Share

EP4 | คนแก้ขัด 2/2

last update Huling Na-update: 2025-12-31 12:13:09

"จะมานอนกับฉันทั้งที นี่มันชุดนอนจริง ๆ หรือเนี่ย ฉันก็นึกว่าผ้าขี้ริ้วซะอีก หน้าตาก็จืดชืดแถมยังไร้รสนิยมอีก นี่เธอรู้ไหม แค่เห็นหน้าของเธอฉันก็หมดอารมณ์แล้ว แบบนี้จะให้ฉันนอนกับเธอลงได้ยังไง"

ภาคิณดึงกางเกงนอนของเด็กสาวออกไปให้พ้นทาง

"ถอดเสื้อของเธอออกไปซะ" ปรายฟ้าพยักหน้าแล้วรีบลุกขึ้นแกะกระดุมเสื้อมือไม้สั่น ตอนนี้ร่างกายเธอเหลือเพียงแค่บรากับกางเกงชั้นในเท่านั้น

"ถอดชุดชั้นในนั่นออกสิ" เธอรีบปลดตะขอบรามือไม้สั่นจนอกอวบอิ่มชูชันปรากฏต่อสายตาของเขา

"ถึงแม้ว่าโดยรวมแล้วจะไม่ได้ดึงดูดเพศตรงข้ามสักเท่าไร แต่ก็ยังดีที่มีหน้าอกอวบใหญ่แบบนี้นะ" มือแกร่งเคล้นคลึงอกอวบข้างหนึ่งอย่างไม่ปรานี เด็กสาวเม้มปากเพื่อกลั้นเสียงไว้ ขอบตากลมโตแดงทั้งสองข้างเพราะเธอพยายามกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหล

ร่างสูงดึงผ้าขนหนูที่พันเอวสอบไว้ออก แล้วเข้าประชิดร่างเล็กที่นั่งตัวสั่นอยู่บนเตียงกว้าง แล้วรั้งเอวบางเข้าปะทะแผงอกแกร่ง ส่วนมืออีกข้างก็ขยำสะโพกกลมกลึงอย่างแรง

แก่นกายของชายหนุ่มที่ชนอยู่ที่หน้าท้องเธอจนเธอรู้สึกได้ เธออยากจะผลักอกเขาออกห่างแรง ๆ แต่ก็ได้แค่คิดในใจเท่านั้น เพราะอย่างเธอคงไม่มีสิทธิ์ที่จะขัดขืนอะไรทั้งสิ้น

ชายหนุ่มกดศีรษะเด็กสาวลงต่ำ

"ใช้ปากเธอทำให้ฉันมีอารมณ์ซะ" มือแกร่งบีบปลายคางเล็กให้อ้าเผยอ แล้วดันแก่นกายเข้าไปในปากนุ่มทันที

"ใช้ลิ้นให้มาก ๆ หน่อย ทำครั้งที่สองแล้วแต่ก็ยังห่วยแตกเหมือนเดิมเลยนะ ไม่ได้เรื่องจริง ๆ" แก่นกายที่ค่อย ๆ ขยายใหญ่ในปากเธออย่างรวดเร็ว ทำให้เธอรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

สะโพกแกร่งขยับเข้าออก แก่นกายที่ดันเข้าออกในปากเธอเริ่มจะดันลึกเข้าไปเรื่อย ๆ จนเธอแทบขาดอากาศหายใจ เด็กสาวน้ำตาไหล มือบางเกาะเอวสอบไว้เพื่อพยุงตัวไม่ให้ล้ม ทุกการกระแทกมันช่างทรมานเพราะเขาไม่อ่อนโยนกับเธอแม้แต่น้อย

ชายหนุ่มคว้าศีรษะเธอแล้วดึงแก่นกายที่ตึงแน่นออก

"ไม่ได้เรื่องเลยจริง ๆ ไม่ไหวเลย" เธอรีบสูดอากาศเข้าไปเต็มปอด หลังจากที่ปากของเธอเป็นอิสระ แต่ไม่ทันไรมือแกร่งก็กดตัวเธอบนเตียงนุ่มแล้ว แยกขาเรียวออกกว้างแล้วดันแก่นกายเข้าไปทีเดียวจนสุดลำ

จากนั้นเขาก็ขยับสะโพกถี่รัวอย่างไม่ปรานี มือแกร่งเคล้นคลึงอกอวบอิ่มที่ขยับไปตามจังหวะการกระแทกของเขา

"อืม...แน่นเหลือเกิน รัดแน่นเกินไปแล้ว" เสียงทุ้มต่ำครางด้วยความพึงพอใจ ถึงเธอจะเป็นแค่ที่ระบายความใคร่ แต่ร่างเล็กนุ่มนิ่มก็ตอบสนองเขาได้ดีทุกครั้ง ปรายฟ้าเม้มปากแน่นแล้วปล่อยให้คนตัวสูงทำตามใจต้องการจนกว่าเขาจะพอใจ

เธอรู้สึกปวดไปทั่วทั้งร่างกาย ทุกการกระแทกของเขาไม่มีคำว่าอ่อนโยนแม้แต่นิดเดียว ไม่ว่ามือแกร่งจะสัมผัสไปที่ส่วนไหนของร่างกายก็ทำให้เธอสะดุ้งจนแทบจะร้องออกมาทุกครั้ง

เพราะเธอเป็นแค่ที่ระบายความใคร่ชั่วคราว เขาจึงไม่จำเป็นต้องทะนุถนอมและอ่อนโยนกับเธอ มีเซ็กส์กันแต่ไม่มีความรู้สึกรัก เซ็กส์ที่ปราศจากความรักมันทรมานขนาดนี้เลยหรือ

ปรายฟ้าน้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว ร่างกายปวดแปลบสะท้านไปทั่วร่าง เธอได้แต่คิดว่าเมื่อไหร่คืนนี้มันจะสิ้นสุดสักที

"ร้องไห้ทำไม! หยุดร้องเดี๋ยวนี้เลยนะ พรุ่งนี้ถ้าเธอตาบวมก็แย่น่ะสิ ถ้าปู่ของฉันเห็นจะคิดยังไง หยุดร้องไห้เดี๋ยวนี้"

มือแกร่งพลิกร่างบางให้นอนคว่ำหน้า แล้วยกสะโพกขึ้นลอยเหนือพื้นเตียง จากนั้นก็กระแทกเข้าออกอย่างไม่ปรานี ทั้งหงุดหงิด ทั้งโมโหปะปนกันไปหมด หนึ่งสัปดาห์ที่เขาไปถ่ายละครแทบไม่ได้หยุดพัก จึงทำให้เขาไม่ได้ปลดปล่อยมาเป็นสัปดาห์ คืนนี้จึงยังไม่จบลงง่าย ๆ แน่

ถึงจะขยะแขยงเธออยู่บ้างแต่ร่างเล็กนุ่มนิ่มก็ตอบสนองเขาได้ดีทุกครั้ง อาจจะเป็นเพราะเธอยังไม่เคยผ่านมือชายใด เลยยิ่งทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นมากขึ้นไปอีก

ปรายฟ้าได้แต่รอว่าเมื่อไหร่ศึกสวาทบนเตียงนี้จะจบลงซะที ร่างกายของคนตรงหน้าแข็งแรงมากและไม่มีท่าทีว่าเขาจะเหนื่อยเลยสักนิด ยิ่งทำมากเท่าไหร่เธอก็รู้สึกว่าแก่นกายของเขาขยายใหญ่ขึ้นมากกว่าเดิมทุกครั้ง

ตอนนี้เธอแทบไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะขัดขืน ได้แต่แปลกใจว่าทำไมเขาถึงได้แข็งแรงเหลือเกิน กินเวลามาเกือบสองชั่วโมงแล้วแต่เหมือนเรี่ยวแรงชายหนุ่มจะไม่แผ่วเลยสักนิด

ร่างสูงพลิกตัวเธอให้นอนหงายอีกครั้ง แต่ลมหายใจของปรายฟ้าก็เริ่มแผ่วลงเรื่อย ๆ ใบหน้าที่ดูอ่อนล้าจนแทบจะไม่มีสติและเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา มันทำให้เขาเผลอตัวก้มหน้าลงไปจูบเธอเหมือนจะปลอบโยนอะไรสักอย่าง

ถึงจะรู้ตัวว่าตัวเองทำอะไรลงไป แต่เขาก็หยุดร่างกายไม่ได้ ริมฝีปากร้อนรุ่มรีบประกบจูบริมฝีปากที่เผยอเล็กน้อย แล้วดันลิ้นหนาเข้าไปเล่นรักกับลิ้นนุ่มในปากเด็กสาว ดูเหมือนคนใต้ร่างจะไม่ได้ตอบสนองเขาอีกต่อไป เพราะเธอน่าจะหลับลึกไปแล้ว แต่เขาก็ไม่หยุดเพียงแค่นั้น ได้แต่ดูดกลืนความหวานจากปากนุ่มโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น

ถึงจะรู้ตัวว่าทำอะไรแต่ก็หยุดไม่ได้ มันเหมือนมีสิ่งดึงดูดใจให้เขาทำแบบนั้น ริมฝีปากนุ่มอวบอิ่มถูกรุกรานด้วยริมฝีปากที่แสนเร่าร้อน ดูเหมือนว่าเธอจะไม่รู้สึกตัวสักนิดว่ากำลังถูกริมฝีปากร้อนรุกล้ำดื่มด่ำกับความหวานในปากเธออยู่

เขาถอนริมฝีปากออกหลังจากถอนแก่นกายออกด้วย สองครั้งแล้วที่เขามีอะไรกับเธอโดยไม่ได้ป้องกัน พอรู้ว่าเธอเป็นคนแรกของเขา เขาก็ไม่เคยคิดจะใช้ถุงยางป้องกันเลยสักครั้ง แต่ให้เธอกินยาคุมฉุกเฉินแทนตลอด

"ยัยนั่นดันนอนหลับไปแล้วสิ พรุ่งนี้ค่อยบอกให้กินยาก็แล้วกัน" ร่างสูงลุกจากเตียงเพื่อทำความสะอาดร่างกายอีกครั้ง ส่วนเด็กสาวก็นอนสลบไสลไร้สติอยู่บนเตียงนุ่มเพราะพิษรักบนเตียงได้เล่นงานเธอจนหมดสติไปแล้ว

Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App

Pinakabagong kabanata

  • เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น   EP5 | ข้อตกลง 2/2

    เมื่อประมาณสี่เดือนก่อน ที่สถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าที่เธอเรียนและอาศัยมาตั้งแต่เด็กกำลังจะปิดตัวลง สถานที่แห่งนี้เคยเป็นโรงเรียนประจำหญิงล้วนแล้วมีการจัดตั้งกลุ่มเพื่อสงเคราะห์เด็กที่ถูกทอดทิ้ง เพื่อช่วยเหลือเด็กที่พ่อแม่ไม่มีทุนทรัพย์ส่งบุตรเรียน มีเปิดสอนตั้งแต่ชั้นปฐมวัยจนถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายแต่พื้นที่ที่ตั้งโรงเรียนแห่งนี้กำลังจะหมดสัญญาเช่าพื้นที่ แล้วทางโรงเรียนก็ไม่มีเงินมากมายที่จะต่อสัญญา ทางโรงเรียนจึงขอเจ้าของพื้นที่ยืดสัญญาไปอีกเล็กน้อยเพื่อให้เด็ก ๆ ได้เรียนจบการศึกษาในปีนั้น ๆ ก่อนแล้วค่อยปิด เพื่อเด็ก ๆ จะได้สามารถเอาใบจบไปยื่นเรียนต่อในโรงเรียนอื่น ๆ ได้หลังจากนั้นโรงเรียนก็ถูกปิดตัวลงตามข้อตกลงที่เคยคุยกันไว้ โดยครูหลายคนก็ทยอยพากันลาออกไปจนเหลือเพียงแค่ผู้อำนวยการหญิงที่อายุมากแล้ว กับเด็ก ๆ อีกเก้าคนที่ไม่มีพ่อแม่มารับกลับไป ปรายฟ้าที่เรียนจบมัธยมปลายพอดีก็ไม่เคยรู้เลยว่าพ่อแม่ที่ให้กำเนิดเธอมาเป็นใครตั้งแต่จำความได้เธอก็อยู่ในความดูของผู้อำนวยการโรงเรียนนี้มาโดยตลอด จนถึงวันที่เธอคิดไม่ตกว่าจะช่วยเหลือผู้มีพระคุณยังไงดี เพราะที่ผ่านมาเธอก็ได้รับความช่วยเหลือจ

  • เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น   EP5 | ข้อตกลง 1/2

    ปรายฟ้ามักจะตื่นตอนเช้าเวลาห้านาฬิกาเป็นประจำทุกวัน เธอรีบกลับไปที่เรือนของคนรับใช้เพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนที่ผู้มีพระคุณจะมาในวันนี้เธอรีบไปช่วยเตรียมอาหารในครัวตามปกติแล้วก็ตั้งโต๊ะอาหารสำหรับห้าคนที่จะมารับประทานอาหารในเช้าวันนี้ก่อนเวลารับประทานอาหารเล็กน้อย ก็มีคนเรียกเธอให้ไปที่โถงใหญ่ในห้องรับแขก"ปรายฟ้า คุณท่านให้ไปพบที่ห้องรับแขกตอนนี้เลย" หัวหน้าแม่บ้านเข้ามาเรียกเธอในครัว ขณะที่เธอกำลังทำความสะอาดเคาน์เตอร์ครัวอยู่"อ๋อ…ได้ค่ะ เดี๋ยวปรายจะกลับมาทำต่อนะคะ" เด็กสาววางผ้าเช็ดโต๊ะแล้วรีบไปที่ห้องรับแขกทันที"คุณปู่" เธอไม่ได้เจอหน้าผู้มีพระคุณมาหนึ่งสัปดาห์เต็ม ๆ ปรายฟ้ารีบเข้าไปกราบท่านด้วยความดีใจ"เป็นไงบ้างลูก สบายดีไหม มีปัญหาอะไรหรือเปล่า""สวัสดีค่ะคุณปู่ ปรายอยู่ที่นี่สบายดีมากค่ะ แล้วสุขภาพคุณปู่เป็นยังไงบ้างคะ" ปรายฟ้านั่งลงกับพื้นใกล้ ๆ ผู้สูงวัยที่นั่งบนโซฟาหรูในห้องรับแขก"ปู่ก็เรื่อย ๆ แหละลูก ตามประสาคนแก่ มีเจ็บออด ๆ แอด ๆ บ้างเป็นเรื่องปกติ แล้วนั่นไปนั่งที่พื้นทำไม มานั่งบนโซฟานี่สิ""ไม่เป็นไรค่ะคุณปู่ ปรายอยากนั่งตรงนี้มากกว่าค่ะ""แล้วนี่เจ้าคิณยัง

  • เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น   EP4 | คนแก้ขัด 2/2

    "จะมานอนกับฉันทั้งที นี่มันชุดนอนจริง ๆ หรือเนี่ย ฉันก็นึกว่าผ้าขี้ริ้วซะอีก หน้าตาก็จืดชืดแถมยังไร้รสนิยมอีก นี่เธอรู้ไหม แค่เห็นหน้าของเธอฉันก็หมดอารมณ์แล้ว แบบนี้จะให้ฉันนอนกับเธอลงได้ยังไง"ภาคิณดึงกางเกงนอนของเด็กสาวออกไปให้พ้นทาง"ถอดเสื้อของเธอออกไปซะ" ปรายฟ้าพยักหน้าแล้วรีบลุกขึ้นแกะกระดุมเสื้อมือไม้สั่น ตอนนี้ร่างกายเธอเหลือเพียงแค่บรากับกางเกงชั้นในเท่านั้น"ถอดชุดชั้นในนั่นออกสิ" เธอรีบปลดตะขอบรามือไม้สั่นจนอกอวบอิ่มชูชันปรากฏต่อสายตาของเขา"ถึงแม้ว่าโดยรวมแล้วจะไม่ได้ดึงดูดเพศตรงข้ามสักเท่าไร แต่ก็ยังดีที่มีหน้าอกอวบใหญ่แบบนี้นะ" มือแกร่งเคล้นคลึงอกอวบข้างหนึ่งอย่างไม่ปรานี เด็กสาวเม้มปากเพื่อกลั้นเสียงไว้ ขอบตากลมโตแดงทั้งสองข้างเพราะเธอพยายามกลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ไหลร่างสูงดึงผ้าขนหนูที่พันเอวสอบไว้ออก แล้วเข้าประชิดร่างเล็กที่นั่งตัวสั่นอยู่บนเตียงกว้าง แล้วรั้งเอวบางเข้าปะทะแผงอกแกร่ง ส่วนมืออีกข้างก็ขยำสะโพกกลมกลึงอย่างแรงแก่นกายของชายหนุ่มที่ชนอยู่ที่หน้าท้องเธอจนเธอรู้สึกได้ เธออยากจะผลักอกเขาออกห่างแรง ๆ แต่ก็ได้แค่คิดในใจเท่านั้น เพราะอย่างเธอคงไม่มีสิทธิ์ที่จะขัดข

  • เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น   EP4 | คนแก้ขัด 1/2

    "คุณภาคิณคะ ปรายเจ็บ" มือแกร่งจับข้อมือเล็กแล้วดึงเด็กสาวไปจนถึงห้องนอนที่คฤหาสน์หลังใหญ่เต็มแรง"แค่นี้ทำเป็นบ่น ที่ฉันต้องมาคอยทำเรื่องไร้สาระแบบนี้เนี่ย เพราะใครที่เป็นต้นเหตุ ฉันเพิ่งกลับมาจากถ่ายละครเหนื่อย ๆ แทนที่จะได้พักแบบสบาย ๆ ยังต้องมาคอยระแวงปู่อีก ถ้ารู้แล้วก็หยุดบ่นว่าเจ็บแล้วรีบสำนึกตัวเองซะว่าเป็นต้นเหตุที่ทำให้ฉันเดือดร้อนน่ะ""ขอโทษนะคะ" ปรายฟ้าลูบข้อมือข้างที่เจ็บไว้ หลังจากที่ชายหนุ่มปล่อยข้อมือเธอให้เป็นอิสระแล้ว"คืนนี้ก็นอนที่นี่ซะ เพราะฉันก็ไม่รู้ว่าปู่จะมาตอนไหน""เดี๋ยวปรายนอนข้างล่างเตียงก็ได้ค่ะ ปรายขอแค่ผ้าห่มกับหมอนก็พอ จะได้ไม่รบกวนการพักผ่อนของคุณภาคิณค่ะ"เสียงโทรศัพท์มือถือของภาคิณดังขึ้น"ครับปู่ ผมเพิ่งถึงบ้านน่ะครับ ครับ…ครับ" ภาคิณยื่นโทรศัพท์มือถือของเขาให้ปรายฟ้า เธอก็รับโทรศัพท์มือถือของภาคิณไปเพราะเธอพอจะเดาได้ว่าปลายสายคงเป็นปู่ของภาคิณแน่ ๆ"สวัสดีค่ะ""ทำไมปู่โทรหาหนูตั้งหลายสายก็ไม่ติดเลยล่ะลูก ปู่ก็เป็นห่วงอยู่สองสามวันแล้ว พรุ่งนี้ว่าจะไปที่บ้านสักหน่อย จะไปคุยเรื่องเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยด้วย""ปรายขอโทษนะคะคุณปู่ มือถือปรายพังหลายวันแล

  • เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น   EP3 | หน้าที่ที่ต้องทำ 2/2

    "คุณท่านเขาทานอาหารกันเสร็จละ ไปช่วยกันเก็บโต๊ะได้แล้ว" หัวหน้าแม่บ้านเดินเข้าไปบอกปรายฟ้าและแม่บ้านในครัวทันทีหลังจากเจ้าของบ้านรับประทานอาหารเสร็จส่วนปรายฟ้าก็ไปช่วยแม่บ้านเก็บจานและทำความสะอาดในครัวโดยไม่อิดออด เพราะเธอมาอยู่ในฐานะผู้อาศัยก็ไม่อยากทำตัวให้เป็นภาระของใครด้วย"เมื่อทำทุกอย่างเสร็จแล้วก็จะถึงเวลาทานอาหารของเรา แต่จะมัวแต่ทานโอ้เอ้ไม่ได้เพราะยังมีงานให้ทำอีกทั้งวันเข้าใจไหม" หัวหน้าแม่บ้านหันไปบอกปรายฟ้าที่กำลังยืนเช็ดจานอยู่"เข้าใจค่ะ""ฉันได้รับคำสั่งมาจากคุณภาคิณ ว่าเธอเป็นแค่คู่สมรสกำมะลอเท่านั้น เพราะฉะนั้นเธอก็ไม่มีอภิสิทธิ์ที่จะทำอะไรเหมือนคุณ ๆ ในบ้านหลังนี้ได้ ถ้าเธอยังอยากอยู่ที่นี่อย่างสงบสุข ก็หัดเจียมเนื้อเจียมตัวและช่วยงานทุกอย่างในคฤหาสน์นี้ด้วยล่ะ สถานะเธอตอนนี้ก็ไม่ต่างจากคนรับใช้ในบ้านนี้หรอกนะ เข้าใจแล้วหรือยัง""เข้าใจค่ะ""เข้าใจก็ดีแล้ว ถึงจะได้รับคำสั่งให้เรียนต่อมหาวิทยาลัย แต่งานในคฤหาสน์นี้เธอก็ต้องทำอย่าให้ขาดตกบกพร่องล่ะ""เข้าใจแล้วค่ะ""ส่วนอาหาร ต้องทานแค่ในครัวนี้เท่านั้น แค่ต้องทานหลังจากที่พวกคุณในบ้านทานเสร็จแล้วนะ""ค่ะ แล้วจะให้ปร

  • เพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น   EP3 | หน้าที่ที่ต้องทำ 1/2

    "นี่เธอจะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหนกัน" หัวหน้าแม่บ้านเข้าไปดึงผ้าห่มออกจากตัวปรายฟ้าทันที"ขอโทษนะคะ จะลุกเดี๋ยวนี่เลยค่ะ" เธอพยายามดันตัวเองให้ลงจากเตียงได้สำเร็จ ร่างกายอ่อนล้าและปวดไปทั่วร่าง เธอพยายามเดินให้มั่นคงที่สุดแล้วถือผ้าขนหนูเข้าไปในห้องน้ำ"พออาบน้ำเสร็จแล้วก็เอากระเป๋าลงไปด้วยล่ะ เดี๋ยวจะพาไปเรือนของแม่บ้าน""ได้ค่ะ ขอเวลาสักครู่นะคะ"สิบห้านาทีต่อมา หลังจากที่เธออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ปรายฟ้าก็ลากกระเป๋าลงไปที่ห้องโถงใหญ่ชั้นล่าง"ตามฉันมา" หัวหน้าแม่บ้านเดินนำทางเธอไปที่เรือนแม่บ้านอีกหลังที่อยู่ห่างจากคฤหาสน์ไปเล็กน้อย"ที่นี่จะเป็นบ้านของแม่บ้านผู้หญิง แต่จำนวนคนมีพอดีกับห้อง ดังนั้น ตอนนี้ไม่มีห้องว่างที่จะให้เธออยู่ได้หรอกนะ ก็มีแต่ห้องเปล่าที่เอาไว้เก็บของ แต่ฉันให้คนขนออกไปหมดละ แต่ไม่มีเตียงและเฟอร์นิเจอร์นะ ส่วนหมอนกับผ้าห่มจะให้คนเอาไปไว้ที่ห้องให้ทีหลัง ยังไงก็อยู่ไม่นานนี่ ทน ๆ อยู่ไปก็แล้วกัน""ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ" ปรายฟ้าไหว้แม่บ้านที่สูงวัยกว่าแล้วลากกระเป๋าไปที่ห้อง"พอเตรียมของเสร็จก็ไปช่วยในครัวด้วยล่ะ เพราะเจ็ดโมงเช้าจะต้องเตรียมกับข้าวบนโต๊ะอาหารให้คุณท่

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status