EP.2ผัวขี้หึง

ตอนนั้นฉันก็ตอบตกลงเป็นเเฟนเขาทันที จะปล่อยให้เสียโอกาสได้ยังไงกันล่ะ เพราะเขาหล่อขนาดนี้ทั้งชีวิตนี้สาบานได้เลยว่าไม่เคยเจอใครที่หล่อทรงเเบดอย่างเขาเลยถึงเเม้อายุเราทั้งสองคนจะห่างกันมากก็เถอะ ตั้งเเต่ที่ฉันตกลงเป็นเเฟนกับเขามาเขาไม่เคยทำให้ฉันเสียใจกับเรื่องผู้หญิง ถามว่ามีผู้หญิงมาอ่อยไหม หึ!ไม่ต้องพูด! มาทุกวันต่อหน้าต่อตาฉันก็มีนะ เเต่ติดที่ว่าพวกเธอเข้าหาเฮียศึกเพราะสถานะลูกค้าไงบางคนนี่เปลี่ยนรถมาซ่อมเป็นว่าเล่นเลยนะ ถามว่าเฮียศึกสนใจไหม บอกเลยว่าถ้าฉันเป็นพวกผู้หญิงพวกนั้น ฉันคงหน้าเเตกชาร้าวไปถึงกระดูกอ่ะบอกเลย ก็เฮียศึกเป็นคนเย็นชาภายนอกคือเป็นคนที่หยิ่งมากเขาจะพูดคุยเฉพาะเรื่องงานเท่านั้น

อย่างเช่นที่ฉันได้ยินเขาพูดกับลูกค้าที่เป็นผู้หญิง ตอนนั้นฉันบังเอิญได้ยินพอดีเลยนะ

'ไม่ทราบว่าค่าซ่อมรวมทั้งหมดกี่บาทค่ะ'

'3500บาทครับ เปลี่ยนเเค่หม้อน้ำจากนั้นก็ขับรถได้ปกติ'

'อ๋อค่ะ เอ่อ...มีเเฟนหรือยังค่ะ'

'มีเมียเเล้ว ขอคุยเฉพาะเรื่องงานจ่ายเงินก็ออกไป'

หญิงสาวที่ได้ยินดังนั้นถึงกับหน้าเหวอ เธอก็รีบจ่ายเงินเเล้วขับรถที่ตัวเองเอามาซ่อมออกไปในทันที ด้วยสีหน้าที่เหวี่ยงมากเพราะโดนคนร่างสูงที่นั่งอยู่บนโต๊ะปฏิเสธอย่างหน้าตายเเละไร้ความถนอมน้ำใจ เป็นไงถ้าเป็นฉันก็ไม่กล้าเข้าร้านสู้หน้าเขาอีกแน่

   เเต่กับฉันเฮียศึกจะเปลี่ยนเป็นคนล่ะคนเลยนะ เขาเป็นคนอบอุ่น ตามใจฉันสุดๆอยากได้อะไรก็ให้บอกเขา เป็นคนพูดน้อยเเต่พอคบกับฉันนานๆเขาก็พูดเริ่มเยอะขึ้น(มั่ง) เเต่ติดตรงที่ว่าเขาเป็นคนที่ขี้หึงเเรงมาก ไม่ให้ฉันยุ่งกับผู้ชายคนอื่นนอกจากเพื่อนเฮียศึกหรือลูกน้องในร้านเท่านั้น เขาเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น ตามใจฉันก็จริงเเต่ฉันก็ต้องเชื่อฟังในสิ่งที่เขาสั่ง รู้ไหมที่ฉันได้เรียนอยู่ก็เพราะเฮียศึกส่งฉันเรียนจ่ายค่าเลี้ยงดูให้ฉันทุกอย่างเลย เเต่ตอนเเรกฉันก็อยากหางานทำไปด้วยเรียนไปด้วยนะเพื่อไม่อยากให้คนอื่นมองว่าฉันเกาะผู้ชายกิน เเละไม่อยากรบกวนเฮียมาก เเต่เฮียศึกไม่ยอมให้ฉันทำงาน เขาบอกว่าผัวรวยขนาดนี้จะไปเป็นลูกน้องให้คนอื่นใช้ทำไม 

             ส่วนพ่อของฉันตั้งเเต่ที่ฉันหมั้นย้ายมาอยู่กับเฮียศึกเขาก็ไปทำงานต่างประเทศเเละก็ขาดการติดต่อจากฉันไปเลย ฉันก็เป็นห่วงพ่อของฉันมากเหมือนกัน เเต่คุณเเม่ของเฮียศึกบอกว่าพ่อของฉันสบายดีทำงานอยู่ ถามว่าคุณเเม่รู้ได้ไงนะเหรอก็เพราะท่านไปดูงานที่ต่างประเทศบ่อยๆฉันเองก็โล่งใจที่พ่อฉันไม่ได้เป็นอะไร เเต่ฉันก็ไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อถึงไม่ติดต่อฉันกลับมาบ้างเลย

ส่วนเเม่ของฉันท่านเสียชีวิตตั้งเเต่ฉันอายุเเค่3ปี ตั้งเเต่ฉันอยู่กับเฮียศึกมาฉันมีความสุขมากๆเขาเป็นทั้งสามี พ่อ พี่น้อง เขาเป็นให้กับฉันทุกอย่างโดยที่ฉันไม่ได้รู้สึกขาดความอบอุ่นเเม้เเต่น้อย 

             

    "จะยืนอยู่อีกนานไหม ทำไมถึงไม่เข้ามา"

 ฉันสะดุ้งตัวอย่างตกใจเมื่อได้ยินน้ำเสียงกระเเทกจากเฮียศึก ก็คนมันนึกถึงอดีตนี่น่าจากนั้นฉันก็รีบเดินเข้าห้องทำงานเขาไป ที่เขาเห็นฉันยืนอยู่หน้าประตูก็เพราะว่าห้องทำงานของเขาติดกระจกทึบทุกรอบมุม ซึ่งคนที่อยู่ด้านนอกจะมองไม่เห็นคนที่อยู่ด้านในหรอกนะ มีเเค่คนด้านในมองเห็นคนที่อยู่ด้านนอกเท่านั้น

 "เฮียศึกอ่ะ หนูตกใจหมดเลยดูสิใจหนูเต้นเกือบจะช๊อคอยู่เเล้ว"

ฉันปิดประตูลงเเล้วก็พูดจาโวยวายใส่ร่างสูงที่นั่งเก้าอี้ทำงานอยู่พร้อมทำหน้านิ่งฉบับของเขานั้นเเหละ ฉันเอามือทาบหัวใจที่เต้นรัวอย่างขวัญเสีย

  "..."

  "ชิ ไม่พูดก็ไม่พูดสิ เค้าก็ไม่พูดเหมือนกัน"

ฉันก็เดินเท้าตึงตังไปนั่งลงบนโซฟาตรงข้ามกับเขา ฉันเห็นว่าเขาทำหน้าเรียบตึงเหมือนว่าฉันไปทำให้เขาไม่พอใจอย่างนั้นเเหละ เขาปลายสายตาเรียวคมมองฉันอย่างนิ่งๆ จนฉันรู้สึกอัดอัด

 "มีอะไรจะบอกเฮียหรือเปล่า?"

 น้ำเสียงเรียบเย็นพูดออกมาจนฉันชะงักไปเสี้ยววิ ค่อยๆกลืนน้ำลายหนืดๆลงคอ ฉันไม่ได้ทำผิดอะไรนอกจากตอนกลางวันฉันกับเพื่อนของฉันที่ชื่อน้ำใสเเละปุ้ยเรากำลังทานข้าวเที่ยงกัน เเต่เเล้วก็มีกลุ่มผู้ชายรุ่นพี่3คนมานั่งทานข้าวกับโต๊ะเดียวกับพวกเรา1ใน3คนนั้นจงใจจะมาจีบฉันโดยเฉพาะ เเต่ฉันก็ได้ตอบปฏิเสธไปเเล้วนะ เเต่พวกรุ่นพี่เขาก็ยังนั่งอยู่ต่อจนพวกเราก็รีบกินข้าวเเละรีบลุกออกไป เพราะสายสืบเฮียศึกโคตรเยอะเลย เเต่ผลสุดท้ายก็คงไม่รอดอยู่ดีเห้อ...

 "พวกเขาเเค่มาจีบหนู เเต่หนูก็ตอบปฏิเสธไปเเล้วด้วยนะคะ อย่าโกรธเค้านะตัวเอง~"

ฉันพูดพร้อมเดินออกไปเเล้วนั่งลงบนตักเเกร่งอย่างอ้อนๆ พร้อมเอาใบหน้าถูไถไปมาบนเเผงอกเเกร่ง กลิ่นน้ำหอมจากตัวเขาส่งกลิ่นหอมอย่างเย้ายวน

 "ทำไมถึงไม่รีบลุกออกไป นั่งกินข้าวกับพวกมันทำไม"

 "ก็กว่าจะหาโต๊ะได้หนิค่ะ โต๊ะเต็มหมดก็เลยไม่อยากลุกไปหาโต๊ะใหม่อีก ตัวเองไม่ต้องกลัวว่าเค้าจะนอกใจเฮียศึกหรอกนะ เเละก็ไม่มีวันด้วย"

 ฉันรู้ว่าเขาเป็นคนขี้หึงขี้หวงขนาดไหน ถามว่าฉันรำคาญในสิ่งที่เขาเป็นไหม บอกเลยว่าไม่เลยค่ะ ยิ่งมันทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันสำคัญต่อชีวิตเขามากกว่า

 "ก็ลองนอกใจเฮียดูสิ เเละจะไม่มีวันปล่อยเธอไปง่ายๆเเน่"

 เขาพูดน้ำเสียงเรียบเย็น จนฉันที่ฟังถึงกับขุนลุกซู่ เขาเป็นคนพูดคำไหนคำนั้นเขาเป็นคนที่จริงจังในทุกอย่าง

 "หนูไม่คิดสั้นนอกใจพี่หรอก ทั้งหล่อทั้งรวยขนาดนี้ใครจะโง่ปล่อยเฮียไปล่ะค่ะฮ่าๆ"

 "เฮียมีเเค่เธอคนเดียว ห้ามปล่อยเฮียไปเด็ดขาดนะยาหยี..."

ฉันค่อยๆเงยหน้าขึ้นมองเขา เหมือนเขากลัวว่าฉันจะทิ้งเขาไปอย่างนั้นเเหละ

 "หนูจะไม่มีวันปล่อยเฮีย หนูสัญญาค่ะ"    

 จากนั้นฉันก็คว้าท้ายทอยหนาลงมาประกบจูบปากเขาทันทีเฮียเองก็จูบตอบฉันอย่างเร้าร้อนพลางส่งเรียวลิ้นร้อนตวัดลิ้นเกี่ยวกับลิ้นของฉันไปมา ฉันจูบตอบเขาเเทบไม่ทันเพราะจูบของเขามันทั้งดูดดื่มหนักหน่วงในเวลาเดียวจนฉันเเทบจะหายใจไม่ออก เขาจูบฉันอยู่นานพอสมควรรสสัมผัสที่เขามอบให้นั้นมันชั่งน่าหลงใหลอย่างบอกไม่ถูก เเต่ทว่าตอนี้ฉันชักจะไม่ไหวเเล้ว

 "อื้อ~เเฮ่กๆจะ..จะฆ่าหนูหรือไงกัน"

กว่าฉันจะดันเเผงอกเเกร่งให้ออกห่างจนปากฉันกับเขาหลุดออกจากกัน มันทำให้ฉันเเทบจะหมดเเรง ฉันพูดพร้อมหอบหายใจถี่ๆ ส่วนเขาได้เเต่ทำหน้านิ่งกระตุกยิ้มมุมปากออกมาเฉยๆเเล้วเซ็นเอกสารหรือสัญญาค้าขายอะไหล่รถต่ออย่างไม่สนใจฉัน 

 ส่วนฉันก็คว้าโทรศัพท์เฮียที่ตั้งอยู่บนโต๊ะมาเขี่ยเล่นรอเขากลับคอนโดกับฉัน เเต่ไม่ทันไรหนังตาของฉันมันเริ่มหย่อนลงพร้อมปิดขึ้นได้ทุกเมื่อ

 "ถ้าง่วงก็นอนซะ"

เขาเห็นว่าฉันนั่งผงกหัวอยู่บนตักหลายครั้ง ก็หยิบโทรศัพท์จากมือของฉันไปตั้งที่เดิมเเล้วดันหัวของฉันให้ซบลงกับเเผงอกเเกร่งของเขา ฉันที่กำลังง่วงนอนอยู่ก็ผล็อยหลับไปในทันที….