Masukมหาวิทยาลัย วันต่อมา
เมื่อถึงเวลาพักเที่ยง กวางก็ลุกจากเก้าอี้ที่นั่งเรียนมาหลายชั่วโมงแล้วเดินไปหาร่างสูงกับเพื่อนๆของเขาที่นั่งอยู่ที่โต๊ะด้านหลังของเธอพร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มสดใส “เมื่อวานกวางยังไม่ได้ถามชื่อตัวเองเลย ตัวเองชื่ออะไรล่ะ” “ชื่อมาร์ค” เรียวปากหยักได้รูปขยับบอกด้วยน้ำเสียงทุ้มนิ่ง ก่อนที่เธอจะถามยังชายหนุ่มอีกสองคน “แล้วตัวเองสองคนล่ะชื่ออะไร” “ฉันชื่อคิง” “ฉันชื่อบาส” “กวางยินดีที่ได้รู้จักมาร์ค คิง บาสนะ” “เช่นกัน” บาสกับคิงเอ่ยออกไปพร้อมกัน ก่อนที่คิงจะเอ่ยขึ้น “เดี๋ยวเธอสองคนจะไปโรงอาหารพร้อมกับพวกฉันไหม” “ไปสิ” เธอตอบกลับทันควันเพราะเธออยากอยู่ใกล้และทำความสนิทกับคนตัวสูงที่เธอชอบ “งั้นก็ไปกันเถอะ” จากนั้นกวางก็ไปชวนมิ้วที่นั่งอยู่ ก่อนที่ห้าคนจะพากันเดินไปยังโรงอาหารที่อยู่ไม่ไกล โรงอาหาร เมื่อทุกคนซื้อของกินเรียบร้อยแล้วก็พากันเดินมายังโต๊ะที่ว่าง โดยกวางนั่งข้างมาร์ค มิ้วนั่งข้างกวาง ส่วนคิงกับบาสนั่งฝั่งตรงข้าม ก่อนที่ทั้งห้าคนจะรับประทานอาหารและคุยกันบ้างเล็กน้อยเพราะยังไม่ได้สนิทกัน เมื่อทั้งห้าคนทานข้าวเสร็จก็พากันออกไปจากโรงอาหาร มาร์ค คิงและบาสพากันเดินไปยังห้องน้ำ กวางที่เห็นจึงเดินตามสามหนุ่มพร้อมกับถามออกไป “พวกนายจะไปไหนกันเหรอ” ทั้งสามหนุ่มหันมามอง ก่อนคิงจะบอกคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ “พวกฉันจะไปสูบบุหรี่น่ะ พวกเธอกลับห้องไปก่อนก็ได้” “ได้ๆ งั้นกวางกับมิ้วไปเข้าห้องก่อนนะ” เรียวปากสีหวานเอ่ยบอกคิง ทว่าดวงตากลมโตจ้องมองไปยังใบหน้าหล่อเหลาของชายที่ตัวเองชอบอย่างไม่ละสายตา ก่อนที่ร่างบางจะหมุนตัวออกไปแล้วชวนมิ้วไปยังตึกที่ตัวเองเรียน หนึ่งเดือนต่อมา เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่กวาง มิ้วและสามหนุ่มจะพากันไปกินข้าวโรงอาหารพร้อมกัน ทั้งห้าคนเริ่มคุยกันมากขึ้นเพราะรู้สึกสนิทสนมกันมากขึ้น 14.30 น. เมื่อเรียนเสร็จกวางก็รีบเดินออกจากห้องทันทีเพื่อจะไปขึ้นรถเมล์หน้ามหาวิทยาลัย เนื่องจากต้องเดินทางไปทำงานที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เธอเป็นพนักงานร้านไอศกรีมมาหลายเดือนแล้ว กวางอยู่บ้านเด็กกำพร้ามาตั้งแต่เกิด เนื่องจากแม่ของเธอคลอดแล้วทิ้งเธอไว้ที่โรงพยาบาล กระทั่งจบมอหกกวางก็ออกมาจากบ้านเด็กกำพร้าแล้วได้ทำงานที่ร้านไอศกรีมชื่อดังในห้างสรรพสินค้าที่อยู่กลางใจเมือง ซึ่งเธอทำมาได้ห้าเดือนแล้ว กวางได้ทุนเรียนดีเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง เธอไม่ต้องจ่ายค่าเทอม แต่ค่าใช้จ่ายอื่นๆเธอจะต้องหาเอง มาร์คยืนสูบบุหรี่อยู่ข้างรถสปอร์ตหรูของตัวเองโดยมีคิงและบาสยืนสูบบุหรี่อยู่ด้วย บาสที่เห็นเพื่อนตัวเล็กเดินมาจึงเดินไปดักหน้าแล้วเอ่ยถามออกไป “เธอจะรีบไปไหนเหรอกวาง ฉันเห็นพอเธอเรียนเสร็จก็รีบออกไปจากมหาลัยทุกวัน” “กวางต้องไปทำงานน่ะ” “เธอทำงานอะไรเหรอ” “เป็นพนักงานเสิร์ฟในร้านไอศกรีมน่ะ” “ทำมานานแล้วเหรอ” “ก็ทำมาตั้งแต่หลังจากออกมาจากบ้านเด็กกำพร้าน่ะ” “เธอเคยอยู่บ้านเด็กกำพร้าเหรอ” “กวางอยู่บ้านเด็กกำพร้ามาตั้งแต่เกิด เพราะแม่คลอดแล้วทิ้งไว้ที่โรงพยาบาล” “อ๋อ” บาสพยักหน้ารับรู้และรู้สึกเห็นใจเพื่อนสาวไม่น้อย “งั้นกวางไปก่อนนะบาส” บอกจบ ร่างบางที่อยู่ในชุดนักศึกษาก็สาวเท้าไปรอรถหน้ามหาวิทยาลัยอย่างเช่นหนึ่งเดือนที่ผ่านมา “มึงคุยอะไรกับกวางตั้งนานสองนาน” คิงเอ่ยถามเมื่อบาสเดินกลับมา “กูถามเกี่ยวกับเรื่องส่วนตัวเขานิดหน่อยก็เลยได้รู้ว่ากวางเคยอยู่บ้านเด็กกำพร้ามาตั้งแต่เกิด เพราะแม่เขาคลอดแล้วทิ้งไว้ที่โรงพยาบาล กวางเพิ่งออกมาจากบ้านเด็กกำพร้าตอนจบมอหกและมาทำงานที่ร้านไอศกรีม” “อ๋อ” คิงพยักหน้ารับรู้และรู้สึกเห็นใจเพื่อนสาวไม่น้อย ส่วนมาร์คที่ยืนสูบบุหรี่อยู่ถึงเขาจะไม่พูดอะไรแต่ก็รู้สึกสงสารเพื่อนตัวเล็กไม่น้อยเหมือนกัน ก่อนที่บาสจะเอ่ยขึ้น “งั้นเราก็กลับบ้านกันเถอะ” ว่าจบคิงกับบาสก็เดินไปขึ้นรถหรูของตัวเอง ก่อนที่ร่างสูงของมาร์คจะทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้นแล้วเข้าไปนั่งในรถพร้อมกับออกรถมุ่งหน้าไปยังคอนโดหรูใจกลางเมืองที่อยู่มาหนึ่งเดือนแล้วตอนเย็นเมื่อมาร์คกับกวางออกมาจากห้องเรียนก็พากันเดินไปยังรถสปอร์ตหรูของมาร์คที่จอดอยู่ เมื่อมาถึงรถเขาก็บอกกับเพื่อนตัวเล็ก“วันนี้คงต้องกลับถึงคอนโดช้าหน่อยนะ”“มาร์คจะไปไหนด้วยเหรอ”“ฉันจะพาเคทไปกินข้าวน่ะ”หญิงสาวชะงักพร้อมกับหน้าถอดสีก่อนจะเอ่ยถามออกไป“มาร์คได้คอนแทคเคทมาแล้วเหรอ”“ใช่”“อ๋อ ถ้าอย่างนั้นกวางกลับก่อนดีกว่า มาร์คไปกินข้าวกับเคทเถอะ กวางอยากกลับคอนโดเลย” เธอบอกออกไปด้วยสีหน้าฝืนยิ้ม“แล้วเธอไม่หิวเหรอ”“กวางค่อยกลับไปกินที่คอนโดก็ได้ งั้นกวางไปแล้วนะมาร์ค” บอกจบร่างสวยที่อยู่ในชุดนักศึกษาก็สาวเท้าออกไปหน้ามหาวิทยาลัยก่อนที่เคทจะเดินมาที่รถของเขา“รอฉันนานไหมมาร์ค”“อ้อ ไม่นานเลย ขึ้นรถเถอะเคท” เขาละสายตาที่มองไปยังร่างเล็กของเพื่อนสาวแล้วหันมาพูดกับเคท เคทเปิดประตูแล้วเข้าไปนั่งในรถหรู ก่อนที่ร่างสูงของมาร์คจะเข้าไปนั่งและขับออกจากมหาวิทยาลัยไปมาร์คพาเคทมารับประทานอาหารที่ห้างสรรพสินค้า เสร็จแล้วจึงพากันไปเดินดูของแบรนด์เนมของผู้หญิง มาร์คซื้อกระเป๋าสะพายยี่ห้อดังและเสื้อผ้าราคาแพงให้เคท“เธอจะซื้ออะไรอีกไหม” เมื่อออกจากร้านเสื้อผ้า ชายหนุ่มก็หันถามยังร่างสวยที่เ
คอนโดเมื่อทั้งสองเดินมาถึงหน้าห้อง มาร์คก็บอกกับเพื่อนร่างบางที่กำลังสแกนคีย์การ์ดจะเข้าห้อง“วันนี้ฉันสระผม เดี๋ยวเธอมาเช็ดผมกับเป่าผมให้ฉันหน่อยนะ”“ได้สิ” รับคำเสร็จหญิงสาวก็เปิดประตูเข้าไปในห้องทันทีร่างบางหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาอย่างคนหมดแรงเมื่อนึกไปว่าเธอรักเขามานาน แต่สุดท้ายเขาก็เจอผู้หญิงที่เขาชอบแล้ว ส่วนคนที่แอบรักเขาข้างเดียวอย่างเธอจะต้องทำยังไง“หรือจะบอกมาร์คไปตรงๆเลยว่าชอบเขามานานแล้ว ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ” เรียวปากเล็กพึมพำพลางคิดในใจว่าถ้าบอกเขาตรงๆ เขาก็คงจะบอกว่าเขาไม่ได้ชอบเธอ“งั้นก็อย่าบอกเลยดีกว่า อยู่แบบรักข้างเดียวอย่างนี้แหละสมควรแล้ว” พึมพำกับตัวเองจบก็ลุกไปเข้าห้องนอนแล้วอาบน้ำสวมใส่เสื้อผ้า จากนั้นจึงออกไปจากห้องเพื่อจะไปเช็ดผมเป่าผมให้เขาที่เธอทำมาตลอดสองปีแล้วห้องนอนเมื่อเข้ามาในห้องนอนของเขา หญิงสาวก็เห็นร่างกำยำที่ท่อนล่างปกปิดไว้ด้วยผ้าขนหนูนั่งเช็ดผมอยู่บนเตียง กวางเดินไปหยิบไดร์เป่าผมหน้ากระจกแล้วมาจัดการเสียบปลั๊ก“ฉันว่าเช็ดอีกสักหน่อยดีกว่า มันยังเปียกๆอยู่เลย”“ได้” รับคำเสร็จ จากนั้นมือเรียวก็หยิบผ้าขนหนูผืนเล็กในมือหนาแล้วเอามาเช็ดผมให้เ
สองปีต่อมาตอนนี้กวางก็เรียนอยู่ปีสามแล้ว งานของเธอที่ผ่านมาสองปีนี้ก็คือไปทำงานบ้านที่บ้านแม่ของเขาเป็นเวลาห้าวันในหนึ่งอาทิตย์ และทำงานบ้านในคอนโดเขาห้าวันในหนึ่งอาทิตย์ กวางจะนั่งรถไปมหาวิทยาลัยกับมาร์คทุกวันและกลับพร้อมกันทุกวัน ซึ่งความรู้สึกของกวางที่มีต่อเขามาสองปีนั้นคือเธอชอบเขา มหาวิทยาลัยโรงอาหารในขณะที่ทั้งห้าคนรับประทานอาหารกันอยู่นั้นก็มีหญิงสาวใบหน้าสวยหุ่นดีคนหนึ่งถือจานข้าวเดินผ่านโต๊ะที่ทั้งห้าคนนั่งอยู่ มาร์คที่บังเอิญหันไปเห็นเข้าพอดีก็ถึงกับหัวใจเต้นรัวอย่างตื่นเต้นเพราะเขารู้สึกถูกชะตาสาวสวยที่เพิ่งเดินผ่านโต๊ะที่เขานั่งอยู่ มาร์คละสายตาจากร่างสวยแล้วพูดกับคิงที่นั่งฝั่งตรงข้าม“ไอ้คิง”“มีอะไร” คิงละจากจานข้าวแล้วเอ่ยถามเพื่อนร่างสูงที่นั่งอยู่ตรงหน้า“มึงรู้ไหมว่าผู้หญิงที่นั่งโต๊ะหลังมึงเรียนอยู่คณะไหน ปีไหน”คิงหันไปดูหญิงสาวที่นั่งโต๊ะด้านหลังแล้วหันมาตอบกลับ“เขาชื่อเคทเรียนอยู่ปีสามคณะนิเทศศาสตร์ แล้วก็พ่วงตำแหน่งดาวคณะอีกด้วย…““ที่มึงถามเนี่ย…มึงสนใจเขาหรือไง”“อืม กูสนใจ”กวางที่นั่งอยู่ข้างคนตัวสูงถึงกับใจกระตุกพร้อมกับหันไปมองใบหน้าหล่อเหลาทันทีเม
วันต่อมา ตอนเย็นเมื่อกวางเลิกเรียนก็เดินทางไปยังห้างสรรพสินค้าและลาออกจากงานที่ทำอยู่ จากนั้นจึงกลับไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าที่หอพักแล้วนั่งรถไปลงคอนโดของมาร์ค เมื่อมาถึงคอนโดเธอก็โทรหามาร์คทันทีตู๊ด‘มาถึงแล้วเหรอ’‘ใช่’‘เธอไปเอาคีย์การ์ดที่นิติแล้วเขาจะบอกเธอเอง’‘เค’ ว่าจบนิ้วเรียวก็กดวางสายแล้วเดินไปเอาคีย์การ์ดที่นิติคอนโด นิติบอกว่าอยู่ชั้นห้าและบอกหมายเลขห้อง จากนั้นเธอจึงขึ้นลิฟต์ไปยังห้องที่ตัวเองจะได้อาศัยกวางสแกนคีย์การ์ดเข้ามาในห้องที่มีขนาดกว้างขวางซึ่งแตกต่างกับหอพักที่เธออยู่อย่างสิ้นเชิง ในห้องนี้พอเข้ามาก็รู้สึกปลอดโปร่ง มองไปทางไหนก็รู้สึกสบายตาและสบายใจ มีเตียงนอนขนาดหกฟุตซึ่งด้านบนมีที่นอนหนาวางอยู่พร้อมกับหมอน ผ้าปูที่นอนกับปลอกหมอนเป็นสีชมพูอ่อนลายการ์ตูน คงจะเป็นเขาสินะที่จัดแจงให้ คิดแล้วก็รู้สึกประทับใจเขามากขึ้นไปอีกในขณะที่เธอกำลังคิดอะไรเพลินๆอยู่นั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นก๊อก! ก๊อก!จึงทำให้เธอออกจากภวังค์ความคิดแล้วเดินไปส่องตาแมวพร้อมกับเปิดประตูให้คนตัวสูง“เมื่อเช้าฉันสั่งให้แม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดแล้วก็ปูผ้าที่นอน ฉันเลือกชุดผ้าปูที่นอนสีชมพู ไม่
คอนโดมาร์ค เมื่อกลับมาถึงคอนโดมาร์คก็เอาแต่คิดไปถึงเรื่องของกวาง เขารู้สึกสงสารเธอมากเมื่อได้รู้เรื่องส่วนตัวของเธอ เขาคิดว่าตัวเองมีทั้งพ่อทั้งแม่ มีครอบครัวที่อบอุ่นและมีเงินมากมาย แต่พอคิดไปถึงชีวิตของกวางที่ไม่มีใครเลยก็ทำให้เขาที่ไม่เคยต้องใส่ใจใครกลายมาเป็นต้องคิดเรื่องของเธอกระทั่งหนึ่งชั่วโมงผ่านไป มาร์คดูนาฬิการาคาแพงบนข้อมือก็เห็นว่าเป็นเวลาสี่โมงเย็นแล้วจึงหยิบโทรศัพท์ยี่ห้อดังที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมาโทรหาเธอ ซึ่งหนึ่งเดือนที่เป็นเพื่อนกันมาเขาไม่เคยโทรหากวางกับมิ้ว จะโทรหาเฉพาะคิงกับบาสที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่มัธยมปลายเท่านั้นตู๊ดเขารอสายจนมันตัดไปแล้วเขาก็ลองโทรอีกครั้งแต่เธอก็ไม่รับอีก ดังนั้นเขาจึงคิดว่าเธออาจจะยุ่งอยู่ เมื่อเป็นอย่างนั้นชายหนุ่มจึงลุกจากโซฟาแล้วเข้าห้องนอนไปอาบน้ำ21.10 น.ในขณะที่มาร์คกำลังทำการบ้านอยู่นั้น โทรศัพท์ของเขาก็มีสายโทรเข้ามาจากเพื่อนสาว มือสวยละจากแป้นพิมพ์แมคบุ๊คแล้วเลื่อนไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่ใกล้ๆขึ้นมากดรับสาย‘อืม’‘ที่กวางไม่ได้รับโทรศัพท์เพราะเมื่อกี้กวางยุ่งอยู่น่ะ แล้วมาร์คมีอะไรหรือเปล่า’ เธอถามด้วยน้ำเสียงดีใจเมื่อเห
มหาวิทยาลัย วันต่อมาเมื่อถึงเวลาพักเที่ยง กวางก็ลุกจากเก้าอี้ที่นั่งเรียนมาหลายชั่วโมงแล้วเดินไปหาร่างสูงกับเพื่อนๆของเขาที่นั่งอยู่ที่โต๊ะด้านหลังของเธอพร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มสดใส“เมื่อวานกวางยังไม่ได้ถามชื่อตัวเองเลย ตัวเองชื่ออะไรล่ะ”“ชื่อมาร์ค” เรียวปากหยักได้รูปขยับบอกด้วยน้ำเสียงทุ้มนิ่ง ก่อนที่เธอจะถามยังชายหนุ่มอีกสองคน“แล้วตัวเองสองคนล่ะชื่ออะไร”“ฉันชื่อคิง”“ฉันชื่อบาส”“กวางยินดีที่ได้รู้จักมาร์ค คิง บาสนะ”“เช่นกัน” บาสกับคิงเอ่ยออกไปพร้อมกัน ก่อนที่คิงจะเอ่ยขึ้น“เดี๋ยวเธอสองคนจะไปโรงอาหารพร้อมกับพวกฉันไหม”“ไปสิ” เธอตอบกลับทันควันเพราะเธออยากอยู่ใกล้และทำความสนิทกับคนตัวสูงที่เธอชอบ“งั้นก็ไปกันเถอะ” จากนั้นกวางก็ไปชวนมิ้วที่นั่งอยู่ ก่อนที่ห้าคนจะพากันเดินไปยังโรงอาหารที่อยู่ไม่ไกลโรงอาหารเมื่อทุกคนซื้อของกินเรียบร้อยแล้วก็พากันเดินมายังโต๊ะที่ว่าง โดยกวางนั่งข้างมาร์ค มิ้วนั่งข้างกวาง ส่วนคิงกับบาสนั่งฝั่งตรงข้าม ก่อนที่ทั้งห้าคนจะรับประทานอาหารและคุยกันบ้างเล็กน้อยเพราะยังไม่ได้สนิทกันเมื่อทั้งห้าคนทานข้าวเสร็จก็พากันออกไปจากโรงอาหาร มาร์ค คิงและบาสพากันเ







