4 ช่วยเหลือ

วันต่อมา ตอนเย็น

เมื่อกวางเลิกเรียนก็เดินทางไปยังห้างสรรพสินค้าและลาออกจากงานที่ทำอยู่ จากนั้นจึงกลับไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าที่หอพักแล้วนั่งรถไปลงคอนโดของมาร์ค เมื่อมาถึงคอนโดเธอก็โทรหามาร์คทันที

ตู๊ด

‘มาถึงแล้วเหรอ’

‘ใช่’

‘เธอไปเอาคีย์การ์ดที่นิติแล้วเขาจะบอกเธอเอง’

‘เค’ ว่าจบนิ้วเรียวก็กดวางสายแล้วเดินไปเอาคีย์การ์ดที่นิติคอนโด นิติบอกว่าอยู่ชั้นห้าและบอกหมายเลขห้อง จากนั้นเธอจึงขึ้นลิฟต์ไปยังห้องที่ตัวเองจะได้อาศัย

กวางสแกนคีย์การ์ดเข้ามาในห้องที่มีขนาดกว้างขวางซึ่งแตกต่างกับหอพักที่เธออยู่อย่างสิ้นเชิง ในห้องนี้พอเข้ามาก็รู้สึกปลอดโปร่ง มองไปทางไหนก็รู้สึกสบายตาและสบายใจ มีเตียงนอนขนาดหกฟุตซึ่งด้านบนมีที่นอนหนาวางอยู่พร้อมกับหมอน ผ้าปูที่นอนกับปลอกหมอนเป็นสีชมพูอ่อนลายการ์ตูน คงจะเป็นเขาสินะที่จัดแจงให้ คิดแล้วก็รู้สึกประทับใจเขามากขึ้นไปอีก

ในขณะที่เธอกำลังคิดอะไรเพลินๆอยู่นั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

ก๊อก! ก๊อก!

จึงทำให้เธอออกจากภวังค์ความคิดแล้วเดินไปส่องตาแมวพร้อมกับเปิดประตูให้คนตัวสูง

“เมื่อเช้าฉันสั่งให้แม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดแล้วก็ปูผ้าที่นอน ฉันเลือกชุดผ้าปูที่นอนสีชมพู ไม่รู้ว่าเธอจะชอบหรือเปล่า”

“กวางชอบทั้งนั้นแหละ…” ‘ถ้าเป็นสิ่งที่มาร์คเลือกให้’ เธอพูดต่อในใจ

“เธออยู่ที่นี่ได้ตามสบายเลยนะ ค่าเช่าฉันจะเป็นคนจ่ายให้เธอเอง”

“มาร์คให้เงินเดือนกวางตั้งสี่หมื่นแล้ว มาร์คยังจะจ่ายค่าเช่าให้กวางอีกเหรอ กวางจ่ายค่าเช่าเองก็ได้มาร์ค”

“ฉันรู้ว่าชีวิตเธอลำบากมาตั้งแต่เกิด ดังนั้นฉันก็เลยอยากจะช่วยเหลือเธอเท่าที่จะช่วยได้”

“ขอบคุณมากนะมาร์คที่มีน้ำใจกับกวางมาตลอด”

“เธอเป็นเพื่อนฉัน ฉันก็ต้องช่วยเธอสิ ฉันทนเห็นเพื่อนลำบากไม่ได้หรอก”

“…” กวางที่ได้ยินเขาเอ่ยย้ำสถานะคำว่าเพื่อนออกมาก็รู้สึกหัวใจห่อเหี่ยว ทำไมเธอต้องมีความรู้สึกแบบนี้ เขาเป็นเพื่อนเธอ เธอเป็นเพื่อนเขาก็ถูกแล้วนี่ เขาบอกว่าเธอเป็นเพื่อนของเขาก็ถูกแล้ว เธอจะหวังอะไรอยู่ล่ะกวาง

“คิดอะไรอยู่เหรอ” คิ้วหนาขมวดพร้อมกับเอ่ยถาม

“อ้อ กวางกำลังคิดว่าตั้งแต่เรียนประถมจนจบมัธยมปลาย กวางไม่เคยมีเพื่อนในกลุ่มเป็นผู้ชายเลย เพิ่งจะมามีเพื่อนผู้ชายในกลุ่มก็ตอนมหาลัยนี่แหละ” ที่มีเพื่อนเป็นผู้ชายก็เพราะเธอนี่แหละเข้าหาเขาและอยากเป็นเพื่อนกับเขาเองเพราะอยากอยู่ใกล้เขาที่เธอรู้สึกประทับใจตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ

“มีเพื่อนผู้ชายในกลุ่ม แล้วมันดีไหมล่ะ”

“ดีมากเลยแหละ”

“งั้นฉันกลับห้องก่อนนะ”

“อืม กวางขอบคุณมาร์คอีกครั้งนะ”

“ไม่เป็นไร” พูดจบชายหนุ่มก็เดินไปเปิดประตูห้องตัวเองซึ่งติดกับห้องของเธอ

หนึ่งปีต่อมา

ตอนนี้กวางก็ขึ้นปีสองแล้ว และเธอก็อยู่ในคอนโดที่มาร์คเป็นคนจ่ายค่าเช่าให้มาเป็นเวลาหนึ่งปีแล้วด้วยเช่นกัน หนึ่งปีที่ผ่านมานี้งานของเธอก็คือไปทำงานบ้านที่บ้านของมาร์คซึ่งพ่อกับแม่ของเขาอยู่กันสองคน กวางจะไปทำงานบ้านที่บ้านของมาร์คอาทิตย์ละห้าวัน และทำงานในคอนโดของเขาอาทิตย์ละห้าวันเหมือนกัน ซึ่งเธอมีความรู้สึกว่ามันไม่ได้หนักอะไรเลย

หนึ่งปีที่ผ่านมานี้ความรู้สึกของกวางที่มีต่อมาร์คนั้นมันเกินคำว่าเพื่อน ทว่ามาร์คคิดกับกวางแค่เพื่อนเท่านั้น ที่เขาหวังดีกับกวางและช่วยเหลือกวางก็เพราะว่าเธอเป็นเพื่อนของเขา

ห้องคอนโดของมาร์ค

ในขณะที่กวางกำลังรีดผ้าให้มาร์คอยู่นั้น เขาที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จก็เปิดประตูห้องนอนออกมาพูดกับเพื่อนตัวเล็กที่กำลังรีดผ้าอยู่

“เธอมาช่วยเป่าผมให้ฉันหน่อยสิ” ทุกครั้งที่มาร์คสระผมเขาจะให้กวางเป่าผมให้เขาทุกครั้ง

“กวางขอรีดเสื้อตัวนี้ให้เสร็จก่อนนะ ยังเหลือตัวสุดท้ายแล้ว ไม่เกินสามนาทีก็เสร็จ” เรียวปากสีหวานหันไปบอกกับร่างสูงที่มีผ้าขนหนูพันเอวสอบ ช่วงแรกๆที่เธอเห็นเขานุ่งเพียงผ้าขนหนูก็ทำเอาเธอรู้สึกเขินจนแก้มแดง แต่พอหลังๆมาเธอก็เริ่มชิน

“อืม” ใบหน้าหล่อรับคำในลำคอแล้วเข้าห้องไป ก่อนที่ร่างบางจะรีดผ้าจนเสร็จภายในสามนาที จากนั้นจึงเข้าไปในห้องนอนของเขาจึงเห็นว่าร่างสูงกำลังยืนเช็ดผมอยู่หน้ากระจก

“มาร์คมานั่งบนเตียงสิเดี๋ยวกวางเป่าผมให้” ว่าแล้วชายหนุ่มก็หยิบไดร์เป่าผมที่วางอยู่หน้ากระจกแล้วเดินมานั่งบนเตียง เขาเสียบปลั๊กพร้อมกับยื่นไดร์เป่าผมให้เพื่อนสาว ก่อนที่คนตัวเล็กจะจัดการเป่าผมให้เขาด้วยความอ่อนโยน

ทุกครั้งที่เธอได้อยู่ใกล้กับเขา หัวใจของเธอก็เต้นผิดจังหวะทุกครั้ง เธอรู้สึกดีจนบอกไม่ถูกเมื่อได้อยู่ใกล้เขาและได้สัมผัสร่างกายของเขา