ตอนที่ 4

“หนูอยากให้ลุงโรมเป็นพ่อหนู... หนูเรียกลุงโรมว่าพ่อโรมได้ไหมคะ”

น้อยหน่าเอ่ยออกมา

“ได้สิ... จะเรียกลุงโรมหรือพ่อโรมก็ได้”

อารมณ์ของโรมสะดุดลงนิดนึง ตอนแรกเขาคิดว่าลูกสาวของเพื่อนกำลังทอดสะพาน แต่คำพูดที่ได้ยินชัดเจนเต็มสองหูเมื่อครู่ก็ทำให้เข้าใจแล้วว่าน้อยหน่าคงรู้สึกกับเขาอย่าง ‘พ่อ’ คนหนึ่งเท่านั้นเอง

โรมตำหนิตัวเองที่แอบคิดไปในทางชู้สาว เพราะเขาเองก็ยอมรับว่าเจ้าชู้ เป็นชายชาตรีทั้งแท่งที่ยังมีความปรารถนาในความรักความใคร่เหมือนคนทั่วๆ ไป  

“พ่อโรม... พ่อโรมของน้อยหน่า”

ขณะรถแล่นไปตามทางดินสายเล็กๆ มุ่งสู่หนองน้ำน้อยหน่าสวมกอดเขาแน่นเมื่อโรมอนุญาตให้เรียก ‘พ่อ’

“ถึงแล้วจ้ะ... ”

โรมทอดสายตาไปยังหนองน้ำ แลเห็นบัวสายชูดอกสีแดงสะพรั่งเบ่งบานไปทั้งบึง

“น้อยหน่าอยากเล่นน้ำค่ะพ่อโรม... พ่อโรมขับรถไปจอดใกล้ๆ กระท่อมตรงโน้นได้ไหมคะ”

          “ได้สิ”

เหมือนคำสั่งของหญิงสาวนั้นเป็นมนต์สะกด โรมรีบเลี้ยวรถโฟล์คกอล์ฟไปยังกระท่อมร้างใต้ต้นตะแบกร่มครึ้ม แลเห็นดอกสีม่วงร่วงพลิ้วลงมาตามแรงลมราวกับมีมือที่มองไม่เห็นช่วยหว่านโปรยลงมา

“สวยจังค่ะ”

          น้อยหน่าทอดสายตามองริ้วน้ำใสแจ๋วในบึงด้วยความรู้สึกอยากลงไปแหวกว่ายจนทนไม่ไหว

“เดี๋ยว... ”

โรมกำลังจะบอกว่าน้ำลึก แต่ช้าไปแล้ว เพราะสาวน้อยเดิ่นลิ่วๆ ลงไปแหวกว่ายทั้งเสื้อผ้า หลังจากดำผุดดำว่ายอยู่ครู่ใหญ่ๆ ก็โผล่ขึ้นมาในสภาพเสื้อผ้าเปียกปอน

“พ่อโรมลงมาเล่นด้วยกันนะคะ”

น้อยหน่ารีบชวน

“ก็อยากเล่นเหมือนกัน... แต่น่าเสียดายที่พ่อโรมไม่ได้เอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยน”

“ถอดเสื้อผ้าเลยสิคะพ่อโรมขา เหลือแค่กางเกงในตัวเดียวก็ได้ ไม่ต้องกลัวน้อยหน่าจะมองหรอกค่ะ”

เสียงใสออดอ้อน

“เอาจริงอ่ะ... ”

โรมทำท่าเขินๆ ปกติเขาเคยมาออกกำลังกายด้วยการว่ายน้ำที่นี่บ่อยๆ จนมีร่างกายบึกบึนอย่างที่เห็น และทุกครั้งก็ชอบแก้ผ้าเล่นน้ำเสียด้วย ทำให้มองว่าการแก้ผ้าสำหรับเขานั้นเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว

“นะคะ... มาเล่นด้วยกันค่ะพ่อโรม... เร็วค่ะ”

น้อยหน่าออดอ้อนเสียงหวาน เมื่อเห็นว่าโรมเริ่มออกอาการลังเล

“ก็ได้... งั้นลุงไม่เกรงใจแล้วนะ”

ไม่รู้อะไรดลใจโรมให้มีความกล้าหาญขึ้นมาอย่างที่เห็น หรืออาจเป็นเพราะว่าสีหน้าและแววตาคะยั้นคะยอของหลานสาวสุดเซ็กซี่นั่นเอง ทำให้หนุ่มใหญ่รู้สึกอยากเล่นน้ำ นานมากแล้วที่ไม่มีใครชวนให้เขาทำอะไรสนุกๆ แบบนี้

“น้อยหน่าปิดตาก่อนก็ได้”

บอกพลางยกสองมือขึ้นปิดตา แอบมองลอดรูห่างนะหว่างนิ้วด้วยความอยากเห็น จากนั้นก็รีบหันหลังให้โรม แอบเห็นว่าเขาถอดเสื้อผ้าจนเหลือแต่กางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียว

กระทั่งได้ยินเสียงร่างกำยำของคนตัวใหญ่กระโจนโครมลงน้ำ ตอนนั้นหล่อนจึงหันกลับมามอง เห็นโรมกำลังแหวกว่ายไปกลางเวิ้งน้ำ ตรงรี่ไปยังกอบัวสายที่ชูช่ออวดดอกสีแดงสะพรั่ง

โรมค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้กอบัว เขาเลือกเด็ดดอกซึ่งคิดว่าสวยที่สุด จากนั้นก็แหวกว่ายนำกลับมาให้หญิงสาว

“สำหรับหลานสาวแสนสวยของลุง”

ดอกบัวงามถูกยื่นมาตงหน้า ขณะสายตาของโรมจับจ้องอยู่กับเม็ดบัวน้อยๆ ที่เสียดสีอยู่ภายใต้เนื้อผ้าเปียกน้ำ ที่เห็นเด่นชัดก็เป็นเพราะว่าน้อยหน่าโนบรานั่นเอง ทำให้เนื้อผ้ายืดบางๆ แนบเน้นเต้าทรวงสาวขึ้นมาเป็นรูปเป็นร่างสะดุดตา ความอวบใหญ่ที่เห็นทำเอาคนมองหัวใจเต้นระทึก

“เสียบให้น้อยหน่าสิคะพ่อโรมขา... ”

หญิงสาวออดอ้อน

“เอิ่ม... ”

โรมชะงักไปนิด บ้าจริง... เขาตำหนิตัวเองที่รู้สึกอ่อนไหวกับคำว่า ‘เสียบ’ ขึ้นมาทันที จู่ๆ ก็นิ่งเหมือนทำอะไรไม่ถูก กระทั่งหญิงสาวเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง

“เสียบดอกบัวทัดหูให้น้อยหน่านะคะพ่อโรม”

“ได้จ้ะ... ”

โรมเผลอพรูลมหายใจออกมาด้วยความโล่งอก เพราะว่าดอกบัวสายที่เด็ดมานั้นเป็นพันธ์ดอกเล็ก ทำให้ดอกของมันทัดหูของน้อยหน่าได้พอดิบพอดี

“สวยเหลือเกิน... ”

ลุงโรมทอดสายตามองใบหน้าของหลานสาว เผลอชมออกมาดังๆ เหมือนลืมไปว่าบางคำพูดควรจะเก็บเอาไว้ในใจ

“ดอกบัวหรือน้อยหน่าคะที่สวย”

หญิงสาวทำหน้าอยากรู้

“ดอกบัวสวย... แต่น้อยหน่าของลุงสวยกว่าเป็นร้อยเป็นพันเท่า”

          “ลุงโรมปากหวานจัง... ”

คนถูกชมกล่าวอายๆ

“ทำไมคิดว่าลุงปากหวาน... เคยชิมแล้วหรือ?”

สุ้มเสียงเหมือนท้าทาย

“พูดแบบนี้... จะให้น้อยหน่าลองชิมใช่ไหมคะ”

จัดให้ พูดจบมือเรียวก็โอบใบหน้าครึ้มเคราของลุงโรม ลูบไล้เบาๆ คล้ายจะพิจารณาความหล่อเหลาโดยที่โรมไม่ทันตั้งตัว

“อุ๊ย”

คนกำลังจะโดนจูบตกใจเล็กน้อย แต่ก็เอียงใบหน้าจนได้องศารับริมฝีปากอวบอิ่มของหญิงสาวที่บดนาบเข้ามาประกบกันแนบแน่น