผมแต่งงาน กับคุณเพราะผมรักคุณ ผมรักคุณตั้งแต่แรกเห็น คุณทำให้ผมอยากมีชีวิตบนโลกใบนี้ เด็กผู้หญิงผมเปีย ตาสีน้ำตาลคนนั้น ขโมยหัวใจของผมไปตั้งแต่สบตากัน” “ทำไมไม่บอกพายล่ะคะ ว่าคุณคือคุณอาใจดีที่ช่วยพาย จับลูกแมวในสวน” “ผมคิดว่าคุณจำได้ แต่ที่ไม่พูดถึงเพราะคุณเกลียดผม” “ใครจะจำได้คะ คุณแก่ขึ้นเยอะ แล้วก็ดุมากด้วย ดุจนพายไม่กล้าเข้าใกล้” “คุณพ่อใจดีครับ”“ใช่ค่ะ คุณพ่อใจดี”ต้นไผ่กับใบหลิวขัดขึ้น เมื่อณรมลว่าพ่อของพวกเขาใจร้าย “ใช่แล้วลูก คุณพ่อใจดีมากใช่ไหมครับ”ถามพร้อมกับหอมลงที่ศีรษะลูกคนละฟอด แล้วยื่นจมูกมาหอมศีรษะแม่เช่นกัน ก่อนจะกระชับอ้อมแขนให้แน่นขึ้นกว่าเดิม ดีใจที่ได้ลูกเมียคืนมา “เรามาเริ่มต้นกันใหม่นะคะ พายขอแค่เศษใจของคุณ ไม่ต้องรักพายเหมือนเดิมก็ได้ แค่ไม่ทิ้งพ
เพียงเศษรัก ตอนที่ 35 อยู่กับฉันนะคะ
ศิวัฒน์กลับไปแล้วแต่ณรมลยังนั่งอยู่ที่เดิม มือถือ เครื่องหรูถูกหยิบขึ้นมากดดูซ้ำ ๆ แต่ก็ไม่กล้าโทร. ไปหาเขา พฤกษ์คงตัดใจจากเธอได้แล้ว เธอก็ไม่ควรไปรื้อฟื้นมันอีก เธอปฏิเสธคำขอร้องของเขา และยืนยันว่าจะพาลูกกลับไปอยู่อังกฤษ เขาคงทบทวนเรื่องนี้ ถึงไม่มาหาเธอกับลูกอีกเลย มีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้นกับเขาหลายเรื่อง เขาคงลืมเธอกับลูกไปแล้ว ตากลมโตมองรถยนต์คันหรูที่แล่นเข้ามาจอดในบ้านด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำ “คุณพฤกษ์!” เรียกชื่อคนมาเยือนพร้อมกับลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความดีใจ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเธอกำลังคิดถึงเขาอยู่ พฤกษ์มองคนที่ยืนอยู่ที่เก้าอี้หน้าบ้าน เขาชั่งใจอยู่พักใหญ่ว่าจะเข้ามาดีหรือไม่ แต่หัวใจของเขาก็สั่งให้มา จากกันตอนที่ยังมีลมหายใจย่อมดีกว่าจากกันไปตลอดกาล“คุณพฤกษ์ มาหาลูกเหรอคะ” ถามพร้อมกับก้าวไปหา เมื่อชายหนุ่มเปิดประตูรถลงมา “ครับ” รับคำทั้ง ๆ ที่อยากจะบอกว่าเขามาหาเธอด้วย“ค่ะ” บีบมือเพื่อปรามตัวเอง เธอคาดหวังว่าจะได้ยินคำตอบแบบไหนจากเขา ถ้าไม่มีลูกพฤกษ์ก็คงไม่มา“ลูกอยู่ในบ้าน ฉันไปตามให้นะคะ”ตากลมโตยังไม่ละไปจากใบหน้าชายหนุ่ม สามเดือนที่ ไม่ได้เจอกัน พฤกษ
You may also like
เกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat158.4K viewsยั่ว
มังกรเล่นน้ำ184.1K viewsให้ตายเถอะ โยนอดีตสามีไปข้างหลังคนรักที่มิอาจเอื้อม เขาคลั่งไปแล้ว
เล่อเอิน66.1K viewsคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้204.0K viewsอ้อมกอดสุภาพบุรุษ
ชัญญาณ์ภัช124 viewsรื้อรักในรอยร้าว
มณีภัทรสร52 viewsหย่าให้รักหวนคืน
มณีภัทรสร145 viewsSET จักรวาลของเมีย !!! (หมาแก่กับเมียเด็ก)
ลิลลี่สีกุหลาบ256 views
