Se connecterหลังกินข้าวเสร็จ โฟล์คช่วยพ่อธิจัดของในร้านโชว์ห่วยเหมือนทุกครั้ง แต่สายตาของเขากลับลอยไปที่อายอยู่ตลอดเวลา
อายนั่งหลังเคาน์เตอร์คิดเงิน ยังคงใส่เสื้อสายเดี่ยวสีขาวรัดรูปตัวเดิม เนื้อผ้าบางจนเห็นยอดอกสองข้างชูชันเป็นนูนเด่นชัดทุกครั้งที่เธอขยับตัว กางเกงขาสั้นรัดแน่นจนเห็นร่องกลีบชัดเจน เธอนั่งไขว่ห้าง มือถือโทรศัพท์ไถไปเรื่อยเปื่อย แต่เป็นระยะที่เธอเงยหน้ามองโฟล์คแล้วยิ้มหวาน โฟล์คใจเต้นแรงทุกครั้งที่สบตาเธอ เขารีบก้มหน้าช่วยยกกล่องน้ำอัดลมวางเรียง ในหัวสมองวนเวียนกับภาพเมื่อเช้านี้ที่เขาเปิดประตูเห็นเธอในชุดเซ็กซี่ และเสียงครางเมื่อคืนที่ดังทะลุผ่านผนังบาง บ่ายสามโมงกว่า พ่อธิขับรถกระบะไปส่งของที่ตลาดอำเภอใกล้เคียง บอกว่าจะกลับบ้านดึกหน่อยเพราะจะแวะดื่มกับเพื่อนเก่าที่ตลาดด้วย “ดูแลร้านด้วยนะลูก อายช่วยน้องโฟล์คหน่อยนะ” พ่อพูดก่อนขับรถออกไป ในร้านเหลือเพียงโฟล์ค กับอาย และน้อยหน่าพนักงานของร้านที่กำลังจัดของอยู่ด้านใน อายลุกจากเคาน์เตอร์ เดินมาใกล้โฟล์คที่กำลังยกลังเบียร์ เธอก้มตัวช่วยเขายกลังอีกข้าง เนินอกอวบอิ่มเด้งลงมาจนเกือบโผล่พ้นคอเสื้อสายเดี่ยว โฟล์คมองเห็นร่องอกลึกและผิวขาวเนียนชัดเจน “หนักไหมจ๊ะน้องโฟล์ค? พี่ช่วยนะ” เธอถามเสียงหวาน มองหน้าเขาใกล้ ๆ โฟล์คกลืนน้ำลาย “ไม่… ไม่หนักครับ” "พี่ช่วยยกนะ” อายยิ้ม มือเธอแตะมือเขาเบา ๆ ขณะช่วยยกลัง กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ จากตัวเธอลอยมาแตะจมูกโฟล์ค ผสมกับกลิ่นเหงื่อบาง ๆ จากความร้อน ทำให้ดุ้นของเขาแข็งขึ้นมาอีกครั้ง ทั้งบ่าย อายคอยเดินมาช่วยโฟล์คยกของเป็นระยะ แต่ละครั้งเธอจะยืนใกล้ชิด โน้มตัวก้มลงให้เห็นเนินอกเต็มตา หรือยืนไขว้ขาให้กางเกงขาสั้นรัดแน่นจนเห็นร่องกลีบชัดเจน โฟล์คตัวแข็งเกร็งทุกครั้งที่เธอเข้ามาใกล้ เขาพยายามไม่มอง แต่สายตากลับเลื่อนไปที่ร่องอกและร่องกลีบของเธอไม่หยุด ช่วงเย็นพ่อยังไม่กลับมา น้อยหน่าขอตัวกลับบ้านก่อนเพราะหมดเวลาทำงานแล้ว อายจึงปิดร้านแล้วขึ้นไปชั้นสอง โฟล์คนั่งอยู่หน้าทีวีในห้องนั่งเล่น แต่ใจลอยไปที่ห้องนอนพ่อ เขารู้ว่าอายกำลังอาบน้ำอยู่ เพราะได้ยินเสียงน้ำไหลจากห้องน้ำที่อยู่ในห้องนอนพ่อ เขาลุกขึ้น เดินขึ้นชั้นสองช้า ๆ หัวใจเต้นแรงตุบ ๆ เมื่อถึงชั้นสอง เขายืนนิ่งฟังเสียงน้ำไหลดัง ซ่า ๆ ประตูห้องไม่ได้ปิดและแง้มออกเล็กน้อย โฟล์คกลืนน้ำลาย มือสั่น เขาเดินเข้าไปใกล้ แล้วแอบมองผ่านช่องที่แง้มอยู่ ภาพที่เขาเห็นทำให้เลือดสูบฉีดไปทั่วตัว อายกำลังยืนอยู่ใต้ฝักบัวที่น้ำกำลังไหลรดตัวเธอ เธอเปลือยกายตั้งแต่หัวจรดเท้าไม่มีเสื้อผ้ามาบดบังสักชิ้น น้ำไหลรินลงตามเนินอกอวบอิ่ม ยอดอกแข็งเป็นไตเพราะความเย็น เธอใช้มือลูบไล้ตัวเองช้า ๆ ลูบจากคอลงไปที่เนินอก บีบเค้นเบา ๆ แล้วเลื่อนมือลงไปถูกไถที่เนินเนื้อระหว่างขา เนินที่ขาวอวบอูมโกนเกลี้ยง โฟล์คยืนนิ่งตัวแข็งทื่อ มือล้วงเข้าไปในกางเกงขาสั้น จับดุ้นที่แข็งโด่ขึ้นมาชักช้า ๆ อายหันหลังให้กระจกเงา โค้งตัวลงเล็กน้อย เผยให้เห็นก้นกลมกลึงและร่องที่อวบอิ่มจากด้านหลัง เธอใช้มือลูบไล้ก้นตัวเอง แล้วเอาสองนิ้วนิ้วสอดเข้าไปในร่องระหว่างขาช้า ๆ ขยับเข้าออกเบา ๆ “อ๊า… เสียว…” เธอครางเบา ๆ โฟล์คชักดุ้นเร็วขึ้น หายใจถี่รัว ภาพอายช่วยตัวเองเต็มตา ทำให้เขานึกถึงเสียงครางเมื่อคืน อายเร่งนิ้วเร็วขึ้น ตัวสั่น ครางดัง “อ๊ายย… ใกล้แล้ว… อ๊าาา!” เธอตัวสั่นเกร็งกัดริมฝีปากเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ สงบลงเพราะสองนิ้วของเธอทำเธอถึงสวรรค์แล้ว โฟล์คชักเร็วสุดแรง จนน้ำข้นหนืดพุ่งเปียกกางเกงอีกครั้ง หลังจากนั้นรีบเดินกลับลงชั้นล่างก่อนที่อายจะออกจากห้องน้ำ พ่อธิกลับมาบ้านประมาณสี่ทุ่ม ใบหน้าแดง ๆ บ่งบอกได้ว่าเพิ่งเสร็จจากการดื่มสังสรรค์ “กินข้าวหรือยังลูก” พ่อถามโฟล์คที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่หน้าทีวี “กินแล้วครับ” พ่อพยักหน้า แล้วเดินขึ้นชั้นสองไปหาอาย โฟล์ครู้สึกหัวใจเต้นแรงขึ้นมาทันที เขารู้ดีว่าคืนนี้พ่อก็คงตอกกับเมียเด็กคนสวยนั่นอีกครั้ง เขารอจนกระทั่งเสียงอาบน้ำดังขึ้นในห้องของพ่อ แล้วค่อย ๆ เดินขึ้นชั้นสองอย่างเงียบที่สุด ไม่เกิน 3 นาทีเสียงน้ำก็หยุดลง พ่อธินุ่งผ้าขนหนูผืนบางออกจากห้องน้ำ ตรงดิ่งมาฟัดเมียด้วยความหื่นกระหายทันที โฟล์คยืนหน้าห้องนอนพ่อ ประตูยังเปิดแง้มเล็กน้อยเหมือนเคย เสียงอายดังลอดออกมาเบา ๆ “พี่ธิ… วันนี้เหนื่อยรึเปล่า? กลับดึกจัง” “ไม่เหนื่อย..คิดถึงเมียจ๋ามากเลยเนี่ย อยากตอกจะแย่แล้ว” เสียงพ่อตอบเสียงแหบ โฟล์คแอบมองผ่านช่องประตูที่แง้มอยู่ ภายในห้องมีเพียงแสงสลัวจากโคมไฟบนหัวเตียง เห็นอายนอนหงายชันขาขึ้นอยู่บนเตียง เปลือยกายจนเห็นสรีระทั้งหมด พ่อธิกำลังก้มลงดูดยอดอกเธอข้างหนึ่งแรง ๆ มืออีกข้างลูบไล้ร่องระหว่างขาที่เปียกชุ่ม “อ๊า…พี่ธิ… เสียวค่ะ…” อายครางเสียงสั่น มือลูบหัวพ่อ พ่อเลื่อนปากลงไปที่ร่องระหว่างขาของเธอ ลิ้นเลียวนรอบติ่งเล็กแรง ๆ แล้วดูดแรงจนอายสะโพกกระตุก “อ๊ายย…พี่ธิ..อายเสียวมากเลยค่ะ” โฟล์คล้วงมือเข้าไปในกางเกงอีกครั้ง ชักดุ้นที่แข็งโด่ออกมาแล้วสาวขึ้นลง พ่อลุกขึ้นดึงผ้าขนหนูออกแล้วโยนไปข้างเตียง ส่วนใหญ่ยาวเด้งออกมา เขาจับขาอายแยกกว้าง แล้วเสียบเข้าไปในร่องสวาทเธอ "กินเหล้าแล้วพี่เงี่ยน คิดถึงเมียเลยรีบกลับมา อายเงี่ยนไหมจ๊ะ" “อ๊าาา…เงี่ยนซิพี่ธิ เงี่ยนจะแย่อยู่แล้ว~” พ่อกระแทกแรงร่างของเมียเด็กสุดแรง เสียงเนื้อกระทบกันดังตั้บ ๆๆ ชัดเจนเหมือนบ้านหลังนี้มีเขากับอายแค่สองคน เด็กหนุ่มยืนเบิกตากว้างด้วยอารมณ์เสียวซ่านปนความตื่นเต้นที่กำลังพุ่งปรี๊ด อายครางรัว “พี่ธิ อ๊าาา~” โฟล์คชักดุ้นตามจังหวะที่พ่อกระแทก ตามเสียงครางของอาย “อ๊าาา…อายแตกแล้วค่ะ…พี่ธิ…เสียวจะตายแล้ว…” พ่อกระแทกต่อไม่หยุด จนในที่สุดเขาก็ครางต่ำ ปล่อยน้ำรักแล้วค่อย ๆ ถอนตัวออกจากเด็กสาวมานอนหอบกอดเธอ โฟล์คชักดุ้นเอ็นรัวเร็ว ปล่อยน้ำข้นหนืดออกมาจนเลอะกางเกงแล้วรีบย่องกลับห้องตัวเองไปด้วยหัวใจพองโต นอกจากหนังผู้ใหญ่ที่เขาท่องเว็บดูทุกวัน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นคนตอกกันต่อหน้าต่อตาหลังจากค่ำคืนอันโหดร้ายผ่านพ้นไป น้ำหวานนั่งร้องไห้จนไม่มีน้ำตาจะไหลอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมที่เต็มไปด้วยความทรงจำอันเจ็บปวด เธอตระหนักดีว่าหากยังอยู่ที่นี่ ต่อให้บล็อกทุกช่องทางการติดต่อ โฟล์คก็ต้องตามมาเซ้าซี้และดักเจอเธอที่ตึกคณะอยู่ดี ความช้ำใจทำให้เธอตัดสินใจทำเรื่องที่เด็ดขาดที่สุดในชีวิต เช้าวันรุ่งขึ้น น้ำหวานแต่งกายสุภาพเดินตรงเข้าพบอาจารย์ที่ปรึกษา ยื่นเอกสารขอดรอปเรียนในภาคเรียนนี้ทั้งหมดอย่างไม่มีกำหนด จากนั้นเธอก็กลับมาที่หอพัก ขนย้ายข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวทั้งหมดขึ้นรถรับจ้าง ย้ายกลับไปอาศัยอยู่บ้านเกิดในต่างจังหวัดทันที ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา โฟล์คพยายามโทรศัพท์หา ส่งข้อความสารพัด หรือแม้กระทั่งตามไปดักรอที่หน้าห้องพักและตึกคณะมหาลัย แต่สิ่งที่พบกลับมีเพียงความว่างเปล่าและห้องที่ถูกปิดป้ายให้เช่าใหม่ น้ำหวานตัดขาดจากชีวิตของเขาโดยสมบูรณ์ และเขาไม่สามารถติดต่อน้องหวานได้อีกเลย ตัดภาพมาที่บ้านหลังใหญ่ บรรยากาศกลับคืนสู่ความเงียบเหงาและคาวราคะ โฟล์คนั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟาตัวเดิมในห้องนั่งเล่น สายตา
วันเวลาผันผ่านไปไวราวกับสายน้ำหลาก ความรักระหว่างโฟล์คและน้ำหวานก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วจนสุกงอมเต็มที่ ความสดใสและแสนดีของแฟนสาวทำให้เด็กหนุ่มลุ่มหลงจนแทบถวายตัวให้ ในที่สุดโฟล์คก็ตัดสินใจขนเสื้อผ้าและข้าวของจำเป็น ย้ายเข้ามาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันที่หอพักมหา'ลัยของน้ำหวานแบบเต็มตัว การได้ตื่นมาเจอหน้ากันในทุกเช้าและร่วมหลับนอนในอ้อมกอดของกันและกันทุกค่ำคืน ทำให้ความผูกพันและไว้เนื้อเชื่อใจมากขึ้นทุกวัน นานทีปีหนโฟล์คถึงจะยอมกลับไปเหยียบบ้านหลังใหญ่สักครั้ง เพราะในตอนนี้ โลกทั้งใบของเขาถูกย่อมาเหลือเพียงห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ ที่มีน้ำหวานคอยจัดเตรียมอาหารและดูแลเรื่องเรียนให้ บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุขสมหวังของคู่รักวัยใสที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรมาสั่นคลอนได้ จนกระทั่งเย็นวันหนึ่งในวันหยุดสุดสัปดาห์ โฟล์ครีบร้อนแต่งตัวออกไปซ้อมฟุตบอลกับเพื่อนที่สนามมหา'ลัย โดยเผลอวางโทรศัพท์มือถือส่วนตัวทิ้งไว้บนโต๊ะเขียนหนังสือ น้ำหวานที่กำลังนั่งพับผ้าอยู่ได้ยินเสียงแจ้งเตือนสั่นครืดคราดไม่หยุด ด้วยความไว้ใจและคิดว่าอาจจะเป็
"อ๊ะ... โฟล์ค... จะทำอะไรจ้ะ เดี๋ยวด้านล่างเขารอกินข้าวนะ" น้ำหวานอุทานด้วยความตกใจ ใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ เมื่อรับรู้ได้ว่าเธอกำลังจะโดนแฟนหนุ่มจัดหนักอีกแล้ว "ขอโฟล์คชื่นใจหน่อยนะ โฟล์คแข็งจนทนไม่ไหวแล้ว" "นะ...ขอทีนึง มันแข็งจนปวดไปหมดแล้ว จับดูสิ" โฟล์คกระซิบเสียงพร่า พร้อมจับมือเล็กให้มากุมเป้ากางเกงที่ท่อนเอ็นด้านในแข็งโด่จนนูนขึ้นมา แววตาคมเข้มฉายประกายหื่นกระหาย เด็กหนุ่มจัดการรูดซิปกระโปรงทรงเอของเธอลงไปกองที่ต้นขาอย่างรวดเร็ว ปลดปราการชิ้นล่างออกไปพ้นทางโดยที่ยังไม่ทันได้ถอดเสื้อนักศึกษาของเธอออก โฟล์คยกขาข้างหนึ่งของแฟนสาวพาดไว้กับแขนแกร่ง งัดแก่นกายใหญ่โตที่แข็งจนปวดหนึบออกมา แล้วกระแทกเข้าไปในร่องสาวที่เปียกไปด้วยน้ำหล่อลื่นฉ่ำแฉะรวดเดียวจนสุดโคน น้ำหวานเบิกตากว้าง อ้าปากจะกรีดร้องด้วยความจุกแน่น แต่อารมณ์ดิบของโฟล์คเร็วกว่า เขาใช้ฝ่ามือหนาตะปบอุดปากแฟนสาวไว้แน่นทันทีเพื่อกันไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกไปนอกห้อง "อื้อออ!... อื้อออ!..." เสียงหวานครา
นานวันไป โฟล์คยิ่งจมดิ่งลงสู่ห้วงกามารมณ์อันหอมหวานในห้องพักสี่เหลี่ยมแคบๆ ของน้ำหวานจนแทบถอนตัวไม่ขึ้น จากที่เคยกลับบ้านวันเว้นวัน ตอนนี้เด็กหนุ่มเลือกที่จะขลุกอยู่แต่ในหอพักของแฟนสาวนานถึงสามสี่วันจะยอมกลับบ้านใหญ่สักหน ความสดใหม่และกลิ่นอายอันบริสุทธิ์ของน้ำหวานกลายเป็นสิ่งที่ทำให้เด็กหนุ่มคลั่งไคล้ ทุกครั้งที่ก้าวเท้าเข้าห้อง สายตาของโฟล์คจะฉายประกายความหื่นกระหาย จ้องแต่จะจับแฟนสาวเปลื้องผ้าลากขึ้นเตียงเพื่อปรนเปรอรสสวาทอันหนักหน่วงวันละหลายๆ รอบ โดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง "โฟล์ค... พอแล้วจ้ะ หวานเหนื่อยจะแย่แล้วนะ คลาสบ่ายโฟล์คก็แอบโดดมาเนี่ย" น้ำหวานครางประท้วงเสียงสั่น ขยับกระโปรงนักศึกษาที่หลุดรุ่ยขึ้นมาสวม แต่อีกฝ่ายกลับไม่ฟัง ขยับเข้าไปกอดซุกไซร้ซอกคอขาวเนียนอย่างเอาแต่ใจ ความหมกมุ่นในกามารมณ์ทำให้ผลการเรียนของนักกีฬาหนุ่มเริ่มสั่นคลอน งานค้างและโปรเจกต์ต่างๆ ถูกปล่อยปละละเลยจนน้ำหวานทนดูไม่ได้ ด้วยความรักที่มีต่อแฟนหนุ่ม สาวน้อยใสซื่อจึงต้องรับบทเป็นผู้ดูแลทั้งเรื่องหัวใจและเรื่องเรียน เธอต้องคอยนั่
เช้าวันจันทร์อันเร่งรีบ บรรยากาศบนโต๊ะอาหารของบ้านหลังใหญ่เต็มไปด้วยกลิ่นหอมของกาแฟและอาหารเช้าที่อายจัดเตรียมไว้ ธิสวมชุดลำลองนั่งหัวโต๊ะพลางขยับหนังสือพิมพ์ในมือไปมา ส่วนอายอยู่ในชุดเข้ารูปสีหวานนั่งเคียงข้าง โฟล์คเดินลงมาจากชั้นบนในชุดนักศึกษาถูกระเบียบ ท่าทางของเด็กหนุ่มดูสดชื่นและกระปรี้กระเปร่าเป็นพิเศษจนผิดหูผิดตา ธิเหลือบสายตาขึ้นมองลูกชายตัวดีที่กำลังตักข้าวเข้าปาก พลางกระตุกยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย ความคิดเรื่องแฟนสาวของลูกชายเมื่อวันก่อนยังคงตกค้างอยู่ในหัว "เออไอ้ลูกชาย... เรื่องที่พ่อพูดเมื่อเย็นวันก่อน พ่อพูดจริงนะเว้ย วันหยุดนี้ถ้าว่างก็พาน้องเขามาเที่ยวบ้านได้เลย พามาแนะนำให้รู้จักอย่างเป็นทางการหน่อย พ่อรอต้อนรับเสมอ" ธิเอ่ยย้ำด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ แววตาแฝงประกายลึกลับที่รู้กันเฉพาะในหมู่เสือ อายที่กำลังรินน้ำส้มอยู่ชะงักมือไปเล็กน้อย คิ้วเรียวสวยเลิกขึ้นด้วยความประหลาดใจ เธอหันไปมองหน้าโฟล์คสลับกับธิทันที ก่อนจะแสร้งทำเป็นยิ้มแย้มหวานหยดย้อยแต่อ่อนเชื่อมระคนหว่านล้อม "อุ๊ย
เมื่อโฟล์คเปิดประตูกลับเข้ามาในห้องพัก กลิ่นหอมของข้าวมันไก่โชยไปทั่วห้องสี่เหลี่ยมเล็กๆ น้ำหวานยังคงนอนคว่ำหน้าหมดแรงอยู่บนเตียง ร่างกายส่วนล่างมีเพียงผ้าห่มผืนบางคลุมปิดสะโพกมนเอาไว้ หลังจากโดนหยอกเย้าจนระบมไปทั้งตัวจนไม่มีแก่ใจจะขยับเขยื้อน โฟล์คเดินเข้าไปในโซนครัวเล็กๆ จัดแจงแกะข้าวมันไก่ใส่จานอย่างเรียบร้อย พร้อมกับรินน้ำอุ่นใส่แก้ว จากนั้นจึงล้วงเอากล่องยาคุมฉุกเฉินออกจากกระเป๋ากางเกง แกะเม็ดยาสีขาวขนาดเล็กออกมาถือไว้ แล้วเดินกลับมาที่ข้างเตียง "หวานจ๋า... ลุกมากินข้าวก่อนเร็ว จะได้กินยาด้วย" โฟล์คส่งเสียงเรียกพลางประคองร่างบางให้ลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง น้ำหวานปรือตาขึ้นมองแฟนหนุ่มด้วยความอ่อนเพลีย ใบหน้าจิ้มลิ้มยังคงขึ้นสีแดงระเรื่อ เธออ้าปากรับข้าวมันไก่ที่โฟล์คคอยตักป้อนให้ทีละคำจนหมดไปเกือบครึ่งจานเพราะความหิว หลังจากอิ่มท้อง โฟล์คก็ยื่นเม็ดยาขนาดเล็กพร้อมแก้วน้ำให้อย่างใส่ใจ "ยาอะไรเหรอโฟล์ค?" น้ำหวานเอ่ยถามด้วยความสงสัย "ยาคุมฉุกเฉินน่ะ... กันไว้ก่อนนะคนดี เมื่อกี้โฟล์คปล
วันเวลาที่ต้องอยู่ห่างไกลในต่างอำเภอไม่ได้ทำให้ไฟในใจของโฟล์คมอดดับลง ตรงกันข้าม มันกลับยิ่งโหมกระพือให้รุนแรงขึ้น ทุกวันหยุดเสาร์อาทิตย์ที่เขามีโอกาส โฟล์คจะรีบนั่งรถสองแถวคันเดิมกลับมาที่บ้านธิทันทีโดยไม่รีรอ ความโหยหาในรสสัมผัสที่คุ้นชินทำให้ระยะทางหลายสิบกิโลเมตรดูสั้นลงไปถนัดตาความเขินอายที่เ
เสียงอายหวานนุ่ม แฝงความอ้อนวอนบางอย่างโฟล์คกลืนน้ำลาย มือสั่นเล็กน้อย เขาเดินไปเปิดประตูช้า ๆอายยืนอยู่ตรงหน้าประตู ใส่เสื้อสายเดี่ยวสีขาวรัดรูปตัวเดิมเห็นยอดปทุมถันสองข้างนูนเด่นชัด กางเกงขาสั้นรัดแน่นจนเห็นร่องกลีบชัดเจน ใบหน้าหวานเซ็กซี่มีรอยยิ้มที่ดูอ่อนโยน ดวงตาเต็มไปด้วยประกายที่โฟล์คไม่เค
รุ่งสางของวันใหม่มาเยือน พ่อธิเตรียมตัวออกจากบ้านแต่เช้า กระเป๋าเดินทางใบเล็กวางไว้ที่ประตู เขากอดเมียเด็กคนสวยแน่น จูบหน้าผากเธอเบา ๆ แล้วหันมาพูดกับโฟล์ค“พ่อไปบ้านย่าสองวันนะลูก ดูแลร้านกับน้าอายให้ดี อย่าให้ใครแอบมาจีบน้าอายนะ”“ครับ” โฟล์คตอบสั้น ๆรถกระบะคันใหญ่ของพ่อค่อย ๆ หายลับไปตามทางโค้ง
รถสองแถวสีแดงเก่า ๆ ชะลอลงช้า ๆ ตรงหน้าบ้านปูนสองชั้นหลังใหญ่ โฟล์คสะพายกระเป๋าเป้ใบใหญ่ลงจากรถ ตัวสูงผอมบาง ผมดำยุ่ง ๆ ใบหน้าเด็กหนุ่มวัย 17ย่าง18 มีสิวเล็กน้อยขึ้นตามวัยที่ฮอร์โมนกำลังพุ่งพล่านเต็มที่ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมใหญ่ เขาจึงย้ายกลับมาอยู่กับพ่อตามปกติทุกปี“อ้าว! มาแล้วเหรอ ไอ้ลูกชาย!”







