ตอนที่ 9

มือเรียวสวยบิดผ้าขนหนูที่ลอยอยู่ในน้ำจนหมดบรรจงเช็ดไปตามใบหน้าหล่อเหลาอย่างอ่อนโยน ก่อนจะค่อย ๆ ไล่ลงไปปบนแผงอกกว้างที่ปราศจากเสื้อผ้าด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ ราวกับว่าเธอเองก็ได้ไข้เช่นเดียวกัน

“หนาว!! เขมจิราเธอแกล้งฉันหรือไง” มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเรียวสวย ดวงตาที่เคยปิดสนิทตื่นเต็มตาจ้องมองคนตัวเล็กที่อยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่คืบอย่างเอาเรื่อง

“ไม่ใช่นะคะ ขิงแค่เช็ดตัวให้พี่เก้าตามที่พี่เก้าบอกเท่านั้นเองค่ะ พี่เก้าหนาวเหรอคะ”

“หนาว ไม่เอาแล้ว” คนเอาแต่ใจจัดการปาผ้าชื้นๆ นั่นลงพื้น และรั้งเอาร่างเล็กเข้ามาสวมกอดโดยไม่ขออนุญาต

“พี่เก้า..พี่เก้าปล่อยก่อนนะคะ” คนที่ถูกดึงเข้าไปกอดอึกอัก พยายามดิ้นรนให้พ้นจากอ้อมกอดที่เต็มไปด้วยความร้อนจนใบหน้าหวานเริ่มแดงก่ำ

“ไม่ปล่อย ฉันอยู่ในฐานะที่จะกอดได้ เธอจะทำไม”

“ไม่ทำไมหรอกค่ะ ขิงจะไปว่าอะไรพี่เก้าได้ล่ะค่ะ” หญิงสาวตัดพ้อเสียงขุ่น ไม่ชอบใจการกระทำเอาแต่ใจของเขาเลยแม้แต่น้อย

“ไหน ๆ วันนี้เราก็ลางานแล้ว ถือโอกาสเข้าหอเลยดีไหม” เสียงทุ้มเอ่ยถามก่อนจะกดปลายจมูกโด่งลงบนแก้มนุ่มสูดเอากลิ่นหอมที่รบกวนจิตใจเขามาตลอดคืนเข้าเต็มปอด

“พี่เก้าไม่สบายอยู่นะคะ จะทำอย่างนั้นได้ยังไง” หญิงสาวพยายามหาข้ออ้างมาบ่ายเบี่ยง ถึงจะรู้อยู่แล้วว่าเรื่องแบบนี้ต้องมาถึงในสักวันแต่ไม่คิดว่ามันจะมาถึงเร็วแบบนี้

“เธอพูดถูกตอนนี้ฉันตัวร้อนมาก แต่ถ้าเหงื่อออกไข้ก็น่าจะลดลง”

คนเจ้าเล่ห์อธิบายขั้นตอนการลดไข้ตัวเองเสร็จสรรพ ดวงตาสีนิลจดจ้องใบหน้าสวยหวานที่แดงก่ำด้วยประกายวิบวับ

“แต่นี่มันยังเช้าอยู่เลยนะคะ”

“แล้วใครเป็นคนบอกเธอว่ามันจำเป็นต้องตอนกลางคืน”

หัวใจดวงน้อยของเขมจิรารู้สึกเหมือนจะกระเด็นออกมาข้างนอกให้รู้แล้วรู้รอดเมื่อสมองของเธอกำลังว้าวุ่นจนเผลอคิดจินตนาการไปไกลเพราะคำพูดเชิญชวนของเขา

“ตกลงว่ายังไง ไหน ๆ เธอก็เตรียมตัวเอาไว้แล้วไม่ใช่หรือไง จะวันนี้หรือวันไหนเธอกับฉันก็ต้อง...อยู่ดี”

คนในอ้อมกอดพยักหน้าน้อย ๆ ยอมรับว่าตัวเองฉีดยาคุมกำเนิดมาเรียบร้อยแล้วเพื่อเตรียมพร้อมในสถานการณ์ใกล้ยิ่งกว่าชิดระหว่างเขาและเธอ แต่ทว่าเหมือนบางคนจะเข้าใจความหมายของภาษากายนั้นผิดไปมหันต์เลยทีเดียว

แผ่นหลังบอบบางแนบลงไปกับที่นอนกว้างทั้งที่หัวไหล่มนลาดนั้นยังอยู่ในอาณัติของมือหนาอย่างหลวม ๆ ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงใกล้เรื่อย ๆ จนรู้สึกได้ถึงไอร้อนของลมหายใจที่ผ่อนหนัก ๆ เป่ารดลงบนแก้มนวลจนขึ้นสีระเรื่อ นพเก้ายกยิ้มประดับใบหน้าหล่อเหลาอย่างเจ้าเล่ห์

ริมฝีปากหยักบดเคล้าลงบนเรียวปากเล็กอย่างอ่อนโยนและอ้อยอิ่งดูดดึงเอากลีบปากนุ่มขบเม้มเพียงแผ่วเบาแต่กลับทำให้คนที่ไม่เคยจูบใครมาก่อนเผยอริมฝีปากน้อยให้ลิ้นร้อนแทรกเซาะเข้ามากวาดต้อนลิ้นเล็กเกี่ยวเก็บความหวานที่ไร้เดียงสาอย่างเอาแต่ใจ จนลมหายใจที่ติดขัดของเขมจิราถูกช่วงชิงไปทีละน้อยจนเหมือนจะขาดใจเสียให้ได้

“ไม่เคยจูบหรือไง” เสียงทุ้มเอ่ยถามพร้อมยยิ้มมาดร้ายที่ผุดขึ้นประดับใบหน้า ดวงตาสีนิลบ่งบอกถึงความพึงพอใจกับความไม่ประสาของภรรยาตัวน้อย

เขมจิราส่ายหน้าดิกจนผมยาวสลวยปรกใบหน้าสวยหวาน อกอิ่มกระเพื่อมขึ้นลงถี่กระชั้นเพื่อโกยเอาอากาศที่หายไเข้าสู่ปอด ดวงตากลมสวยเบือนมองไปทางอื่นเพื่อไม่ให้หัวใจดวงน้อยสั่นไหวไปมากกว่าที่เป็น

นิ้วเรียวจัดการเกลี่ยเส้นผมสวยให้พ้นกรอบหน้าสวย จมูกโด่งได้รูปคลอเคลียไม่ห่างจากพวงแก้มนิ่มซุกไซ้ดอมดมอยู่อย่างนั้นจนหนำใจพลางส่งมือหยาบลงไปแกะกระดุมเสื้อทำงานของคนตัวเล็กทีละเม็ดอย่างราบรื่นจนสาบเสื้อแยกออกจากกันจนเผยผิวอวบอิ่มที่ห่อหุ้มด้วยชุดชั้นในสีอ่อน

คนตัวโตครางในลำคออย่างพึงพอใจเมื่อเนื้อนิ่มอวบอัดแย้มออกมาท้าทายสายตา ริมฝีปากอุ่นไล้เลื่อนลงขบเม้มบนคอระหง          ประทับตราหนัก ๆ  จนเกิดเป็นรอยจ้ำสีสดอยู่ไม่น้อย จนริมฝีปากสีสวยที่เม้มเข้าหากันแน่นส่งเสียงครางเบา ๆ เพื่อระบายความรู้สึกเสียดเสียวที่ก่อตัวขึ้นอย่างมหาศาลทั้งยังสูบฉีดให้เลือดในกายพลุ้งพล่านจนรู้สึกร้อนรุ่มไปทั่วทุกอณู กายบอบบางดิ้นเร่า ๆ เมื่อยามยอดอกอิ่มถูกครอบครองด้วยลิ้นร้อนชื้นแม้ว่าจะยังมีเนื้อผ้าบางๆ กั้นเอาไว้แต่ทว่ากลับทำให้คนไม่มีประสบการณ์อ่อนยวบราวกับขี้ผึ้งถูกไฟลนได้ไม่ยากเย็น

มือหนาสอดทาบไปตามแผ่นหลังเล็กจัดการปลดปราการสีหวานทีออกให้พ้นทาง ริมฝีปากหยักจัดการยกเนื้อผ้าบางขึ้นไว้เหนือเนื้ออวบหยุ่นอวดความเต่งตึงเต็มไม้เต็มมือท้าทายสายตา ไวเท่าความคิดลิ้นร้อนบรรจงละเลียดชิมรสความผุดผาดทุกซอกทุกมุมสลับไปมาราวกับทารกที่กำลังหิวโหยจนเสียงหวานของเขมจิราร้องอ้อนให้ปรานี

“อื้อ...พี่เก้าขา”

ร่างกายกำยำร้อนรุ่มเหมือนเลือดในกายกำลังเดือดก็มิปาน เสียงอ้อนแสนหวานกำลังปลุกสัญชาตญาณดิบของเขาให้ตื่นขึ้นมาเอาแต่ใจกับคนตัวเล็ก ฝ่ามือร้อนพลิ้วไหวบีบเค้นไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งเนิบนาบแต่นำพามาซึ่งความหวามไหวจนแผ่นหลังบอบบางแอ่นโค้งขึ้นอย่างลืมอาย คนเชี่ยวชาญกว่าเกี่ยวเอาชั้นในตัวจิ๋วที่ซ่อนไว้ภายใต้กระโปรงสีเข้มที่ถูกเขาร่นขึ้นไว้เหนือเอวคอดกิ่ว กรีดลงกลางกายสาวที่ปราศจากสิ่งปกปิดเพื่อตรวจสอบความพร้อมสำหรับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นหลังจากนี้

“หื้ม...” เสียงทุ้มคำรามในลำคอเมื่อกลางกายส่งเสียงประท้วงจนปวดหนึบ มันร่ำร้องให้เขาปลดปล่อยกับคนใต้ร่างนี้เสียที

เรียวขาขาวถูกจับแยกออกให้กว้างอวดโฉมความงามของดอกไม้ที่ชุ่มด้วยน้ำหวาน ปราการกายของนพเก้าเคลื่อนลงไปตามแนวกายบอบบางพร้อมกับลิ้นร้อนชื้นที่ลากผ่านเพิ่มความวาบหวิวให้หญิงสาวได้ส่งเสียงกระเส่าออดอ้อนปาดป่ายลิ้มรสหวานที่เอ่อล้นดอกไม้สวยจนชุ่มฉ่ำ

“พี่เก้า..พี่เก้าขา” เสียงหวานเอ่ยเรียกคนเป็นสามีติด ๆ ขัด ๆ เมื่อพื้นที่หวงห้ามถูกลิ้นร้อนกวาดสำรวจเข้าสู่โพรงแคบจนได้รู้จักความสุขสมเป็นครั้งแรก ความรู้สึกขอนางเอกนิยายที่ถูกปรนเปรอตามนิยายแนวรัก ๆ ใคร่ ๆ ที่เธอชอบอ่านมันรู้สึกแบบนี้เองหรือ หญิงสาวเพิ่งเข้าใจก็วันนี้เอง แม้ลมหายใจจะถี่กระชั้นอย่างน่าสงสารเพียงใด แต่ทว่าคนเอาแต่ใจกลับยังไม่คิดที่จะยอมให้คนอ่อนประสบการณ์ได้พัก           ก้านนิ้วเรียวสอดเข้าสู่ดอกไม้แสนสวยบุกเบิกให้หญิงสาวได้เตรียมพร้อมเพื่อโอบรับสิ่งที่ใหญ่โตกว่า

เสียงหวานคละเคล้าไปกับเสียงแหบพร่าที่คำรามอย่างชอบใจเมื่อยามที่ถูกความนุ่มภายในโอบรับทักทายอยู่เป็นระยะ จนของร้อนที่ตั้งผงาดประท้วงร่ำ ๆ

“ไม่ไหวแล้วเขมจิรา..ฉันอยากเข้าไปในตัวเธอแล้ว” คนตัวโตจัดการปลดกางเกงนอนลงไปให้พ้น ร่างกายกำยำที่ร้อนเหมือนเลือดเดือดขึ้นโถมทับร่างเล็กอย่างร้อนรนจัดแจงเอาปลีขาขาวที่สั่นพั่บ ๆ เกี่ยวเอาไว้ที่เอวสอบอย่างรีบร้อน

แมลงตัวใหญ่ถูไถหยอกเย้าดอกไม้แสนหอมหวานเพียงอึดใจก็ผลักเอาความใหญ่โตเข้าสู่โพรงคับแคบฝังลึกในคราวเดียว จนได้ยินเสียงสะอื้นฮักพร้อมกับร่างกายที่สั่นเทา

“พี่เก้าใจร้าย...” มือเรียวสวยปาดน้ำตาตัวเองป้อย ๆ อย่างน่าเห็นใจ ความอึดอัดที่เข้ามาเติมเต็มอย่างไม่ทันตั้งตัวทำให้เธอรู้สึกเหมือนร่างกายนี้จะแยกออกจากกันเสียให้ได้เดี๋ยวนี้

“ขอโทษ...ครับ”

คนตัวโตนิ่งงันราวกับถูกสาปเมื่อถูกทักทายจากความคับแน่นจนแทบทะลักทลาย ริมฝีปากอุ่นมอบจูบแสนหวานแทนคำขอโทษที่บุ่มบ่ามเอาแต่ใจ ทั้งที่อดทนมาได้แสนนาน

“ไอ้เก้า คนอย่างมึงต้องตกนรกเท่านั้น” ชายหนุ่มก่นด่าตัวเองในใจ เมื่อใบหน้าสวยหวานของเขมจิราเปรอะน้ำตาจากความอดทนต่ำของเขา

ริมฝีปากร้อนคลอเคลียเกี่ยวกอดลิ้นเล็กมอบจุมพิตแสนหวานขอโทษย้ำ ๆ อยู่อย่างนั้นจนรู้สึกได้ถึงมือเล็กที่ดันอยู่กลางแผงอกกว้าง

“ขิง..ขิงอึดอัดค่ะ” แม้ปากจะพูดกับเขาแต่ทว่าดวงตากลมสวยกลับไม่กล้าที่มองคนตรงหน้า

“แสดงว่าไม่เจ็บแล้วใช่ไหม งั้นฉันขยับนะ”

สิ้นเสียงนั้นเอวสอบที่นิ่งอยู่นานก็เริ่มขยับอย่างช้า ๆ และค่อย ๆ เพิ่มความเร็วขึ้นจนความเฉอะแฉะของการสอดประสานเริ่มส่งเสียงเคล้าคลอไปกับเสียงของขาเตียงที่โยกไหวในจังหวะเดียวกันกับสะโพกถี่ยิบของชายหนุ่ม

เขมจิราที่ถูกความรู้สึกแปลกใหม่เข้าเล่นงานก็ส่งเสียงหวานกระเส่าเพรียกหาคนตัวโตอยู่ไม่ขาดปาก เล็บคมจิกลงบนแผ่นหลังกว้างขีดข่วนไปตามความรู้สึกที่แผ่ซ่านทั่วร่างกาย ร่างบอบบางที่เคยนิ่งเป็นท่อนไม้หยัดกายตอบรับจังหวะรักที่เร่าร้อนไปตามแรงอารมณ์ลืมสิ้นเรื่องความเขินอาย ความคับแน่นที่ถูกความแข็งขืนรุกล้ำเข้ามาเป็นจังหวะหนักอยู่ไม่ขาดช่วงก็ทำให้ร่างเพรียวสวยกระตุกเกร็งคว้าเอาดวงดาวมากมายมาสู่อ้อมกอด

“เธอทำให้ฉันคลั่งแล้วเขมจิรา” เสียงแหบพร่าเอ่ยเมื่อยามถูกโอบรัดจนแทบปริแตก คนตัวโตจัดการพลิกเอาร่างเล็กที่หอบกระชั้นจากความสุขสมให้อยู่ในท่าคลานเข่า ร่างกายที่สั่นพั่บ ๆ ของหญิงสาวถูกมือหนาประคองเอาไว้ไม่ให้ไถลไปกับที่นอนนุ่ม นพเก้าช้อนเอาสะโพกกลมเข้ามาสู่ตัวตนที่พรั่งพร้อมผลักเอาสะโพกสอบเข้าสู่กลางกายคับแน่นอย่างไม่รีรอ กระแทกกระทั้นผลักเข้าออกกลางกายสาวจนภรรยา         ตัวน้อยหัวสั่นหัวคลอนไปตามแรง

“หื้ม...เขมจิรา...แน่นมาก”

“พี่เก้าเบาแรงหน่อยค่ะ ขิงจุก..อ๊ะ...”

 แผงอกกว้างทาบลงไปตามแนวหลังบาง ริมฝีปากหยักพรมจูบไปตามลาดไหล่ราวกับแสนรักแสนหวง กอบกุมอกอวบเอาไว้ในอุ้งมือบีบเค้นหยอกเย้าจนเกิดรอยแดง ส่งสะโพกสอบกระแทกลึกขึ้นกว่าเดิมราวกับกลั่นแกล้ง

จังหวะโยกไหวของคนมากประสบการณ์เค้นเสียงครางหวานออกมาให้หวานหูอยู่ทุกจังหวะ ความคับแน่นที่ท้าทายความอดทนครั้งแล้วครั้งเล่าของหญิงสาวทำให้ คนตัวโตสับสะโพกส่งตัวตนใหญ่โตเข้าสู่กายสาวถี่ยิบอย่างไม่คิดจะหยุดพักจนสิ่งที่กักเก็บเอาไว้มาตลอดหลายวันทะลักออกมาจนหยดสุดท้ายพร้อมกับเสียงคำรามลั่นของชายหนุ่ม