บทที่10 ผัวชั่วกลั่นแกล้ง

   เพลิง หัวหน้าคนงานในไร่ภูฟ้าเรียกพนักงานและเหล่าแม่ครัวทำอาหารทุกคนเข้ามารวมตัวกันบนหน้าบ้านหลังใหญ่ของนายใหญ่ บัวหอมถูกสายตาบังคับจากสามีตีทะเบียนพาโอบเอวเล็กมาตรงหน้าบ้านด้วยความไม่เต็มใจ นุ่นแอบไม่พอใจที่นายใหญ่สนใจแต่เมียแต่งที่พ่วงตำแหน่งเลขาหน้าห้องอยู่คนเดียว

 “บัวหอม ภรรยาของฉันที่ถูกต้องตามกฎหมาย และเธอทำงานเป็นเลขาส่วนตัวของฉัน ฉันจึงพาเมียฉันมาแนะนำตัวให้คนในไร่ทุกคนรู้จักและจะได้คุ้นเคยชินนายหญิงของฉัน” 

 “สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักกับทุกคนนะคะ” บัวหอมส่งรอยยิ้มอ่อนหวานเผลอทำให้พนักงานหนุ่มล่ำบึกต่างใจละลายกับรอยยิ้มนายหญิงคนใหม่ ที่นี่ไม่มีพนักงานหญิงสาว ส่วนมากมีแต่แม่ครัววัยกลางคน

 “พรุ่งนี้ฉันจะพานายหญิงคนใหม่ของไร่ภูฟ้าเข้าไร่ชาเพื่อเตรียมตัวการทำงาน เป็นเมียนายใหญ่ก็ต้องทำงานได้อย่างไม่มีข้อแม้!” 

 คำประกาศิตชัดเจนของมาริคทำเอาคนงานในไร่แอบดีใจที่นายใหญ่จะพานายหญิงลงพื้นที่ ดูไร่ชาและไร่กาแฟ บัวหอมพยักหน้ารับยอมจำนน

 “ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวพักผ่อน กลับไปทำงานตามหน้าที่ได้แล้ว” 

 “ครับ/ค่ะนายใหญ่” 

 มาริคแกล้งจำเป็นโชว์หวานต่อหน้าคนงานในไร่ว่าตนรักเมียแต่ง แต่พอยืนอยู่ด้วยกันสองต่อสอง เขาผลักร่างบางลงบนพื้นห้อง

 “จำเอาไว้ เวลาอยู่ต่อหน้าทุกคนให้ทำตัวเหมือนว่ารักฉันปานจะกลืนกิน แต่พออยู่สองคนให้ทำตัวเหมือนเดิม เพราะฉันเกลียดที่จะต้องตีสองหน้าแบบนี้!” 

 “ค่ะ บัวจะจำเอาไว้” 

 “ดี! จัดเสื้อผ้าให้ฉันเอาไว้ด้วย ถ้าฉันกลับมาแล้วมันไม่เรียบร้อย เธอเจอดีแน่ บัวหอม” น้ำเสียงเข้มตวาดดังลั่นแก่เมียชังที่ไม่ได้รักพร้อมเดินออกไป

 “ทำไมบัวต้องมาเจอมาเจอคนใจร้าย ใจดำอย่างพี่ริคด้วย” 

 บัวหอมพยายามเข้มแข็ง เธอตัวคนเดียวไม่มีใครคอยช่วยเหลือ คอยปกป้อง หญิงสาวจะสู้เพื่อว่าสักวันตนได้มีอิสระจากพวกคนใจร้าย คอยรังแกเธอสักที!

 หญิงสาวใช้เวลาเกือบสามสิบนาทีกว่าจัดเสื้อผ้าของตัวเอง ห้องของนายใหญ่มีแค่เตียงกว้างนอนเตียงเดียว โชคดีที่มีโซฟายาวอยู่มุมห้อง 

 “นอนตรงนั้นนะ เขาเกลียดเธอ เขาไม่กล้าแตะต้องตัวเธอหรอก บัว” เธอบอกตัวเอง ภาพคืนนั้นที่เขาเผยตัวตนปีศาจร้ายพยายามจะข่มขืนเธอเพราะความโมโหสุดขีด

 บัวหอมหอบเอาผ้าห่ม หมอนอีกอันมาวางบนโซฟา ประตูห้องที่ปิดสนิทกลับถูกเปิดออก ไม่ใช่เจ้าของห้องแท้จริง แต่เป็นนุ่น หลานสาวห่างๆ ของป้านม

 “คงจะดีใจมากสิน่ะที่ตัวเองได้เป็นเมียนายใหญ่” นุ่นแอบอิจฉาผู้หญิงแสนหวานตรงหน้าที่ได้นอนห้องเดียวกับนายใหญ่ ทำไมเธอถึงหอบผ้าห่มกับหมอนมาวางบนโซฟา?

 “ผู้หญิงทุกคนที่เคยเป็นคู่ควงของพี่ริคก็พูดแบบเดียวกันกับคุณว่าฉันเป็นผู้หญิงที่โชคดีมากที่ได้แต่งงาน เป็นเมียถูกต้องตามกฎหมาย แต่พวกคุณไม่รู้ว่าสันดานตัวตนที่แท้จริงของท่านประธานหล่อเหลา รวย มีคุณสมบัติทุกอย่าง มันเหมือนตกนรกทั้งเป็น!” 

 “หล่อนพูด มันหมายความว่ายังไง?!” นุ่นงงงวยกับสีหน้าเศร้าหม่นหมองของเมียแต่งนายใหญ่ หล่อนถูกบังคับแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักงั้นหรือยังไงกัน

 “พี่ริคเขาจงเกลียดจงชังฉัน แต่ไม่รู้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ถึงไม่ยอมหย่ากับเมียแต่งคนนี้ ฉันก็เป็นแค่เลขาต่ำต้อยของเขาเท่านั้น” เจอฤทธิ์เมียหลวงทำทีร้องไห้สะอื้นเพื่อสร้างความเห็นใจ นุ่นแอบงงเป็นไก่ตาแตก ไปต่อไม่เป็น

 “ดี! ที่รู้จักฐานะหน้าที่ของตัวเองดี เป็นแค่เลขาของนายใหญ่ อ๋อ นายใหญ่สั่งฉันว่าที่นี่เขาทานข้าวเที่ยงพร้อมกันตอนหกโมงตรงและอาจมีแขกของนายใหญ่มาพักที่ห้องข้างๆ ฉันมาเพื่อทำความสะอาดห้องข้างๆ ที่ต้อนรับแขกของนายใหญ่เท่านั้น ฉันได้ยินว่าแขกคนนี้เป็นผู้หญิงสาวสวย” 

 นุ่นยิ้มเยาะเย้ยแก่เมียแต่งของมาริคพลางเดินสะบัดเชิดหน้าออกไปจากห้องใหญ่ ปล่อยให้เมียหลวงคิดหนักเรื่องแขกสำคัญของเขา

 “แขกผู้หญิงสาวสวยเหรอ” 

                     ............ 

 นายหญิงของไร่ภูฟ้าเผลอนอนหลับสนิทเพียงเพราะอ่อนเพลียกับการเดินทาง สายตาหวานตาโตตกใจเมื่อใกล้จะถึงหกโมงเย็น

 “ใครจัดชุดให้ฉันเนี่ย ทำไมมีแต่ชุดกระโปรงสั้น เสื้อบางแถมชุดนอนก็บางจนเห็นเนื้อข้างใน พี่ริค!” 

 อีกอย่างชุดชั้นในที่เขาจัดกระเป๋าเลือกมาแต่ชิ้นน้อย ซึ่งเธอต้องใส่เสื้อผ้าตัวใหญ่ปกปิดเรือนร่างสวยงามตามสเปกชายหนุ่มทั้งหลาย แค่จะปิดหัวนมยังปิดไม่มิด เขาจงใจจะทำอะไรกับเมียชังคนนี้กัน

 “ทำยังไงดีเนี่ย” 

 สุดท้ายบัวหอมเลือกไม่ได้ยอมสวมใส่ชุดกระโปรงสั้นเห็นขาอ่อนของตัวเอง และหาเสื้อใหญ่ของสามีที่ยาวสวมทับใส่อีกชั้นเพื่อปกปิดขาเรียวขาว หวังว่าเขาคงไม่ว่าอะไรเธอหรอกนะ!

  นายหญิงพ่วงตำแหน่งเลขาค่อยเดินออกจากห้อง ป้านมว่าจะตามภรรยาของเขาเข้าไปร่วมโต๊ะทานอาหารเย็นเสียหน่อย

 “อ้าว ทำไมใส่เสื้อของนายใหญ่ได้ล่ะคะ” 

 “เอ่อ เสื้อบัวไม่ได้รีดค่ะ มันยับมากก็เลยเอาเสื้อของสามีตัวเองมาใส่ หวังว่าเขาคงไม่โกรธบัวหรอกนะคะ” 

 “นายใหญ่จะโกรธไปทำไมล่ะคะ เมียใส่เสื้อผัวตัวเอง นมว่าเขาคงดีใจมาก” 

 “บัวก็หวังว่ามันจะเป็นเช่นนั้นค่ะ” ป้านมไม่มีทางรู้ว่าความสัมพันธ์ของเธอกับเขาไม่เหมือนคู่สามีภรรยาทั่วไป เขาเกลียดชังจนไม่อยากเห็นหน้าเธอด้วยซ้ำ!

                       ___________ 

 เพียงเข้ามายังห้องอาหารใหญ่ของมาริค บัวหอมแทบเข่าทรุดเมื่อแขกคนสำคัญก็คือแนนนี่ คู่ควงที่เขาคบกันมาหลายเดือนแทบจะผูกปิ่นโตกันอยู่แล้วถ้าไม่เกรงใจคุณหญิงแม่นวลนภา

 “สวัสดีค่ะคุณบัวหอม แนนนี่ได้รับคำเชิญจากคุณริคมาเที่ยวพักผ่อนที่นี่ด้วย หวังว่าคุณบัวหอมจะไม่ว่าอะไรหรอกนะคะ” แนนนี่นั่งใกล้ชิดแทบจะตัวติดกับนายใหญ่สร้างความอึดอัดใจแก่เมียหลวงที่ไร้ค่า

 “แขกของพี่ริคทันที ฉันจะว่าอะไรได้ จริงไหมคะพี่ริค” เมียแต่งคนใหม่ฉีกยิ้มกว้างแก่คู่ขาของผัวไม่รู้จักพอ

 แนนนี่สะอึกเมื่อเห็นเมียแต่งคุณริคเปลี่ยนไป ยังกล้าฉีกหน้ายิ้มตอบโต้เธออย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร นี่เป็นครั้งแรกที่เหมือนถูกรอยยิ้มพิฆาตเมียหลวงเยือกเย็นส่งมาให้ขนาดนี้

 'ปากเก่งขึ้นเยอะนะบัวหอม' มาริครอดูว่าเมียแต่งเขาจะตอบโต้คู่ควงสำคัญของเขาจนหน้าซีดเผือก

 “แล้วนั่นเอาเสื้อของฉันมาใส่ทำไม เสื้อตัวเองก็มี ฉันสั่งให้ลูกน้องจัดเสื้อผ้าแล้วก่อนมา” มาริคเอ่ยถาม

 “สั่งจัดยังไง มีแต่เสื้อผ้าสั้นๆ จนเกือบจะเห็นแก้มก้นอยู่แล้ว” บัวหอมอายมากกับคำพูดหลุดออกไป เธอโมโหมากกว่าที่เขาทำตัวตามใจชอบ โดยไม่นึกถึงจิตใจของคนเป็นเมียสักนิด

 “เรื่องนั้นลูกน้องของฉันเป็นคนจัดการเอง ช่างเถอะ ในเมื่อฉันอยากให้เธอใส่มัน 'เวลาอยู่กับฉันสองคน' เท่านั้น บัวหอม” สามีตีทะเบียนเข้ามากระซิบให้เธอได้ยินสองคน

 “พอแล้วค่ะนายใหญ่ ดูสินายหญิงหน้าแดงหมดแล้ว” ป้านมเข้ามาห้ามทัพศึกระหว่างสองสามีภรรยา

 “ฉันหิวแล้ว ก่อนที่ฉันจะกินเธอแทน!” 

      ........

 “ดึกมากแล้วนะ ทำไมเขาถึงคุยธุระกับคุณแนนนี่ตั้งนาน” ลึกๆ แล้วเธออดเป็นห่วงคนใจร้ายไม่ได้ ยิ่งผัวชั่วกลั่นแกล้งพาคู่ควงมาเยาะเย้ยต่อหน้ามันก็มากพอแล้ว

 ร่างบางในชุดนอนซีทรูเบาบางที่ปกปิดขาอ่อน นี่เป็นชุดนอนที่เธอคิดว่าปลอดภัยดีที่สุด ณ ขณะนี้ หญิงสาวค่อยเปิดประตูห้องนอนใหญ่ออกมา ไม่มีใครมาเดินวุ่นวายแถวนี้

 บัวหอมหยุดตรงหน้าห้องนอนข้างที่อยู่ติดกันกับห้องนอนใหญ่ แต่ว่าประตูกลับเปิดแง้มออกเสียอย่างนั้น ด้วยความอยากรู้อยากเห็นตามประสาสาวพรหมจรรย์ อยากรู้ว่าข้างในเขาทำอะไรกัน

 'พี่ริค แนนนี่ ชายชั่ว หญิงเลว!' เมียแต่งเห็นภาพบาดใจที่ปรากฎอยู่ด้านใน มีเมียอยู่ด้วยแท้ๆ ตัวเองกลับไปหลงระเริงกับผู้หญิงอื่นเป็นได้แค่นางบำเรอระบายอารมณ์ความใคร่

 แนนนี่กำลังเอาปากครอบแก่นกายใหญ่ของท่านประธานหนุ่ม ชายหนุ่มหลับตาพริ้มพร้อมสูดปากร้องครางด้วยความสุขสม

 บัวหอมรีบออกมาจากห้องนั้น ดูก็รู้ว่าพวกเขาทำอะไรกัน แค่คิดก็ปวดหนึบหัวใจ

 'พี่ริคพาชู้รักของพี่มาเยาะเย้ยบัวได้ บัวก็จะเอาคนของพี่มาเช่นกัน รู้จักบัวหอมน้อยไปเสียแล้ว พี่ริคจะต้องเสียใจที่ทำกับเมียชังคนนี้!' มือเล็กคว้าโทรศัพท์พร้อมกดเบอร์โทรไปหาใครบางคน

 “พี่อาทิตย์เหรอคะ บัวมีเรื่องอยากจะให้พี่ช่วย!”