เข้าสู่ระบบคอนโด
เมื่อทั้งสองเดินมาถึงหน้าห้อง มาร์คก็บอกกับเพื่อนร่างบางที่กำลังสแกนคีย์การ์ดจะเข้าห้อง “วันนี้ฉันสระผม เดี๋ยวเธอมาเช็ดผมกับเป่าผมให้ฉันหน่อยนะ” “ได้สิ” รับคำเสร็จหญิงสาวก็เปิดประตูเข้าไปในห้องทันที ร่างบางหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาอย่างคนหมดแรงเมื่อนึกไปว่าเธอรักเขามานาน แต่สุดท้ายเขาก็เจอผู้หญิงที่เขาชอบแล้ว ส่วนคนที่แอบรักเขาข้างเดียวอย่างเธอจะต้องทำยังไง “หรือจะบอกมาร์คไปตรงๆเลยว่าชอบเขามานานแล้ว ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ” เรียวปากเล็กพึมพำพลางคิดในใจว่าถ้าบอกเขาตรงๆ เขาก็คงจะบอกว่าเขาไม่ได้ชอบเธอ “งั้นก็อย่าบอกเลยดีกว่า อยู่แบบรักข้างเดียวอย่างนี้แหละสมควรแล้ว” พึมพำกับตัวเองจบก็ลุกไปเข้าห้องนอนแล้วอาบน้ำสวมใส่เสื้อผ้า จากนั้นจึงออกไปจากห้องเพื่อจะไปเช็ดผมเป่าผมให้เขาที่เธอทำมาตลอดสองปีแล้ว ห้องนอน เมื่อเข้ามาในห้องนอนของเขา หญิงสาวก็เห็นร่างกำยำที่ท่อนล่างปกปิดไว้ด้วยผ้าขนหนูนั่งเช็ดผมอยู่บนเตียง กวางเดินไปหยิบไดร์เป่าผมหน้ากระจกแล้วมาจัดการเสียบปลั๊ก “ฉันว่าเช็ดอีกสักหน่อยดีกว่า มันยังเปียกๆอยู่เลย” “ได้” รับคำเสร็จ จากนั้นมือเรียวก็หยิบผ้าขนหนูผืนเล็กในมือหนาแล้วเอามาเช็ดผมให้เขาด้วยความเบามือจนเส้นผมหมาด ก่อนที่เธอจะหยิบไดร์มาเป่าผมให้เขา ผ่านไปไม่กี่นาทีเส้นผมของเขาก็แห้ง “แห้งประมาณนี้ได้ไหมมาร์ค” “ได้แล้ว” “งั้นกวางกลับห้องแล้วนะ” บอกจบเธอก็หมุนตัวออกไป แต่ถูกฝ่ามือแกร่งคว้าข้อมือเล็กไว้ หมับ! ร่างบางถึงกับใจเต้นระส่ำระสายพร้อมกับหันมามอง “มาร์คจะให้กวางทำอะไรอีกหรือเปล่า” “เล็บฉันยาวแล้ว ตัดเล็บให้หน่อยสิ” เขายกมือขึ้นให้เธอดูแล้วบอกออกไปพร้อมรอยยิ้มจางๆ “ได้” เธอรับคำอย่างว่าง่ายแล้วเดินไปหยิบที่ตัดเล็บและมาหย่อนสะโพกนั่งข้างร่างสูง เธอจับมือใหญ่ขึ้นมาพร้อมกับจัดการตัดเล็บให้ชายหนุ่มด้วยความระมัดระวัง เมื่อตัดเสร็จหนึ่งข้างจึงหยิบมืออีกข้างขึ้นมาตัด โดยนัยน์ตาคมจ้องมองใบหน้าสวยนิ่งพลางคิดในใจว่าพอมองนานๆเพื่อนตัวเล็กของเขาก็สวยไม่น้อยเลย ดูดีๆเธอสวยกว่าเคทด้วยซ้ำ มาร์คมองใบหน้าสวยแน่นิ่งอยู่อย่างนั้น “เสร็จแล้ว” เสียงหวานทำให้เขาออกจากภวังค์ความคิดแล้วละสายตาออกจากใบหน้าของเธอ “ฉันขอบใจเธอมากนะ” “ไม่เป็นไร มาร์คช่วยให้กวางมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นมากๆ เรื่องแค่นี้เล็กน้อยมากสำหรับกวาง” สองปีที่ผ่านมานี้ นอกจากเขาจะให้เธอเช็ดผมกับเป่าผมให้แล้ว เขายังให้เธอตัดเล็บให้อีกด้วย เขาให้เธอตัดเฉพาะเล็บมือ และเขาก็ยังให้เธอโกนหนวดให้เขาด้วย โกนครั้งแรกเธอก็ทำให้มีดบาดเขาไปสองแผล แต่พอหลังๆมาเธอเริ่มโกนชำนาญขึ้นเขาจึงไม่ได้บาดแผลอีกเลย “งั้นเธอก็กลับห้องเถอะ ฉันไม่มีอะไรจะใช้เธอแล้ว” สิ้นเสียงทุ้มบอก ร่างสวยก็ออกไปจากห้องของเขา แล้วกลับเข้าห้องของตัวเองไป มหาวิทยาลัย วันต่อมา เมื่อทั้งห้าคนทานข้าวกันเสร็จก็พากันเดินออกมาจากโรงอาหาร สามหนุ่มปลีกตัวไปเข้าห้องน้ำเพื่อสูบบุหรี่ ส่วนกวางกับมิ้วก็พากันเดินไปยังตึกที่ตัวเองเรียน ด้านมาร์ค “มึงได้คอนแทคของเคทมาหรือยัง” มาร์คเอ่ยถามในขณะที่พ่นควันสีขาวเทาออกมาจากจมูกโด่งสวย “กูไปขอมาแล้วเมื่อวาน“ คิงตอบ “เคทว่ายังไงบ้าง” “พอกูบอกว่าจะขอคอนแทคให้มึง เคทก็บอกว่าเขารู้จักมึงดี” “งั้นเหรอ งั้นก็เอามาดิ” ว่าแล้วคิงก็หยิบโทรศัพท์แล้วเปิดคอนแทคของเคทให้มาร์คดู ก่อนที่มาร์คจะจัดการแอดไลน์เคท จากนั้นมาร์คจึงส่งข้อความทักไป มาร์ค : สวัสดีเคท ยินดีที่ได้รู้จัก เคท : สวัสดีมาร์ค ฉันก็ยินดีที่ได้รู้จักนายเช่นกัน มาร์ค : ตอนเย็นว่างไหม ฉันอยากชวนเธอไปกินข้าว เคท : ว่าง มาร์ค : เธอมาเรียนด้วยรถอะไร เคท : แท็กซี่ มาร์ค : ตอนเย็นเธอไปกับรถฉันนะ เคท : ได้ๆ มาร์ค : ตอนเย็นเจอกัน พิมพ์ข้อความเสร็จมาร์คก็เก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกงแล้วสูบบุหรี่ต่อด้วยสีหน้าผ่อนคลาย บาสที่สูบบุหรี่อยู่ข้างๆเมื่อเห็นสีหน้าของมาร์คจึงพูดแซวออกมา “พอได้คุยกับคนที่ชอบก็หน้าระรื่นเชียวนะมึง” “ก็เป็นธรรมดาปะวะ” ปากหนาขยับเอ่ยพลางอมยิ้มเมื่อนึกไปว่าตอนเย็นจะได้ไปกินข้าวกับผู้หญิงที่ชอบ แล้วทั้งสามคนก็สูบบุหรี่กันจนเสร็จ จากนั้นจึงพากันไปยังตึกคณะที่ตัวเองเรียนหนึ่งเดือนต่อมางานแต่งของมาร์คกับกวางได้จัดขึ้นเมื่ออาทิตย์ก่อน ซึ่งจัดที่บ้านของเขา มิ้วไม่ได้มางานแต่งกวางเพราะแต่งงานวันเดียวกับกวาง ส่วนคิงกับบาสก็ไปงานของมิ้วก่อน จากนั้นจึงมางานของมาร์คกับกวางห้างสรรพสินค้าเมื่อมาร์คกับกวางดูหนังจบก็พากันเดินออกมาจากโรงหนัง แล้วมาร์คก็หันพูดกับคนตัวเล็กที่เขาจับมืออยู่“เธออยากไปซื้ออะไรต่อไหม”“กวางอยากกลับบ้านค่ะเพราะรู้สึกเพลียๆ” เธอมีอาการอ่อนเพลียแบบนี้มาสองสามวันแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร“เธอไม่สบายหรือเปล่า” เขายกมือแตะที่หน้าผากของเธอ“กวางไม่ได้ป่วยค่ะ แต่มันรู้สึกเพลียเฉยๆค่ะ”“ไปหาหมอไหม”“ไม่ต้องหรอกค่ะ เดี๋ยวกลับไปนอนพักที่บ้านก็คงจะหายเพลียค่ะ”“งั้นเรากลับบ้านกันเถอะ” ว่าจบร่างสูงก็โอบไหล่บางแล้วพากันเดินไปยังประตูทางออกก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่หญิงสาวใบหน้าสวยคนหนึ่งเดินสวนเข้ามาพอดี“อ้าวมาร์ค กวาง จะกลับกันแล้วเหรอ”“อ้อ จะกลับแล้ว แล้วเธอกลับมาเมื่อไหร่” มาร์คเอ่ยถามเคทออกไปตามประสาคนรู้จักกัน“ฉันกลับมาเมื่ออาทิตย์ก่อนน่ะ ฉันพาลูกกับสามีมาอยู่ที่ไทยแล้วละ”“เธอมาคนเดียวเหรอ”“ใช่”กวางที่ยืนอยู่ข้างร่างสูงเมื่อเห็นเคทเธ
วันต่อมา บ้านพ่อแม่ของมาร์คหลังจากที่มาร์คกับกวางจดทะเบียนสมรสเสร็จ มาร์คก็พากวางมาหาแม่ที่บ้าน เมื่อเช้าเขาได้โทรบอกแม่ว่าจะพากวางไปจดทะเบียนสมรส หลังจดทะเบียนเสร็จก็จะพากวางมาที่นี่ ตอนกวางอยู่โรงพยาบาลพ่อกับแม่ก็ไปเยี่ยมกวางสองครั้ง และพอร์ชกับรินก็ไปเยี่ยมกวางด้วย แต่ไปเยี่ยมตอนที่กวางยังไม่ฟื้นเมื่อสองสามีภรรยาป้ายแดงเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่หรูหรา แพรพิลัยที่นั่งรอคนทั้งสองอยู่จึงส่งยิ้มให้ลูกสะใภ้ด้วยใบหน้าเบิกบานเมื่อได้กวางมาเป็นลูกสะใภ้อย่างที่เคยหวังไว้“นี่แม่พี่เอง” มาร์คหันบอกกับเมียตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆ“สวัสดีค่ะคุณป้า” กวางยกมือไหว้นอบน้อมพร้อมรอยยิ้ม“สวัสดีหนูกวาง นั่งก่อนสิจ้ะ” ว่าแล้วแพรพิลัยก็ลุกขึ้นพร้อมกับจับข้อมือของกวางมานั่งข้างตัวเอง ก่อนที่ร่างสูงของมาร์คจะหย่อนตัวนั่งลงใกล้ๆ“หนูกวางเป็นลูกสะใภ้แม่ก็ต้องเรียกแม่ว่าแม่สิ”“ค่ะคุณแม่”“หนูกวางได้กินอะไรมาหรือยัง”“เมื่อกี้พี่มาร์คพากวางแวะกินที่ร้านแล้วค่ะ”“วันนี้หนูกวางอย่ารีบกลับนะ รอให้พ่อกลับมาจากบริษัทก่อนแล้วจะได้กินข้าวเย็นพร้อมกัน”“ได้ค่ะคุณแม่” เธอระบายยิ้มหวานพร้อมรับคำอย่างว่าง่ายพลางในใจลึกๆ
ห้องนอน 19.40 น.เมื่อมาร์คกับกวางรับประทานอาหารตอนหกโมงเย็นเสร็จ มาร์คก็พากวางออกไปนั่งคุยกันในสวนหย่อมหน้าบ้านประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่าๆ จากนั้นทั้งสองจึงพากันขึ้นห้องไป“เราไปอาบน้ำกันเถอะกวาง” เมื่อเข้ามาในห้องนอนเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาก็หันบอกกับร่างงามที่ยืนอยู่ข้างตัวเอง“เราจะอาบพร้อมกันอีกเหรอคะ” ตั้งแต่กลับมาจากโรงพยาบาลเขาก็จะพาเธอเข้าไปอาบน้ำพร้อมกับเขาทุกวัน ซึ่งสามวันมาแล้วที่เธออาบน้ำพร้อมกับเขา“ใช่ ไปเข้าห้องน้ำเถอะ” ว่าแล้วมาร์คก็เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวของตัวเองและของกวาง จากนั้นทั้งสองจึงพากันเข้าไปในห้องน้ำมาร์คถอดเสื้อผ้าให้กวางอย่างเช่นสามวันที่ผ่านมา จากนั้นจึงถอดเสื้อผ้าของตัวเอง ร่างสูงก้าวลงไปนั่งในอ่างพร้อมกับจับร่างสวยให้มานั่งคร่อมตักของเขาโดยกึ่งกลางกายของทั้งสองสัมผัสกัน มาร์คจับแขนเสลายกขึ้นคล้องคอของเขา สองแขนแกร่งกอดเอวเล็กพลางดวงตาคมจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้มที่ห่างกันไม่ถึงคืบด้วยแววตาคลั่งไคล้และคลั่งรัก“พี่มาร์คไม่เปิดน้ำใส่อ่างก่อนเหรอคะ”“วันนี้เราต้องเอากันก่อนนะแล้วค่อยอาบน้ำ”“เอากันเหรอคะ?” ขมวดคิ้วงุนงง“หรือเรียกอีกอย่างว่าyedกัน”“yedกัน?” “ใช่ การ
ห้องพักฟื้น หนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่มาร์คมาอยู่เฝ้ากวาง ในขณะที่กวางก็ยังนอนแน่นิ่งอยู่อย่างนั้น“กวาง…” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยเรียกร่างบางที่นอนหลับอยู่บนเตียง ในขณะที่มือของเขากอบกุมมือสวยของเธอและลูบหลังมือเบาๆ“ตื่นขึ้นมาคุยกับฉันหน่อยสิกวาง” เขาผละจากมือเรียวแล้วเลื่อนมือขึ้นไปลูบแก้มนุ่มของเธอเบาๆ“ที่รักของฉัน เธอหลับนานไปแล้วนะ ตื่นได้แล้ว” สิ้นเสียงทุ้มเอ่ยเรียกเป็นครั้งที่สาม พลันเปลือกตาสวยก็เริ่มขยับเล็กน้อย มาร์คที่เห็นอย่างนั้นก็ถึงกับใจเต้นรัว นิ้วเรียวของกวางกระดิก ชายหนุ่มระบายยิ้มอย่างดีใจกับสิ่งที่เห็นร่างเล็กขยับตัวเล็กน้อยพลางค่อยๆเบิกตาขึ้นอย่างช้าๆจึงได้เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่นั่งอยู่บนเตียงข้างๆเธอ“กวางตื่นแล้วเหรอ” มาร์คเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ใบหน้าของเขายิ้มแย้มอย่างมีความสุข เขาเลื่อนมือไปจับมือของเธอมากุมไว้แล้วบีบเบาๆ ก่อนเสียงแหบแห้งของกวางจะเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้างุนงง“พี่…เป็นใครเหรอคะ”“…” มาร์คถึงกับนิ่งชะงักพลางคิดในใจว่าเธอจำเขาไม่ได้งั้นเหรอ“พี่…ชื่ออะไรคะ แล้วพี่เป็นใคร”มาร์คกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเฝื่อนแล้วพูดออกไปด้วยน้ำเสียงอ
วันต่อมากวางที่อาบน้ำสวมใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้วกำลังจะออกไปร้านคาเฟ่ เปิดประตูออกมาจากห้องนอนจึงเห็นว่าเพื่อนตัวสูงนอนอยู่บนโซฟาตัวยาว มาร์คที่เห็นร่างเล็กออกจากห้องมาก็ลุกจากโซฟาพร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยสีหน้าเศร้าซึมเพราะเมื่อคืนเขานอนคิดมากทั้งคืนกับเรื่องที่เธอบอกว่าไม่อยากใช้ผู้ชายร่วมกับใครและเรื่องที่เขาไม่ได้ป้องกัน“เธอจะไปร้านเหรอ”“ใช่” เธอตอบด้วยสีหน้าปกติพร้อมกับเดินไปที่ประตู มาร์คลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วเดินไปสวมกอดร่างบอบบางจากทางด้านหลังพลางเอ่ยออกไป“กวางฉันขอโทษ…”“มาร์คขอโทษกวางเรื่องอะไรเหรอ” เธอชะงักกับคำขอโทษของเขาก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงปกติ“ขอโทษที่ทำให้เธอไม่สบายใจมาหลายปี”“มาร์ครู้เหรอว่ากวางไม่สบายใจเรื่องอะไร”“เรื่องเคท”“ทำไมกวางต้องไม่สบายใจเรื่องเคทด้วยล่ะ”“ตอนนั้นที่ฉันตกลงเป็นแฟนกับเคท เธอคงไม่สบายใจ”“เพื่อนมีแฟน แล้วทำไมกวางจะต้องไม่สบายใจด้วยล่ะ”“ก็เพราะเธอรักฉันไง”“กวางยอมรับนะว่าตอนนั้นกวางรู้สึกไม่สบายใจ แต่กวางก็พยายามทำใจไม่ให้รักมาร์คตั้งแต่นั้นมา และตอนนี้กวางก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับมาร์คแล้ว” “แต่ตอนนี้ฉันรักเธอ” เสียงทุ้มอ่อนโยนแฝงไว้ด้วยค
หนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่มาร์คมาทำงานที่บริษัท บ่อยครั้งที่มาร์คจะอ้างกับกวางว่าไม่อยากพารถไปบริษัทและเขาก็ขอนั่งรถไปกับเธอกวางเดินออกมาหน้าคอนโดแล้วสาวเท้าไปยังรถเก๋งคันสีขาวของตัวเอง มาร์คที่เดินตามมาติดๆคว้าเข้าที่ข้อมือเล็กหมับ!“วันนี้ไปรถฉันดีกว่านะ”“รถกวางก็มี ไม่จำเป็นต้องไปกับมาร์คหรอก ไปคนละคันนั่นแหละดีแล้ว”“วันนี้ไปกับรถฉันสักวันนะ” ว่าแล้วชายหนุ่มก็จูงมือเธอไปยังรถของตัวเอง กวางก็เดินตามเขาไปอย่างว่าง่าย มาร์คเปิดประตูให้กวางเข้าไปนั่ง ซึ่งที่ผ่านมาเขาไม่เคยเปิดประตูรถให้สาวคนไหนมาร์คปิดประตูรถแล้วเดินมานั่งประจำที่คนขับพร้อมกับออกรถมุ่งหน้าไปยังบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่ใหญ่ติดอันดับต้นของประเทศบริษัทหลังจากคืนนั้นที่พอร์ชกับรินมีความสัมพันธ์เกินเลยกัน นี่ก็หนึ่งเดือนมาแล้วที่พอร์ชเงียบหายไปเลยรินที่อยากรู้ว่าเขาหายไปไหนจึงหันถามกวางที่นั่งโต๊ะข้างตัวเอง ถึงแม้ว่าเธอจะมีเบอร์ของพอร์ช แต่เธอก็ไม่กล้าโทร ซึ่งตั้งแต่เรียนจบรินก็ไม่เคยโทรหาพอร์ชเลย“น้องกวาง ช่วงนี้พอร์ชได้ติดต่อมาหาน้องกวางบ้างหรือเปล่า”“พี่พอร์ชไม่ได้ติดต่อกวางมาเป็นเดือนแล้วค่ะ…” กว
สามปีผ่านไปตอนนี้กวางก็ขึ้นปีสี่แล้ว เป็นเวลาหนึ่งปีแล้วที่มาร์คกับเคทคุยกันและไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ หนึ่งปีให้หลังมานี้ถ้าวันไหนที่กวางรู้ว่าเคทนั่งรถไปมหาวิทยาลัยกับมาร์คด้วย กวางก็บอกกับมาร์คว่าขอไปเอง เธอไม่อยากไปเป็นก้างขวางคอของมาร์คกับเคท และมาร์คก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรเธอคอนโด ตอนเย็นวันนี้
ตอนเย็นเมื่อมาร์คกับกวางออกมาจากห้องเรียนก็พากันเดินไปยังรถสปอร์ตหรูของมาร์คที่จอดอยู่ เมื่อมาถึงรถเขาก็บอกกับเพื่อนตัวเล็ก“วันนี้คงต้องกลับถึงคอนโดช้าหน่อยนะ”“มาร์คจะไปไหนด้วยเหรอ”“ฉันจะพาเคทไปกินข้าวน่ะ”หญิงสาวชะงักพร้อมกับหน้าถอดสีก่อนจะเอ่ยถามออกไป“มาร์คได้คอนแทคเคทมาแล้วเหรอ”“ใช่”“อ๋อ
สองปีต่อมาตอนนี้กวางก็เรียนอยู่ปีสามแล้ว งานของเธอที่ผ่านมาสองปีนี้ก็คือไปทำงานบ้านที่บ้านแม่ของเขาเป็นเวลาห้าวันในหนึ่งอาทิตย์ และทำงานบ้านในคอนโดเขาห้าวันในหนึ่งอาทิตย์ กวางจะนั่งรถไปมหาวิทยาลัยกับมาร์คทุกวันและกลับพร้อมกันทุกวัน ซึ่งความรู้สึกของกวางที่มีต่อเขามาสองปีนั้นคือเธอชอบเขา มหาวิทยาล
วันต่อมา ตอนเย็นเมื่อกวางเลิกเรียนก็เดินทางไปยังห้างสรรพสินค้าและลาออกจากงานที่ทำอยู่ จากนั้นจึงกลับไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าที่หอพักแล้วนั่งรถไปลงคอนโดของมาร์ค เมื่อมาถึงคอนโดเธอก็โทรหามาร์คทันทีตู๊ด‘มาถึงแล้วเหรอ’‘ใช่’‘เธอไปเอาคีย์การ์ดที่นิติแล้วเขาจะบอกเธอเอง’‘เค’ ว่าจบนิ้วเรียวก็กดวางสายแล้วเ







