ตอนที่5 จะเป็นพระเอกธงแดง

ชีวิตคนเราไม่มีอะไรแน่นอน วันนี้เป็นคนแสนดีพรุ่งนี้อาจจะเป็นไอ้ชั่วก็ได้

เมื่อซาตานหยิบยื่นโอกาสการทำผิดมาให้เราจะยังเป็นคนดีได้ตลอดไปไหม ในเมื่อความละโมภมีอยู่ในตัวมนุษย์ทุกคนไม่มีที่สิ้นสุด

ช่วงนี้ประสบการณ์ตื่นเต้นพุ่งชนชีวิตคนจืดจางเมื่อถูกแฟนเก่าตื๊อให้กลับไปคบกันพอบอกว่าเลิกกับแฟนใหม่ไม่ได้ยัยน้องก็อ่อยหนักมากถึงขนาดยอมเป็นแฟนอีกคนหรือที่เรียกว่ากิ๊ก..

ปกติน้องเดียร์เป็นฝ่ายออกคำสั่งตลอดเอาแต่ใจมาก การเลิกกันครั้งนี้ทำให้ยัยน้องยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองและหากกลับไปคบกันอีกครั้งก็อาจจะยอมมีอะไรด้วย..

ความรู้สึกได้เป็นผู้ชนะทำให้เหมือนคนบ้าอำนาจขึ้นมาเสียอย่างนั้น

เอาจริงก็กลัวแข้งเมียใหม่แต่เยลโล่ยุ่งกับการแข่งมากคงไม่มีอารมณ์มาสนใจเรื่องของคนอื่นโดยเฉพาะกับคนที่ไม่รู้จักกันดีด้วยซ้ำ

ไม่รู้ว่าถ้าหนูเดียร์เห็นหูข้างที่แดงช้ำแทบจะเป็นสีม่วงภายใต้เส้นผมด้านข้างนี้ยังจะมุ่งมั่นแย่งคนรักกับนักตะกร้อทีมชาติอยู่ไหม?

ชีวิตที่จะได้มีแฟนสองคนพร้อมกันสร้างความตื่นเต้นลิงโล้ดมากมายเสียจนในหัวคิดถึงนิยายพระเอกธงดำที่มีเมียเป็นโหลแต่นักเขียนก็ให้มันเป็นพระเอกเหมือนเดิม...

ชีวิตก็แบบนี้เเหละ

อยากมีฮาเร็มเป็นของตัวเอง เมียตัวเล็กกับเมียตัวโตปรนนิบัติพัดวีดุจดั่งเจ้าชายอาหรับ อิ อิ อิ

ในขณะที่เทวดาในใจบอกว่าอย่า อย่าเลยอย่าทำแบบนี้มันไม่ดี ซาตานตัวน้อยๆ ก็ยื่นหน้ามาบอกว่า..

'พี่ไม่รักหนูแล้วเหรอ'

เจอท่าอ้อนพิฆาตทำหัวใจอ่อนยวบมาตลอดของกวางน้อยใครมันจะกล้าปฏิเสธล่ะ

'ก็ได้แต่ทุกอย่างต้องเป็นความลับนะเดียร์อย่าให้ใครรู้พี่ทำให้แฟนใหม่ขายหน้าไม่ได้เขาเป็นทีมชาติต้องให้เกียรติเขา.. (เพราะกูนี่แหละจะโดนมันซ้อมแทนตะกร้อ) '

ไหนๆ นักตะกร้อก็มีตารางชีวิตตายตัวจะทำอะไรที่ไหนก็รู้หมดไม่น่ามีอะไรเซอไพรส์ง่ายๆ เวลานี้แหละที่พี่จะแอบไปฝึกสกิลการเป็นปลาไหลในวัยยี่สิบเจ็ดปีท้าทายอำนาจมืดเมียเยี่ยงชายชาตรีแบบขุนแผน

ขอโทษนะหนุ่มๆ พอดีพี่มันเนื้อหอมบ้องข้าวหลามเลี่ยมทองเจ้าของสโลแกน อร่อย สด ใหม่ ใหญ่ยาว สาวติดตรึม ฮิ ฮิ

....

คอนโด

ตุ้บ! กระเป๋าเป้สีดำคู่ใจบิ๊กไบค์แมนถูกวางลงข้างกายทำคนที่นั่งอมยิ้มตาลอยอุทานออกมา

"เหี้ย!" สมาชิกใหม่ในห้องถอยกรูดไปติดพนักพิงโซฟาสีหน้าตื่นตระหนกคิดว่าโดนฟาดเพราะแอบไปเจอกิ๊ก

"เป็นบ้าอะไรนั่งตาลอยหัวเราะกับอากาศบ่อยๆ ที่สนามก็ทีละนั่งไม่ดูลูกตะกร้อเลยอย่าบอกนะว่า.." น้องเยลโล่เมียรัก? เลิกคิ้วมองกระต่ายตื่นตูมตัวโตยกมือขึ้นทาบอกจู่ๆก็เป็นคนขวัญอ่อน

"ไม่ๆๆๆๆ ไม่มี๊ ไม่มีอะไร๊เลยจริงจริ้ง"

"ไปร้องคาราโอเกะมาหรือไงคีย์เพี้ยนเชียว"

"ปะ ปะ ปล่าว ปล่าวจ้า ไปกินขนมมาเฉยๆ อุ๊ป!" พลั้งปากเอ่ยถึงเรื่องขนมคิดว่ามีพิรุธจึงอุดปากตัวเองกรอกสายตาไปมา

"ขนมอะไร ทำไมไม่ซื้อกลับมาฝากด้วย?" คิิ้วหนาเลิกขึ้นถามพลางหาน้ำดื่มในตู้เย็นไปด้วย

"อ้อ เอ่อ คือ ขนมเค้กจ้ะพวกเบเกอรี่กินกับลูกค้าที่ซื้อไม้กอล์ฟ พี่เห็นหนูตัวโตมากแล้วกลังจะอ้วนกระโดดฟาดตะกร้อไม่ได้ก็เลยไม่ซื้อมาฝากจ้ะ"

"หนูบ้าอะไรตัวเท่าหมีมาเรียกหนู ติดเรียกแฟนเก่ามาหรือไง" เมียคนปัจจุบันนั่งบนโซฟาสองมือกดโทรศัพท์ไม่เงยหน้าขึ้นมอง

มาแค่เสียงยังเสียววาบ

"เอ่อ..ก็..คือ"

''หึ่ จู่ๆ ก็ติดอ่างเฉยเลย ช่างเถอะ โตแล้วคงไม่ต้องมานั่งสอนนะว่าอะไรควรทำ อะไรไม่ควรทำ"

ด่าว่าเหี้ยเถอะถ้าจะว่ากันขนาดนี้

"จ จ้ะ ใช่จ้ะ เมียพี่อาบน้ำมาหรือยังอาบน้ำไหมพี่สั่งของกินให้อยากกินอะไรจ้ะ?"

"สี่ทุ่มจะให้กินมื้อไหน มื้อดึกหรือไง ปกติชอบทำหน้าเอ๋อๆ ลอยๆ วันนี้ดูมีความสุขนะมีอะไรดีหรือไง?"

"ไม่ๆๆๆๆ ไม่มี๊ พี่ก็เป็นแบบนี้เองจ้า"

"เหรอออออ"

"อื้อ ก็เราพึ่งอยู่ด้วยกันคงจะแปลกตาแบบนี้ไปอีกนานเลยเดี๋ยวหนู เอ๊ย ที่รัก เอ๊ย เยลลี่ เอ๊ย"

"พอ! จะเรียกอะไรก็เรียกเล่นบ้าอะไรเอ๊ยอยู่ได้"

"ครับ"

ฟู้วว~

นี่ขนาดพูดนิ่งๆ ยืนตัวตรงธรรมดายังน่าเกรงขามอยากลงไปคุกเข่ายกมือขึ้นพนมถ้าง้างมือเงื้อเเข้งขึ้นจะสั่นขนาดไหน

เมียทีมชาติเดินเฉียดไหล่หน้าเชิดผ่านหน้าไปอาบน้ำแล้วจึงรอดตัวไป

ตื่นเต้นจนเหงื่อแตกไหลเป็นน้ำ ตดก็จะแตกตามไปด้วย การโกหกเมียเรื่องมีกิ๊กมันตื่นเต้นแบบนี้นี่เอง สารเอ็นโดรฟินไหลทะลักพลั่งพลูหัวใจเต้นแทบจะระเบิดกลายเป็นโกโกครันซ์~

ตู้มมมม~

..ความรู้สึกแบบนี้ไม่เคยเป็นมาก่อนเลยค้นพบว่าจะชีวิตจะมีสีสันซู่ซ่าซาบซ่านบานตะไทก็คือการเข้าวงการคนเจ้าชู้อยู่ตรงนี้นี่เองเ ฮ้!!

แอบศึกษาวิถีเพลย์บอยมาคร่าวๆ หลังรอเมียประชุมผ่านโทรศัพท์กับคนในทีมตะกร้อ ปฏิบัติการต่อไป..เอาใจเมียมากๆ ให้มันตายใจจะได้ไม่คิดจะมาสงสัยผัวแสนดีลุย!

เยลโล่นั่งพิงหัวเตียงเตรียมเข้านอนแต่เปิดดูคลิปคู่ต่อสู้แข่งอยู่ได้ยินเสียงเชียร์ดังแว่วมาศึกษาท่าทีศัตรูเอาไว้แก้เกมส์สินะ

ร่างหนาเปลือยเปล่าสวมชั้นในตัวเดียวยามนอนปรายสายตามาข้างตัวที่มีร่างหนาตามเข้ามานอนอีกฝั่ง เผลอสบตากันอีกครั้ง

"มองอะไร?"

เยลโล่เอ่ยถามคำถามชินหูเลิกคิ้วหนาขึ้นใบหน้าเรียวหันกลับมองหน้าจอกึ่งนั่งกึ่งนอนพิงหลังกับหัวเตียงนอนไถโทรศัพท์นิ่งๆ

นักตะกร้อขมวดคิ้วมุ่นสีหน้าเรียบเฉยหลังจากนั่งดูทีมคู่ต่อสู่ที่ต้องแข่งด้วยสีหน้ากังวลไม่ค่อยแสดงออกท่าทางกังวลไม่น้อย

"วันนี้ซ้อมเหนื่อยไหม?" บีบ บีบ ไม่ได้อยากแตะต้องแต่มือมันไปเองงานบีบนวดแข้งเมียคืองานของผัวที่ดี?

..ที่เสียแล้ว

"เหมือนเดิมแล้วหู..เจ็บไหม?" นึกว่าจะไม่สนใจหูกูเมียเด็กหันมาถามด้วยเสียงแหบเป็ด

"เจ็บ? อ้อตอนฟาดตะกร้อมากระแทกน่ะเหรอไม่เจ็บแล้ว" ตอแหลที่สุดตอนนี้หูกูยังได้ยินชัดข้างเดียวอยู่เลย ติดนิสัยพูดโกหกให้คนอื่นสบายใจไปแล้วสิ

"ขยับมาให้ดูหน่อย" เมียเด็กวาดแขนยาวคว้าคอผัวเข้าใกล้ยื่นหน้ามาหาหูจนปลายจมูกโด่งจะยัดเข้ามาอยู่รอมร่อ

ฟึ้บ~สัมผัสสากกร้านที่ปลายนิ้วลูบไลไบหูทำกูเคลิ้มหรี่ตาลงเหมือนโดนยาเสียสาว?

"ช้ำเลยคราวหลังถ้าเล่นมือถืออย่าอยู่ข้างสนาม"

"ครับ คราวหลังพี่จะตั้งใจมองนะ.."

พ่ายแพ้...สะกดถูกไหม?