บทที่ 3 พ่อฝากเมียไว้กับลูก

รุ่งสางของวันใหม่มาเยือน พ่อธิเตรียมตัวออกจากบ้านแต่เช้า กระเป๋าเดินทางใบเล็กวางไว้ที่ประตู เขากอดเมียเด็กคนสวยแน่น จูบหน้าผากเธอเบา ๆ แล้วหันมาพูดกับโฟล์ค

“พ่อไปบ้านย่าสองวันนะลูก ดูแลร้านกับน้าอายให้ดี อย่าให้ใครแอบมาจีบน้าอายนะ”

“ครับ” โฟล์คตอบสั้น ๆ

รถกระบะคันใหญ่ของพ่อค่อย ๆ หายลับไปตามทางโค้งของถนน ปล่อยให้บ้านหลังใหญ่หลังนี้เหลือเพียงโฟล์คกับอายสองคน

อายหันมามองโฟล์ค ยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก

“เหลือเราสองคนแล้วนะจ๊ะ น้องโฟล์ค”

"ครับ"

โฟล์คพยักหน้า ไม่กล้าสบตาเธอนานเพราะกลัวสายตาจะเลื่อนลงไปมองส่วนอื่นที่ไม่ใช่ตา

ตลอดทั้งวันในร้าน อายทำงานใกล้ชิดกับเด็กหนุ่มเป็นพิเศษ เธอช่วยยกกล่องสินค้า ยืนข้าง ๆ จนหัวเธอเกือบแตะไหล่เขา ทุกครั้งที่เธอโน้มตัวลงไปจัดของที่ชั้นด้านล่าง ผ้าที่ปกปิดเนินอกบางเบาจะเลื่อนลงเล็กน้อย เผยผิวเนียนที่โค้งเว้าอย่างน่าหลงใหล โฟล์คต้องหันหน้าหนีบ่อยครั้ง แต่สายตากลับลอยกลับไปหาเธอไม่หยุด

ตอนบ่าย อายเดินเข้ามาช่วยเขาจัดลังน้ำอัดลมและลังโซดา เธอก้มตัวลงตรงหน้าเขา กลิ่นสบู่หอมอ่อน ๆ จากผิวเธอลอยมาแตะจมูกโฟล์ค เขาเห็นหยาดเหงื่อเล็ก ๆ ไหลลงตามเนินอกที่ขยับขึ้นลง

“พ่อไม่อยู่ก็เหนื่อยหน่อยนะ หนักไหมจ๊ะน้องโฟล์ค?” เธอถามเสียงนุ่ม มองหน้าเขาใกล้ ๆ

“ไม่...ไม่ครับพี่อาย” โฟล์คตอบเสียงแหบ มือสั่นเล็กน้อยขณะยกกล่อง

อายยิ้มมุมปาก แววตาแพรวพราว มือแตะโดนมือเด็กหนุ่มแล้วค้างไว้ชั่วอึดใจ ราวกับบอกเป็นนัยให้เขารู้ว่าเธอจงใจ

“โฟล์คอยากให้พี่อายช่วย..อะไรรึเปล่าจ๊ะ”

"เอ่อ..พี่อาย ลูกค้ามาครับ ไปคิดเงินเถอะ"

สัมผัสนั้นทำให้โฟล์ครู้สึกราวกับไฟฟ้าช็อตผ่านไปทั้งตัว เขารีบถอยหลังเล็กน้อย ดุ้นในกางเกงเริ่มแข็งเด่ขึ้นมาอีกครั้ง

เวลาเดินไปช้า ๆ จนย่ำโพล้เพล้ อายปิดประตูร้านแล้วขึ้นไปชั้นสองเพื่อชำระล้างร่างกายที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อจากการทำงานมาตลอดวัน วันนี้เป็นวันที่เธอเหนื่อยมากจริง ๆ เพราะมีของมาส่งทั้งวัน บวกกับลูกค้าก็เข้าออกอยู่ตลอดเวลา ถ้าน้อยหน่าไม่ลากลับบ้านกะทันหันเธอคงได้ติดสอยห้อยตามผู้เป็นผัวไปบ้านแม่ผัวที่อยู่ถัดไปอีกอำเภอ

ทางด้านโฟล์คนั้นอาบน้ำเสร็จก่อนอายเรียบร้อยแล้ว เขาใส่ชุดบอลสบาย ๆ นั่งอยู่หน้าทีวีในห้องนั่งเล่น เปิดอะไรดูไปเรื่อย แต่ใจนึกถึงแต่ภาพของอายที่ห้องน้ำชั้นบน

ตอนนี้พี่อายจะถอดเสื้อผ้าหรือยัง

พี่อายกำลังใช้นิ้วบดขยี้ติ่งเสียวตัวเองแล้วร้องครางเหมือนที่เขาเคยเห็นหรือเปล่า

ซ่าาาา~

สิ้นเสียงในหัว เสียงน้ำจากฝักบัวกระทบพื้นก็ดังขึ้น เด็กหนุ่มลุกขึ้นอย่างไม่รีรอ ย่องขึ้นชั้นสองช้า ๆ หัวใจเต้นแรงจนแทบกระเด็นออกมา รู้ตัวว่ากำลังย่างกรายไปแอบดูเมียเด็กของพ่ออาบน้ำอีกครั้ง

คราวนี้ประตูห้องแง้มกว้างกว่าเดิมเกือบครึ่ง ส่วนประตูห้องน้ำในห้องเปิดกว้าง เธอเปิดอ้าไว้ราวกับเชิญชวนให้ใครที่ผ่านมาได้หยุดชื่นชมเรือนร่างของเธอ

โฟล์คกลืนน้ำลาย มือสั่น เขาเดินเข้าไปใกล้ ชะเง้อมองผ่านประตูห้องเข้าไป

อายยืนนิ่งกลางสายน้ำอุ่นที่โปรยปรายลงมา ผิวเนียนละเอียดของเธอเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำที่ระยิบระยับราวหยาดแก้ว เนินอกอวบอิ่มพลิ้วไหวขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจที่ถี่รัว ยอดอกทั้งสองข้างชูชันแน่วแน่ดุจยอดดอกไม้ที่ถูกกระตุ้นด้วยสายลมเย้ายวน

เธอยกมือขึ้นลูบไล้แผ่วเบาจากเนินคอลงสู่เนินอกนุ่มนวล บีบเค้นแผ่วเบาให้เนื้ออกยืดหยุ่นตอบสนองตามแรงบีบ แล้วเลื่อนปลายนิ้วไปยังเนินที่ถูกโกนจนเรียบเนียนไร้ขน

โฟล์คยืนนิ่งราวรูปปั้นหิน มือข้างหนึ่งล้วงลึกลงในกางเกง จับแกนเนื้อที่แข็งเด่เต็มที่ขึ้นมาชักวนช้าๆ ด้วยสัมผัสที่เต็มเปี่ยมด้วยความหิวกระหาย

อายหันหลังให้กระจกเงาที่ขึ้นฝ้าจากไอร้อน โค้งเอวลงเล็กน้อย เปิดเผยส่วนโค้งเว้าอันสมบูรณ์แบบของสะโพกกลมกลึง และร่องลึกที่ชุ่มชื้นด้วยน้ำไหลเยิ้ม เธอลูบไล้เนินเนื้อนุ่มนั้นด้วยฝ่ามือร้อนผ่าว แล้วสอดนิ้วกลางเข้าไปในช่องทางลับนั้นช้าๆ ขยับเข้าออกอย่างแผ่วเบา

“อ๊า… เสียวไปทั้งตัว…”

"โฟล์ค...ช่วยพี่ด้วย อ๊า~"

เธอครางแผ่วเบา เสียงนั้นดังก้องในห้องเงียบจนเด็กหนุ่มที่อยู่หน้าห้องตาลุกโขนเมื่อได้ยินเธอครางชื่อเขา ไฟในอกร้อนรุ่มขึ้นมาทันที เขาอยาก...อยากเข้าไปกระชากหญิงสาวตรงหน้ามาลิ้มรสเหลือเกิน เขาอยากรู้ว่ารสชาติของการร่วมรักมันเป็นยังไง ด้วยว่าเขาเป็นเด็กหนุ่มวัยพุ่งพล่านที่ไม่เคยผ่านมือผู้หญิงเลย แต่สาวสวยตรงหน้านั้นคือเมียพ่อ!

โฟล์คเร่งมือเร็วขึ้น หายใจถี่รัว ภาพตรงหน้าทำให้เลือดในกายเดือดพล่านราวไฟลามทุ่ง

อายเร่งจังหวะนิ้วให้ดุเดือดยิ่งขึ้น ร่างกายสั่นระริกด้วยคลื่นความสุขที่ถาโถมเข้ามา ครางดังลั่น

“อ๊ายย… ใกล้จะระเบิดแล้ว… อ๊าาา!”

ร่างของเธอเกร็งกระตุก น้ำใส ๆ พุ่งทะลักทะลายตามปลายนิ้ว ตัวสั่นเทิ้มจนเข่าอ่อนแรงทรุดลงเกือบจะล้ม

โฟล์คชักแกนเนื้อแรงสุดชีวิตจนน้ำข้นหนืดพุ่งกระจายเปื้อนพื้นเต็มไปหมด เขาหอบหายใจแรง รีบใช้เท้าเลื่อนผ้าขี้ริ้วมาถูกลบผลงานของเขา

ค่ำนั้น อายลงมาทำอาหารเย็นกินด้วยกันสองคนกับโฟล์ค

เธอใส่เสื้อสายเดี่ยวรัดรูป ปล่อยจุกโผล่ตั้งเป็นไตผ่านเนื้อผ้า กางเกงขาสั้นสีขาวบางจนเห็นกลีบร่องที่ซ่อนอยู่ด้านในลาง ๆ ผมเปียกหมาด ๆ สยายลงมา ตัวเธอมีกลิ่นสบู่หอมอ่อน ๆ

เด็กหนุ่มโฟล์คไม่กล้ามองเธอตรง ๆ ทั้งคู่นั่งกินข้าวด้วยกันที่โต๊ะอาหารชั้นล่าง

อายยิ้มให้เขา “กินเยอะ ๆ นะจ๊ะน้องโฟล์ค พี่ทำสุดฝีมือเลยนะ”

โฟล์คมองจานข้าว แต่สมองกลับเต็มไปด้วยภาพเมื่อครู่

“ครับพี่อาย… อร่อยแล้วครับ” เขาตอบเสียงแหบ

คืนนี้ .. โฟล์คนอนไม่หลับอีกครั้ง

เขาตั่งใจเงี่ยหูฟังเสียงจากห้องพ่อ แต่คืนนี้ไม่มีเสียงอะไรเล็ดลอดมา เขาลุกขึ้นยืน เดินไปที่ผนังห้องแล้ววางหูแนบผนัง

ไม่มีเสียงอะไรจริง ๆ แต่เขาก็ยังยืนฟังอยู่อย่างนั้น นานเกือบครึ่งชั่วโมง

จนกระทั่ง…

มีเสียงเคาะประตูห้องเขาเบา ๆ

“น้องโฟล์ค… ยังไม่หลับใช่ไหมจ๊ะ?”

เสียงหวานของอายดังอยู่หน้าประตูห้อง

โฟล์คตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นรัวอีกครั้ง