Mag-log inตอนเย็น
เมื่อมาร์คกับกวางออกมาจากห้องเรียนก็พากันเดินไปยังรถสปอร์ตหรูของมาร์คที่จอดอยู่ เมื่อมาถึงรถเขาก็บอกกับเพื่อนตัวเล็ก “วันนี้คงต้องกลับถึงคอนโดช้าหน่อยนะ” “มาร์คจะไปไหนด้วยเหรอ” “ฉันจะพาเคทไปกินข้าวน่ะ” หญิงสาวชะงักพร้อมกับหน้าถอดสีก่อนจะเอ่ยถามออกไป “มาร์คได้คอนแทคเคทมาแล้วเหรอ” “ใช่” “อ๋อ ถ้าอย่างนั้นกวางกลับก่อนดีกว่า มาร์คไปกินข้าวกับเคทเถอะ กวางอยากกลับคอนโดเลย” เธอบอกออกไปด้วยสีหน้าฝืนยิ้ม “แล้วเธอไม่หิวเหรอ” “กวางค่อยกลับไปกินที่คอนโดก็ได้ งั้นกวางไปแล้วนะมาร์ค” บอกจบร่างสวยที่อยู่ในชุดนักศึกษาก็สาวเท้าออกไปหน้ามหาวิทยาลัยก่อนที่เคทจะเดินมาที่รถของเขา “รอฉันนานไหมมาร์ค” “อ้อ ไม่นานเลย ขึ้นรถเถอะเคท” เขาละสายตาที่มองไปยังร่างเล็กของเพื่อนสาวแล้วหันมาพูดกับเคท เคทเปิดประตูแล้วเข้าไปนั่งในรถหรู ก่อนที่ร่างสูงของมาร์คจะเข้าไปนั่งและขับออกจากมหาวิทยาลัยไป มาร์คพาเคทมารับประทานอาหารที่ห้างสรรพสินค้า เสร็จแล้วจึงพากันไปเดินดูของแบรนด์เนมของผู้หญิง มาร์คซื้อกระเป๋าสะพายยี่ห้อดังและเสื้อผ้าราคาแพงให้เคท “เธอจะซื้ออะไรอีกไหม” เมื่อออกจากร้านเสื้อผ้า ชายหนุ่มก็หันถามยังร่างสวยที่เดินอยู่ข้างตัวเอง “วันนี้พอแค่นี้ก่อน” “งั้นกลับบ้านกันเลยนะ” จากนั้นทั้งสองจึงพากันออกจากห้างสรรพสินค้าไปขึ้นรถ “บ้านเธออยู่แถวไหนเหรอ” เมื่อรถเคลื่อนตัวออกจากห้างสรรพสินค้าชื่อดัง คนตัวสูงก็หันถามยังหญิงสาวดาวคณะนิเทศศาสตร์ที่ตัวเองชอบ “ฉันอยู่คอนโดเดียวกับนายนั่นแหละ” “เธออยู่คอนโดเดียวกับฉัน?” เขาถามด้วยสีหน้างุนงง “ใช่ ฉันเห็นนายเข้าออกในคอนโดประจำแหละ แต่นายคงไม่เคยเห็นฉันหรอก” “เธออยู่มานานหรือยัง” เขาถามด้วยสีหน้าตื่นเต้นเมื่อรู้ว่าเธออยู่คอนโดเดียวกับเขา “ก็ตั้งแต่ขึ้นปีหนึ่งโน่นแหละ บ้านฉันอยู่ไกลจากมหาลัยมาก ดังนั้นฉันก็เลยมาอยู่ที่คอนโดน่ะ” “เธออยู่ชั้นไหนเหรอ” “ชั้นสี่ แล้วนายอยู่ชั้นไหนล่ะ” “ชั้นห้า “อ้อ อยู่ชั้นใกล้กันเลย” “พรุ่งนี้เธอมีเรียนช่วงไหน” “ช่วงเช้า” “พรุ่งนี้ฉันก็มีเรียนช่วงเช้าเหมือนกัน งั้นพรุ่งนี้เธอไปมหาลัยกับฉันนะ” “ได้สิ” “แล้วเลิกเรียนกี่โมง” “สิบเอ็ดโมงครึ่ง” “ฉันก็เรียนเสร็จเวลานั้นเหมือนกัน งั้นเธอก็กลับพร้อมฉันเลยแล้วกัน” “ได้” “เอาเป็นว่าถ้าวันไหนเธอกับฉันมีเรียนในช่วงเวลาเดียวกัน เธอไปพร้อมฉันนะ” “ได้เลย” แล้วทั้งสองก็คุยกันไปตลอดทางจนกระทั่งมาถึงคอนโด คอนโด เมื่อเข้ามาในคอนโดมาร์คก็โทรหากวางทันที ตู๊ด ‘มีอะไรหรือเปล่า’ ‘ฉันกำลังจะอาบน้ำน่ะ’ ‘แล้ว?’ ‘เธอมาช่วยถูหลังให้ฉันหน่อยสิ’ ‘ถูหลัง?’ ‘อืม ฉันถูเองไม่ถึง เธอมาช่วยถูหน่อยนะ’ ‘ได้’ รับคำเสร็จเธอก็ออกไปจากห้องทันที เมื่อเข้ามาในห้องนอนของเขา หญิงสาวก็กวาดสายตามองไปทั่วห้อง เมื่อไม่เห็นคนตัวสูงเธอจึงเดินเข้าไปในห้องน้ำก็เห็นว่าเขานั่งอยู่ในอ่างอาบน้ำ โดยระดับน้ำอยู่ใต้ราวนมของเขา กวางที่เห็นอย่างนั้นก็หัวใจสั่นไหวเพราะนี่เป็นครั้งแรกที่มาเห็นเขาอาบน้ำ “มาสิ มาถูหลังให้ฉัน” ใบหน้าหล่อเหลาหันมาบอกคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ ร่างเล็กเดินไปหย่อนสะโพกบนขอบอ่างข้างๆเขา เธอหยิบฟองน้ำพร้อมกดสบู่เหลวลงไป จากนั้นจึงถูไปทั่วแผ่นหลังกว้างที่มีผิวขาวเนียนด้วยความเบามือ “ฉันชอบเวลาที่เธอเช็ดผม เป่าผม ตัดเล็บ โกนหนวด และฉันก็ชอบที่เธอถูหลังให้ฉันด้วย มือของเธอนิ่มมากมันจึงทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลายมากๆเลย” “กวางดีใจนะที่ทำให้มาร์คชอบ” เสียงหวานเอ่ยพร้อมกับถูหลังให้เขาด้วยความเบามือพลางรู้สึกดีใจที่เขาชอบในสิ่งที่เธอทำให้ “เมื่อกี้ฉันไปกินข้าวกับเคทมา แล้วฉันก็ได้รู้ว่าเคทอยู่คอนโดนี้ด้วย” “…” มือเรียวชะงักเมื่อเขาพูดไปถึงผู้หญิงที่เขาชอบ “ต่อไปนี้ถ้าเคทมีเรียนช่วงเวลาเดียวกับเรา เคทก็จะนั่งรถไปกับเราด้วย” “อือ” “เธอถูทั่วแล้วใช่ไหม” “ทั่วแล้ว” “งั้นเธอก็กลับห้องไปเถอะ” ว่าแล้วหญิงสาวก็ออกไปจากห้องน้ำแล้วกลับเข้าห้องของตัวเองไปด้วยจิตใจที่ห่อเหี่ยวเมื่อได้รู้ว่าเคทก็อยู่ที่นี่ด้วยและเขาจะให้เคทนั่งรถไปมหาวิทยาลัยด้วย เขาคงจะคิดจริงจังกับเคทแล้วแหละ วันต่อมา มาร์คที่อยู่ในชุดนักศึกษาออกจากห้องแล้วมาเคาะประตูห้องของกวาง ก๊อก! ก๊อก! กวางเปิดประตูออกมาแล้วมาร์คก็เอ่ยขึ้น “เสร็จหรือยัง วันนี้เคทไปกับเราด้วย” “มาร์คไปก่อนเถอะ กวางยังแต่งตัวไม่เสร็จเลย” เธอพูดอ้างออกไปเมื่อรู้ว่าผู้หญิงที่เขาชอบนั่งรถไปกับเขาด้วย อันที่จริงเธอแต่งตัวเสร็จแล้ว “ก็แต่งให้เสร็จสิเดี๋ยวฉันรอ” “มาร์คอย่ารอเลย มาร์ครีบไปเถอะ เดี๋ยวเคทจะรอนานนะ” “อืม ถ้าอย่างนั้นฉันไปก่อนนะ” พูดจบร่างสูงก็ลงชั้นล่างไปจึงเห็นว่าเคทนั่งรออยู่ที่ล็อบบี้แล้ว มาร์คพาคนที่ตัวเองชอบไปขึ้นรถแล้วมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยชื่อดัง ด้านกวาง เมื่อเพื่อนตัวสูงออกไปจากคอนโดแล้วเธอก็ลงไปขึ้นแท็กซี่หน้าคอนโดแล้วมุ่งหน้าไปยังมหาวิทยาลัยที่อยู่ไม่ไกลหนึ่งเดือนต่อมางานแต่งของมาร์คกับกวางได้จัดขึ้นเมื่ออาทิตย์ก่อน ซึ่งจัดที่บ้านของเขา มิ้วไม่ได้มางานแต่งกวางเพราะแต่งงานวันเดียวกับกวาง ส่วนคิงกับบาสก็ไปงานของมิ้วก่อน จากนั้นจึงมางานของมาร์คกับกวางห้างสรรพสินค้าเมื่อมาร์คกับกวางดูหนังจบก็พากันเดินออกมาจากโรงหนัง แล้วมาร์คก็หันพูดกับคนตัวเล็กที่เขาจับมืออยู่“เธออยากไปซื้ออะไรต่อไหม”“กวางอยากกลับบ้านค่ะเพราะรู้สึกเพลียๆ” เธอมีอาการอ่อนเพลียแบบนี้มาสองสามวันแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร“เธอไม่สบายหรือเปล่า” เขายกมือแตะที่หน้าผากของเธอ“กวางไม่ได้ป่วยค่ะ แต่มันรู้สึกเพลียเฉยๆค่ะ”“ไปหาหมอไหม”“ไม่ต้องหรอกค่ะ เดี๋ยวกลับไปนอนพักที่บ้านก็คงจะหายเพลียค่ะ”“งั้นเรากลับบ้านกันเถอะ” ว่าจบร่างสูงก็โอบไหล่บางแล้วพากันเดินไปยังประตูทางออกก็เป็นจังหวะเดียวกันกับที่หญิงสาวใบหน้าสวยคนหนึ่งเดินสวนเข้ามาพอดี“อ้าวมาร์ค กวาง จะกลับกันแล้วเหรอ”“อ้อ จะกลับแล้ว แล้วเธอกลับมาเมื่อไหร่” มาร์คเอ่ยถามเคทออกไปตามประสาคนรู้จักกัน“ฉันกลับมาเมื่ออาทิตย์ก่อนน่ะ ฉันพาลูกกับสามีมาอยู่ที่ไทยแล้วละ”“เธอมาคนเดียวเหรอ”“ใช่”กวางที่ยืนอยู่ข้างร่างสูงเมื่อเห็นเคทเธ
วันต่อมา บ้านพ่อแม่ของมาร์คหลังจากที่มาร์คกับกวางจดทะเบียนสมรสเสร็จ มาร์คก็พากวางมาหาแม่ที่บ้าน เมื่อเช้าเขาได้โทรบอกแม่ว่าจะพากวางไปจดทะเบียนสมรส หลังจดทะเบียนเสร็จก็จะพากวางมาที่นี่ ตอนกวางอยู่โรงพยาบาลพ่อกับแม่ก็ไปเยี่ยมกวางสองครั้ง และพอร์ชกับรินก็ไปเยี่ยมกวางด้วย แต่ไปเยี่ยมตอนที่กวางยังไม่ฟื้นเมื่อสองสามีภรรยาป้ายแดงเดินเข้ามาในบ้านหลังใหญ่หรูหรา แพรพิลัยที่นั่งรอคนทั้งสองอยู่จึงส่งยิ้มให้ลูกสะใภ้ด้วยใบหน้าเบิกบานเมื่อได้กวางมาเป็นลูกสะใภ้อย่างที่เคยหวังไว้“นี่แม่พี่เอง” มาร์คหันบอกกับเมียตัวเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆ“สวัสดีค่ะคุณป้า” กวางยกมือไหว้นอบน้อมพร้อมรอยยิ้ม“สวัสดีหนูกวาง นั่งก่อนสิจ้ะ” ว่าแล้วแพรพิลัยก็ลุกขึ้นพร้อมกับจับข้อมือของกวางมานั่งข้างตัวเอง ก่อนที่ร่างสูงของมาร์คจะหย่อนตัวนั่งลงใกล้ๆ“หนูกวางเป็นลูกสะใภ้แม่ก็ต้องเรียกแม่ว่าแม่สิ”“ค่ะคุณแม่”“หนูกวางได้กินอะไรมาหรือยัง”“เมื่อกี้พี่มาร์คพากวางแวะกินที่ร้านแล้วค่ะ”“วันนี้หนูกวางอย่ารีบกลับนะ รอให้พ่อกลับมาจากบริษัทก่อนแล้วจะได้กินข้าวเย็นพร้อมกัน”“ได้ค่ะคุณแม่” เธอระบายยิ้มหวานพร้อมรับคำอย่างว่าง่ายพลางในใจลึกๆ
ห้องนอน 19.40 น.เมื่อมาร์คกับกวางรับประทานอาหารตอนหกโมงเย็นเสร็จ มาร์คก็พากวางออกไปนั่งคุยกันในสวนหย่อมหน้าบ้านประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่าๆ จากนั้นทั้งสองจึงพากันขึ้นห้องไป“เราไปอาบน้ำกันเถอะกวาง” เมื่อเข้ามาในห้องนอนเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาก็หันบอกกับร่างงามที่ยืนอยู่ข้างตัวเอง“เราจะอาบพร้อมกันอีกเหรอคะ” ตั้งแต่กลับมาจากโรงพยาบาลเขาก็จะพาเธอเข้าไปอาบน้ำพร้อมกับเขาทุกวัน ซึ่งสามวันมาแล้วที่เธออาบน้ำพร้อมกับเขา“ใช่ ไปเข้าห้องน้ำเถอะ” ว่าแล้วมาร์คก็เดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวของตัวเองและของกวาง จากนั้นทั้งสองจึงพากันเข้าไปในห้องน้ำมาร์คถอดเสื้อผ้าให้กวางอย่างเช่นสามวันที่ผ่านมา จากนั้นจึงถอดเสื้อผ้าของตัวเอง ร่างสูงก้าวลงไปนั่งในอ่างพร้อมกับจับร่างสวยให้มานั่งคร่อมตักของเขาโดยกึ่งกลางกายของทั้งสองสัมผัสกัน มาร์คจับแขนเสลายกขึ้นคล้องคอของเขา สองแขนแกร่งกอดเอวเล็กพลางดวงตาคมจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้มที่ห่างกันไม่ถึงคืบด้วยแววตาคลั่งไคล้และคลั่งรัก“พี่มาร์คไม่เปิดน้ำใส่อ่างก่อนเหรอคะ”“วันนี้เราต้องเอากันก่อนนะแล้วค่อยอาบน้ำ”“เอากันเหรอคะ?” ขมวดคิ้วงุนงง“หรือเรียกอีกอย่างว่าyedกัน”“yedกัน?” “ใช่ การ
ห้องพักฟื้น หนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่มาร์คมาอยู่เฝ้ากวาง ในขณะที่กวางก็ยังนอนแน่นิ่งอยู่อย่างนั้น“กวาง…” เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยเรียกร่างบางที่นอนหลับอยู่บนเตียง ในขณะที่มือของเขากอบกุมมือสวยของเธอและลูบหลังมือเบาๆ“ตื่นขึ้นมาคุยกับฉันหน่อยสิกวาง” เขาผละจากมือเรียวแล้วเลื่อนมือขึ้นไปลูบแก้มนุ่มของเธอเบาๆ“ที่รักของฉัน เธอหลับนานไปแล้วนะ ตื่นได้แล้ว” สิ้นเสียงทุ้มเอ่ยเรียกเป็นครั้งที่สาม พลันเปลือกตาสวยก็เริ่มขยับเล็กน้อย มาร์คที่เห็นอย่างนั้นก็ถึงกับใจเต้นรัว นิ้วเรียวของกวางกระดิก ชายหนุ่มระบายยิ้มอย่างดีใจกับสิ่งที่เห็นร่างเล็กขยับตัวเล็กน้อยพลางค่อยๆเบิกตาขึ้นอย่างช้าๆจึงได้เห็นใบหน้าหล่อเหลาที่นั่งอยู่บนเตียงข้างๆเธอ“กวางตื่นแล้วเหรอ” มาร์คเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ใบหน้าของเขายิ้มแย้มอย่างมีความสุข เขาเลื่อนมือไปจับมือของเธอมากุมไว้แล้วบีบเบาๆ ก่อนเสียงแหบแห้งของกวางจะเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้างุนงง“พี่…เป็นใครเหรอคะ”“…” มาร์คถึงกับนิ่งชะงักพลางคิดในใจว่าเธอจำเขาไม่ได้งั้นเหรอ“พี่…ชื่ออะไรคะ แล้วพี่เป็นใคร”มาร์คกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเฝื่อนแล้วพูดออกไปด้วยน้ำเสียงอ
วันต่อมากวางที่อาบน้ำสวมใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้วกำลังจะออกไปร้านคาเฟ่ เปิดประตูออกมาจากห้องนอนจึงเห็นว่าเพื่อนตัวสูงนอนอยู่บนโซฟาตัวยาว มาร์คที่เห็นร่างเล็กออกจากห้องมาก็ลุกจากโซฟาพร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยสีหน้าเศร้าซึมเพราะเมื่อคืนเขานอนคิดมากทั้งคืนกับเรื่องที่เธอบอกว่าไม่อยากใช้ผู้ชายร่วมกับใครและเรื่องที่เขาไม่ได้ป้องกัน“เธอจะไปร้านเหรอ”“ใช่” เธอตอบด้วยสีหน้าปกติพร้อมกับเดินไปที่ประตู มาร์คลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วเดินไปสวมกอดร่างบอบบางจากทางด้านหลังพลางเอ่ยออกไป“กวางฉันขอโทษ…”“มาร์คขอโทษกวางเรื่องอะไรเหรอ” เธอชะงักกับคำขอโทษของเขาก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงปกติ“ขอโทษที่ทำให้เธอไม่สบายใจมาหลายปี”“มาร์ครู้เหรอว่ากวางไม่สบายใจเรื่องอะไร”“เรื่องเคท”“ทำไมกวางต้องไม่สบายใจเรื่องเคทด้วยล่ะ”“ตอนนั้นที่ฉันตกลงเป็นแฟนกับเคท เธอคงไม่สบายใจ”“เพื่อนมีแฟน แล้วทำไมกวางจะต้องไม่สบายใจด้วยล่ะ”“ก็เพราะเธอรักฉันไง”“กวางยอมรับนะว่าตอนนั้นกวางรู้สึกไม่สบายใจ แต่กวางก็พยายามทำใจไม่ให้รักมาร์คตั้งแต่นั้นมา และตอนนี้กวางก็ไม่ได้รู้สึกอะไรกับมาร์คแล้ว” “แต่ตอนนี้ฉันรักเธอ” เสียงทุ้มอ่อนโยนแฝงไว้ด้วยค
หนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่มาร์คมาทำงานที่บริษัท บ่อยครั้งที่มาร์คจะอ้างกับกวางว่าไม่อยากพารถไปบริษัทและเขาก็ขอนั่งรถไปกับเธอกวางเดินออกมาหน้าคอนโดแล้วสาวเท้าไปยังรถเก๋งคันสีขาวของตัวเอง มาร์คที่เดินตามมาติดๆคว้าเข้าที่ข้อมือเล็กหมับ!“วันนี้ไปรถฉันดีกว่านะ”“รถกวางก็มี ไม่จำเป็นต้องไปกับมาร์คหรอก ไปคนละคันนั่นแหละดีแล้ว”“วันนี้ไปกับรถฉันสักวันนะ” ว่าแล้วชายหนุ่มก็จูงมือเธอไปยังรถของตัวเอง กวางก็เดินตามเขาไปอย่างว่าง่าย มาร์คเปิดประตูให้กวางเข้าไปนั่ง ซึ่งที่ผ่านมาเขาไม่เคยเปิดประตูรถให้สาวคนไหนมาร์คปิดประตูรถแล้วเดินมานั่งประจำที่คนขับพร้อมกับออกรถมุ่งหน้าไปยังบริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่ใหญ่ติดอันดับต้นของประเทศบริษัทหลังจากคืนนั้นที่พอร์ชกับรินมีความสัมพันธ์เกินเลยกัน นี่ก็หนึ่งเดือนมาแล้วที่พอร์ชเงียบหายไปเลยรินที่อยากรู้ว่าเขาหายไปไหนจึงหันถามกวางที่นั่งโต๊ะข้างตัวเอง ถึงแม้ว่าเธอจะมีเบอร์ของพอร์ช แต่เธอก็ไม่กล้าโทร ซึ่งตั้งแต่เรียนจบรินก็ไม่เคยโทรหาพอร์ชเลย“น้องกวาง ช่วงนี้พอร์ชได้ติดต่อมาหาน้องกวางบ้างหรือเปล่า”“พี่พอร์ชไม่ได้ติดต่อกวางมาเป็นเดือนแล้วค่ะ…” กว
สามปีผ่านไปตอนนี้กวางก็ขึ้นปีสี่แล้ว เป็นเวลาหนึ่งปีแล้วที่มาร์คกับเคทคุยกันและไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ หนึ่งปีให้หลังมานี้ถ้าวันไหนที่กวางรู้ว่าเคทนั่งรถไปมหาวิทยาลัยกับมาร์คด้วย กวางก็บอกกับมาร์คว่าขอไปเอง เธอไม่อยากไปเป็นก้างขวางคอของมาร์คกับเคท และมาร์คก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรเธอคอนโด ตอนเย็นวันนี้
คอนโดเมื่อทั้งสองเดินมาถึงหน้าห้อง มาร์คก็บอกกับเพื่อนร่างบางที่กำลังสแกนคีย์การ์ดจะเข้าห้อง“วันนี้ฉันสระผม เดี๋ยวเธอมาเช็ดผมกับเป่าผมให้ฉันหน่อยนะ”“ได้สิ” รับคำเสร็จหญิงสาวก็เปิดประตูเข้าไปในห้องทันทีร่างบางหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาอย่างคนหมดแรงเมื่อนึกไปว่าเธอรักเขามานาน แต่สุดท้ายเขาก็เจอผู้หญิงท
สองปีต่อมาตอนนี้กวางก็เรียนอยู่ปีสามแล้ว งานของเธอที่ผ่านมาสองปีนี้ก็คือไปทำงานบ้านที่บ้านแม่ของเขาเป็นเวลาห้าวันในหนึ่งอาทิตย์ และทำงานบ้านในคอนโดเขาห้าวันในหนึ่งอาทิตย์ กวางจะนั่งรถไปมหาวิทยาลัยกับมาร์คทุกวันและกลับพร้อมกันทุกวัน ซึ่งความรู้สึกของกวางที่มีต่อเขามาสองปีนั้นคือเธอชอบเขา มหาวิทยาล
วันต่อมา ตอนเย็นเมื่อกวางเลิกเรียนก็เดินทางไปยังห้างสรรพสินค้าและลาออกจากงานที่ทำอยู่ จากนั้นจึงกลับไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าที่หอพักแล้วนั่งรถไปลงคอนโดของมาร์ค เมื่อมาถึงคอนโดเธอก็โทรหามาร์คทันทีตู๊ด‘มาถึงแล้วเหรอ’‘ใช่’‘เธอไปเอาคีย์การ์ดที่นิติแล้วเขาจะบอกเธอเอง’‘เค’ ว่าจบนิ้วเรียวก็กดวางสายแล้วเ







