ความรักโลกสีม่วง (Boy Love)

ความรักโลกสีม่วง (Boy Love)

last update최신 업데이트 : 2025-08-14
에:  พอร์นจัง연재 중
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
118챕터
1.1K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

เรื่องราวความรักในโลกบอยเลิฟ มีหลากหลายแบบตั้งแต่หวานชื่นสุขสมหวังจนกระทั่งช้ำในกระอักโลหิตให้ผู้อ่านได้เลือกสรรกันเลยค่า

더 보기

1화

@@@ สารบัญเนื้อหาของนิยายแต่ละส่วน @@@

Rong Tian melangkah mundur ke bagian terdalam kamarnya dengan napas tersengal-sengal. Jantungnya berdegup kencang seperti genderang perang. Suara kaki empat sosok tinggi besar mengenakan topeng terasa mengancam.

Dia tahu, ini mungkin akan menjadi malam terakhirnya...

>>> 

Kota Biramaki perlahan tenggelam dalam keheningan malam. Jalanan yang ramai tadi siang kini sepi, hanya diterangi oleh lentera-lentera temaram yang bergoyang ditiup angin.

Suara langkah petugas penjaga malam  berderap di kejauhan, mengumumkan bahwa waktu kentongan pertama telah tiba.

Teng – teng – teng. Suara kentongan bergema, menandakan awal malam yang panjang.

Namun, di sebuah kamar sempit dan sederhana di belakang rumah megah Wakil Menteri Adat dan Budaya Kekaisaran Bai Feng, Rong Tian masih terjaga. Kamar itu, meskipun kecil, menjadi saksi bisu kegelisahan yang menggerogoti hatinya.

Hari ini, pengumuman ujian negara telah diumumkan, dan Rong Tian dinyatakan gagal.

Sebagai anak kusir kereta wakil menteri, kehidupan Rong Tian sebenarnya terbilang cukup terpelajar.

Sejak usia delapan tahun, dia sering mengikuti pelajaran sastra dan musik yang diajarkan oleh guru khusus Nona Zhao Hua, putri Wakil Menteri Zhao Ming. Hubungan mereka awalnya hanya sekadar pertemanan, namun seiring berjalannya waktu, benih-benih cinta mulai tumbuh di antara mereka.

Rong Tian pernah berjanji pada Zhao Hua bahwa dia akan lulus ujian negara dan menjadi pejabat kekaisaran, agar layak melamarnya.

Namun, nasib berkata lain. Meskipun Guru Hui Yan, pengajar sastra dan seninya, yakin bahwa kemampuan Rong Tian lebih dari cukup untuk lulus, kenyataan pahit harus diterimanya.

Di kejauhan, suara penjaga malam terdengar keras, memecah kesunyian malam.

“Kuncilah pintu rapat-rapat! Jangan beri peluang pada pencuri! Periksa lagi api di dapur, ini musim panas. Jangan biarkan api membakar rumah kalian!”

Tiba-tiba, suara ketukan pintu memecah keheningan.

Tok – tok – tok.

Jantung Rong Tian berdegup kencang. Adrenalinya langsung memuncak. “Zhao Hua?” pikirnya, harap-harap cemas.

Seharian setelah pengumuman kegagalannya, Rong Tian berusaha menahan diri untuk tidak menjumpai kekasihnya. Dia tak ingin Zhao Hua melihatnya dalam keadaan lemah dan penuh kekecewaan.

Dan, malam ini, seperti biasa, mereka seharusnya bertemu di taman belakang, diam-diam, untuk berbagi cerita.

NGIIK! Suara pintu berderit ketika dibuka.

Namun, kata-kata Rong Tian terhenti di ujung lidah. Bukan Zhao Hua yang berdiri di depan pintu.

Empat sosok pria bertubuh tinggi besar menghalangi pandangannya. Mereka mengenakan pakaian serba hitam, wajahnya tertutup rapat, hanya menyisakan mata yang memancarkan aura dingin dan mengancam.

“Si–siapa kalian?” Rong Tian bertanya, suaranya gemetar, meskipun dia berusaha keras untuk tetap tenang. Ia berjalan mundur di kamarnya yang kecil. Namun tak ada ruang lagi untuk melarikan diri.

“Siapa kami?” suara serak salah satu pria bertopeng menjawab, dingin dan tanpa emosi. “Kamu akan tahu setelah dibawa pergi dari kediaman wakil menteri!”

Kalimat itu menjadi hal terakhir yang didengar Rong Tian sebelum segalanya berubah gelap. Sebuah pukulan keras mendarat di batang lehernya, menghilangkan kesadarannya seketika.

Keempat pria bertopeng itu bergerak cepat dan terlatih.

Mereka menyeret tubuh Rong Tian dengan hati-hati, seolah menghindari meninggalkan jejak yang tidak perlu.

Yang mengejutkan, mereka tampak sangat akrab dengan tata letak kediaman wakil menteri. Mereka melewati lorong-lorong sempit, bahkan area yang jarang dilewati oleh penjaga sekalipun, seolah sudah menghafal setiap sudutnya.

Tak lama, mereka tiba di bagian belakang kediaman. Di sana, sebuah kereta kuda sudah menunggu, ditarik oleh dua ekor kuda yang tampak kuat dan terlatih.

Keempat pria itu melemparkan tubuh Rong Tian ke dalam kereta dengan gerakan cepat namun terukur.

Tanpa membuang waktu, kereta itu segera bergerak, melesat ke arah barat, meninggalkan kediaman wakil menteri tanpa jejak.

Malam yang sepi pecah oleh derap kaki kuda yang berirama, membawa sosok Rong Tian menjauh dari segala yang dia kenal. Tak ada yang melihat, tak ada yang mendengar, dan tak ada yang tahu apa yang sebenarnya terjadi.

Keesokan harinya, kediaman wakil menteri gempar. Rong Tian dinyatakan hilang.

 Banyak yang berspekulasi bahwa dia, putus asa karena kegagalannya dalam ujian negara, memilih untuk mengakhiri hidupnya dengan melompat ke Lautan Donghai, lautan luas di sisi utara Kota Biramaki.

Namun, tak ada yang benar-benar tahu apa yang terjadi pada pemuda itu.

>>>> 

Rong Tian terbangun, sinar matahari menyilaukan matanya.

“Kepalaku sakit. Apa yang terjadi?” bisiknya pelan, mencoba meluruskan tubuhnya yang pegal.

Namun, seketika dia terkejut. Tangan dan kakinya terikat erat dengan tali tambang yang kasar.

Lebih mengejutkan lagi, dia menyadari bahwa dirinya sedang berada di dalam kereta kuda yang berguncang, melaju ke suatu tempat yang tidak dia ketahui.

“Bagus! Kamu sudah bangun,” suara serak yang familiar terdengar dari sudut kereta.

Rong Tian menoleh ke arah suara itu dan melihat tiga sosok pria berpakaian serba hitam. Kali ini, mereka tidak lagi mengenakan topeng, memperlihatkan wajah-wajah yang keras dan tak bersahabat.

“Aku ditawan. Entah oleh siapa? Dan aku tak tahu apa kesalahanku...” gumamnya pelan, mencoba mengingat-ingat kejadian semalam.

Sebagai seorang terpelajar, Rong Tian tahu dirinya dalam bahaya. Namun, dia berusaha tetap tenang, mencari celah untuk berpikir jernih.

“Tuan, apa salahku? Mengapa aku ditawan? Aku bukan orang penting. Tolong lepaskan aku...” katanya, mencoba membujuk dengan nada merendah.

Namun, bukannya belas kasihan yang dia dapat. Sebaliknya, salah satu pria dengan bekas luka di wajahnya menghampiri dan menamparnya keras.

PLAK!

“Bocah tak tahu diri! Sudah syukur kami tidak diperintah membunuhmu. Masih saja bertanya-tanya, apa kesalahanmu!” pria itu meludah ke wajah Rong Tian setelah melepas tamparannya.

Rong Tian terdiam, menahan rasa sakit yang menyebar di pipinya. Tamparan itu begitu keras, hingga sebagian giginya terasa goyah. Dia bahkan bisa merasakan aroma amis di mulutnya, pertanda bahwa darah mulai mengalir.

Meskipun begitu, dalam keheningan, tatapan mata Rong Tian melotot tajam ke arah pria yang menamparnya. Tidak ada ketakutan di matanya, hanya keinginan untuk tahu, untuk memahami mengapa ini terjadi padanya.

Pria itu tampak semakin marah. “Kamu menantangku, bocah?” suaranya menggeram, tangannya sudah mencabut belati dari pinggangnya, siap menggorok leher Rong Tian.

Namun, pria bersuara serak yang tampaknya adalah pemimpin kelompok itu segera menahan tangan pria berbekas luka.

“Hentikan! Kita diminta hanya membuangnya di Gurun Hadarac! Tidak untuk menghabisi dia di sini! Biarkan dia disantap serigala lapar atau hewan buas lainnya di padang gurun! Dia tetap akan mati!”

Mendengar kata-kata itu, bulu kuduk Rong Tian berdiri.

“Gurun Hadarac? Tempat terkutuk itu?” pikirnya, jantungnya berdegup kencang.

Pemimpin kelompok itu mendengus dingin. "Mengapa terkejut? Orang miskin sepertimu berani berhubungan dengan gadis bangsawan. Bukankah Gurun Hadarac tempat yang pantas untuk menghukum rakyat jelata sepertimu?"

>>> 

Gurun Hadarac bukan sekadar padang pasir gersang. Konon, tempat itu dihuni oleh makhluk buas, binatang iblis, dan bahkan hantu-hantu gentayangan yang lapar.

Siapa yang tega memerintahkan pembunuh bayaran untuk membuang Rong Tian ke tempat seperti itu? Pertanyaan itu menggelayut di hatinya, membakar rasa penasaran dan ketidakrelaannya.

“Setidaknya beri tahu siapa yang memerintahkan ini, dan apa motifnya membuatku sengsara begini. Aku tak rela mati dalam keadaan penasaran!”

Bersambung

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
118 챕터
รสชาติของความรัก : ละมุน [1]
ถ้าพูดถึงขนมไทยในยุคนี้ ทุกคนในโลกออนไลน์ต้องรู้จักร้าน 'สามพี่น้อง' ร้านขนมไทยชื่อดังที่มีแฟรนไชส์ทั่วประเทศ ร้านนี้เปิดและบริหารโดยพี่น้องสามคน คนพี่ ฤชา เป็นเชฟทำขนมหวานผู้ผลิตคิดค้นสูตร คนกลาง นาวี เป็นผู้จัดการดูแลเรื่องการบริหารร้านสาขาต่างๆ คนเล็ก ชลธี ยังคงเป็นนักศึกษาปีหนึ่งในมหาวิทยาลัยชื่อดัง เจ้าตัวสามารถทำได้ทั้งขนมและบริหาร จึงยังไม่ได้เลือกว่าอยากไปทางไหนกันแน่ สามคนพี่น้องรักใคร่กันดี และอาศัยอยู่ด้วยกัน เรื่องราวต่อไปนี้จะเป็นเรื่องราวความรักของสามคนพี่น้อง เรามาร่วมชมไปด้วยกันค่ะ " กริ๊ง " เสียงกระดิ่งที่แขวนไว้ตรงประตูร้านดังขึ้นเมื่อมีคนเปิดมันเข้ามา ชลธีซึ่งกำลังนั่งดูซีรี่ย์เน็ตฟลิกเรื่อง หอแต๋วแตก และกำลังขำอย่างเอาเป็นเอาตายก็ต้องกดหยุดการเล่นชั่วคราวของแอปพลิเคชันก่อนจะวางมือถือลงบนเคาน์เตอร์เพื่อเตรียมต้อนรับลูกค้า " สวัสดีครับ รับ..." ชลธีถึงกับเสียงขาดห้วง เมื่อเงยหน้าขึ้นมองลูกค้าตรงหน้าที่เดินมาตรงเคาน์เตอร์พอดี " ผมมารับของที่สั่งไว้ ขนมทองหยิบทองหยอดประยุกต์ 100 ชุด ชื่อ พลพิทักษ์ ครับ " ชลธีที่ได้แต่ตะลึงตาค้างไร้อาการตอบรับทำให้พลพิท
더 보기
รสชาติของความรัก : ละมุน [2]
วันรุ่งขึ้น ชลธีตื่นแต่ตีห้า ถามว่าเขาตื่นมาทำไมน่ะหรอ ก็มาบำรุงผิวขัดตัวน่ะสิ จะไปเจอคนที่ชอบ ต้องขอดูดีไว้ก่อน เขาอุตส่าห์ตื่นแต่ไก่โห่ขึ้นมาพอกหน้า ขัดหน้า ขัดตัว กว่าจะเสร็จก็ล่อไปเกือบสิบโมง เขารีบออกจากบ้านแทบไม่ทัน ในกรุงเทพฯ ต้องเผื่อเวลาเดินทาง รถติดคือกิจวัตร แม้ว่าเขาจะสามารถใช้รถไฟฟ้าได้ แต่อย่าลืมว่า จุดที่เขาไปลงมันต้องนั่งรถเมล์ต่อไปอีกเขาไม่อยากไปสาย สร้างความประทับใจติดลบให้อีกฝ่าย หลังจากฝ่าฝูงชนบนรถไฟฟ้าและรถเมล์ ในที่สุดเขาก็มาถึงปลายทาง ตอนนี้เขาอยู่ที่หน้าร้าน 'เลิศรส' หน้าร้านข้าวตามสั่งยอดนิยมหน้ามอ น้ำเย็นชื่นใจ สนใจดื่มไหมครับ : พี่พลครับ ผมมาถึงแล้ว พี่อยู่ไหนครับ เขารออยู่สองสามนาทีอีกฝ่ายก็ตอบกลับมา PHON : อ้าวมาถึงแล้วหรอ รอแป๊ปนึงกำลังจะถึงแล้ว น้ำเย็นชื่นใจ สนใจดื่มไหมครับ : ครับ ผมรอหน้าร้านนะครับ ชลธีกดปิดแอปไลน์จากนั้นกดเปิดเกมขึ้นมาเล่นฆ่าเวลารออีกฝ่าย โดยไม่รู้ตัวเลยว่า ตนเองกลายเป็นจุดสนใจของนักศึกษาที่เดินผ่านไปมาทั้งชายและหญิง " น่ารักว่ะ ลองเข้าไปขอเบอร์สิ " " น่ารักจังกรี๊ด น้องใหม่ปีนี้หรอ ไปขอไลน์ไหมแก " " คณะไหนเนี่ย " จนกร
더 보기
รสชาติของความรัก : ละมุน [3]
หลังจากโดนบ่นหูชาจากบรรดาพี่ชายทั้งสองไปกว่าชั่วโมง ตบท้ายด้วยคำพูดจิกกัดของหลานสาว เขาก็สาบานว่าจะไม่แตะต้องของมึนเมาอีกเด็ดขาด นอกจากตื่นมาสภาพเน่าแล้ว ยังต้องเจออาการปวดหัวและหูจากการบ่นของคนทั้งบ้านอีกด้วย เออ เมื่อวานเห็นพี่ใหญ่บอกว่าคนชื่อพลพิทักษ์มาส่ง น้ำเย็นชื่นใจ สนใจดื่มไหมครับ : พี่พล เมื่อวานขอบคุณมากนะครับ คราวนี้เขารอนานกว่าครึ่งชั่วโมงก่อนอีกฝ่ายจะตอบกลับมา PHON : ว่าไง ตื่นแล้วหรอ แฮงค์หรือเปล่า น้ำเย็นชื่นใจ สนใจดื่มไหมครับ : ครับ ปวดหัวมากตอนนี้ แถมโดนบ่นอีกชุดใหญ่ แหะ แหะ PHON : ทีหลังรู้ว่าคออ่อนต้องระวัง มันอันตรายนะ เมื่อวานพี่ไม่ไปเจอกลางคันเราก็แย่แล้วนะ ชลธีนึกไปถึงเหตุการณ์เมื่อวานที่ค่อนข้างเลือน ๆ หลังจากตะกายออกมาจากห้องน้ำ ยิ่งนึกหน้าตนเองยิ่งแดงก่ำขึ้นเรื่อย ๆ น้ำเย็นชื่นใจ สนใจดื่มไหมครับ : ครับ คราวหน้าผมจะระวัง PHON : พรุ่งนี้ว่างไหม พี่จะชวนไปดูหนัง น้ำเย็นชื่นใจ สนใจดื่มไหมครับ : ได้ครับ แต่ผมขอเป็นคนเลี้ยงนะครับ ตอบแทนเรื่องเมื่อวานที่มาส่ง PHON : OK หลังจากคุยเสร็จเขาละอยากจะหารูมุดลงพื้นให้มันจบ ๆ ไป อายขายขี้หน้าชะมัด เขาได้
더 보기
รสชาติของความรัก : ละมุน [4]
" นี่แกกับพี่พลคบกันหรอยะ " แจนเพื่อนรักสุดเลิฟเดินมานั่งข้าง ๆ ในห้องเรียนและถามขึ้นมาทันทีที่หย่อนก้นลงบนเก้าอี้ " อืม พึ่งลองคบกันมาเดือนนึงเอง ให้โอกาสตัวเองได้ลอง " " เอ่อ ก็ดี แต่มึงไม่กลัวหรอวะ พี่เขาเป็นนายแบบ เจอแต่คนสวย ๆ หล่อ ๆ มากมาย " " มึงนี่ก็เสี้ยมจังวะ " " ห่า กูพูดจริง เป็นห่วงมึงหรอก ถึงเตือน " " เออ ขอบใจ จานมาแล้ว ตั้งใจเรียนไป " ระหว่างเดือนที่ผ่านมาเขากับพี่พลมีไปเดทกันช่วงวันหยุด ตอนเย็นในบางวันกับช่วงกลางวันมีทานข้าวด้วยกัน ยิ่งคุย ยิ่งรู้จัก ก็รู้สึกว่านิสัยของแฟนหนุ่มนั้นดีกว่าและเข้ากันได้มากกว่าที่คิด " กลางวันนี่ไปกินข้าวกับกูป่าว " แจนเอ่ยชวน " ไป วันนี้พี่พลติดธุระ " " กินอะไรดี " " ไปร้านเปิดใหม่หลังมอไหม เห็นว่ามีลดราคาด้วยถ้ามาคู่ " " เอาดิ " ร้านเปิดใหม่เป็นร้านสเต็กที่ตกแต่งแบบร้านอาหารแนวมินิมอล มีสัดส่วนของแต่ละโต๊ะแยกชัดเจน เขาและแจนเดินเข้าไป คนยังไม่ค่อยเยอะมาก จากนั้นจัดแจงสั่งอาหารกัน ระหว่างกำลังหั่นชิ้นสเต็กมีเดียมแรร์ของตน เขาก็มองเห็นเพื่อนสาวหน้าซีดเผือด " เห้ยมึง เป็นไรวะ?! " เขาเห็นเพื่อนตนเองจ้องเขม็งไปยังทางหนึ่งจึ
더 보기
รสชาติของความรัก : ดาร์คช็อก [1]
...ดาร์คช็อกโกแลตนั้นให้รสหวานที่มีความขมแทรกอย่างลงตัว รสขาตินี้ก็ไม่ต่างกับชีวิตของเขาเท่าไหร่นัก... งานเลี้ยงแต่งงานที่ถูกจัดขึ้นในโรงแรมดังแห่งหนึ่ง ชายหนุ่มหน้าหวานยิ่งกว่าหญิงสาวในชุดเชฟสีขาว กำลังขมักเขม้นทำขนมในครัวของโรงแรมให้กับเจ้าของงานอย่างตั้งใจ เชฟคนนี้เป็นใครไปไม่ได้นอกจาก ฤชา หนึ่งในเจ้าของร้านขนม สามพี่น้อง ที่โด่งดัง ปกติเขาไม่รับงานทำขนมส่วนตัว เขามักจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในการเลี้ยงบุตรสาวคนเดียววัยห้าขวบ และใช้เวลาที่เหลือคิดสูตรขนมใหม่ ๆ และส่งต่อให้เชฟคนอื่นไปทำแทน ยกเว้นเสียแต่ว่างานนี้เป็นงานแต่งงานของบุตรสาวของผู้มีพระคุณที่ช่วยเขาในช่วงเวลาที่ลำบากให้ยืมเงินทุนมาลงทุนร้านสามพี่น้องจนมีทุกวันนี้ ทำให้เขาผ่านช่วงเวลายากลำบากมาได้ ดังนั้นงานสำคัญของบุตรสาวของอีกฝ่ายเขาจึงลงมือทำขนมในงานเลี้ยงให้ด้วยตนเอง โดยมีเชฟคนอื่นเป็นลูกมือ " ตะโก้เผือกเสร็จแล้วครับเชฟ รายการสุดท้ายแล้ว " " ส่งออกเลย " งานเลี้ยงนี้เป็นแบบบุปเฟ่ซึ่งให้แขกเดินตักอาหารไปนั่งทานกันเอง " เชฟครับ คุณจรัญเชิญครับ " " อืม " ฤชา ถอดหมดคลุมผมเชฟออก ก่อนจัดเสื้อผ้าและทรงผมให้เรียบร้อยและเ
더 보기
รสชาติของความรัก : ดาร์คช็อก [2]
เสียงโซฟาลั่นเอี๊ยดบ่งบอกถึงกิจกรรมร้อนแรงที่กำลังดำเนินอยู่บนนั้น ผสมเสียงหอบและครางกระเส่าของคนสองคนในความเงียบของห้องท่ามกลางไฟส่องสว่างร่างขาวบึกบึนสูงใหญ่รัดแนบสนิทเป็นเนื้อเดียวกับร่างแบบบางสีน้ำผึ้งเนียนละเอียด ฤชารู้สึกเหมือนตนเองอยู่ในพายุอารมณ์ที่โหมกระหน่ำ เหมือนเรือน้อยที่ลอยไปมากลางพายุในมหาสมุทรส่วนใหญ่โตร้อนลวกสอดแทรกเข้าออกในตัวของเขาซ้ำไปมา นำมาซึ่งความสุขสมหาใดเปรียบ " อืม อา "เสียงครางหวานดังขึ้นตลอดทั้งคืน ก่อนจะสงบเงียบในยามรุ่งสาง เสือร้ายที่ได้กินเหยื่อจนอิ่มเอมก็นอนกอดเหยื่อของมันและหลับไปอย่างสุขสมยินดีฤชารู้ตัวอีกที คนข้างกายก็หายไปเสียแล้ว แม้เขาจะผิดหวังอยู่บ้าง แต่ก็เข้าใจว่าอีกฝ่ายมีภาระและงานที่ต้องทำ เขาเห็นกระดาษโน๊ตเขียนไว้ว่า อีกฝ่ายทำอาหารย่อยง่ายทิ้งไว้ให้ในครัว ในใจก็หวานล้ำแบบไม่ทราบสาเหตุ แม้ว่าเรื่องเมื่อคืนจะเป็นการผิดพลาด แต่เขาก็เต็มใจ แต่มันก็ก่อความกังวลอีกว่า อีกฝ่ายจะยอมรับได้หรือเปล่าที่มานอนกับผู้ชายด้วยกัน หรือนี่จะเป็นเหตุให้อีกฝ่ายหนีหน้าไปก่อนเขาจะตื่น แต่ก่อนที่เขาจะได้นึกคิดอะไรเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น" ฮัลโหล ฤชา ขอโทษท
더 보기
รสชาติของความรัก : ดาร์คช็อก [3]
นับจากงานเลี้ยงของลุงจรัญในวันนั้น ฤชาก็ไม่ได้ออกไปไหนอีก นอกจากไปรับส่งบุตรสาว เขาใช้เวลาหมกมุ่นกับการทำงานมากกว่าเดิมโดยไม่รู้ตัว หรือ ลึก ๆ แล้วเขาอาจจะกำลังหลบใครบางคนอยู่ก็เป็นได้ ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้สึกอะไร แต่เรื่องทั้งหมดมันผ่านไปเนิ่นนานแล้ว ต่างคนก็ต่างเลือกทางเดินของตนเอง เขามีครอบครัวของเขา ชาคริตก็มีครอบครัวของชาคริต " พี่ใหญ่~~~~ "เสียงหวานใสดังขึ้นมาจากหน้าบ้านก่อนจะกระโดดกอดหมับเข้าที่เอวบาง" โตแล้วยังอ้อนเป็นน้องเนยไปได้ "" สวัสดีครับ พี่ชา "พลพิทักษ์ยกมือสวัสดีพี่ชายของคนรัก ทุกวันนี้เขารับส่งเจ้าตัวทุกวันไม่ขาด และกลายเป็นหนึ่งในสมาชิกของบ้านไปแล้ว แม้ไม่ได้ค้างก็ตามแต่เรื่องข้าวเย็นสามารถมาฝากท้องได้ตามสบาย" ไปอาบน้ำอาบท่าทั้งคู่ แล้วค่อยลงมากินข้าว "ฤชาไล่น้องชายคนเล็กกับคนรักไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อยหลังจากพ้นพี่ชายมา พลก็ถามขึ้น" ช่วงนี้พี่ชาดูซึม ๆ ไปหรือเปล่า "" อืม พ่อของเนยมาไทยน่ะ "ชลธีตอบตรง ๆ เขาไม่มีเรื่องปิดบังคนรัก" เดี๋ยวนะที่รัก พ่ออีกคนของน้องเนยอ่ะนะ คนที่ทำพี่ชาท้อง? " " ใช่แล้ว "" ไปไงมาไงล่ะครับเนี่ย "จากนั้นพลก็ถูกลากเข้าห้องของช
더 보기
รสชาติของความรัก : ดาร์คช็อก [4]
คนในชุดสูทสีดำเดินทางเข้าออกบ้านข้าง ๆ บ้านของสามพี่น้องตลอดทั้งวันเพื่อขนของเข้าไปในบ้านหลังนั้นฤชา นาวี ชลธี มองการเคลื่อนไหวของคนพวกนั้นอยู่ไกล ๆ ต่างคนต่างไม่พูดอะไร" คนชุดดำแบบในหนังเต็มไปหมดเลยค่ะคุณพ่อ "น้องเนยพูดขึ้นมา" ดูหนังมากไปแล้วหลานสาว "" อี๋...อาวีก็ดูเหมือนกันแหละอย่ามาพูดนะว่าไม่ดูน่ะค่ะ "นาวีโดนสาวน้อยฮุกหมัดน้อยใส่เล่นเอาจุก สงสัยอนาคตเขาต้องงดสาวน้อยดูหนังกับเขาซะแล้ว " วันก่อน เนยแอบเห็นคุณลุงหล่อ ๆ คนนึงที่บ้านข้าง ๆ ด้วยล่ะ เขามองเนยเขม็งเลย เนยสวยใช่ม๊า "ทุกคนฟังเนยพูดก็เกร็งตังขึ้นมาพร้อมกัน" แล้วเขาทำอะไรเนยไหมลูก "" ไม่ค่ะ เขายิ้มให้เนยเฉย ๆ เนยเลยขยิบตาส่งจูบกลับ คุณลุงก็หัวเราะค่ะ หนูว่าคุณลุงสุดหล่อก็น่ารักดี "" หรือคะ หนูชอบคุณลุงคนนั้นหรอ "" ชอบค่ะ ไม่รู้ทำไมแต่หนูรู้สึกถูกชะตากับคุณลุงมากเลย "นี่มั้งที่เรียกว่าสายเลือด แม้ว่าจะไม่รู้จักกันแต่ก็ดึงดูดซึ่งกันและกัน " วันนี้ออกไปช้อปปิ้งกันไหมคะ ชวนอาวีกับอาน้ำไปด้วย เราไม่ได้ไปเที่ยวห้างกันนานแล้วเนอะ ตั้งแต่โควิดอาละวาด "" ไปค่า ๆ เนยอยากได้เจ้าหญิงบาร์บี้คอลเลคชั่นใหม่ "" นี่ดูจากยูทู๊
더 보기
รสชาติของความรัก: ดาร์คช็อก [5]
ประเทศ F " เอียน ได้ข่าวว่าชาคริตมันเดินทางไปไทยงั้นหรือ "" ใช่ สายข่าวมาเร็วนี่ "สองพี่น้องเอียนและคริสตอฟคุยกันในห้องใต้ดินของตึกร้างแห่งหนึ่ง พวกเขาคือบุตรชายสายตรงของเจโนเวเซ่ที่เกิดจากภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย และโดนชาคริตตามล้างบางและสู้รบมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา พวกเขาหลบหนีเหมือนหนูใต้ดินตามท่อระบายน้ำหลบการตรวจจับของชาคริต เจโนเวเซ่เดิมเป็นสมบัติอันชอบธรรมของพวกเขา แต่แม่ลูกน่าไม่อายคู่นั้นมาฉกฉวยไป รวมถึพ่อที่รักของเขาด้วยเช่นกัน แน่นอนว่าพวกเขาพยายามกำจัดแม่ลูกคู่นี้ออกไปหลากหลายวิธีแต่ก็ไม่สำเร็จ สุดท้ายจัดการได้แค่ตัวแม่ แต่ตัวลูกยังคงรอดจากการปกป้องของบิดาบังเกิดเกล้าของพวกเขา สุดท้ายเมื่อบิดาเสียไป เจ้าหมานอกคอกตัวนั้นก็เริ่มแว้งกัดพวกเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย ในขณะที่พวกเขาเองก็พยายามจะกำจัดอีกฝ่ายให้พ้นทาง เจโนเวเซ่เกือบจะเป็นของพวกเขาอยู่แล้วถ้าไม่ติดว่าเจ้านอกคอกนั่นแต่งงานกับบุตรสาวคนเดียวของลุคเชเช่ ทำให้ฐานอำนาจมันมีมากขึ้น บรรดาฝ่ายบริหารหลายคนก็เปลี่ยนข้างไปสนับสนุนมันแทนพวกเขาทุกวันนี้แม้ว่ามันจะคุมเจโนเวเซ่แต่สิ่งนี้คือของพวกเขาโดยชอบธรรม อย่างไรพวกเขาก็ต้องเ
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status