Mag-log in“หนูไม่ได้ฝันไปใช่ไหม........” ดวงตาสวยมองอย่างเว้าวอนยกมือขึ้นลูบไล้แก้มสากใบหน้ากับสายตาที่ดุดันทำเธอเคลิบเคลิ้มหลงใหลใฝ่ปอง
“ฉันจะเอาแรง ๆ เธอจะได้ตื่นจากฝัน.....” เสียงทุ้มแหบพร่ามองร่างบอบบางผิวหน้าขาวใสไร้จริตมารยาความอ่อนเยาว์น่าทะนุถนอมช่างเย้ายวนให้เขาวาบหวามตื่นเต้นที่จะได้ครอบครองอย่างไม่น่าเชื่อ เขาประกบปากจูบบดขยี้หื่นกระหายลมหายใจรดพวงแก้มเนียน ลิ้นหนาแทรกเข้าตวัดในปากนุ่มฉ่ำชื้นกันพัลวัน เอวหนาโหย่งขึ้นสูงกดแทรกความแข็งแกร่งแหวกโหนกเนื้ออูมที่เปียกเยิ้ม
“ฉึก” เพียงหัวลำที่กดแทรกเข้ากายสาว ไวน์ผละออกหน้าเสียพยายามถดตัวหนีแต่เขากดล็อกตัวเธอเอาไว้ไม่ให้หนีเธอนอนตัวสั่นน้ำใสไหลลงหางตาสีหน้าหวาดกลัว
“ไม่เอาแล้ว หนูเจ็บ.......” หน้าสวยชุ่มไปด้วยน้ำตา ทศราชพยายามอดกลั้นความต้องการยอมถอยหัวลำของแก่นกายออกจากกายสาว
“ไม่บอกก่อนว่าไม่เคย จะได้เล้าโลมอีก” เขาเสียงเหวี่ยงหงุดหงิดอารมณ์กำลังได้กลับต้องหยุดชะงักเพราะความบริสุทธิ์
“หนูคิดว่าคุณรู้....”
“ไม่คิดว่าจะรอดมาถึงตอนนี้ เห็นสวย ๆ มีคนตามจีบเยอะคิดว่าโดนใครสอยไปกินล่ะ”
“หนูเก็บความสาวไว้ให้คุณ” ดวงตากลมโตเป็นประกายฉายชัดความรู้สึกที่เธอมันลึกซึ้งมากกว่าเซ็กซ์ที่เธอบอกว่าต้องการ แต่ก็เท่านั้นเพราะเขาไม่ได้รู้สึกซาบซึ้งกับความรู้สึกพิเศษไปกับเธอ
“ฉันจะแหวกความบริสุทธิ์ของเธอเป็นคนแรก หลังจากนี้ก็มีผัวเป็นของตัวเองได้ซะ” เสียงทุ้มแข็งขืน พยายามไม่แคร์ความไร้เดียงสาตรงหน้าที่ทำให้เขาหวั่นไหวเพียงแค่ได้มองเธอเท่านั้น ทศราชสลัดความคิดฟุ้งซ่านทิ้งไปเปลี่ยนเป็นมองความเย้ายวนตรงหน้าแล้วโน้มลงจูบซับผิวกายเนียนละเอียดป้วนเปี้ยนลากไล้บนหน้าอกอวบอิ่ม กายสาวบิดเร้าหายใจหอบกระสัน
ริมฝีปากหนาเลื่อนลงต่ำลงเรื่อย ๆ หมุนวนหน้าท้องแบนราบแผ่วเบา ไวน์ใจเต้นแขม่วเกร็งหน้าท้องเสียวซ่านทั่วตัวความฉ่ำชื้นไหลเคลือบช่องทางรักที่เขาต้องการให้มันเอ่อออกมาให้เธอคลาย ริมฝีปากหนาจูบลงสัมผัสกับกลีบเนื้อนุ่ม กายบางสะดุ้งถดตัวถอยเขาต้องดึงรั้งไว้ไม่ให้หนีห่าง
“มันจั๊กจี้...........”
“ปล่อยไปตามอารมณ์แล้วจะเสียว เธอควรภูมิใจฉันไม่ลงมาจูบให้ใครแบบนี้.....” สายตาคมเข้มที่มองมาทำเอาเคลิบเคลิ้มแหวกขาออกกว้างให้เอาอย่างง่ายดาย เขากดจูบลากไล้ละเมียดละไมไม่ให้ไก่ตื่น กายบางอ่อนระทวยหายใจติดขัด สายตาพร่าล่องลอยกับความเสียวซ่านที่เขามอบให้เสียงหายใจหอบเสียวดังต่อเนื่องเผลอแอ่นอย่างลืมตัว ริมฝีปากหนาทั้งกดบดขยี้สลับปาดเลียไม่แผ่ว ปลายเท้าจิกลงที่นอนแคบผ้าปูที่นอนยุ่งเหยิงจากการดิ้นเร้าแสนทรมาน ทว่ามันช่างซาบซ่านจับใจ
“อ๊ะห์! อู้ยส์ อื้อห์............” เสียงหวานครางกระเส่าทุรนทุรายหน้าเหยเกโดนล่วงล้ำต่อเนื่อง ก่อนจะสะดุ้งเสียวกระตุกเกร็งสำเร็จความใคร่หน้าแดงเขินอายที่ปลดปล่อยด้วยริมฝีปากของชายที่เธอปลื้ม ก่อนจะทิ้งตัวลงหายใจหอบเหนื่อยหมดเรี่ยวแรง
“คราวนี้ฉันจะฝังมันเข้าไปในตัวเธอ ห้ามดิ้นหนีอีกถ้าอยากได้ฉันเป็นผัวเธอต้องทนให้ได้” เสียงทุ้มหนักแน่นจับจ้องดวงหน้าสวยที่อ่อนแรงตอนนี้อารมณ์ของเขามันอัดแน่นเกินกว่าจะยอมถอดถอนออกมาอีกครั้ง ไวน์พยักหน้ารับในเมื่อเธออยากได้เขาก็ต้องทนเจ็บได้
สะโพกหนาโหย่งขึ้นสูง หน้าคมเข้มมองหน้าสวยไม่วางตาถูไถความแข็งแกร่งค่อย ๆ ทีละนิดก่อนจะกดความแข็งแกร่งแทรกเข้าไปในกายสาว
“พรวด!”
“อ่ะห์ อ่ะห์ อ่ะห์!!”
“โอ้ว หมอไวน์คนสวย.......มีเสน่ห์ทั้งตัวเลยนะ.....อื้อ...........”
สายตาคมหวานเยิ้มมองหมอสาวอย่างหลงใหลความแข็งแกร่งตอกอัดเร่าร้อนรุนแรงตามแรงตัณหา หญิงสาวมองหน้าหล่อคมเสียวซ่านมีความสุขบนตัวเธอด้วยความดีใจแม้จะเป็นแค่ครั้งแรกและครั้งเดียวเธอก็มีความสุขล้นเหลือ สายตาคมจับจ้องดวงหน้าสวยมีเสน่ห์ก่อนจะโน้มลงประกบริมฝีปากดูดดุนกันอย่างหื่นกระหาย สะโพกหนาเสียบเข้าออกสม่ำเสมอรู้สึกได้ถึงการบีบรัดความแข็งแกร่งภายในเขาผละมองหน้าสวยเหยเกบิดเร้าหายใจหอบกระเส่าจึงเร่งแรงสวาทเข้าเพิ่มมากขึ้นแรง ๆ ถี่ ๆ
“อ๊าห์...............” กายบางสะดุ้งโหยงซาบซ่านสำเร็จความใคร่ กายหนากระหน่ำสาดใส่แก่นกายเข้ารัว ๆ สำเร็จความใคร่ตามหลังไปติด ๆ ฉีดน้ำอุ่นทะลักล้นในมดลูกจนเสียววาบที่ท้องน้อย
“ทำไมต้องให้รอทุกที คนอื่นสำคัญหมดยกเว้นฉัน!” สายตาคมวูบไหวมองอย่างตัดพ้อเขาเป็นคนส่งเสียเลี้ยงดูและเป็นผัวคนแรก เธอควรให้ความสำคัญเขาที่สุด“ทุกชีวิตมีค่าสำคัญเหมือนกันหมด ไม่ว่ายากดีมีจนหมอก็ต้องช่วยให้ถึงที่สุด ขอหนูไปเถอะ.....” เธอมองใบหน้าคมที่คิดถึงแต่ในตอนนี้เธอมีหน้าที่สำคัญและไม่เข้าใจว่าเขาจะมาแกล้งเธอเพื่ออะไร เขาหน้าบึ้งตึงสะบัดมองไปทางอื่นอย่างหงุดหงิด“ไปก็ได้ แต่คืนนี้ไปหาที่บ้านด้วย!”“ไม่รับปากนะคะ ถ้าเหนื่อยมากก็ไม่อยากขับรถไป...” คิ้วเรียวขมวดแปลกใจเหล่มองเขาที่ออกคำสั่งให้ไปหา ทศราชหันมองเธอที่ไม่ยืนยันว่าจะไปด้วยแววตาแข็งกร้าว ไวน์ยืนนิ่งเตรียมตัวตั้งรับรอเขาตวาดใส่ ทว่ากลับไม่เป็นเช่นนั้นใบหน้าคมเข้มโน้มลงใกล้ชิดริมฝีปากหนากดลงประกบจูบเธอแผ่วเบา ไวน์เชิดหน้าขึ้นหลับตาพริ้มซึมซับความอุ่นจากชายที่คิดถึงมือเรียวกำแขนแกร่งแน่นรสจูบหวานล้ำทำหมอสาวเคลิบเคลิ้ม สักพักเขาก็ผละออกอย่างอ้อยอิ่งต้องห้ามใจสถานที่ไม่เอื้ออำนวยให้เกินเลยและเกรงว่าเธอจะเสียหาย“ไปหานะ ฉันจะรอ....” สายตาคมมองหมอสาวตาหวานเยิ้มคนดุดันอย่างเขาดูอ่อนโยนที่สุดก็วันนี้ ไวน์เงยมองแววตาสั่นไหว“ถ้าจะบอกแ
ทั้งสองหายใจหอบเหนื่อยตัวโยน เขาผละออกห่างยืนมองหญิงสาวนอนอ่อนระทวยผิวขาวมีรอยแดงเต็มกายทรวดทรงที่น่าหลงใหลทำให้เขาต้องการมีสัมพันธ์กับหมอสาวอีกครั้งแต่ต้องตัดใจเพราะพูดไปแล้วว่าจะมีอะไรกับเธอแค่ครั้งเดียว“อย่าปล่อยให้ท้อง” เขาทำไม่แยแสพลางก้มหยิบเสื้อผ้าที่ตกอยู่ข้างเตียงมาสวมใส่“ค่ะ” ไวน์เขยิบตัวนั่งคว้าผ้าห่มมาปิดบังร่างกาย“นี่เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ฉันจะเอาเธอ อย่ามาขอร้องหรือตามวอแวฉันอีก”“ค่ะ” เธอเงยมองเขาด้วยใจสั่นไหวเวลาของความสุขช่างสั้นเสียจริง“รีบมีผัวซะ ตอนร่านจะได้มีที่ลง”“ค่ะ” ไวน์ถอนหายใจหลุบตาลงต่ำ เธอได้แต่ตอบรับสั้น ๆ ไม่หือไม่อืออะไรจนทำให้เขาลังเลก่อนจะเดินไปยังประตูห้อง“ไปนะ....” หน้าคมเอียงมองเธอนั่งก้มหน้าเศร้าแล้วหนักใจไม่เคยรู้สึกผิดที่มีอะไรกับผู้หญิงเท่าครั้งนี้“ค่ะ” เสียงหวานแผ่วเบาขอบตาร้อนผ่าวก้มหน้าไม่อยากให้เขาเห็นว่าเธอกำลังจะร้องไห้ มือเรียวกำผ้าปูที่นอนแน่นอย่างอดกลั้นเมื่อประตูปิดลงหยดน้ำตาก็ร่วงหล่นลงบนผ้าห่ม ความสุขชั่วคราวมาไวไปไวไม่ทันเตรียมใจหวังคิดว่าเขาจะนอนข้างกายสักคืนกลับไม่เป็นอย่างนั้น ได้แต่โทษตัวเองที่หวังสูงอาจเอื้อมไปยุ่
“หนูไม่ได้ฝันไปใช่ไหม........” ดวงตาสวยมองอย่างเว้าวอนยกมือขึ้นลูบไล้แก้มสากใบหน้ากับสายตาที่ดุดันทำเธอเคลิบเคลิ้มหลงใหลใฝ่ปอง“ฉันจะเอาแรง ๆ เธอจะได้ตื่นจากฝัน.....” เสียงทุ้มแหบพร่ามองร่างบอบบางผิวหน้าขาวใสไร้จริตมารยาความอ่อนเยาว์น่าทะนุถนอมช่างเย้ายวนให้เขาวาบหวามตื่นเต้นที่จะได้ครอบครองอย่างไม่น่าเชื่อ เขาประกบปากจูบบดขยี้หื่นกระหายลมหายใจรดพวงแก้มเนียน ลิ้นหนาแทรกเข้าตวัดในปากนุ่มฉ่ำชื้นกันพัลวัน เอวหนาโหย่งขึ้นสูงกดแทรกความแข็งแกร่งแหวกโหนกเนื้ออูมที่เปียกเยิ้ม“ฉึก” เพียงหัวลำที่กดแทรกเข้ากายสาว ไวน์ผละออกหน้าเสียพยายามถดตัวหนีแต่เขากดล็อกตัวเธอเอาไว้ไม่ให้หนีเธอนอนตัวสั่นน้ำใสไหลลงหางตาสีหน้าหวาดกลัว“ไม่เอาแล้ว หนูเจ็บ.......” หน้าสวยชุ่มไปด้วยน้ำตา ทศราชพยายามอดกลั้นความต้องการยอมถอยหัวลำของแก่นกายออกจากกายสาว“ไม่บอกก่อนว่าไม่เคย จะได้เล้าโลมอีก” เขาเสียงเหวี่ยงหงุดหงิดอารมณ์กำลังได้กลับต้องหยุดชะงักเพราะความบริสุทธิ์“หนูคิดว่าคุณรู้....”“ไม่คิดว่าจะรอดมาถึงตอนนี้ เห็นสวย ๆ มีคนตามจีบเยอะคิดว่าโดนใครสอยไปกินล่ะ”“หนูเก็บความสาวไว้ให้คุณ” ดวงตากลมโตเป็นประกายฉายชัดความรู้
“อย่าทำแบบนี้......” เสียงห้ามนั้นช่างเบาจนแทบไร้เสียง เธอเงยมองตาแป๋วเผยอปากเซ็กซี่เย้ายวนและยิ่งเห็นขาขาว ๆ โผล่พ้นผ้าห่มยิ่งวาบหวามจนต้องกลืนน้ำลายอึกใหญ่ สายตาที่มองมาทำให้เธอรู้ว่าเขาพยายามฝืนตัวเองอยู่เลยเขยิบตัวขึ้นคล้องวงแขนเรียวล้อมรอบต้นคอหนาแล้วโน้มลงประกบจูบ“เฮ้ย! ไม่ได้!” เขารีบดันร่างบางออกห่างกลัวตบะแตก“อย่าทำอย่างนี้ ไม่งั้นฉันจะไม่ให้เธอมาเหยียบที่นี่อีกเลย!” น้ำเสียงทุ้มดุดันกับแววตาแข็งกร้าว ทำให้ไวน์ที่ถูกผลักไสหน้าเศร้า“ทำไมคุณไม่ต้องการหนู หนูไม่สวยเซ็กซี่เหมือนคนอื่นเหรอคะ อ่อยขนาดนี้คุณยังไม่แลเลย น่าอายชะมัด........” เธอมองอย่างตัดพ้อรู้ทั้งรู้ว่าเขาไม่ได้รังเกียจเพียงแต่เขาไม่อยากเกินเลย หน้าสวยก้มลงคิดวิธีที่จะทำให้ยอมรับความจริงว่าต้องการเธอเหมือนกัน........ร่างบางค่อย ๆ ผละออกห่างก้าวเท้าลงเหยียบพื้นห้องเย็นเฉียบเดินตรงไปยังประตูห้องนอน“ไปไหน” ทศราชมองขมวดคิ้วมองตามด้วยความสงสัย“จะลองไปอ่อยผู้ชายคนอื่นดูค่ะ หนูอยากรู้ว่าตัวเองน่ารังเกียจขนาดอ่อยก็ไม่มีใครเอาจริงไหม” หน้าสวยเอียงมองเล็กน้อยยกมือจับที่กลอนประตู ทศราชเด้งพรวดวิ่งไปขวางทันที“บ้าไปแล้วโดนย
สิบปีก่อนทศราชถูกลอบทำร้าย ท่ามกลางความชุลมุนลูกน้องคนหนึ่งเอาตัวมาบังรับกระสุนแทนเขาจนอาการสาหัสก่อนจากไปลูกน้องได้ขอร้องให้ส่งลูกสาวเรียนหมอเพราะมันเป็นความใฝ่ฝันของลูกสาว ทศราชรับคำตั้งใจแค่ส่งเสียเงินให้กับครอบครัวของลูกน้องแต่เด็กสาวกลับไร้ญาติเหลือตัวคนเดียว เขาเลยพาเธอมาอยู่ที่คฤหาสน์แล้วให้ป้าผ่องช่วยดูแล ไวน์ทำอาหารและงานบ้านตามที่ป้าผ่องสั่งควบคู่กับการเรียนหนังสืออย่างเคร่งครัดในช่วงนั้นทศราชทำงานสร้างระบบการพนันออนไลน์ที่ประเทศเพื่อนบ้านเลยไม่ค่อยได้พบเจอกับไวน์อีกทั้งเขายังเป็นนักเที่ยวราตรีมีผู้หญิงไม่ซ้ำหน้าจึงแทบไม่มีเวลาสนใจมองเด็กที่เขารับเลี้ยงไว้เธอได้โตเป็นสาวสะพรั่งสวยเปล่งปลั่งเป็นที่หมายปองของผู้ชายทั้งหนุ่มและแก่ที่ตามวอแวแต่ไวน์ก็ไม่สนเรื่องความรักตั้งหน้าตั้งตาเรียนเพื่อทำตามความฝันของตัวเองจนจบการศึกษาได้เป็นหมอสมใจเขาได้เจอไวน์บ้างเป็นครั้งคราว แต่ได้เจอกันเต็ม ๆ ในวันที่เธอแอบเข้าไปช่วยคนเจ็บในห้องเชือดเมื่อสามปีก่อน เขาที่ยืนมองเธอนอนหมดสติอยู่ตรงหน้าอย่างเย็นชาก็พลิกตัวหันเดินออกไปจากห้องโดยไม่ใส่ใจเธอเลยสักนิดค่ำคืนวันนั้น ทศราชแอบย่องเข้าไปหาไวน
เมื่อทานอาหารเสร็จ เสกเดินถือกระเป๋าอุปกรณ์ใบใหญ่มาส่งสิรดาที่รถหรู เขาหันมองเพื่อนที่เดินมาเคียงคู่กันด้วยวสายตาลึกซึ้งรู้สึกดีกับเธอเกินกว่าเพื่อนและรู้อยู่แก่ใจว่าไม่อาจเป็นไปได้มากกว่านี้ สิรดาเหลือบหางตามองรู้ว่าเสกมองเธอแต่ไม่พูดอะไร“ไวน์เปลี่ยนไปมากเลยนะ ดูสุขุมขึ้น ก็อย่างว่าหน้าที่การงานดีก็ต้องวางตัวดี” เสกยิ้มให้พลางมองดวงหน้าสวยเปล่งปลั่งตรงหน้าใกล้กันแค่นี้แต่ไกลเกินเอื้อม ไวน์หยุดเดินหันมามองแววตาสุกใส“เราติดท่าทางพวกนี้เพราะต้องทำตัวให้เหมาะสมกับหน้าที่ ถึงยังไงเราก็ยังเป็นไวน์คนเดิมนะ”“เสกดีใจที่เห็นไวน์เติบโตไปได้ด้วยดี” เขายินดีจากใจที่เห็นเพื่อนได้ดี“เราก็ดีใจเหมือนกัน เสกเป็นคนขยันจริงจังในการทำงานสักวันเสกต้องได้ดีมากกว่านี้ในสายงานของตัวเอง” ริมฝีปากอวบเคลือบด้วยลิปสติกสีอ่อนแย้มยิ้มให้อย่างจริงใจให้กับเพื่อนที่ดีเสมอมา“ขอบใจนะ เราจะสู้ต่อไป” เสกแววตาสั่นไหวแค่เพียงได้เห็นรอยยิ้มสดใส สิ่งที่เคยตั้งใจไว้ว่าห้ามคิดเกินเลยก็แทบพังทลาย ระหว่างที่เพื่อนทั้งสองแสดงมิตรภาพที่ดีต่อกันรองเท้าแตะหนังสีดำก็ลอยมาแต่ไกลแล้วตกลงที่พื้นเกือบถึงตัวคนทั้งสองจนต้องเขยิบหนี“เ







