ตอนที่4 รีวิวแฟนเก่า

เราทั้งคู่เป็นนักกีฬาคนละประเภท คนหนึ่งเป็นนักกีฬาเพราะที่บ้านขายอุปกรณ์กีฬา อีกคนเป็นนักกีฬาเพราะความฝันจะเป็นทีมชาติ

ทั้งที่ต่างกันราวฟ้ากับเหวไม่มีทางที่จะได้เห็นสนามไดรฟ์กอล์ฟกับสนามตะกร้ออยู่ด้วยกัน

กีฬาของกูแค่บิดเอวเหวี่ยงแขนล็อคไหล่ดูดีมีคลาสมาดนิ่งเดินไปเดินมาเล็งหลุมไม่ทันได้เหงื่อออกก็นั่งรถกอล์ฟรับลมสบายๆ เทียบกับความป่าเถื่อนของกีฬาที่เมียเล่นแล้วขอนั่งดูอยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ จะดีกว่า

แปลกดีพอมีเเฟนใหม่เเฟนเก่าเอาแต่ใจก็เปลี่ยนจากคุณหนูผู้เย่อหยิ่งมาเป็นนางซินเดอเรลล่าร่างนางทาสยอมลดตัวลงมาขอร้องอ้อนวอนให้กลับไปเป็นเหมือนเดิม

ตลอดเวลาที่คบกันคุณเธอไม่เคยยอมทำแบบนี้สักครั้ง ตอนมีไม่เคยรักษาพอพี่ไปหาเมียใหม่แล้วงอแงง้องแง้งทุกวันนี้ยังคงแชทคุยกันอยู่

อย่างที่รู้ๆ เยลโล่นิสัยแมนมากไม่คิดหยุมหยิมถามว่าทำอะไรกับใครที่ไหนสักครั้งเรื่องความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นเร็วมากไม่มีใครคาดดิดว่าจะเปลี่ยนแฟนและเปลี่ยนแนวที่ชอบมาแนวนี้จึงมีความคิดว่าความแตกต่างอาจจะทำให้เราเลิกกัน บางทีโค้ชตะกร้ออาจจะให้มันเลิกกับผัวจะได้พิจารณากลับไปคุยกับแฟนเก่าต่อ

ชั่วจริงๆ

กูเนี่ย..

ไอ้เราก็ไม่ใช่คนลืมอะไรง่ายดายนี่หว่ายังรักแต่มีเหตุผลให้จากกันแบบงงๆ ใครจะไปรักคนที่พึ่งอยู่ด้วยกันสามวันได้ เพียงแต่ตอนนี้ต้องให้เกียรติชื่อเสียงนักกีฬาทีมชาติ ข่าวเป็นแฟนกันลือกระฉ่อนหราขนาดนี้ต้องรอให้เรื่องซาก่อนแล้วค่อยว่ากัน

ห้องแชทลับระหว่างเเฟนเก่า

ติ้ง~

'พี่กอล์ฟทำอะไรอยู่?'

'ไม่ได้ทำอะไรครับ'

'ไปกินขนมกัน'

'กินอะไร'

'อยากกินขนมออกใหม่ในห้างXXไปเป็นเพื่อนหน่อยสิครับ'

'พี่ถามเมียก่อนนะ'

'..ทีกับหนูพี่ไม่เห็นเคยถาม'

'พี่ถามตลอดนั่นแหละหนูไม่ฟังพี่เอง'

'ขอโทษได้ไหมละ'

'..หนูส่งโลเคชั่นมาก็แล้วกัน'

เป็นไงล่ะก็ต้องมานั่งง้อพี่ ไอ้ต้าว ไม่รู้ว่านั่งยิ้มนานเกินไปไหมถึงไม่ได้ยินเสียงฟาดตะกร้อพอเงยหน้าขึ้นมา

"ย๊าา!!"

ผั่วะ!

แอ่กก!

โครมม!!

โฮลอินวัน..ที่บ้องหูกู วิ้งแบบหูดับ ตกเก้าอี้

ศัพท์แสงตะกร้อเรียกว่ายังไงเหรอ?

ฟาดลูกหวายใส่หน้าผัวชั่วหรือเปล่า?

แม่นอะไรขนาดนั้นละพ่อ

กูนั่งข้างสนามมึงยังฟาดลูกมาอัดกูได้ แรงปะทะของลูกหวายกับหูอันหล่อเหลาคล้ายจะยุบเข้าไปข้างในรูทำให้หงายท้องตกเก้าอี้แทบตีลังกา

"คุณเป็นยังไงบ้าง?"

แพทย์สนามที่นั่งอยู่ไม่ไกลลุกพรวดตาลีตาเหลือกพยุงกูลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิกับพื้นยังมึนไม่หาย มองไปที่สนามมีคนมองมาที่คนรักนักตะกร้อตัวฟาดด้วยท่าทีตกใจตาถลน แต่เมียกูไม่สนใจมันตั้งท่ารอเสิร์ฟใหม่ไปแล้วไม่หันมามองสักนิด..เมื่อกี้มึงเตะกูเห็นนะเงยหน้าขึ้นทันเห็นพอดี

"ผมไม่เป็นอะไรครับคุณหมอ คือ..ผมฝากบอกเยลโล่ด้วยนะครับว่าผมกลับก่อนไว้เจอกันที่บ้านเลย"

"เอ่อ ดะ ได้ครับ"

เผ่นดีกว่าไม่รู้ว่ามันตั้งใจหรือไม่ตั้งใจเราไม่เคยพูดกันถึงเรื่องความหวงห่วงใยรักใคร่ลึกซึ้งนอกจากเรียกกันว่าผัวเมียบอกคนอื่นว่านี่แฟนการกระทำของคนไม่เคยคบหากันมาก่อนดูลงล็อกพอดิบพอดีคล้ายมีการเตรียมการไว้

ทุกอย่างที่อีกฝ่ายทำคือเรื่องใหม่ทั้งหมด ถามหาความเหมาะสมไม่ได้ ถามหาเหตุผลไม่มี แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องเสแสร้งจึงไม่คิดว่าเป็นปัญหาให้ยินยอมแม้จะแปลกไปจากชีวิตเดิมๆ ก็เถอะ

การเรียนรู้บทเรียนใหม่ทั้งหมดมันยาก...

แต่ก็ไม่ได้แย่

เป็นความสัมพันชั่วข้ามคืนที่รักษาภาพพจน์แฟนที่ดีได้มีสาระที่สุดเท่าที่เคยทำกับแฟนเก่ามา

แฟนนักตะกร้อทีมชาติเลยนะ มันน่าภูมิใจไม่น้อยเลย ทุกอย่างที่คอยดูแลมันทำให้คนอื่นไม่กังวลว่าแฟนจะพาเสียชื่อ

ตัดการงอนง้อเอาใจบ่นเรื่องของกินเสื้อผ้าหน้าผม ตัดความหวานแหว๋วแบบเด็กๆ ออกไปจากสารบบคำว่าแฟนก้าวข้ามขั้นมาใช้ชีวิตผัวเมียแบบโคตรเรียล

ต่อให้เยลโล่จะอายุเท่าแฟนเก่าเท่าน้องชายแต่ความเป็นนักกีฬาจะมีความคล้ายทหารอยู่มีความรับผิดชอบมีความสม่ำเสมอฝึกฝนอย่างหนักต้องสะกดกลั้นอารมณ์ความต้องที่อยากทำอย่างอื่นนอกเหนือจากการซ้อม มันแข็งแกร่งเสียจนไม่แสดงด้านอ่อนแอออกมาให้เห็นแม้แต่น้อย

คนใหม่ก็ดี..แต่ความรู้สึกที่ยังคุกรุ่นในใจกับคนเก่าไม่ได้จางหายไปง่ายๆ น่ะสิ

คาเฟ่ห้างที่น้องเดียร์ส่งโลเคชั่นมาให้

โต๊ะด้านในติดกระจกมีร่างบางคุ้นเคยนั่งเหม่อมองท้องฟ้าด้วยหน้าตาน่ารักแต่งตัวก็น่ารักประโคมใส่นั่นนี่นู่นสารพัดของกุ๊กกิ๊กเหมือนเด็กญี่ปุ่นไม่เหมือนใครบางคน...ชอบแก้ผ้าอวดกล้ามดาก

"เดียร์มาถึงนานหรือยัง?"

"มาได้สักพักแล้วเรียกหนูเหมือนเดิมได้ไหมอ้ะเราพึ่งห่างกันแค่ห้าวันเองนะ"

"ก็เราไม่ได้เป็นแฟนกันแล้วนี่ครับ"

''พี่กอล์ฟ.. อย่าพูดได้ไหมมันรู้สึกแย่"

"ทำไมทิ้งแฟนแย่ๆ แบบพี่ได้ก็ดีแล้วพี่มีคนใหม่หลังจากหนูบอกเลิกสามชั่วโมงเองนะนิสัยไม่ดีใช่ไหมล่ะ"

"ก็บอกว่าอย่าพูดไง ฮึก.. ฮึ่ก.. มันคิดถึง"

"โอเคไม่พูดก็ไม่พูด หนูจะกินอะไรสั่งมาเลยพี่เลี้ยงเหมือนเดิมได้"

"แค่เลี้ยงเหมือนเดิมเหรอ กลับมารักเหมือนเดิมไม่ได้เหรอ?"

"เดียร์พี่มีเมียใหม่ไปแล้วจะให้พี่ทำยังไง?"

''หนูไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้นี่ หนูบอกเลิกพี่เป็นสิบครั้งไม่เคยมีครั้งไหนที่พี่ไป..แต่ตรั้งนี้หนูเข้าใจแล้วหนูขาดพี่ไม่ได้ หนูจะไม่ถือสาอะไรเลยที่พี่พลาดไปมีอะไรกับคนอื่น วันนั้นพี่เมามากหนูผิดเองที่ไม่ยอมให้พี่มาหา..เรากลับมาเป็นเหมือนเดิมได้ไหมพี่กอล์ฟ"

"พี่..ไม่รู้จะบอกเขายังไงเรามีอะไรกันแล้วและอยู่ด้วยกันแล้ว"

" พี่จะคบคนที่พึ่งมีอะไรกันได้ยังไง พี่ไม่เคยชอบคนตัวโตแข็งกระด้างพี่ชอบคนบอบบางแบบหนู เลิกโกรธหนูเถอะนะ"

"เฮ้อ.. พี่ยังรักเดียร์เพราะมันเกิดขึ้นเร็วเกินไปถ้าย้อนเวลากลับไปได้พี่จะไม่เมาขนาดนั้นอีก แต่พี่เลิกกับเยลโล่ตอนนี้ไม่ได้"

"หนูขาดพี่ไม่ได้ หนูยอมเป็นแฟนอีกคนของพี่ก็ได้ รอพี่เลิกกับคนนั้นก็ได้แต่เรา..อย่าเลิกกันเลยนะ.. นะ..พี่กอล์ฟ"

..

.