เมียผมกลายเป็นของสาธารณะ 1

ตอน เมียผมกลายเป็นของสาธารณะ

       เวลาล่วงเลยมาจนถึงช่วงสองทุ่มตรง เสียงเครื่องยนต์รถยุโรปคันหรูที่คุ้นหูดังแหวกความเงียบสงบของหมู่บ้านเข้ามาและจอดเทียบที่หน้าประตูรั้วบ้านของเรา หัวหน้าวิทย์แวะมาเยี่ยมเยียนตามที่ได้ส่งข้อความมาบอกกล่าวเอาไว้ล่วงหน้า ผมสูดลมหายใจเข้าลึกๆเพื่อปรับสีหน้าและเดินออกไปเปิดประตูต้อนรับเจ้านายด้วยใบหน้าที่ปั้นยิ้มอย่างเป็นธรรมชาติที่สุด หน่าภรรยาสุดที่รักของผมที่เพิ่งอาบน้ำชำระล้างคราบคาวและเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเดินตามหลังผมออกมาเพื่อช่วยต้อนรับแขกคนสำคัญ

คืนนี้หน่าสวมชุดกระโปรงทรงบานสีโอรสอ่อนเนื้อผ้าพลิ้วไหว ความยาวระดับเข่าที่ดูเรียบร้อยแต่ก็ซ่อนรูปทรวดทรงอวบอัดเอาไว้อย่างแนบเนียน ทว่าสิ่งที่สะดุดตาที่สุดกลับไม่ใช่เสื้อผ้าหรือใบหน้าที่แต่งแต้มเครื่องสำอางบางๆ แต่เป็นท่วงท่าการเดินของเธอ หน่าก้าวเดินด้วยความยากลำบาก เธอเดินกระเผกและกางขาถ่างออกกว้างกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด ทุกย่างก้าวดูเชื่องช้าและระมัดระวังราวกับไม่อยากให้ส่วนอ่อนไหวเบื้องล่างเกิดการเสียดสีกัน

"อ้าว น้องหน่าเป็นอะไรไปครับนั่น เดินแปลกๆ ดูไม่ค่อยถนัดเลย"

หัวหน้าวิทย์เอ่ยทักทายพลางหรี่ตาจ้องมองช่วงล่างของเมียผมด้วยสายตาที่แฝงความนัยและจับผิด แกคงสงสัยท่าทีที่ผิดแผกไปจากเดิมของหญิงสาวที่แกเคยลิ้มลอง ผมรีบชิงตอบแทนเพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยแห่งความระยำที่ผมเป็นคนชักนำเข้ามาในบ้าน

"อ๋อ พอดีช่วงเย็นหน่าออกกำลังกายน่ะครับพี่วิทย์ สงสัยเทรนเนอร์จะจัดท่าสควอทหนักไปหน่อย หน่าเลยปวดต้นขากล้ามเนื้ออักเสบนิดหน่อยครับ"

ผมพูดปดออกไปอย่างลื่นไหลและแนบเนียน ทั้งที่ในใจผมรู้ดีแจ้งแก่ใจว่าสาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้หน่าต้องเดินขาถ่างหนีบขาไม่ได้นั้น ไม่ใช่เพราะกล้ามเนื้อต้นขาอักเสบจากการย่อตัวออกกำลังกายแต่อย่างใด แต่มันเป็นเพราะความระบมบอบช้ำและอาการแสบร้อนบริเวณปากทางร่องสวาทที่เพิ่งจะโดนแท่งเอ็นไซส์ยักษ์ของเทรนเนอร์เถื่อนสอดใส่กระแทกกระทั้นอย่างบ้าคลั่งมาอย่างหนักหน่วงเมื่อตอนเย็นต่างหาก รูรักของเธอคงจะบานอ้าและบวมเป่งจนเดินหนีบขาไม่ลงแม้แต่จะก้าวเดินสั้นๆ

หน่าส่งยิ้มแห้งๆให้หัวหน้าวิทย์แล้วรีบขอตัวเดินขาถ่างๆเข้าไปในโซนห้องครัวเพื่อจัดเตรียมอุ่นอาหารและทำกับแกล้มต้อนรับเจ้านายของผม พวกเราสามคนนั่งล้อมวงทานมื้อเย็นและดื่มเหล้ากันที่โต๊ะอาหารกลางบ้าน บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยเรื่องสัพเพเหระและเรื่องงาน หน่าคอยบริการรินเครื่องดื่มและตักอาหารให้พวกเราอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เธอทำหน้าที่ภรรยาและเจ้าบ้านที่แสนดีได้อย่างไร้ที่ติ

เมื่อทานอาหารมื้อค่ำเสร็จสิ้น หน่าก็ขอตัวไปนอนหมอบเล่นไอแพดอยู่บนพรมขนนุ่มกับน้องเนโก๊ะลูกสาวตัวน้อยของเรา

ผมแอบลอบมองใบหน้าสวยหวานของเมียรักที่กำลังส่งยิ้มละมุนและหัวเราะคิกคักหยอกล้อกับลูกสาว ดวงตาของเธอใสซื่อบริสุทธิ์และเต็มไปด้วยความอบอุ่นของความเป็นแม่ รอยยิ้มที่สดใสและบุคลิกที่อ่อนโยนนั้นทำให้ผมแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลยว่า ผู้หญิงที่ดูเรียบร้อยน่ารักและแสนดีคนนี้จะกล้าสวมเขาแอบมีชู้และโกหกผมได้อย่างหน้าตายและแนบเนียนขนาดนี้ บางครั้งใบหน้าที่ดูใสซื่อของเธอก็ทำให้ผมสับสน เธอช่างเป็นนักแสดงที่เก่งกาจจนน่าขนลุก

เวลาผ่านไปสักพัก เมื่อเห็นว่าบรรยากาศเริ่มได้ที่และฤทธิ์แอลกอฮอล์เริ่มทำหน้าที่มอมเมาสติสัมปชัญญะ ผมก็ตัดสินใจเปิดโอกาสทองให้หัวหน้าวิทย์ได้สนุกสนานกับเมียผมต่อจากเทรนเนอร์จอมโหด เพื่อสานต่อบททดสอบก้นบึ้งหัวใจเมียที่ผมตั้งตารอคอย

"หน่าครับ เดี๋ยวพี่พาลูกขึ้นไปนอนเองนะ ดึกแล้วลูกเริ่มงอแงแล้ว"

ผมพูดพลางโน้มตัวลงไปอุ้มน้องเนโก๊ะขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม

"เอ่อ ให้หน่าพาไปเองดีกว่าค่ะพี่เอก พี่เอกนั่งคุยเป็นเพื่อนเจ้านายเถอะค่ะ"

หน่ารีบวางไอแพดลงบนพรมแล้วทำท่าจะยันตัวลุกขึ้นยืนด้วยความยากลำบาก

"ไม่เป็นไรหน่า วันนี้พี่อยากกล่อมลูกเข้านอนบ้าง หน่าออกกำลังกายมาเหนื่อยๆ นั่งพักจิบเบียร์เย็นๆ เป็นเพื่อนพี่วิทย์อยู่ข้างล่างนี่แหละ เดี๋ยวพี่จัดการลูกเสร็จแล้วจะรีบลงมา"

ผมพูดดักทางและส่งสายตาบังคับกลายๆจนหน่าต้องยอมจำนนค่อยๆทรุดตัวนั่งลงแทนที่ผมบนโซฟา ผมอุ้มลูกสาวตัวน้อยเดินขึ้นบันไดไปชั้นบน จัดการเปลี่ยนแพมเพิสและกล่อมน้องเนโก๊ะจนหลับสนิทลงในเปลนอนนุ่มๆ เมื่อแน่ใจว่าลูกหลับลึกแล้ว ผมก็ค่อยๆย่องปลายเท้าเดินออกจากห้อง ปิดประตูอย่างแผ่วเบาไร้สุ้มเสียง แล้วย่องลงมาแอบซุ่มซ่อนตัวอยู่ในมุมมืดตรงบันไดขั้นพักที่สามารถมองลอดซี่ลูกกรงไม้ลงไปเห็นเหตุการณ์ในห้องนั่งเล่นชั้นล่างได้อย่างชัดเจนทุกอณูขุมขน

ภาพที่ปรากฏอยู่เบื้องล่างคือหน่าที่กำลังนั่งพับเพียบอยู่บนโซฟายาว ใกล้กับโซฟาตัวหนาที่หัวหน้าวิทย์นั่งเอนหลังอยู่ ทั้งสองคนกำลังนั่งจิบเบียร์และพูดคุยกันด้วยน้ำเสียงที่ลดระดับความดังลงกว่าเดิมมาก

หัวหน้าวิทย์เริ่มใช้คารมคมคายเอ่ยปากชมเชยความสวยงามของเมียผมไม่ขาดปาก น้ำเสียงของแกเต็มไปด้วยความออดอ้อนและเกี้ยวพาราสีราวกับชายหนุ่มวัยแรกรุ่นที่กำลังตามจีบหญิงสาว

"น้องหน่าสวยจังเลยนะครับคืนนี้ ยิ่งมองใกล้ๆ ผิวก็ยิ่งเนียน น่าทะนุถนอมจริงๆ"

หน่าก้มหน้าลงเล็กน้อย ซ่อนใบหน้าที่เริ่มแดงระเรื่อเพราะความเขินอายผสมกับฤทธิ์เบียร์ที่สูบฉีดในสายเลือด

"พี่วิทย์ก็ชมเกินไปค่ะ หน่าเป็นแม่ลูกอ่อนแล้ว จะไปสวยสู้สาวๆ ได้ยังไงคะ"

คำพูดและกิริยาตอบโต้ของเธอมันช่างดูเอียงอายและมีจริตจะก้าน ไม่มีร่องรอยของความรู้สึกผิดบาปต่อสามีที่อยู่ชั้นบนหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย ทันใดนั้นหัวหน้าวิทย์ก็วางแก้วเบียร์ลงบนโต๊ะกระจก แกเอื้อมมือหนาไปจับที่แขนเรียวของหน่าแล้วออกแรงดึงเบาๆ

"มานั่งตรงนี้สิครับคนสวย พี่อยากกอดหน่าใจจะขาดแล้ว"

หน่ามีท่าทีขัดขืนเพียงเล็กน้อยพอเป็นพิธีตามสัญชาตญาณ ก่อนจะยอมลุกขึ้นก้าวเดินขาถ่างๆกะเผลกเข้าไปหาชายชู้ เธอหย่อนสะโพกอวบอัดลงนั่งคร่อมทับบนตักกว้างของหัวหน้าวิทย์อย่างรู้สรีระ  

หมับ!

หัวหน้าวิทย์ไม่รอช้า แกสวมกอดรัดเอวคอดของเมียผมไว้แน่น สองมือหนาหยาบกร้านเริ่มลูบไล้ไปตามเรือนร่างอวบอิ่มอย่างถือวิสาสะ แกจัดการถลกชายกระโปรงทรงบานสีโอรสของหน่าขึ้นไปกองรวมกันอยู่ที่เอว เผยให้เห็นกางเกงในตัวจิ๋วสีขาวที่เปียกชื้นไปด้วยน้ำหล่อลื่นที่เริ่มหลั่งไหล

นิ้วสากกร้านของหัวหน้าวิทย์ล้วงสอดเข้าไปใต้ขอบกางเกงในทันที แกใช้นิ้วเขี่ยตวัดและสอดแทงเข้าไปในร่องสาวที่ยังคงบวมช้ำของเมียผม หน่าสะดุ้งเฮือก ร่างกายอ่อนระทวยโอนเอนเข้าหาแผงอกกว้าง เธอแอ่นคอรับสัมผัสสยิว หัวหน้าวิทย์โน้มใบหน้าเข้าไปประกบจูบที่ริมฝีปากอวบอิ่มของหน่าอย่างดูดดื่ม

จุ๊บ! ๆ ๆ หน่ายกแขนทั้งสองข้างขึ้นกอดเกี่ยวรอบลำคอของเจ้านายผมเอาไว้แน่น เธออ้าปากรับเรียวลิ้นของชายชู้และแลกลิ้นพัวพันตอบโต้อย่างเร่าร้อนดุดัน เสียงดูดปากและเสียงน้ำลายดังก้องกังวานในความเงียบสงัด ภาพความร่านสวาทนี้มันช่างแตกต่างจากภาพคุณแม่ที่แสนดีที่นอนเล่นกับลูกเมื่อครู่นี้ราวกับเป็นผู้หญิงคนละคน

หัวหน้าวิทย์ถอนริมฝีปากออกช้าๆ แกเลื่อนใบหน้าลงมาที่ทรวงอกขนาดมหึมาที่ ตึงเปรี๊ยะ ดึงดันอกชุดคลุมแบบกระโปรงออกมาจนเห็นรูปทรงเต้า แกแหวกคอเสื้อให้กว้างขึ้นแล้วก้มลงอ้าปากงับดูดกินยอดถันและน้ำนมของเมียผมอย่างตะกละตะกลามราวกับเด็กทารกที่หิวโหย

จุ๊บ! จ๊วบ!