3 พามาอยู่ด้วย

คอนโดมาร์ค

เมื่อกลับมาถึงคอนโดมาร์คก็เอาแต่คิดไปถึงเรื่องของกวาง เขารู้สึกสงสารเธอมากเมื่อได้รู้เรื่องส่วนตัวของเธอ

เขาคิดว่าตัวเองมีทั้งพ่อทั้งแม่ มีครอบครัวที่อบอุ่นและมีเงินมากมาย แต่พอคิดไปถึงชีวิตของกวางที่ไม่มีใครเลยก็ทำให้เขาที่ไม่เคยต้องใส่ใจใครกลายมาเป็นต้องคิดเรื่องของเธอ

กระทั่งหนึ่งชั่วโมงผ่านไป มาร์คดูนาฬิการาคาแพงบนข้อมือก็เห็นว่าเป็นเวลาสี่โมงเย็นแล้วจึงหยิบโทรศัพท์ยี่ห้อดังที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมาโทรหาเธอ ซึ่งหนึ่งเดือนที่เป็นเพื่อนกันมาเขาไม่เคยโทรหากวางกับมิ้ว จะโทรหาเฉพาะคิงกับบาสที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่มัธยมปลายเท่านั้น

ตู๊ด

เขารอสายจนมันตัดไปแล้วเขาก็ลองโทรอีกครั้งแต่เธอก็ไม่รับอีก ดังนั้นเขาจึงคิดว่าเธออาจจะยุ่งอยู่ เมื่อเป็นอย่างนั้นชายหนุ่มจึงลุกจากโซฟาแล้วเข้าห้องนอนไปอาบน้ำ

21.10 น.

ในขณะที่มาร์คกำลังทำการบ้านอยู่นั้น โทรศัพท์ของเขาก็มีสายโทรเข้ามาจากเพื่อนสาว มือสวยละจากแป้นพิมพ์แมคบุ๊คแล้วเลื่อนไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่ใกล้ๆขึ้นมากดรับสาย

‘อืม’

‘ที่กวางไม่ได้รับโทรศัพท์เพราะเมื่อกี้กวางยุ่งอยู่น่ะ แล้วมาร์คมีอะไรหรือเปล่า’ เธอถามด้วยน้ำเสียงดีใจเมื่อเห็นว่าเขาโทรหาเธอ เขามีเบอร์เธอแต่เขาก็ไม่เคยโทรหา เมื่อกี้พอเลิกงานจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของเขาที่โทรหาก็รู้สึกตื่นเต้นและดีใจไม่น้อย

‘นั่นเธอเพิ่งเลิกงานเหรอ’

‘ใช่ มาร์คโทรมามีธุระอะไรหรือเปล่า’ เธอพยายามเก็บความตื่นเต้นไว้ เป็นเพื่อนกับเขามาเป็นเดือนแล้วแต่เธอก็ยังรู้สึกตื่นเต้นตลอดเมื่อได้อยู่ใกล้เขาและได้คุยกับเขา เธอคิดในใจว่าคนอื่นๆจะรู้สึกตื่นเต้นกับเพื่อนผู้ชายแบบเธอหรือเปล่านะ

‘ทุกวันเธอจะกลับถึงหอพักกี่ทุ่ม’

‘บางวันก็สามทุ่มครึ่ง บางวันก็สี่ทุ่ม’

‘แล้วเธอเอาเวลาไหนมาทำการบ้านถ้ากลับดึกขนาดนั้น’

‘มันก็มีเวลาอยู่นะมาร์ค ก็ช่วงสี่ทุ่มถึงเที่ยงคืนไง’

‘งานอื่นที่เลิกไม่ดึกไม่มีหรือไง’

‘มันไม่มีหรอกงานที่เลิกไม่ดึกน่ะ ถ้าเป็นวันหยุดกวางจะได้เข้ากะแรกมันก็จะเลิกไม่ดึก แต่ถ้าวันเปิดเรียนกวางก็ต้องเข้ามาทำหลังเที่ยง มันก็ต้องเลิกค่ำเป็นธรรมดาแหละ’

‘แต่ฉันพอจะมีงานให้เธอทำแล้วเลิกไม่ดึกนะ’

‘งานอะไรเหรอมาร์ค’

‘งานแม่บ้านเธอจะทำไหม ถ้าเธอสนใจก็ลาออกจากที่นั่น’

‘งานแม่บ้าน? แล้วบ้านใครเหรอ’

‘บ้านฉันกับคอนโดฉัน’

‘สองที่แค่นั้นเหรอ’

‘อืม ทำหลังเลิกเรียนแล้วก็ไม่ต้องกลับบ้านดึกด้วย’

‘มาร์คจะให้กวางทำจนเรียนจบเลยใช่ไหม’

‘ใช่’

‘ถ้าอย่างนั้นกวางจะลาออกจากที่นี่แล้วกัน’

‘เธออยากได้เงินเดือนเท่าไหร่’

‘มาร์คเป็นนายจ้างมาร์คก็ต้องเป็นคนกำหนดค่าจ้างสิ จะให้ลูกจ้างกำหนดราคาเองได้ไง’

‘เอาเป็นว่าฉันจะให้เงินเดือนเธอเดือนละสามหมื่นแล้วกัน และบวกกับค่านั่งรถไปทำงานในแต่ละวันก็ห้าพัน รวมแล้วก็สามหมื่นห้า’

‘มาร์คจะให้กวางเดือนละตั้งสามหมื่นห้าเลยเหรอ’ เธอถึงกับตกใจกับเงินเดือนที่เขาจะให้ ซึ่งเขาให้มากกว่าเงินเดือนที่เธอทำอยู่ตอนนี้ตั้งเกือบสามเท่า

‘เธอจะว่ามันมากไปเหรอ’

‘ใช่ มันมากไป’

‘งั้นฉันจะให้เธอเดือนละสี่หมื่นก็แล้วกัน’

‘มาร์ค! สามหมื่นห้าก็เยอะมากแล้วนะ’

‘พรุ่งนี้เธอไปลาออกจากงานซะ วันเสาร์นี้ก็เริ่มงานได้เลย’

‘ได้ๆ’

‘พรุ่งนี้ฉันจะไปรับเธอที่หอพัก’

‘มาร์คจะพากวางไปไหนเหรอ’

‘พามาอยู่กับฉันที่คอนโด’

‘อยู่คอนโดกับมาร์ค?’ เธอถามด้วยความรู้สึกแปลกใจ

‘อยู่คอนโดเดียวกับฉัน แต่อยู่คนละห้องกัน พอดีมีห้องว่างอยู่ห้องนึง อยู่ข้างห้องฉันนี่แหละ’ ตอนเย็นเขาสอบถามกับนิติคอนโดว่ามีห้องว่างไหมจึงได้รู้ว่ามีห้องที่เจ้าของปล่อยเช่าอยู่ห้องหนึ่งซึ่งอยู่ติดกับห้องของเขา เมื่อรู้อย่างนั้นเขาจึงติดต่อเจ้าของห้องและจัดการทำสัญญาเช่าทันที

‘กวางอยู่หอพักก็ดีอยู่แล้ว’

‘ถ้าเธอมาอยู่ที่นี่มันจะใกล้มหาลัยกว่า แล้วก็ไม่ไกลจากบ้านฉันด้วย เวลาเธอไปทำงานบ้านที่บ้านฉันจะได้ไม่ต้องนั่งรถไกลไง’

‘ถ้าอย่างนั้นกวางจะย้ายไปอยู่ที่นั่นก็แล้วกัน’ เมื่อเห็นความหวังดีที่จริงใจของเขาเธอจึงไม่ต้องคิดนาน แล้วอีกอย่างเธอจะได้อยู่ใกล้เขาด้วย

‘งั้นพรุ่งนี้ฉันจะไปรับเธอที่หอพักนะ’

‘มาร์คไม่ต้องมารับหรอก กวางไปเอง’

‘ก็ได้ งั้นแค่นี้แหละ’ จากนั้นการสนทนาของทั้งสองก็จบลง