เพื่อนรักร้ายนายวิศวะ EP.8 ค่าเสียเวลา 1/2

สัปดาห์ต่อมา

@มหาลัย B

ด้านเนเน่ร่างบางในชุดนักศึกษากระโปรงพีทสั้น ผมยาวถูกรวบเกล้าขึ้นไปกลางหัว ใบหน้าสวยสวมด้วยแว่นสายตาตรงกลม วันนั้นที่แว่นฉันหล่นคิดว่าจะใช้การไม่ได้แล้ว แต่เลนส์คุณภาพดีเลยไม่เป็นไร ไม่งั้นฉันคงเสียตังตัดแว่นใหม่แน่ แต่นั้นฉันก็ไม่ได้ใส่แว่นทุกวันหรอกนะ ใส่คอนแทคเลน์บ้างวันไหนที่เลิกเร็วแบบเรียนเก้าโมง เลิกคลาสเที่ยงไรงี้

ร่างบางที่เดินสับๆ ด้วยความเร่งรีบนั้น เนื่องจากวันนี้ฉันสายมากแล้ว ซึ่งเป็นเรื่องปกติอยู่แล้วเพราะฉันสายขาประจำ

ทว่าขณะที่กลึ่งเดินกลึ่งวิ่งไปยังตึกคณะบริหารผ่านตึกวิศวะนั้น เพราะวันนี้ฉันนั่งวินมาจอดประตูหลังเลยต้องผ่านตึกวิศวะ ขณะที่เดินสับขาด้วยความเร่งรีบไม่ทันมองทางนั้น

!! ตึก !! กับชนเข้ากับใครบ้างคน

“มิ้งค์” เนเน่ที่เห็นว่าคนที่เธอชนนั้นเป็นแฟนตน คนที่เธอกำลังคบหาศึกษาดูใจกับสาวหล่อต่างคณะ

“อืม...รีบเหรอ ฉันเรียกเธอแต่เธอกับไม่ได้ยินฉัน”

“เน่รีบอะมิ้งค์ นี้ก็เลทมา 10 นาทีแล้ว สายกว่านี้ เน่คงโดนเซ็คขาดแน่เลย” เนเน่เอ่ยพร้อมกับฉีดยิ้มหวานให้กับแฟนสาวของเธอ

“เน่ไปก่อนนะ” เอ่ยจบก่อนที่จะรีบวิ่งไปที่ตึกบริหารเนเน่ก็ไม่ลืมหอมแก้มแฟนสาวหล่อของเธอ

ทว่าขณะที่ร่างบางกระโปรงพีทสั้นวิ่งหายออกจากตึกไปนั้น ท่าทีของเนเน่และแฟนสาวหล่อของเธอกับตกอยู่ในสายตาของร่างสูงในชุดเสื้อนักศึกษากางเกงยีนส์ขาเดฟสีซีดที่ยื่นอัดบุหรี่ไฟฟ้า ควันสีขาวลอยตลบอบอวนที่หลังตึก

“หึ...ชอบตีฉิงนี้หว่า” วาคิมที่เห็นท่าทีของเนเน่และมิ้งค์เมื่อครู่ ร่างสูงถึงกับพึมพำเสียงออกมา

“ใครว่ะ ชอบตีฉิง นี้อย่าบอกนะ ว่ามึงสนใจยัยมิ้งค์” ไอ้ซันเดย์เพื่อนร่วมคณะวิศวะเอ่ยขณะที่มันยื่นอัดบุหรี่อยู่ข้างผมและไอ้เอเปค ในมหาลัยB ผมมักจะไปกับเพื่อนๆ ได้สาม กลุ่มๆ พวกไอ้เจมส์ ไอ้ดีเทล ไอ้ดีเอ็ม ส่วนสนิทและชอบไปนั่งแดกเหล้าด้วยกันปล่อยๆ ไอ้เชี่ยมอส เพราะไอ้นี้มันเป็นเพื่อนสนิทผมมาตั้งแต่สมัยเตรียมอนุบาล ทำให้ผมสนิทกับพวกไอ้โรม ไอ้ราม ไอ้แทคิณด้วย ส่วนไอ้สองตัวข้างๆ ผมนี้เพื่อนร่วมแก๊งค์เรียน ไว้ลอกงานพวกมัน

“กูนี้นะสนใจยัยทอมนั้น ไม่มีทาง” วาคิมเอ่ยขณะที่สายตาจับจ้องร่างบางใบหน้าสวยสวมแว่นอีกคนที่วิ่งผ่านหน้าพวกเขาไป

“มึงคิดได้ไง ว่ามันสนใจไอ้มิ้งค์ โน้นคับสาวที่มันสนใจวิ่งไปโน้นแล้ว ใช่ไหมกูเดาถูกไหม ว่ามึงกำลังสนใจเมียทอม”

“เมียทอม” วาคิมไม่ตอบสิ่งที่เอเปคถาม เมียทอมเหรอ เกือบแล้วไหมเนเน่เกือบได้เป็นเมียเขาแล้วไหม วาคิมหยุดคำพูดไว้แค่นั้น

“คนนั้น นี้นะ ไม่ใช่สเปคมึงนี้หว่า หึ...! นี่มึงเปลี่ยนใจไม่สนใจต้องแตงโม น้องส้มโอ สาวสวยนิเทศแล้วเหรอว่ะ” น้องส้มโอ น้องแตงโมที่ไอ้ซันเดย์เอ่ยมานั้น ก็คือฉายาที่สาวๆ ในอุดมคตหน้าอกโตอึ๋มๆ หน่อย อย่างที่ผมชอบ

“นั้นนะสิ ถ้าเป็นคนนี้เมื่อกี้ อกไข่ดาวไม่ผ่านว่ะไม่ใช่สเปคมึง” ซันเดย์เอ่ยขึ้นอีกเสียง ย่อมรู้ดีว่าคนอย่างวาคิมนิยมสาวสวยรูปร่างประมาณไหน เพราะคนที่เพื่อนเอ่ยถึงนั้น ดูยังไงไม่น่าจะใช้

“หึ...” แต่นั้นคนถูกถาม ไม่ตอบ ใบหน้าอันหล่อเหลาหลุดรอยยิ้มที่มุมปาก

“พวกมึงรู้ได้ไงว่าเล็ก”

“ดูก็รู้ว่าเล็ก”

“ไอ้เชี่ยเดย์ แค่เขาวิ่งผ่านมึงส่องทะลุถึงชั้นในเขาหรือไง ไอ้ห่า” จริงอย่างที่ไอ้วาคิมพูด มันรู้ได้ไงเอเปคถึงกับมองหน้าเพื่อน

วาคิมเล็กไม่เล็กไอ้สองตัวนี้มันจะรู้ได้ไง เขาอยากจะถามพวกมันกลับที่พวกมึงบอกว่าเล็กๆ เนี้ย ได้เล่นเหมือนกูไหม แม่งทำเป็นรู้ดี วาคิมที่เนเน่วิ่งผ่านหน้าตนไปนั่น เธอรีบไปไหน ผมยื่นอัดบุหรี่ใกล้ๆ เธอ ไม่คิดจะทักทายกัน ทำเป็นไม่รู้จักงั้นเหรอ ได้ทั้งที่คืนนั้นเธอก็นัวร์เนียกับผม นัวร์กันแซ่บขนาดนี้ผัวทอมเธอจะรู้หรือเปล่า วาคิมได้แต่คิด แต่ก็รู้สึกหงุดหงิดที่อีกฝ่ายเมินไม่คิดจะทักตน