مشاركة

บทที่ 2

مؤلف: สือเยว่
เหลียงอี่อันได้รับการกระตุ้นอย่างรุนแรง เมื่อลืมตาจึงร้องหากู้เซิ่นเหยียนทันที

เธอไม่ยอมให้พยาบาลเข้าใกล้ กอดแน่นอยู่ในอ้อมแขนของกู้เซิ่นเหยียน น้ำตาไหลพรากไม่หยุด

และกู้เซิ่นเหยียนก็ปลอบโยนเหลียงอี่อันอย่างอ่อนโยน ราวกับได้สมบัติที่สูญหายไปกลับคืนมา

ใจเขายังรู้สึกหวาดกลัวจึงตบหลังเธอเบาๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“คุณไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว คุณรู้ไหมว่าผมเป็นห่วงมากแค่ไหน ผมกลัวว่าจะสูญเสียคุณไปอีกครั้งจริงๆ”

เหลียงอี่อันราวกับกระต่ายขาวตัวน้อยที่ตื่นตกใจ ใบหน้าซีดเซียว

เธอดึงเสื้อของกู้เซิ่นเหยียนอย่างแรง พูดอย่างสะอึกสะอื้น

“เซิ่นเหยียน ฉันคิดว่าฉันตายไปแล้ว และจะไม่ได้เจอคุณอีกแล้ว”

“โชคดีที่มีคุณ ไม่งั้นฉันคงจากโลกนี้ไปแล้ว”

เหลียงอี่อันเงยหน้าขึ้นมองกู้เซิ่นเหยียนด้วยความรักอย่างลึกซึ้ง น้ำตาคลอเบ้า

“เซิ่นเหยียน ฉันกังวลมาโดยตลอดว่าการมีอยู่ของฉันจะทำให้คุณกับพี่ถังถังทะเลาะกัน ดังนั้นจึงปฏิเสธคุณมาตลอด”

“หลังจากผ่านเรื่องนี้ไป ฉันจะไม่ปฏิเสธคุณอีกแล้ว”

เธอสูดจมูก ซบหน้าลงบนแผงอกของกู้เซิ่นเหยียนและพูดต่อ

“ความจริงแล้วฉันไม่ได้โกรธพี่ถังถังเลยสักนิด ถ้าพี่ถังถังไม่นัดฉันออกไป ฉันก็คงไม่ถูกลักพาตัวไป และฉันก็คงไม่กล้าเผชิญกับความรู้สึกที่มีต่อคุณ”

สีหน้าของกู้เซิ่นเหยียนมืดลงทันทีเมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้ แต่ยังควบคุมอารมณ์โกรธไว้ได้

“อี่อัน อย่าพูดถึงชื่อของผู้หญิงคนนั้นอีก ผมจะหาคำอธิบายเรื่องนี้มาให้คุณอย่างแน่นอน”

“คราวนี้ใครก็ไม่สามารถขัดขวางการคบกันของเราได้”
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • เพื่อช่วยรักแรก สามีจึงปล่อยให้ฉันตายในทะเล   บทที่ 16

    ทันใดนั้นวันหนึ่ง กู้เซิ่นเหยียนก็ได้สติขึ้นมา ดวงตาไม่มัวหมองอีกต่อไปเขาไปตัดผมใหม่ที่ร้านตัดผม และเปลี่ยนไปสวมสูทสีดำซื้อดอกไม้ช่อหนึ่ง แล้วขับรถไปที่หลุมศพของฉันแสงแดดแรงมากจนฉันลืมตาไม่ขึ้นเมื่อมายืนอยู่ตรงหน้าหลุมศพของฉัน เขาก็เริ่มสารภาพบาป“ถังถัง ผมเสียใจที่ไม่รู้ใจตัวเองให้เร็วกว่านี้”“แม้ว่าจะไม่ได้รักคุณ แต่ในตอนนั้นผมก็ควรช่วยเหลือคุณ”“ถ้าผมไม่ใจร้ายเกินไปและเชื่อเหลียงอี่อันมากเกินไป ตอนนี้คุณกับลูกคงจะมีสุขภาพแข็งแรงและอยู่เคียงข้างผม”“เป็นผมเอง ที่ทำลายความสุขด้วยมือของตัวเอง และยังทำร้ายคุณกับลูกอีก”ในขณะนี้ เขาที่กำลังแสดงความรักอย่างลึกซึ้ง ในสายตาของฉันกลับดูตลกขบขันฉันไม่ได้รู้สึกซาบซึ้งใจเลย“ถังถัง ผมจะให้คำอธิบายแก่คุณเอง”เหลียงอี่อันตายไปแล้ว ยังจะต้องอธิบายอะไรอีก?ฉันนั่งอยู่ที่เบาะหลังของรถกู้เซิ่นเหยียนเห็นด้วยตาตัวเองว่าเขาเร่งความเร็วขึ้น และชนเข้ากับตอม่อสะพานจากนั้นวิญญาณของเขาก็ค่อยๆ ลอยออกจากกายเนื้อในขณะที่วิญญาณของฉันเริ่มเลือนรางหายไปเขาลืมตาขึ้นเห็นฉันดวงตาเปล่งประกายด้วยความยินดีเขาลอยมาหาฉันอย่างบ้าคลั่งน่าเสี

  • เพื่อช่วยรักแรก สามีจึงปล่อยให้ฉันตายในทะเล   บทที่ 15

    “ทำไมน่ะเหรอ? ก็เพราะเกลียดพวกคุณน่ะสิ อยากเอาคืนให้สาสม”เธอพูดพลางมองไปที่คุณพ่อคุณแม่ที่ร้องไห้จนตาบวมแดง“คนที่พวกคุณให้ฉันแต่งงานด้วย ฉันต้องทนกับความรุนแรงของเขาทุกวันเป็นเวลาหลายปีที่อยู่ในต่างประเทศ เขาไม่เคยเห็นฉันเป็นคนเลย บังคับให้ฉันไปรับลูกค้า และสุดท้ายก็ทำให้ฉันสูญเสียความสามารถในการมีลูก"“ความทุกข์ยากในชีวิตของฉันล้วนเกิดจากพวกคุณทั้งนั้น ดังนั้นฉันจึงอยากจะฆ่าลูกสาวตัวจริงของพวกคุณ ถ้าฉันมีชีวิตไม่ดี เธอก็อย่าคิดจะมีชีวิตที่ดีเลย”เธอบ้าคลั่งราวกับคนเสียสติฉันส่ายศีรษะ คุณพ่อคุณแม่ของฉันไม่ได้รู้สึกเสียใจมากนักในหัวใจของคุณพ่อคุณแม่ เหลียงอี่อันคือลูกสาวของพวกท่านพี่ชายกำหมัดแน่นด้วยความโกรธ เขาชี้ไปที่เหลียงอี่อันแล้วพูดเสียงดัง "ถึงแม้จะรู้ว่าเธอไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของคุณพ่อคุณแม่ฉัน ตระกูลเหลียงของเราก็ไม่เคยเอาเปรียบเธอเลย"“การแต่งงานเป็นเรื่องที่เธอตัดสินใจเอง ก่อนจะหมั้นเราก็เคยบอกไปแล้วว่าคนคนนั้นนิสัยไม่ดี”“เธอเป็นคนบอกเองว่ายอมรับการแต่งงานกับคนที่ฐานะต่ำกว่าไม่ได้ เธอไม่สามารถแต่งงานกับผู้ชายที่ด้อยกว่ากู้เซิ่นเหยียนได้”ในโลกนี้มีเพียงพี่ชายเท่านั้

  • เพื่อช่วยรักแรก สามีจึงปล่อยให้ฉันตายในทะเล   บทที่ 14

    ทุกคนต่างก็งุนงงว่าทำไมตำรวจถึงมาที่ห้องโถงไว้ทุกข์ของฉัน?มีเพียงเหลียงอี่อันเท่านั้นที่ดูตื่นตระหนกอย่างมาก“ใครคือเหลียงอี่อันครับ?” ตำรวจถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง“คุณตำรวจคะ ขออนุญาตถามว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอคะ?”เมื่อได้ยินว่าตำรวจกำลังตามหาเหลียงอี่อัน คุณแม่ของฉันก็ถามด้วยความตื่นตระหนกคุณแม่เลี้ยงดูเหลียงอี่อันมาด้วยตัวเอง ท่านปฏิบัติต่อเหลียงอี่อันดีกว่าฉันซึ่งเป็นลูกสาวแท้ๆ ซะอีก“หลังจากการตรวจสอบข้อมูลจากหลายแหล่งแล้ว ได้รับการยืนยันแล้วว่าคนที่ลักพาตัวเหลียงอี่ถังไปคือเหลียงอี่อันครับ ดังนั้นผมจำเป็นต้องพาตัวเธอไป”เมื่อคุณแม่ได้ยิน เธอก็ขาอ่อนล้มพับลงกับพื้นทันทีกู้เซิ่นเหยียนมองตำรวจอย่างงุนงง ถอยหลังไปเรื่อยๆ พร้อมกับส่ายศีรษะ“เป็นไปไม่ได้ เหลียงอี่อันจะลักพาตัวถังถังไปได้ยังไง? ผมเป็นคนจ่ายค่าไถ่และไปช่วยเธอออกมาเอง…”เขาไม่พูดอะไรต่ออีก ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเสียใจและความเจ็บปวดอย่างถึงที่สุดในขณะนั้น ดูเหมือนเขาจะคาดเดาอะไรบางอย่างได้แล้วจ้องเหลียงอี่อันด้วยดวงตาแดงก่ำราวกับต้องการฆ่าใครสักคน เมื่อเห็นเหลียงอี่อันถูกพาตัวไป คุณแม่ก็พยายามสุดชีว

  • เพื่อช่วยรักแรก สามีจึงปล่อยให้ฉันตายในทะเล   บทที่ 13

    ศพของฉันถูกผ่าชันสูตร และตำรวจกำลังสืบสวนหาสาเหตุการตายอย่างจริงจังผู้ที่อยู่เบื้องหลังการลักพาตัวคือเหลียงอี่อันเมื่อเหลียงอี่อันขอความช่วยเหลือจากกู้เซิ่นเหยียน ได้ร้องขอเขาอย่างหนักแน่นว่าอย่าแจ้งตำรวจกู้เซิ่นเหยียนก็ไม่ได้แจ้งตำรวจตามที่เธอขอจริงๆ และยอมนำเงินค่าไถ่ไปช่วยเหลือเธอนี่ยังช่วยให้คนร้ายลักพาตัวมีเวลามากพอที่จะหลบหนียิ่งไปกว่านั้น หลักฐานหลายอย่างก็ถูกเหลียงอี่อันทำลายไปแล้ว ทำให้การสืบหาความจริงเป็นไปได้ยากมากขึ้นกู้เซิ่นเหยียน การตัดสินใจของคุณทำให้ฉันจมดิ่งอยู่ในความทุกข์มากยิ่งขึ้นตอนนี้ผลการตรวจพิสูจน์ออกมาแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องเก็บศพของฉันไว้อีกต่อไปหลังจากคุณพ่อคุณแม่และพี่ชายได้ปรึกษากันแล้ว จึงตัดสินใจเผาศพฉันโดยไม่ได้แจ้งให้กู้เซิ่นเหยียนทราบแต่กู้เซิ่นเหยียนก็ยังคงได้รับข่าวเขาเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดและโกนหนวดใหม่เขายืนอยู่หน้าห้องโถงไว้ทุกข์ มองร่างไร้วิญญาณของฉันเขาพูดว่า "ถังถัง ผมชอบคุณจริงๆ ผมคิดว่าคนที่ผมรักมาโดยตลอดคือเหลียงอี่อัน แต่พอสูญเสียคุณไป ผมเลยได้รู้ว่าผมตกหลุมรักคุณมาตั้งนานแล้ว และคุณคือคนที่สำคัญที่สุดสำหรับผม"ฉันยืน

  • เพื่อช่วยรักแรก สามีจึงปล่อยให้ฉันตายในทะเล   บทที่ 12

    เมื่อเหลียงอี่อันไม่สามารถติดต่อกู้เซิ่นเหยียนได้ จึงมาหาเขาที่บ้านทันทีที่เปิดประตู เหลียงอี่อันก็พุ่งตัวเข้าไปในอ้อมแขนของกู้เซิ่นเหยียน“เซิ่นเหยียน สองวันที่ผ่านมาติดต่อคุณไม่ได้เลย คุณรู้ไหมว่าฉันเป็นห่วงแค่ไหน”กู้เซิ่นเหยียนไม่ได้ผลักไสเธอออกไป ปล่อยให้เธอร้องไห้ในที่สุดเมื่อเหลียงอี่อันร้องไห้มากพอแล้ว ดวงตาของเธอก็แดงก่ำ“เซิ่นเหยียน ฉันรู้ว่าการจากไปของพี่ถังถังทำให้คุณเสียใจมาก แต่ทุกอย่างมันเกิดขึ้นไปแล้ว คุณอย่าคิดมากเลย”“แล้วคุณก็เคยบอกว่าจะหย่ากับพี่ถังถังไม่ใช่เหรอ?”“จากนี้ไป ให้ฉันดูแลคุณเองดีไหม?”เธอพูดพลางปลดกระดุมเสื้อของกู้เซิ่นเหยียน แต่ถูกเขารีบจับมือไว้เหลียงอี่อันมองกู้เซิ่นเหยียนด้วยความไม่เข้าใจ ใบหน้าของเธอดูไร้เดียงสาและบริสุทธิ์กู้เซิ่นเหยียนผลักเหลียงอี่อันออกจากอ้อมแขนอย่างเย็นชา“ถังถังไม่เคยทำร้ายคุณ เพื่อที่จะใส่ร้ายให้เธอมีช่วงเวลาที่ยากลำบากในบ้านตระกูลเหลียง คุณถึงได้กลิ้งตกบันไดเองใช่ไหม?”เหลียงอี่อันมีสีหน้าสับสน รีบร้อนอธิบายแก้ตัว“เซิ่นเหยียน คุณรู้จักฉันดีที่สุด ทำไมฉันต้องทำร้ายตัวเองเพื่อใส่ร้ายพี่ถังถังด้วยล่ะ?”“นอกจ

  • เพื่อช่วยรักแรก สามีจึงปล่อยให้ฉันตายในทะเล   บทที่ 11

    กู้เซิ่นเหยียนไม่ได้ออกไปข้างนอกติดต่อกันสองวันแล้ว แม้จะมีสายเข้าเขาก็ไม่รับเขาซ่อนตัวอยู่ในห้องนอน ล็อกประตู แม้ว่าพนักงานจะมาทำความสะอาดห้อง เขาก็ไม่เปิดประตูเขาพบไดอารี่ของฉันในลิ้นชักฉันมีนิสัยชอบเขียนไดอารี่มาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมต้น ในนั้นฉันได้เขียนเรื่องราวการแอบชอบกู้เซิ่นเหยียนเอาไว้ฉันไม่อยากให้เขาเห็นอดีตอันแสนโง่เขลาของฉันคิดอยากจะหยุด แต่ทำได้เพียงมองเขาเปิดมันออกเท่านั้นฉันไม่ได้ชอบชอบกู้เซิ่นเหยียนพราะมีเรื่องราวช่วยเหลือแบบละครน้ำเน่าอะไรนั่นหรอกนะ แค่เพราะว่าเขาหล่อและเรียนเก่งต่างหากในช่วงวัยรุ่น ผู้หญิงมักจะแอบชอบผู้ชายที่เก่งกว่าตัวเอง ฉันเองก็เช่นกันภายใต้แสงไปสลัว ฉันในวัยสิบกว่าปีเขียนลงในไดอารี่ว่า‘ฉันชอบกู้เซิ่นเหยียน เขาไม่เพียงแต่หล่อและเรียนเก่งเท่านั้น แต่ยังใจดีอีกด้วย ฉันเห็นเขาบริจาคเงินให้เด็กยากจนด้วยล่ะ’‘น่าเสียดายที่ครอบครัวฉันธรรมดา เขามาจากตระกูลร่ำรวย เราคงไม่มีโอกาสได้คบกัน’ต่อมา ฉันได้กลายเป็นลูกสาวตัวจริงของตระกูลเหลียง และได้เขียนลงในไดอารี่ว่า‘ฉันรู้สึกผิดมากที่ได้แต่งงานกับกู้เซิ่นเหยียนแทนอี่อัน กู้เซิ่นเหยียนดูเหม

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status