Masukเอื้องจันทร์เอ่ยถามและได้คำตอบจากเพื่อนว่าเดี๋ยวเล่าให้ฟัง พอฤดีเล่าให้ฟัง เอื้องจันทร์ก็ถึงกับขำปนสงสารที่เพื่อนโดนจับผิดตัวแบบนี้คนถูกพูดถึงสำลักจนหูตาแดงไปหมดจนรักษ์ต้องช่วยลูบหลังลูบไหล่“เขาบอกว่าเวลาเราสำลักแสดงว่ามีคนนินทา” รักษ์แหย่ขำๆ เปรมเพียงแต่ยิ้มบางๆ ไม่ได้พูดอะไรงานแต่งงานที่นี่เป็นประเพณีที่แปลกออกไป แต่ก็ทำให้เขารู้สึกถึงความอบอุ่นของคนในชนบทในป่าในเขา หลังเสร็จสิ้นงานแต่งส่งตัวเจ้าบ่าวเจ้าสาวเข้าห้องหอ ฤดีก็อาบน้ำเตรียมเข้านอนบ้างเพราะเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว“อากาศที่นี่หนาวจังเลยนะ” ไหล่ของเธอสะท้านยามที่มือหนาแตะต้องสัมผัสลงมาหา เปรมไล้ผิวเนื้อเนียนละเอียดของเธออย่างเบามือจนเธอสะท้าน เธอครางเบาๆ เมื่อมือของเขาเลื่อนลูบมายังทรวงอกอวบอิ่มของเธอ“หนาวจริงๆ นั่นแหละค่ะ” เธอไล้มือกับแก้มของเขายามที่ร่างกายของเธอถูกกดไปกับพื้นเรือน เสียงจิ้งหรีดเรไรและแมลงกลางคืนส่งเสียงระงมไปทั่วป่า ความหนาวเหน็บพัดโชยมากระทบผิวกายให้ความรู้สึกสะท้านจนต้องห่อไหล่ เข้าหากัน เขาลูบไล้เรือนร่างของเธออย่างเสน่หา มือหนากอบกุมทรวงอกอวบอิ่มเพื่อป้อนเข้าปาก ดูดกลืนความหอมหวานนั้นอย่างหิวโหย เรือ
“คุณไปเข้าห้องน้ำและฉันได้ยินเขาคุยกันเลยอัดเสียงเอาไว้ กำลังจะบอก พี่หม่อนก็โทร. มาบอกว่าคุณนุชฆ่าตัวตายพอดี ก็เลยไม่มีโอกาสน่ะค่ะ” คนทั้งสองเดินคุยกันไปตามทางเดินของโรงพยาบาลเพื่อที่จะไปซื้อของกินอร่อยๆ มาให้ปรียานุช คืนนี้อาจจะต้องนอนเฝ้าหล่อนที่นี่ด้วยเลยต้องหาเสื้อผ้ามาเปลี่ยน แต่ได้ฝากพยาบาลเอาไว้แล้ว กลัวปรียานุชตื่นขึ้นมาไม่เห็นใครแล้วจะเคว้งภาพข่าวจากจอทีวีที่ติดตั้งอยู่หน้าห้องพักผู้ป่วยที่โรงพยาบาลปรากฏข่าวด่วน เป็นภาพของหญิงชายคู่หนึ่งที่ทะเลาะกันในรถจนเกิดอุบัติเหตุ ซึ่งก็คือชยุตกับปารินนั่นเอง ทำให้ฤดีหันไปมองสบตากับเปรมแทบจะทันที“เวรกรรมจริงๆ ค่ะ”“ผมอโหสิกรรมให้เขาครับ” เปรมถอนใจ ในเมื่อตายไปแล้วจะไปอาฆาตแค้นอะไรกันอีก เขาและฤดีเดินกลับไปยังห้องพักผู้ป่วยอีกครั้ง พบว่าปรียานุชตื่นแล้ว พยาบาลเห็นว่าญาติมาแล้วก็เลยเอ่ยขอตัวออกไปปรียานุชมีอาการเหม่อลอย ก่อนจะมองออกไปนอกหน้าต่างและพูดขึ้นมาว่า...“เขาตายแล้วใช่ไหมคะ” ประโยคคำถามนั้นทำให้สองหนุ่มสาวมองหน้ากันโดยไม่ได้นัดหมาย“หิวไหม พี่ซื้อของกินอร่อยๆ มาให้เยอะแยะเลย” เปรมไม่ตอบแต่เปลี่ยนเรื่องคุย“พี่เปรมตอบนุชมาเถอะค่
“ไม่เอาแล้ว น่ารำคาญ โรคจิต เหมือนผู้หญิงบ้า เรียกร้องจะให้อยู่ด้วยตลอดเวลา ขู่แต่จะฆ่าตัวตาย ฉันบอกเลิกมันแล้ว”“ป่านนี้มันไม่ฆ่าตัวตายไปแล้วเหรอ” ปารินพูดขึ้น“ตายก็ตายไปเถอะ น่ารำคาญ ถ้าอยากตายขึ้นมาจริงๆ แล้วฉันจะไปทำอะไรได้ ยายนั่นอยากตายของมันเอง ถ้าฉันรู้ว่ามันไม่ได้มีเงินเหมือนพี่ชายมันที่จะใช้จ่ายอะไรก็ต้องแบมือขอได้มานิดๆ หน่อยๆ ฉันไม่คบให้เสียเวลาหรอก เธอก็เถอะ รีบกินรีบไปดีกว่า ต้องเดินทางต่ออีก” ชยุตเร่ง จริงๆ เขาได้เงินจากปรียานุชมาพอสมควร แต่เขาจะไม่แบ่งให้ปารินหรอก จะทิ้งเธอไว้กลางทางนั่นแหละทั้งสองเรียกพนักงานมาเก็บเงินหลังจากแวะพักดื่มกาแฟและขนมรองท้อง ฤดีรีบยกกระเป๋าขึ้นปิดบังใบหน้าเอาไว้เมื่อสองหนุ่มสาวเดินผ่านไป ในขณะที่เปรมเดินหน้าตาตื่นเข้ามาที่โต๊ะที่เธอนั่งอยู่“แย่แล้วฤดี”“มีอะไรคะ” เธอเอ่ยถาม ใจคอไม่ดีตามเขาไปด้วย“ใบหม่อน เป็นคนของผมที่คอยเฝ้าดูแลยายนุชอยู่ โทร. มาบอกว่ายายนุชกินยาฆ่าตัวตาย”“รีบไปกันเถอะค่ะ แล้วตอนนี้พาส่งโรงพยาบาลหรือยังคะ”“โทร. เรียกรถฉุกเฉินแล้ว”“ไม่เป็นไรนะคะ คุณนุชต้องไม่เป็นอะไร เดี๋ยวหมอล้างท้องให้ก็หายค่ะ” เธอปลอบโยนเขาในขณะที่
“ขอบคุณมากนะ”“ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณนะคะ เวลาคุณพูดถึงน้องสาวแววตาของคุณมันเต็มไปด้วยความรักใคร่ต่อเธอ ฉันคิดว่าเธอต้องรับรู้ในความรักอันบริสุทธิ์ของพี่ชายอย่างคุณ”“ผมรักเขามาก เรามีกันอยู่แค่สองคนพี่น้อง”“มันเป็นธรรมดาที่เราจะเสียใจกับความผิดพลาดของตัวเอง แต่ถ้าคุณลองคิดดูว่ามันผิดไปแล้ว คุณสามารถเริ่มใหม่ได้ คุณก็จะไม่เครียดจนเกินไป ฉันเป็นห่วงคุณและยินดีจะช่วยเหลือคุณทุกเรื่อง” ฤดียิ้มให้เขา “ขอบคุณคุณมากนะ คุณทำให้ผมรู้สึกสบายใจ”“อะไรที่ตัดสินใจไปแล้วแต่มันไม่ใช่ก็แค่ลองใหม่ เอาใหม่ ถ้าทำไม่ได้ก็ปล่อยมันไป แต่ถ้าแก้ปัญหาได้ก็แก้ไป แต่ถ้าแก้ไม่ได้เดี๋ยวทางออกมันก็มาเอง แต่ถ้ามันไม่มาก็ต้องทำใจ ในเมื่อเราทำดีที่สุดแล้ว การที่เรามัวมานั่งเสียใจกับสิ่งที่ผ่านไปแล้วมันไม่ใช่ว่าเราจะสามารถย้อนเวลากลับไปแก้ไขมันได้นะคะ ชีวิตมันมีแต่จะเดินไปข้างหน้า”เขาบีบมือเธอเบาๆ รู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น การที่เขาไม่ได้พาน้องสาวกลับไร่ไม่ใช่เขาอยากทิ้งเธอ แต่เธอขู่ว่าอยากอยู่คนเดียวไม่อยากให้ใครมายุ่ง เธอกลัวเขาจะขัดขวางไม่ให้เธอได้แต่งงานกับผู้ชายที่เธอรัก ชีวิตของน้องสาวสำคัญกับเขามาก เขาจึงยอมปล่อ
เปรมเดินไปหาหญิงสาวเหมือนต้องมนตร์สะกด เขาหยิบปิ่นปักผมที่ทำจากไม้แกะสลักด้วยลวดลายสวยงามขึ้นมาถือเอาไว้“เป็นของขวัญให้คนสวยในค่ำคืนนี้ แม้มันจะไม่มีราคาค่างวดอะไร แต่ผมนั่งแกะสลักเองมาหลายวันแล้วนะ” เธอรับปิ่นปักผมลวดลายสวยงามแปลกตามาถือเอาไว้ก่อนจะอมยิ้ม“สวยจังเลยค่ะ มันมีคุณค่าสำหรับฉันมากๆ เลย เพราะมันเป็นของที่คุณทำให้จากฝีมือของคุณเอง”“ผมปักให้นะ” เขาดันเธอให้หมุนไปยังกระจกเงาบานใหญ่ ก่อนจะปักปิ่นอันสวยไปกับมวยผมของเธอ“เมียใครสวยจัง” เขาแนบแก้มเข้าหาก่อนจะหอมแก้มสาวฟอดใหญ่เธอหอมแก้มเขากลับไปฟอดใหญ่เช่นกัน เปรมจับมือของเธออย่างอ่อนโยน กระชับเอาไว้ก่อนจะพาเธอเดินออกไปในงานเลี้ยงด้านนอก เพราะอยู่ที่ไร่มานานหลายวันทำให้เธอได้รู้จักกับบรรดาเมียๆ ของคนงานในไร่ที่มีน้ำใจและยกย่องเธอเสมือนเจ้านายคนหนึ่ง พอเข้าไปในงานสาวๆ ก็มาดึงเธอไปพูดคุยอย่างสนุกสนาน รวมถึงแนะนำอาหารอร่อยๆ มากมายให้เธอได้ลองรับประทาน ในขณะที่เปรมถูกดึงไปอีกด้านเพื่อดื่มกินกับคนงานผู้ชายเปรมนั่งมองฤดีไม่วางตา ดื่มไปมองไป ฤดีหันไปเพราะรู้สึกว่ามีคนมองก็สบตาเข้ากับเปรมเสียแทบทุกครั้ง ทำให้เธอขาสั่นใจสั่น ยิ่งบรรยาก
“กางเต็นท์นอนกันไง บนเตียงนอนไม่ได้แล้วมีหมีตัวใหญ่ขวางอยู่”“กางเต็นท์นอนในห้องนี่นะ”“เปลี่ยนบรรยากาศไง”“บรรยากาศอะไรของคุณ” เธอเอ่ยถามแล้วก็ต้องร้องเสียงหลงเมื่อเขาเดินเข้ามาอุ้มร่างเธอเอาไว้ก่อนจะพาสอดตัวเข้าไปในเต็นท์“เปลี่ยนบรรยากาศอะไรกัน”“คุณอยู่นิ่งๆ สิ ถ้าดิ้นมากๆ เต็นท์พังขึ้นมาจะทำยังไง” เขากอดรัดเธอแน่นๆ กระซิบเสียงดุๆ ที่ริมหู“คุณนี่นะ”“ผมทำไม”“ฉันไม่อนุญาตให้คุณเข้ามาในห้อง ลืมไปแล้วหรือไง”“ผมหิวคุณ จริงๆ นะ” เขาเริ่มลูบไล้ เธอปัดมือของเขาไม่กี่ครั้งก็เริ่มคราง มือหนาถลกชุดนอนของเธอขึ้น เขาซื้อเสื้อผ้าให้เธอหลายชุด โดยเฉพาะชุดนอนกับชุดชั้นในของเธอ แถมยังชอบหนีบเธอไปไหนมาไหนด้วยบ่อยๆ จริงๆ เธอมีโอกาสหนี แต่ใจเจ้ากรรมไม่อยากหนีจากเขานี่สิเปรมขยับกายลงไป ณ เบื้องล่าง เขาถลกชุดนอนของเธอขึ้นเหนือเอว ฤดีผงกศีรษะขึ้นมอง เธอร้องครางยามที่เขาแตะลิ้นลงกับสัดส่วนความเป็นสาวของเธอ ปลายลิ้นสากร้อนของเขาทำให้เธอรู้สึกวาบหวามเหมือนจะขาดใจ มันสอดแทรกเข้าภายใน ยามที่เขาจุ่มจ้วงลิ้นกับความฉ่ำเยิ้มอันหอมหวานมือหนานวดเฟ้นสะโพกผายงอนงามของเธออย่างหนักหน่วง กระตุ้นให้เธอตอบรับสัมผัส
“หนังสนุกไหมเอื้อง” เขาเอ่ยถามหลังจากออกมาจากโรงหนัง“สนุกจ้ะ วันหลังก็ทำแบบนี้นะ”“แบบไหน”“ถ้ามีแฟนก็ทำแบบนี้กับแฟนนะ มันโรแมนติกดี”“ครับ” รักษ์ตอบอย่างเขินๆ ลูบท้ายทอยไปมาเบาๆ“รักษ์”“ว่าไง”“ไปหาอะไรดื่มกันไหม”“หมายถึงไปเที่ยวต่อเหรอ”“กลางค่ำกลางคืนอันตรายไปดื่มที่บ้านของรักษ์ได้ไหม”“จะดึก
“อยากกินกวยจั๊บไก่ร้อนๆ ดีไหม” เธอเอ่ยถาม มีร้านกวยจั๊บไก่เจ้าประจำที่เธอชอบไปกินกับเขา“จะดีเหรอ” เขาเอ่ยถามเหมือนไม่แน่ใจ“อะไรที่ว่าไม่ดีเหรอรักษ์” เธอเลิกคิ้วขึ้นมองอย่างสงสัย“ก็ออกเดตกัน กินแค่กวยจั๊บไก่เหรอ นึกว่าจะกินอะไรแพงๆ ดีๆ กว่านี้”เขาหมายถึงฤดีและคิดว่าอีกฝ่ายอาจจะอยากกินอะไรหรูๆ กว
ที่เขาทำงานเป็นบ้าเป็นหลังและตั้งใจเรียนไม่ใช่เพราะอยากมีเงินเรียนอย่างเดียว แต่เพราะอยากมีเงินเก็บเอาไว้ซื้อที่ดินผืนเล็กๆ เผื่อไว้ตอนเรียนจบเขาจะย้ายไปอยู่ที่นั่น และทำเกษตรอย่างเต็มตัว เขาหลงใหลธรรมชาติ รักต้นไม้ ป่าเขาลำเนาไพร กิจกรรมที่ทำระหว่างศึกษาคือค่ายอาสาพัฒนา ปลูกต้นไม้ และอะไรที่ทำเพื
รักษ์ เทพรักษา กำลังวิ่งหน้าตั้งยิ้มแฉ่งมาหาเอื้องจันทร์ เพื่อนสนิทของเขาที่รู้จักกันตั้งแต่ปีหนึ่ง เธอเรียนคณะทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ส่วนเขาเรียนคณะเกษตรศาสตร์วันนี้รักษ์มามหาวิทยาลัยสายเล็กน้อย เพราะทะเลาะกับวิญญาณผี เด็กน้อยที่ชื่อวุ้น วุ้นเป็นเด็กน้อยข้างบ้านที่เสียชีวิตกะทันหัน แต่วิญ

![พิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





