16.คู่แข่ง

@สามวันต่อมา

"แงงเสร็จตรงนี้สักทีฮือ"ในที่สุดก็ใส่ข้อมูลสำคัญเข้าไปเสร็จสักทีหลังจากใช้เวลามาสามวันโดยที่ฉันกับครามก็พากันทำจนแทบจะไม่ได้นอนเลย

"เหลือแค่ตกแต่งเล็กๆน้อยๆเอง"ครามเอ่ยขึ้นมา

"ตกแต่งยังไงดีอ่ะฉันคิดไม่ออกหรอกนะ"

"ในชีวิตเธอเคยคิดอะไรออกได้บ้าง?"

"มีสิ"

"อะไร"

"คิดถึงพี่ครามสุดหล่อของหนูมินไง~"ฉันพูดแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าหล่อเหลาของเพื่อนชายเพื่อที่จะแกล้งเขาแต่แล้วก็ต้องเสียท่าเมื่อมือฉันดันไปกดทับสีทำให้พลาดท่าล้มไปทับกับครามแต่สิ่งที่หน้าตกใจมากกว่านั้นคือริมฝีปากฉันกับครามชนกัน

"..."เงียบไม่ใครพูดอะไรออกมากฉันและครามมองตากันแต่ก็ต้องสะดุ้งเมื่อมีอะไรบางอย่างกระทบบนพื้นอย่างแรง

"คะคิงส์อึก"ฉันรีบผละตัวออกจากครามทันทีแต่แล้วก็ต้องหลบสายตาคมของชายหนุ่มตัวสูงที่จ้องมาทางฉันไม่แววตาไม่พอใจฉันเห็นรังสีบางอย่างของคิงส์ได้อย่างชัดเจนเขากำลังไม่พอใจฉัน

"..."คิงส์เงียบไม่พูดอะไรเขาจ้องใบหน้าของครามด้วยสายตาดุดันส่วนครามเองก็ไม่คิดที่จะหลบสายตาจากคนตัวสูงเลยทั้งสองคนยืนมองหน้ากันอยู่แบบนั้นก่อนที่จะเป็นคิงส์ที่ละสายตาออกมาพร้อมกับพูดกับร่างบางตรงหน้า

"มาหาฉัน"คิงส์เอ่ยด้วยนํ้าเสียงเรียบนิ่งแต่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ

"..."จัสมินเงียบและไม่ทำตามคำสั่งของเขาคิงส์ที่เห็นดังนั้นจึงเกิดความหัวเสียขึ้นมาทันทีเขาทำท่าทีจะเดินไปหาจัสมินแต่ก็ถูกคริสจับแขนข้ามไว้ก่อน

"ไอ้คิงส์อย่าดิวะ"คริสเอ่ยเตือนสติ

"..."คิงส์ก่อนจะเดินออกไปเขาไม่สามารถที่จะทนอยู่ตรงหน้าได้ยิ่งเห็นตอนจัสมินกับครามอยู่ด้วยกันใจเขาก็เริ่มอยู่ๆไม่นิ่งแล้วนี่มันเกิดอะไรขึ้น

ด้านจัสมิน

"ครามฉันขอโทษนะที่เล่นเยอะไปหน่อยฮือ~"ฉันเอ่ยขอโทษเพื่อนชายที่นั่งเก็บกวาดของอยู่ด้วยความรู้สึกผิดเมื่อกี้ครามกับคิงส์เกือบจะมีเรื่องกันแล้วมันเป็นเพราะฉันเองที่เล่นไม่เข้าท่า

"อืมไม่เป็นไร"

"ฮือนายที่มันแสนดีจริงๆเลย"

"แล้วเธอชอบไหม"ครามเอ่ยถาม

"..."ฉันชะงักเมื่อได้ยินคำถามของคนตัวสูงถามว่าชอบไหมก็...ชอบสิฉันชอบคนที่ดูอ่อนโยนไม่รุนแรงเหมือน...คิงส์ที่จ้องแต่จะทำเรื่องอย่างว่ากับฉันทั้งๆที่เราไม่ได้เป็นอะไรกันเลยเป็นแค่...เพื่อน

"แหมมระดับพี่ครามแล้วมีหรือที่หนูมินจะไม่ชอบล่ะคะ~"ฉันพูดแล้วยิ้มหวานให้ชายหนุ่มครามที่ได้ยินก็ยิ้มออกมาเบาๆก่อนจะเก็บอุปกรณ์ต่อ

"แล้วจะเอาไงต่อเรื่องการตกแต่งโปรเจกต์"ฉันเอ่ยถามคนตัวสูงเพื่อชวนเขาคุย

"ก็แล้วแต่เธอฉันขอแค่อย่าทำอะไรเยอะกับงานเพราะมันจะทำให้ดูรกตาและมากเกินไปก็เท่านั้นแหละที่เหลือเธอจะทำยังไงก็ได้ตามความพอใจของเธอ"

"นี่นายเชื่อใจฉันขนาดนั้นเลยเหรอคราม?"ฉันเอ่ยถามเพราะรู้สึกว่าครามจะเชื่อใจและมั่นใจกับการทำงานของฉันมาก

"ถ้าฉันไม่เชื่อใจเธอฉันจะจับคู่กับเธอทำไม"

"นายอาจจะใช้ฉันเป็นเครื่องมือไงใครจะไปรู้ล่ะ"ฉันพูดตามความคิดของตัวเอง

"ฉันไม่ชอบอะไรที่เอาเปรียบคนอื่นเธอน่าจะรู้นิสัยฉันดีนะจัสมินเหมือนที่ฉันรู้เรื่องของเธอ"

"นี่ถ้านายเป็นคนอื่นฉันจะถามว่านายชอบฉันเหรอ"

"ก็ชอบ..."

"..."เงียบฉันไปไม่ถูกเลย

"แหม นายก็นะว่าแต่นายชอบผู้หญิงแบบไหนเหรอถามได้ไหม"

"แบบเธอ..."

"..."เป็นอีกครั้งที่จัสมินเงียบกับคำพูดของเพื่อนชายเธอรู้สึกว่าเดี๋ยวนี้ครามเริ่มรุกเธอหนักขึ้นโดยที่ไม่น่าจะใช่การเล่นแบบสถานะคนเป็น....เพื่อนกัน

"นายพูดแบบนี้ฉันไปไม่ถูกหรอกนะคราม"

"ก็เธอถามฉันหนิฉันก็ตอบความจริงเรื่องแบบนี้ฉันไม่โกหกหรอกนะ"

"โอ๊ะ! สองคนนี้คุยอะไรกันอ่ะ"เมจิที่เดินเข้ามาถามพร้อมกับนั่งข้างๆจัสมิน

"เปล่าหรอกก็แค่คุยเรื่องทั่วไป"

"เมื่อกี้ฉันเห็นคิงส์พาผู้หญิงคนหนึ่งขึ้นรถสงสัยจะไปทำเรื่องอย่างว่าแหละเฮ้อคิงส์นี่เป็นพวกมีความต้องการสูงเนาะ"เมจิพูดตามความคิดของตัวเองแต่คำพูดของเธอนั้นทำให้จัสมินเงียบไม่ได้พูดอะไรแต่หัวใจของเธอนั้นแทบจะหยุดเต้นเลยทีเดียวเขาพาผู้หญิงอื่นขึ้นรถงั้นเหรอ

"ว่าแต่ครามฉันขอถามอะไรนายหน่อนสิ"เมจิเอ่ยถาม

"อืมว่ามาถ้าเรื่องที่ฉันตอบเธอได้นะ"

"นายเคยนอนกับผู้หญิงไหมอันนี้ฉันไม่ได้โรคจิตนะก็แค่อยากรู้"

"ก็...นอนบ้าง"

"ก็นอนบ้างของนายนี่กี่ครั้ง?"

"เกินสิบ"ครามตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

"โอ้วว! เกินสิบเหรอนายกับคิงส์นี่เป็นพวกมีความต้องการสูงเหมือนกันเลยอึ๋ยพูดแล้วขนหัวลุกเลย"เมจิทำท่าขนลุกพร้อมกับเบ้หน้าด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

"ฉันกับมันไม่ที่อะไรเหมือนกัน...อย่าเอาฉันไปเปรียบเทียบกันมัน"ครามพูดด้วยนํ้าเสียงเรียบนิ่ง

"บางทีฉันก็งงเหมือนกันว่าทำไมนายกับคิงส์ถึงไม่ถูกกัน"จัสมินเอ่ยถาม

"เรื่องบางเรื่องเธอไม่ต้องรู้ก็ได้นะจัสมินเพราะมันอาจจะทำให้เธอเจ็บตัวได้"

"นี่นายขู่ฉันเหรอ?"

"..."เงียบไร้เสียงตอบกลับจากคราม

"แงงงพี่ครามขู่หนูมินอีกแล้วฮือ~"จัสมินทำหน้าเง้างอนคนตัวสูงครามมองการกระทำของเพื่อนสาวนิ่งไม่พูดอะไรเหมือนเขากำลังจะตกอยู่ในภวังค์อะไรบางอย่าง

ด้านคิงส์

-ผับลีฟ-

"นี่หน้ามึงเป็นส้นตีนอะไรทำไมถึงทำหน้าแบบนั้น?"คริสเอ่ยถามเพื่อนชายที่นั่งกระดกเหล้าเข้าปากด้วยใบหน้าไม่พอใจ

"เสือก..."คิงส์ตอบ

"เอ้า? มึงนี่อาการหนักล่ะคิดเรื่องจัสมินอยู่เหรอ"คริสเอ่ยถามทำให้คิงส์ที่กำลังจะกระดกเหล้าเข้าปากถึงกับชะงักเล็กน้อย

"ทำไมกูต้องคิดเรื่องคนอื่น"

"เออปากแข็งเถอะมึงนี่มึงรู้อะไรไหม"

"อะไร"

"สนใจอะไรหน่อยเถอะนี่มึงไม่รู้เหรอว่ามึงกำลังมีคู่แข่ง"

"..."คิงส์เงียบไม่พูดอะไร

"อย่าปากแข็งให้มากเพราะเท่าที่กูดูมาไอ้ครามก็ดูเหมือนจะสนใจจัสมินอยู่เหมือนกันอะไรที่ยังไม่สายมึงก็รีบทำซะ"

"อย่าให้เวลามันล่วงเลยไปเปล่าๆเพราะเมื่อถึงวันที่จัสมินหมดรักมึงเมื่อไหร่วันนั้นแหละมึงจะเป็นหมาอย่างไม่รู้ตัวอีกอย่างนะที่กูจะบอกบุญมึงถ้าหากจัสมินรักไอ้ครามเมื่อไหร่มึงจะหมดสิทธิ์ทันที"

"เพราะฉะนั้นมึงอย่าปากแข็งให้มากกูเตือนมึงด้วยความหวังดี"

"..."