เพื่อนรักษ์ที่เรียกว่าแฟน+พลิกล็อกรัก

ที่เขาทำงานเป็นบ้าเป็นหลังและตั้งใจเรียนไม่ใช่เพราะอยากมีเงินเรียนอย่างเดียว แต่เพราะอยากมีเงินเก็บเอาไว้ซื้อที่ดินผืนเล็กๆ เผื่อไว้ตอนเรียนจบเขาจะย้ายไปอยู่ที่นั่น และทำเกษตรอย่างเต็มตัว เขาหลงใหลธรรมชาติ รักต้นไม้ ป่าเขาลำเนาไพร กิจกรรมที่ทำระหว่างศึกษาคือค่ายอาสาพัฒนา ปลูกต้นไม้ และอะไรที่ทำเพื่อสิ่งแวดล้อมเขาจะทำมันทุกอย่าง เขาคิดว่าทรัพยากรธรรมชาติคือชีวิต คือลมหายใจ สำหรับเขาเงินทองเป็นมายาคือกระดาษที่เป็นอัตราแลกเปลี่ยนเท่านั้น ถ้าไม่มีทรัพยากรธรรมชาติ ต่อให้มีกระดาษที่เรียกว่าเงินเยอะแค่ไหน เราก็ไม่สามารถดำรงชีวิตอยู่ได้เขาไม่ได้ต้องการงานประจำที่ต้องทำงานไปเช้าเย็นกลับ แต่อยากมีอาชีพอิสระที่ได้อยู่กับธรรมชาติ จะเรียกว่าเขามักน้อยก็ได้ แต่เขาคิดว่าเงินมีความสำคัญน้อยกว่าทรัพยากรธรรมชาติ ถ้าหากเราไม่มีทรัพยากรธรรมชาติ ไม่มีอากาศดีๆ น้ำดีๆ ถึงมีเงินก็แค่กระดาษแผ่นหนึ่งที่ไร้ค่า จะเอาเงินมาแทะกินยังไม่ได้เลย ความคิดของเขาค่อนข้างสุดโต่ง เขารู้ข้อนี้ดี และไม่มั่นใจว่าผู้หญิงที่จะมาเป็นภรรยาของเขาจะรับได้ไหม นั่นทำให้เขาไม่มั่นใจว่าฤดีจะตกลงรับรักเขาไหม เขาจึงไม่เคยกล้าสารภาพว่าช

“หนังสนุกไหมเอื้อง” เขาเอ่ยถามหลังจากออกมาจากโรงหนัง“สนุกจ้ะ วันหลังก็ทำแบบนี้นะ”“แบบไหน”“ถ้ามีแฟนก็ทำแบบนี้กับแฟนนะ มันโรแมนติกดี”“ครับ” รักษ์ตอบอย่างเขินๆ ลูบท้ายทอยไปมาเบาๆ“รักษ์”“ว่าไง”“ไปหาอะไรดื่มกันไหม”“หมายถึงไปเที่ยวต่อเหรอ”“กลางค่ำกลางคืนอันตรายไปดื่มที่บ้านของรักษ์ได้ไหม”“จะดึกมากไปไหม เราเป็นห่วง”“ถ้าแฟนชวนแปลว่าแฟนอ่อย ปกติน่ะผู้ชายจะไม่ปฏิเสธหรอกนะ เพราะอยากอยู่กับแฟน”“อ้อ... งั้นก็ไปสิ แต่เราไม่ค่อยดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์นะ” เขาไม่ค่อยชอบดื่ม แต่เธอชวนและคิดว่าคนเป็นแฟนกันก็น่าจะอยากนั่งดื่มด้วยกันก็เลยซื้อไวน์ไปดื่มกับเธอ“บ้านของรักษ์มองดาวแล้วสวยจัง” เอื้องจันทร์นั่งดื่มสปายอยู่ใกล้ๆ กับรักษ์ เธอนั่งมองดาวบนท้องฟ้าแล้วอมยิ้ม ศีรษะพิงอยู่กับไหล่กว้างของเขาด้วยท่าทีออดอ้อน รักษ์ไม่ได้ปฏิเสธเพราะคิดว่าหากเป็นแฟนกันจริงๆ ก็คงอยากให้แฟนทำแบบนี้“คืนนี้นอนค้างที่บ้านรักษ์นะ”“เอ่อ... จะดีเหรอ”“รักษ์จะปฏิเสธแฟนตัวเองเหรอ”“ไม่ใช่อย่างนั้น แต่เรากลัวเอื้องจะเสียหาย”“เป็นแฟนกันไม่เสียหายหรอก”“แต่เราไม่ได้เป็นแฟนกันจริงๆ”“เราก็กำลังซ้อมเป็นแฟนกันจริงๆ นี่ไง” เ

“อุ้มไปล้างตัวหน่อยสิ เหงื่อเต็มเลย” เธออ้อนเขา รักษ์ทำตามอย่างว่าง่าย เขาพาเธอไปอาบน้ำอุ่นอีกครั้ง ยอมรับว่าเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นร่างเปลือยของผู้หญิงเต็มๆ ตาเช่นนี้ เธอจับมือของเขามาลูบไล้ไปตามเรือนร่างเนียนละเอียด มือของเขาสั่นนิดๆ ยามสัมผัสผิวเนื้อผุดผ่อง“เป็นแฟนกันก็ทำแบบนี้แหละ” เธอบอกยิ้มๆ เขามองเธอนิ่งด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก“มองเอื้องแบบนี้หมายความว่ายังไงเหรอ”“ทำไมถึงได้ยอมให้ทำแบบนี้”“ทำแบบไหน”“ให้รู้ว่าเป็นแฟนกันทำอะไรกันบ้าง”“ไม่ดีเหรอ จะได้เอาไปทำกับแฟนในอนาคตไง เราง่วงแล้ว ไปนอนกันเถอะ” เธอตัดบท รีบเดินหนีไปนอนบนเตียง สิ่งที่ทำให้รักษ์อึ้งๆ คือเธอไม่ได้เรียกร้องให้เขารับผิดชอบ ไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายว่าพลาดไปแล้วอะไรเทือกนั้น เขาเลยได้แต่กะพริบตาปริบๆ งงๆ เบลอๆ เมื่อเธอตบที่นอนข้างๆ เรียกเขาไปหา“มานอนได้แล้วรักษ์ ดึกแล้วนะ” เธอกวักมือเรียกเขาซ้ำ รักษ์เดินไปทรุดตัวนอนลงข้างๆ กับเธอ“กอดได้ไหม” จู่ๆ เขาก็ถามขึ้น เธอครางรับ ดึงมือเขามากอดเอวบางเอาไว้ รักษ์รู้สึกหวงแหนคนในอ้อมแขนแปลกๆ เหมือนกับว่าเขาได้เป็นเจ้าของเธอแล้ว แต่เขาก็ไม่กล้าแสดงออกไปมากกว่าสิ่งที่เธอให้“กอดได้

“ทำงานแบบแกนี่ดีจริงๆ โพสต์ขายแป๊บๆ แพ็กแทบไม่ทันเลย” เอื้องจันทร์เอ่ยชม และเธอก็เป็นคนที่ช่วยเพื่อนแพ็กของด้วย เรียกว่าแพ็กส่งทุกวันเพราะมีออร์เดอร์ทุกวัน มีขนส่งเอกชนอยู่ใกล้ๆ ที่พัก ตอนเช้าก็ลงไปส่งของได้เลยไม่ต้องเดินทางไกล หอพักที่เธออยู่ก็กว้างขวางมีพื้นที่สำคัญสต็อกสินค้า แต่ถ้าสินค้ามีมาไม่พอ สายส่งก็จะช่วยแพ็กส่งให้ เรียกว่าสนิทชิดเชื้อกันเป็นอย่างดีคอยช่วยเหลือกัน ทำงานกันเป็นทีม ทำให้ไม่มีปัญหาเรื่องการค้าขาย แถมเพื่อนของเธอยังโอนเงินเร็วอีกด้วย ส่งของให้ลูกค้าก็เร็วไม่มีเรื่องการโกงกันเพราะทุกอย่างสามารถตรวจสอบได้เนื่องด้วยกลางคืนต้องแพ็กสินค้าส่งให้ลูกค้า สองสาวจึงอัดเสียงบรรยายของอาจารย์ที่สอนวิชาต่างๆ เอาไว้ แพ็กไปฟังไปดูไป ไม่เข้าใจก็ฟังใหม่ ทำให้ ทุ่นเวลาในการอ่านหนังสือไปได้เยอะ เพราะส่วนใหญ่สิ่งที่อาจารย์สอนในห้องเป็นเนื้อหาที่คั้นมาเป็นอย่างดีแล้ว เรียกว่ามีแต่เนื้อๆ ถ้าเราเรียนเข้าใจตั้งแต่ในห้องและมาทบทวนซ้ำๆ ก็จะทำข้อสอบได้ไม่ยาก ถ้าไม่สนใจคิดว่าค่อยอ่านเอา แบบนั้นทำเอาหลายคนสอบตกมาแล้ว ทางด้านรักษ์ เขากลับถึงห้องแล้วรู้สึกว้าวุ่นใจเอามากๆ เขารู้สึกเหมือนโดนเ

“เพื่อนเราโหดนะนี่ แฮ่...” ฤดีทำเสียงล้อเลียน แลบลิ้นปลิ้นตาใส่เพื่อนก่อนจะวิ่งหนี“วิ่งหนีเหรอ” เอื้องจันทร์วิ่งตามไปจัดการกับเพื่อนด้วยการจี้เอว เสียงหัวเราะดังออกมาจนข้างห้องต้องออกมาเตือน สองสาวจึงรีบปิดประตู ปิดปากหัวเราะขำกันอยู่สองคนการสอบปลายภาคเริ่มขึ้นหลังจากนั้นหนึ่งสัปดาห์ การสอบผ่านพ้นไปได้ด้วยดี พร้อมกับการประกาศผลสอบ เอื้องจันทร์กับฤดีจับมือเขย่าด้วยความดีใจที่ผลสอบออกมาว่าสอบผ่านทุกวิชาแถมยังได้เกรดดีอีกด้วย“ในที่สุดก็เรียนจบแล้ว ดีใจจัง เย่!” ทั้งการฝึกงาน โปรเจกต์สอบจบและวิชาที่เรียนสอบผ่านหมดแล้ว สองสาวรู้สึกโล่งเหมือนยกภูเขาออกจากอก“หวานใจเธอมาแล้ว อิจฉาจริงๆ” ฤดีเอ่ยแซวกระแทกไหล่เพื่อนเบาๆ“เดี๋ยวนี้เป็นอะไรยะ ชอบแซวเสียจริง”“จะไปไหนกันล่ะ”“คิดว่าจะไปกินข้าวกันสักหน่อย”“ไปเถอะๆ ไม่อยากไปเป็น กอ ขอ คอ งอ หรอกจ้ะ” ฤดีโบกไม้โบกมือให้เพื่อนรัก เอื้องจันทร์รับหมวกกันน็อกมาสวม แต่รักษ์ดึงหมวกกันน็อกหนี เธอตาโตมองตามก่อนที่เขาจะยิ้มแล้วจัดการสวมให้เธอเสียเอง ฤดีเห็นแล้วอยากจะแซวเพื่อนอีก แต่ก็ยั้งเอาไว้ แค่นี้เพื่อนของเธอก็อายจนหน้าแดงไปหมดแล้ว ถ้าไม่รู้ว่าก่อนหน้า