ไส้กรอก

เมษาหันไปมองตามสายตาของคนบอก ตฤณผู้เป็นผู้จัดการคาเฟ่หน้าตาหล่อเหลาเดินเข้ามาทางจุดที่เธอนั่งพอดี เมษายกยิ้มให้อีกคนที่ทำหน้ากรุ้มกริ่มเดินเข้ามาหาช้าๆ ก่อนเอ่ยทักทาย

“สวัสดีค่ะพี่ตุลย์”

“อ้าว น้องเมย์อยู่นี่เหรอครับเนี่ย ปกติไม่ค่อยเห็นหน้า พอดีเลยเพราะไอ้บาสเพิ่งบ่นว่า...อื้อ อ่อย อู”

บุริศหันไปยกมือปิดปากเพื่อนแล้วลากเดินไปอีกทาง เมษาได้แต่ยิ้มแห้งกับรุ่นพี่ตัวเองสองคนที่บุคลิกต่างกันลิบลับ คนที่ยื้อเพื่อนไปอีกทางหันมาส่งสัญญาณว่าขอตัวไปคุยงาน เธอพยักหน้าตอบรับขณะที่อาหารมาเสิร์ฟตรงหน้าพอดี

เมษาก้มลงมองข้อความในมือถือ กลุ่มเพื่อนส่งข้อความนัดหมายกันให้วุ่นในแชทกลุ่ม ว่าด้วยเรื่องการนัดหมายมาเจอกันที่นี่ช่วงเย็น เพราะหลัง 5 โมงเย็นไปแล้ว ทางไร่จะมีการเปิดแสดงดนตรีสดตรงเนินกลางไร่เยื้องจากคาเฟ่ไม่ไกล และยังมีการโปรโมทไวน์ส้มสีเลือดกับคราฟเบียร์ให้ชิมด้วย

เมษากดตอบเพื่อนไปก่อนเก็บมือถือ ใบหน้าสวยเงยขึ้นมองไปทางคุณผกาที่กำลังคุยกับเพื่อนอยู่ พลันหางตาก็เห็นร่างของคนคุ้นเคยกำลังเดินเข้าไปทักทายหญิงชรากลางวง เขายกมือไหว้ทุกคนก่อนขอตัวเดินแยกออกมา

เมษาจดจ้องใบหน้านิ่งสนิทของทิวา เขาเองก็มองมาทางเธอนิ่งๆ เมษาจึงไม่รีรอที่จะใช้โอกาสนั้นให้เป็นประโยชน์ เธอยกไส้กรอกเยอรมันอันใหญ่จิ้มลงในมายองเนส ก่อนส่งมันเข้าปากทั้งดุ้นโดยไม่หั่น กัดทั้งอันจนน้ำมันร้อนๆ ของมันพุ่งออกมาปะทะลิ้น ตัดกันกับความเย็นของมายองเนสที่เลอะขอบปาก จงใจปล่อยให้ครีมสีขาวค่อยๆ ไหลหยดจนเห็นเป็นรอยเปื้อนชัด

จุ๊บ! จ๊วบ!

เมษายกมือปาดมันเข้าปากพลางดูดเลียเสียงดัง ขณะที่ทิวากำลังเดินผ่านหน้ากันไป เธอเห็นชัดว่ากรามแกร่งของเขาขบกันเบาๆ แม้สีหน้าจะไม่เปลี่ยน แต่แค่นั้นก็เพียงพอแล้วสำหรับการส่งสัญญาณบอกกล่าว

ตั้งแต่โดนเย่อเย็ดริมระเบียงวันนั้น นี่ก็เข้าวันที่ 5 แล้วที่เขาไม่อยู่บ้าน

เมษาเหลือบมองไปยังด้านหลังเพียงนิด ทิวามาพูดคุยเกี่ยวกับงานกับลูกน้องของเขาที่โต๊ะของสองหนุ่มข้างหลัง สงสัยช่วงนี้เขาคงยุ่งจริงๆ นั่นแหละ แต่เธอแค่อยากได้เห็นใบหน้านั้นบ้างก็ยังดี อย่างน้อยยามค่ำคืนที่ต้องขย่มของเล่นตอนเขาไม่อยู่ มันจะทำให้เธอฟินจนน้ำแตกมากกว่าเดิมเป็นไหนๆ

เวลาต่อมา

หลังเลิกงานแล้วเมษาก็กลับเข้าบ้านพักไปอาบน้ำแต่งตัว เธอเลือกใส่ชุดเดรสผ้าพลิ้วเบาๆ ลายสดใส ก่อนก้าวออกจากบ้านหาเพื่อนผู้มารอรับ ผ่องศรีที่ล่วงหน้าไปก่อนบอกไว้ว่าจะรีบไปรีบกลับ เธอจึงตัดสินใจแยกกับน้าด้วยดูท่าแล้วยังไงตนก็คงกลับดึกกว่า

“เห้ย ไอ้เมย์สวยอีกแล้วว่ะ”

“ได้มีผัวใหม่วันนี้แหละเพื่อนกู”

นิดากับกิ่งแก้วหัวเราะคิกคักใส่เมษาที่กำลังก้าวขึ้นรถ ทั้งคู่ทำงานในอีกจังหวัดไม่ไกลจากที่นี่มาก การไปมาหาสู่จึงไม่ใช่เรื่องยากอะไรนัก

“หยุดเลย ก่อนจะมาบอกให้กูมีผัวใหม่ พวกมึงสองคนควรหาผัวก่อนกูเลยค่า”

พูดจบเมษาก็โผล่หน้าแทรกไปหัวเราะกับเพื่อนที่นั่งดี๊ด๊าอยู่ข้างหน้า ด้วยความสนิทกันมานาน ผ่านช่วงเวลาเลวร้ายด้วยกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมปลาย พวกเธอจึงรักกันอย่างแน่นแฟ้นไม่แปรเปลี่ยน

“พวกกูตัวติดกันจนจะปล้ำกันเองแล้วอีดอก”

“มึงหยุดดิ๊แก้วกูขนลุกว่ะ มึงอย่ามาพูดดี กูเห็นนะว่ามึงไปแอบกินหนุ่มมา”

นิดาที่เป็นคนขับพูดพลางกลั้นขำเสียงสั่น บรรยากาศในรถเบาสบายจนกระทั่งถึงที่หมาย สามสาวเดินดื่มกินพร้อมแวะทำกิจกรรมกันทุกซุ้มจนดึกดื่น ก่อนที่พวกเธอจะพากันเดินไปปักหลักอยู่หน้าการแสดงดนตรีสดกันพักใหญ่

“เฮ้ย พรุ่งนี้กูต้องขับรถข้ามจังหวัด พอก่อน”

นิดาพูดขึ้นก่อนส่งแก้วคราฟเบียร์ให้เมษา เธอเอื้อมรับมาอย่างว่าง่าย แต่กิ่งแก้วกลับรีบส่งเสียงเอ่ยปราม

“ไอ้เมย์มันคออ่อน มึงก็ไปให้มันทำไม เอามาให้กูนี่”

“แค่เบียร์เอง เมย์มึงกินอีกหน่อยเถอะ เผื่อจะไปล้มพับใส่หนุ่มหล่อแล้วมีผัวคืนนี้เลย”

“ดามึงนี่ก็ไปสอนเพื่อนเพ้อเจ้อ พูดเป็นซินเดอเรลล่าไปได้”