Novels by อมราวรินทร์/shinkiroxอมราวรินทร์

เธอคือเหยื่อเพื่อแก้แค้นก็แค่คนบำเรอกามให้เขาได้เสพสม “ผมไม่ชอบเปิดซิงผู้หญิง มันน่ารำคาญทำแรงก็ไม่ได้มันไม่สนุก.....” “คุณจะเปลี่ยนใจไม่ให้ฉันเป็นนางบำเรอของคุณแล้วใช่ไหมคะ”ลินินยิ้มดีใจมีความหวัง “เปล่าจะให้ลูกน้องช่วยเปิดซิงแทน เป็นงานแล้วค่อยมาบำเรอผม.........ตอนนี้กำลังคิดอยู่ว่าเรียกยาม คนสวน หรือคนขับรถดี”เขายิ้มเยาะหน้าตาเจ้าเล่ห์ ลินินหน้าเสียมองอย่างตัดพ้อ “คุณใจร้ายกว่าที่ฉันคิด” “ผมร้ายจนคุณคิดภาพออกเลยแหละ” ****************** “เปิดซิงให้ที”น้ำเสียงทุ้มเรียบนิ่ง ลูกน้องหันไปมองหญิงสาวผิวขาวใส่ชุดซีทรูหน้าสวยจึงเดินเข้าไปใกล้ตามคำสั่งเจ้านาย

ฉันกลายเป็นนางมารร้ายทำลายชีวิตพวกเขาเพียงเพราะฉันเป็นเมียแต่งที่เขาไม่รัก แม้แต่ในวันที่คลอดลูกเขาก็อยู่กับผู้หญิงที่เขารัก ไม่มีแม้แต่ความห่วงใยฉันกับลูกเลยสักนิด ในเมื่อคุณใจร้ายนักก็ไปเสวยสุขกันเสียเลย ฉันเหนื่อยคอยวิ่งตามราวีมาพอแล้ว

"บอกแล้วไงให้เจียมตัว" “ฉันได้ลูกแล้วตอนนี้เธอเป็นอิสระ อยากไปอยู่ไหนทำอะไรก็แล้วแต่เธอ” (เขารีบหย่ากับเมียอุ้มบุญเพื่อไปแต่งงานกับคนรักที่กำลังตั้งท้อง)

เพราะโดนมอมยาในคืนนั้น ทำให้ถูกเขาตามติดเป็นเจ้ากรรมนายเวรจนถึงวันนี้ “หยุดได้แล้ว ปล่อยฉันไป!” เธอเหวี่ยงใส่อย่างหงุดหงิดเอามือดันอกแกร่งเขาหล่อคมคายซุกไซ้ไม่ฟังเสียงกดกายหนาบดเบียดหื่นกระหาย “ผมช่วยให้คุณไม่ต้องไปยุ่งกับผัวคนอื่น ตอบแทนกันนิด ๆ หน่อยไม่ได้หรือไง” เสียงทุ้มแหบพร่าดันความแข็งแกร่งเข้าสู่ช่องทางรักแม้เธอจะเอ่ยค้านและยังงงในสิ่งที่เขาพูด ในห้องเต็มไปด้วยความเร่าร้อนที่ระอุขึ้นอีกครั้งซึ่งเป็นปกติของคารอสแต่ไม่ปกติสำหรับข้าวฟ่างเลยสักนิด

ครอบครัวจับเราสองคนหมั้นกันตั้งแต่เด็ก เขาไม่สนใจฉันหลีกเลี่ยงการแต่งงานทุกทาง ส่วนฉันที่แอบรักเขาจนท้อทำเหมือนไม่แคร์แต่ลึก ๆ แล้วฉันก็เจ็บ

พ่อเขาตายทำให้เธอกลายเป็นหม้าย เธอจึงเป็นของต้องห้ามที่เขาปรารถนาครอบครอง “คุณยั่วผม....”เสียงทุ้มแหบพร่า “ฉันอาบน้ำอยู่ดี ๆ ใครกันแน่ที่มาแอบดู”หน้าสวยผุดยิ้มจ้องมองอย่างท้าทาย “รู้ว่าดูทำไมไม่หนีล่ะ”สายตาคมจ้องมองมันเขี้ยวอยากตะครุบเหยื่อที่แสนจะเย้ายวน “หนีทำไมคะ ในเมื่ออยากอยู่ใกล้............”มือเรียวแตะลงหน้าอกแกร่งแผ่วเบาเผยอริมฝีปากอมชมพูเล็กน้อย “ให้ผมแทรกซึมเข้าไปในตัวคุณจะได้ใกล้แบบเนื้อแนบเนื้อ.......”กายแกร่งร้อนวูบวาบอยากกระสันทั่วกายอยากสอดใส่ความแข็งแกร่งให้เหยื่อตัวน้อยได้ลิ้มลอง แขนแกร่งโอบกระชับแน่นร่างกายแนบชิดมองสบตากันหวานเยิ้ม “คุณคงไม่อยากเป็นชู้กับแม่เลี้ยงใช่ไหมคะ”มือบางค่อย ๆ ดันหน้าแกร่งออกห่างสายตาเศร้า ชายหนุ่มนิ่วหน้าคลายอ้อมแขนออกช้า ๆ สถานะของผู้หญิงตรงหน้าคือเมียพ่อซึ่งเป็นแม่เลี้ยงของเขา สายตาหวานหลุบลงหันหลังเดินนวยนาดทิ้งน้ำหนักเท้าบั้นท้ายกลมโยกซ้ายขวาช่างเย้ายวน เขาจ้องมองไม่วางตากลืนน้ำลายลงคอหักห้ามใจ อิงอรหยิบเสื้อคลุมมาสวมใส่เอียงคอมองเขาเล็กน้อย “ของบางอย่างทำได้แค่ดู แต่แตะต้องไม่ได้ เพราะเป็นของ..ต้องห้าม”

“อาไม่ได้เลี้ยงอันนาเพื่อให้ใครคาบไปกิน!” “อันนาจะดื้อ ถ้าอากรไม่จับจองสักที”