บทที่9 เมียที่(กำลัง)ถูกทิ้ง

   ตลอดเวลาที่ขึ้นรถมากับพี่อาทิตย์ รุ่นพี่คนเดียวของเธอสนิทสนมและเชื่อใจมากสุด มือเล็กจัดการปิดเครื่องโทรศัพท์ของตัวเอง เธอต้องการที่พักสงบชั่วคราว ไม่อยากให้คิดถึงเรื่องไม่น่าจดจำให้รกสมองเปล่าๆ 

 “จะดีเหรอน้องบัว ท่าทางคุณริคเขาดูโกรธพี่มากเลยนะที่พี่พาเมียของเขาไป” อาทิตย์ไม่อยากถูกมองว่าตัวเองเป็นมือที่สาม ทำให้ครอบครัวต้องแตกแยกจากกัน

 “ดีค่ะ ความจริงเรื่องการแต่งงานของบัวกับพี่ริคไม่ควรเกิดขึ้นแบบนี้ด้วยซ้ำ เพราะเจ้าบ่าวไร้รักชิงชังตัวบัวมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว พี่อาทิตย์ บัวขอนอนค้างที่คอนโดพี่สักคืนได้ไหมคะ” ขืนกลับไปบ้านตอนนี้ มีหวังคงถูกอสรพิษร้ายอย่างเขาขย้ำกินด้วยความโมโหแน่

 “ทำไมจะไม่ได้ล่ะ พี่อยู่ตัวคนเดียว น้องบัวสบายใจได้” พลางขยี้ผมนุ่มหอมเล่นๆ ด้วยความหมั่นเขี้ยว อยู่ใกล้น้องบัวของเขาทีไหร่ อาทิตย์รู้สึกชื่นใจเพราะได้สูดดมกลิ่นหอมธรรมชาติของเธอ

 “ขอบคุณค่ะพี่อาทิตย์” คงจะมีแต่พี่อาทิตย์คนเดียวล่ะมั้งที่คอยอยู่เคียงข้าง เป็นพี่ชายแสนดีของเธอตลอดมา ไม่เหมือนปลายฟ้า นังเพื่อนทรยศ!

  คนที่ไม่ได้เสพติดดมกลิ่นหอมหวานจากเมียชังแทบนอนไม่หลับ เขาร้อนรนใจอย่างบอกไม่ถูก เขาถามตัวเองว่าทำไมต้องแคร์ ต้องสนใจเมียแต่งที่ตนเกลียดชังด้วย กลัวว่าเด็กสาวใสซื่อจะเสร็จไอ้หนุ่มหน้าอ่อนนั้นน่ะสิ มือหนาคว้าโทรศัพท์รุ่นล่าสุดหวังจะต่อสายหาคนที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้ แต่ทว่า...

 “โธ่เว้ย! ปิดเครื่อง คิดจะลองดีกับฉันใช่ไหมบัวหอม เธอไม่ตายดีแน่!” 

  รอให้ถึงเช้าวันพรุ่งนี้เถอะ เธอได้เจออำนาจมืดลงโทษแน่ บัวหอม เมียสุดแสนเกลียดชัง!

                  .......... 

 บัวหอมจำเป็นต้องรีบตื่นตั้งแต่เช้า เพราะวันนี้ต้องขึ้นเครื่องบินเพื่อตามท่านประธานมาริคเพื่อทำงานเป็นเลขาเหมือนเดิม ที่ไร่ชา-กาแฟ ณ จังหวัดเชียงราย ซึ่งเมื่อคืนอาทิตย์เป็นสุภาพบุรุษมาก ยอมนอนบนโซฟา ส่วนเตียงนอนอันคับแคบให้น้องสาวอย่างบัวหอมคนนี้นอนชั่วคราว

 “เช้าแล้วเหรอ พี่ขอโทษนะที่เมื่อคืนทำงานดึกมากจนเกือบจะไม่ได้ไปส่งน้องบัวถึงที่สนามบิน” อาทิตย์ตื่นงัวเงีย เมื่อเห็นร่างนุ่มนิ่มกำลังแต่งตัวชุดเดิมให้เรียบร้อย

 “ไม่เป็นไรค่ะพี่อาทิตย์ บัวตื่นเช้าแบบนี้ทุกวันจนเคยชินแล้วละค่ะ” สีหน้าสดชื่นขึ้นกว่าเมื่อคืน คนเปรียบเสมือน 'พี่ชาย' รู้สึกดีใจที่เห็นบัวหอมลุกขึ้นสู้เพื่อศักดิ์ศรีและความรักของตัวเองบ้าง

 “ถ้างั้นน้องบัวรอพี่อาบน้ำแต่งตัวแป๊บเดียว เดี๋ยวพี่จะขอเป็นสารภีคนขับรถส่งเลขาของท่านประธานถึงที่สนามบินเอง” 

 ไม่ทันที่พี่อาทิตย์จะลุกขึ้นมาเปลี่ยนเสื้อผ้าจากชุดนอนสบายๆ ก็มีเสียงกดกริ่งตรงหน้าห้อง กดถี่ขึ้นจนคนด้านในห้องรู้สึกรำคาญ

 “บัวหอม ออกมา ก่อนที่ฉันจะหมดความอดทนพังประตูเข้าไป แล้วฉันจะไม่รับประกันความปลอดภัยชู้รักของเธอ” 

 เธอรู้ว่าเขาพูดจริงทำจริง บัวหอมเรียกความมั่นใจก่อนจะเปิดประตูห้อง ความจริงเธอเตรียมใจเผชิญหน้ากับผัวตีทะเบียนแล้ว เธอรู้ว่าจะสยบท่านประธานอารมณ์ร้ายยังไง

 “ถ้าสามีตีทะเบียนไม่มาตาม บางทีหล่อนคงเกเรทิ้งงานใหญ่มาระเริงกับชู้รักของเธอสิน่ะ นังผู้หญิงเพศยา!” 

 “พี่ริคจะเข้าใจอย่างนั้นก็เชิญคิดตามสบายเลยค่ะ เพราะบัวไม่มีอะไรที่จะต้องพูดซ้ำ จะไปหรือยังคะ บัวอยากทำงานตามที่ตัวเองได้รับสุดความสามารถ” เมียแต่งเบื่อจะพูดคุยกับเขาเรื่องซ้ำซาก เรื่องไม่เป็นเรื่อง 

 “น้องบัวแน่ใจนะว่าจะไปกับคุณมาริคจริงๆ พี่เป็นห่วง” สายตาเต็มเปี่ยมความห่วงใยจากใจจริงของพี่อาทิตย์ทอประกายมาทางร่างหญิงสาว ทำให้มาริครู้สึกขัดหูขัดตาชอบกล

 “พี่อาทิตย์ไม่ต้องเป็นห่วงน้องสาวคนนี้หรอกค่ะ บัวรอพี่ริคอยู่ด้านล่างนะคะ” บัวหอมเข้มแข็งกว่าที่เขาคิด เด็กสาวผู้อ่อนแอที่มีแต่น้ำตาตกใน ตอนนี้กลับกลายเป็นเลขาผู้ทุ่มเทกับงาน ด้านชากับเรื่องความรักแสนเจ็บปวดเจียนตาย

 “คุณริคไม่อยากรู้เหรอครับว่าเมื่อคืนผมกับน้องบัวอยู่บนห้องสองต่อสองทั้งคืน เราสองคนทำกิจกรรมอะไรกัน” พอหนุ่มสองคนยืนปะทะสายตาอย่างไม่มีใครยอมใคร อาทิตย์คิดอะไรจะปั่นกวนประสาทเขา

 “ฉันไม่อยากจะรู้ แต่ถ้าแกกล้าแตะต้องเธอแม้แต่ปลายเล็บ ฉันไม่ปล่อยแกเอาไว้แน่” 

 “จะหวงอะไรนักหนา เราสองคนทำกิจกรรมใต้ร่มผ้าแถมน้องบัวก็ชอบรสรักของผมที่ปรนเปรอให้ ผมว่าคุณริคปล่อยเธอให้เป็นอิสระเถอะครับ เมียที่กำลังถูกทิ้งอย่างเธอ ผมก็ไม่ติด ถ้าหากคุณริคยอมปล่อยมาให้ผม ผมจะดูแลแม้หม้ายผัวไม่สนใจอย่างน้องบัวเอง” 

 “ไอ้หน้าอ่อน!” ท่านประธานหนุ่มทนความเยาะเย้ย เหยียดหยามของรุ่นพี่เมียชังของตัวเองไม่ไหวจึงชักหมัดต่อยใส่ใบหน้าหล่อน้อยกว่าเขาหนึ่งหมัด

 “ผมไม่มีทางยอมแพ้คุณมาริคแน่ เรื่องของน้องบัว” อาทิตย์ซับเลือดกลบปากที่เพิ่งถูกคนรวยมีเงินมหาศาลใช้กำลัง ใช้ความรุนแรงแก่คนบริสุทธิ์ ยิ่งมาริคทำกับเขาแบบนี้ เขาก็ยิ่งได้คะแนนสงสารจากเธอ

 “แกจะรับได้เหรอ ว่าจะยอมรับผู้หญิงอุ้มท้องลูกของฉันอยู่ ในอนาคตไม่แน่ ไอ้หน้าอ่อน” คิดเหรอว่าเขาจะยอมปล่อยเมียแต่งไปให้ชายอื่นเชยชม ฝันไปเถอะ!

.

.

.

 ระหว่างนั่งขึ้นเครื่องบินจากสนามบินดอนเมืองจากกรุงเทพฯ มาตรงที่จังหวัดเชียงราย รถแวนคันหรูของคุณเพลิงมารับนายใหญ่กับนายหญิง(เมียแต่ง)ตัวเองเพื่อไปยังไร่ภูฟ้า ซึ่งเป็นไร่ของคุณปู่สุริเยนที่มอบอำนาจต่อให้พ่อมาริค แต่พอพ่อเขาเสียชีวิต อำนาจการรับช่วงต่อก็ตกทอดมายังทายาทสายตรงคือมาริค ลูกชายเดียวที่รับช่วงต่อ ชายหนุ่มต้องดูแลกิจการบริษัทใหญ่ของคุณแม่ และยังคงวนเวียนมาดูแลไร่คุณปู่ที่ท่านรักและหวงแหนมากสุด

 เลขาสาวอ่อนหวานไม่กล้าสบตามองทางใบหน้าเข้มตีหน้าเคร่งขรึมตลอดทาง สถานการณ์เราสองคนยิ่งตึงเครียดกันไปใหญ่ ต่างคนต่างไม่พูดไม่จา จนกระทั่งรถแวนคันใหญ่จอดตรงหน้าบ้านพักใหญ่ ที่มีลูกน้องและป้านม แม่บ้านใหญ่ที่เคยดูแลนายน้อยตอนเด็กๆ คอยต้อนรับนายใหญ่และนายหญิงที่พวกเขายังไม่เห็นหน้า ได้ยินข่าวลือว่ามีดวงหน้าสวยอ่อนหวานมาก

 “สวัสดีครับป้านม ผมคิดถึงป้านมมากที่สุด” 

 “นมเองก็คิดถึงนายน้อยของนมเหมือนกันค่ะ” เขาเข้ามาสวมกอดป้านมที่คอยเลี้ยงดูเด็กชายมาริคตอนที่มาอยู่ตอนวัยเด็ก สายตาป้านมหันมามองดวงหน้ากมลอ่อนหวานแทบละสายตาไม่ได้ น่ารักน่าเอ็นดู

 “แล้วนั่น ภรรยาของนายน้อยใช่ไหมคะ หนูบัวหอม?” เหล่าคนงานในไร่รู้ดี เพราะติดตามข่าวของนายใหญ่ตลอดเวลาและรู้ใบหน้าภรรยาแต่งว่ามีหน้าตายังไง

 “ค่ะ แต่ว่าบัวมาทำงานเป็นเลขาของพี่ริคด้วยนะคะป้านม” ท่าทางกิริยาอ่อนหวาน วาจาไพเราะพูดกับผู้ใหญ่อย่างอ่อนน้อมถ่อมตน ยิ่งทำเอาป้านมเอ็นดูนายหญิงในไร่ภูฟ้ามากขึ้น

 “หึ! ที่แท้นายใหญ่ก็เอาเลขามาทำเมียนี่เอง” นุ่น หลานสาวห่างๆ ของป้านมแอบเบะปากอย่างหมั่นไส้ นายหญิงจะสวยกว่าเธอสักแค่ไหนกันเชียว

 “หนูบัวหอมสวย น่ารัก แถมยังอ่อนหวานด้วย เหมาะสมกับนายใหญ่ของที่นี่จริงๆ จริงไหมคะนายน้อยของนม” คนเก่าแก่ที่นี่ดูออก นายใหญ่อารมณ์ร้อนดั่งกับไฟ ต้องมีคู่ชีวิตที่อารมณ์ใจเย็น มีเหตุผล เปรียบเสมือนน้ำมาคอยดับไฟในใจนายใหญ่อย่างบัวหอมได้

 “นุ่น เอากระเป๋าฉันกับกระเป๋าเมียแต่งฉันไปเก็บที่ห้องเก่าของฉัน เพราะผัวเมียต้องนอนห้องเดียวกัน จริงไหมบัวหอม” มาริคขยับเข้ามาใกล้ชิดร่างบางพลางสูดดมกลิ่นกายหอมจากร่างกายเธอ นุ่นชักสีหน้าไม่พอใจที่นายใหญ่มีเมียแต่งแล้ว

 “แดดตรงนี้มันร้อน ป้านมพานายใหญ่กับนายหญิงเข้าไปพักด้านในบ้านก่อนดีกว่านะคะ” 

 “เพลิง นายไปเรียกทุกคนในไร่ออกมารวมตัวให้หมด” นายใหญ่ไร่ภูฟ้าหันมากระซิบบอกหัวหน้าไร่ผู้ทำหน้าที่แทนเขาชั่วคราว

 “ครับนายใหญ่(ตัวจริง)” เพลิงแค่รักษาการณ์หน้าที่แทนชั่วคราวเท่านั้น

 นายหญิงสุดแสนอ่อนหวานอย่างหนูบัวถูกป้านมจับจูงมายังด้านในบ้านพักใหญ่สุดหรู นายใหญ่แสยะยิ้ม ที่นี่ไม่ใช่สวรรค์ แต่เป็นนรกสำหรับเธอต่างหาก บัวหอม!

 นุ่นจำเป็นต้องทำหน้าที่เป็นคนรับใช้ขนกระเป๋าสองใบใหญ่ตามคำสั่งของนายใหญ่ สาวสวยสุดเซ็กซี่มั่นอกมั่นใจว่าคุณมาริคจำใจแต่งงานกับเมียแต่งเพราะเหตุผลบางอย่าง ยังไงตำแหน่งเมียที่แท้จริงของท่านประธานหนุ่มต้องเป็นนุ่นเท่านั้น

 “รับรองว่าเธอคนนั้นจะอยู่ได้ไม่เกินสามวันแน่นอน นุ่นนี่แหละจะจัดการเมียแต่งนายใหญ่จนอยู่ที่นี่ไม่ได้เลย คอยดู!”