Masukเมื่อสามีหลับสนิทด้วยความอ่อนล้า เมียพ่อกลับยังคงแฝงประกายไฟราคะในดวงตา เธอกระซิบเชิญชวนลูกเลี้ยงด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลยั่วยวน ก่อนปล่อยกายอวบอิ่มให้หลอมรวมกับความปรารถนาที่ร้อนรุ่มของชายหนุ่มข้างกาย ท่อนเนื้อแข็งแกร่งดันทะลวงเข้าไปลึกสุดโคน เนื้อกระทบเนื้อดังก้องท่ามกลางความมืดอันเงียบสงัด เธอครางแผ่วเบาและเร่าร้อน ตัวโก่งรับทุกการกระแทกหนักหน่วง ขณะที่สามียังหลับใหลอยู่... คืนนี้ เกมต้องห้ามของทั้งสามยังเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น
Lihat lebih banyakรถสองแถวสีแดงเก่า ๆ ชะลอลงช้า ๆ ตรงหน้าบ้านปูนสองชั้นหลังใหญ่ โฟล์คสะพายกระเป๋าเป้ใบใหญ่ลงจากรถ ตัวสูงผอมบาง ผมดำยุ่ง ๆ ใบหน้าเด็กหนุ่มวัย 17ย่าง18 มีสิวเล็กน้อยขึ้นตามวัยที่ฮอร์โมนกำลังพุ่งพล่านเต็มที่
ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมใหญ่ เขาจึงย้ายกลับมาอยู่กับพ่อตามปกติทุกปี “อ้าว! มาแล้วเหรอ ไอ้ลูกชาย!” เสียงพ่อธิดังลั่นจากในร้านโชว์ห่วยที่อยู่ชั้นล่างของบ้าน ธิ อายุ 45 ดูแข็งแรง กล้ามเนื้อแน่นจากงานยกและย้ายของหนักเข้าร้านทุกวัน หน้าตาคมเข้ม ผมสั้นมีผมขาวขึ้นปนเล็กน้อย เขายืนยิ้มกว้าง ใส่เสื้อยืดคอกลมสีเทาและกางเกงขาสั้น “ครับ” โฟล์คตอบสั้น ๆ แล้วเดินหิ้วกระเป๋าเข้าไปในบ้าน และแล้วเขาก็ชะงักเมื่อหันไปสบตากับสาวสวยแปลกหน้าคนหนึ่ง อาย ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์คิดเงินในร้าน ใส่เสื้อสายเดี่ยวสีขาวบาง ๆ ร่องอกลึกและใหญ่จนเห็นขอบลูกไม้สีดำชัดเจน หน้าอกอวบอิ่มเด้งตามการหายใจ กางเกงยีนส์ขาสั้นตัดสูงจนเห็นแก้มก้นกลมกลึงสีขาวเนียน เธอมีอายุเพียง 21 ปี แต่ถูกตาต้องใจกับธิ หนุ่มวัยกลางคนที่ยังหล่อเหลาดูดีขัดกับอายุ จนได้ย้ายเข้ามาอยู่ใต้ชายคาเดียวกับธิเมื่อ 3-4 เดือนก่อน เธอผิวขาว ผมยาวตรงดำสนิท ใบหน้าหวานเซ็กซี่ ตาโต ปากอวบอิ่ม เธอหันมามองโฟล์คแล้วยิ้มหวาน “สวัสดีนะคะ… น้องโฟล์คใช่ไหมจ๊ะ พี่ชื่ออาย” เสียงเธอหวานนุ่ม โฟล์คยืนนิ่ง มองร่องอกที่ขยับขึ้นลงตามลมหายใจของเธอจนชะงักไปชั่วขณะ ธิหัวเราะเบา ๆ เมื่อเห็นโฟล์คทำหน้างุนงง เดินเข้ามาตบไหล่ลูกชาย “งงอะสิ นี่น้าอายแฟนพ่อ สวัสดีน้าเขาสิลูก” โฟล์คกลืนน้ำลาย “ครับ…สวัสดีครับ” อายยิ้มกว้างกว่าเดิม “เรียกพี่อายก็ได้จ้ะ” บ้านปูนสองชั้นหลังนี้ผนังบางมาก โดยเฉพาะห้องนอนของโฟล์คที่ติดกับห้องพ่อ ทำให้เสียงทุกอย่างลอดผ่านเข้ามาชัดเจน ไม่ว่าจะเป็นเสียงทีวีหรือเสียงพูดคุย คืนแรกที่โฟล์คกลับมา เขานอนไม่หลับ เสียงเตียงกระดอนดังเอี๊ยอดอ๊าดเพราะแรงขย่มดังแว่วมาจากห้องนอนของพ่อ ตามมาด้วยเสียงครางของผู้หญิงดังก้อง “อ๊าา..พี่ธิ~” เสียงกระแทกดังตั้บ ๆ ชัดเจนเป็นจังหวะสม่ำเสมอ โฟล์คลุกขึ้นยืน มือสั่น เขาเดินไปที่ผนังห้องตัวเอง วางหูแนบผนังฟังเสียงที่ดังทะลุเข้ามา “เสียวจัง… พี่ธิ…อายจะแตกแล้วค่ะ!” เสียงอายครางจากความเสียวซ่าน “เมียพี่แน่นจัง อืมมม…” เสียงพ่อธิครางต่ำ หนุ่มน้อยโฟล์คค่อย ๆ เลื่อนมือลงไปจับดุ้นตัวเองที่แข็งโด่โดยไม่รู้ตัว เขาถกกางเกงลงแล้วชักขึ้นลงช้า ๆ หลับตาพริ้มฟังเสียงครางและเสียงเนื้อกระทบกันผ่านผนังบาง ๆ เสียงพ่อกับเมียเด็กครางดังขึ้นเรื่อย ๆ โฟล์คสาวดุ้นเอ็นเร็วขึ้น หายใจถี่พลางจินตนาการถึงภาพเมียพ่อที่กำลังโดนซอยอยู่ตอนนี้ หากว่าคนที่ได้กระแทกร่างสาวสวยอวบอึ๋มอย่างเธอไม่ใช่พ่อแต่เป็นเขาก็คงจะดีไม่น้อย ไม่นานน้ำสีขาวขุ่นก็พุ่งกระจายเต็มพื้นห้องของเด็กหนุ่ม โฟล์คนั่งทรุดลงกับพื้น มือยังเปียกไปด้วยน้ำสีขาวขุ่นของตัวเอง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาได้ยินเสียงกิจกรรมในห้องนอนของพ่อ เพราะตั้งแต่แม่เขาเสียไปเมื่อหลายปีก่อน พ่อก็พาผู้หญิงเข้าบ้านมาตอกไม่ซ้ำหน้า แต่ละคนรุ่นราวคราวเดียวกับพ่อทั้งนั้น แต่ครั้งนี้เป็นเด็กสาวที่อายุห่างจากเขาเพียง 3-4 ปี โฟล์คนอนไม่หลับ เขานอนฟังเสียงครางและเสียงเนื้อกระทบกันผ่านผนังบางจนฟ้าใกล้สว่าง ภาพอายในจินตนาการที่เปลือยกายและครางชื่อพ่อยังวนเวียนอยู่ในหัวเขาไม่จางหาย เขาสาวดุ้นเอ็นตัวเองอีกรอบก่อนจะหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า เช้าวันถัดมา แสงแดดอ่อน ๆ ลอดผ่านม่านหน้าต่างห้องนอนของโฟล์ค โฟล์คยังหลับสนิท จนกระทั่งเสียงเคาะประตูเบา ๆ ดังขึ้น ก๊อก ๆๆ ก๊อก ๆๆ “น้องโฟล์ค… ตื่นยังจ๊ะ? พี่อายทำข้าวเช้าเสร็จแล้ว ลงไปกินด้วยกันนะ” เสียงหวานนุ่มของอายดังผ่านประตู โฟล์คสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที เขาดีดตัวนั่งตรงบนเตียง “อ๊ะ ครับพี่อาย… เดี๋ยวครับ” เด็กหนุ่มตอบเสียงแหบพร่า เขาลุกขึ้นยืน ใส่เสื้อยืดและกางเกงขาสั้นตัวเก่า แล้วเดินไปเปิดประตู เขาเห็นเธอเต็มตาในระยะประชิด อายยืนอยู่ตรงหน้าประตูห้องเขา ใส่เสื้อสายเดี่ยวสีขาวรัดรูปบางเฉียบ เนื้อผ้ายืดแนบลำตัวจนเห็นรูปทรงหน้าอกอวบอิ่มชัดเจน ลูกเกดสีชมพูเข้มจาง ๆ สองข้างชูชันโผล่เป็นจุดนูนสองจุดอย่างชัดเจน กางเกงขาสั้นรัดรูป เนื้อผ้าแนบติดกับเนินนูน จนเห็นร่องกลีบชัดเจนเป็นแนวเว้าลึก ผ้าที่รัดแน่นจนแทบจะเห็นรายละเอียดของเนินเนื้อที่อวบอิ่ม ผมยาวตรงของเธอสยายลงมาปิดไหล่ข้างหนึ่ง ใบหน้าหวานเซ็กซี่ยังมีรอยยิ้มที่สดใส “ตื่นแล้วเหรอ? ลงมากินข้าวกัน พี่ทำไข่เจียว ต้มยำ แล้วก็ข้าวผัดกุ้งให้จ้ะ” เธอพูดเสียงหวาน มือยกขึ้นปัดผมที่ตกหน้าผาก โฟล์คยืนนิ่ง มองเธอไม่วางตา ดุ้นของเขาแข็งโด่ขึ้นมาทันทีภายในกางเกงขาสั้น เขารู้สึกเลือดสูบฉีดร้อนผ่าวไปทั่วตัว ภาพเมื่อคืนที่เขาแอบฟังเสียงครางของเธอกลับผุดขึ้นมาชัดเจนอีกครั้ง “ครับ… เดี๋ยวลงไปครับ” เขาตอบเสียงแหบลุกลี้ลุกลนแล้วรีบปิดประตูห้องตัวเองดังปัง! ทันทีที่ประตูปิดสนิท โฟล์คทรุดตัวลงนั่งกับพื้นหลังประตู มือขวาล้วงเข้าไปในกางเกงขาสั้น จับดุ้นที่แข็งโด่ขึ้นมาสาวขึ้นลง ภาพอายในชุดสายเดี่ยวรัดรูป ยอดอกชูชันเป็นจุดนูน ร่องกลีบที่เห็นชัดผ่านกางเกงขาสั้น ผุดขึ้นในหัวเขาอย่างไม่ขาดสาย เขาชักเร็วและแรง มือซ้ายบีบโคนดุ้น กัดฟันแน่นหายใจถี่รัว จินตนาการภาพอายที่ยืนอยู่หน้าห้องเขาเมื่อครู่ เขาชักเร็วขึ้นจนมือลั่น จนในที่สุดน้ำสีขาวขุ่นก็พุ่งปิ๊ด ๆ เป็นจังหวะกระจายที่พื้นห้อง โฟล์คหอบถี่ ตัวสั่น เขานั่งพักหายใจอยู่อีกครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นเช็ดตัวด้วยเสื้อตัวเก่า แล้วเดินลงไปชั้นล่าง พ่อธินั่งอยู่หัวโต๊ะ กำลังยกช้อนตักข้าวผัดใส่ปาก อายยืนอยู่ข้าง ๆ โต๊ะ ยังคงใส่เสื้อสายเดี่ยวและกางเกงขาสั้นตัวเดิม กำลังตักต้มยำใส่ชามให้โฟล์ค “มานั่งสิจ๊ะน้องโฟล์ค” อายยิ้มหวาน ยื่นชามต้มยำให้เขา โฟล์คนั่งลงตรงข้ามพ่อ สายตาแอบเหลือบมองอายที่กำลังก้มตัวตักข้าว เนินอกอวบอิ่มเด้งไหวตามแรงก้ม ลูกเกดสองข้างยังคงชูชันเป็นนูนเด่นชัดผ่านเสื้อบาง พ่อธิหัวเราะ “กินเยอะ ๆ นะลูก พี่อายทำอาหารเก่ง โฟล์คต้องชอบแน่” อายยิ้มเขิน “โอ๊ย! เก่งอะไรจ๊ะพี่ธิ อายก็เพิ่งจะหัดทำจริงจังตอนย้ายมาอยู่กับพี่เนี่ยแหละ” โฟล์คมองจานข้าวตรงหน้า แต่ในหัวกลับเต็มไปด้วยภาพเมื่อเช้านี้ที่เขาเปิดประตูเห็นเธอในชุดเซ็กซี่ และภาพเมื่อคืนที่เขาแอบฟังเสียงครางของเธอผ่านผนังบาง เขาก้มหน้ากินข้าวเงียบ ๆ บทสนทนาบนโต๊ะดำเนินไปอย่างไม่เร่งรีบ พ่อธิถามถึงสารทุกข์สุกดิบของตากับยายโฟล์ค พลางคุยเรื่องอนาคตมหา'ลัยของลูกชาย ว่าหากสอบติดมหา'ลัยดังในเมืองก็ให้ย้ายกลับมาอยู่ที่บ้านหลังนี้ เพราะเดินทางไป-กลับง่าย ช่วงปิดเทอมหรือหยุดเสาร์-อาทิตย์หากอยากกลับไปเยี่ยมตากับยายก็ย่อมได้หลังจากค่ำคืนอันโหดร้ายผ่านพ้นไป น้ำหวานนั่งร้องไห้จนไม่มีน้ำตาจะไหลอยู่ในห้องสี่เหลี่ยมที่เต็มไปด้วยความทรงจำอันเจ็บปวด เธอตระหนักดีว่าหากยังอยู่ที่นี่ ต่อให้บล็อกทุกช่องทางการติดต่อ โฟล์คก็ต้องตามมาเซ้าซี้และดักเจอเธอที่ตึกคณะอยู่ดี ความช้ำใจทำให้เธอตัดสินใจทำเรื่องที่เด็ดขาดที่สุดในชีวิต เช้าวันรุ่งขึ้น น้ำหวานแต่งกายสุภาพเดินตรงเข้าพบอาจารย์ที่ปรึกษา ยื่นเอกสารขอดรอปเรียนในภาคเรียนนี้ทั้งหมดอย่างไม่มีกำหนด จากนั้นเธอก็กลับมาที่หอพัก ขนย้ายข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัวทั้งหมดขึ้นรถรับจ้าง ย้ายกลับไปอาศัยอยู่บ้านเกิดในต่างจังหวัดทันที ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา โฟล์คพยายามโทรศัพท์หา ส่งข้อความสารพัด หรือแม้กระทั่งตามไปดักรอที่หน้าห้องพักและตึกคณะมหาลัย แต่สิ่งที่พบกลับมีเพียงความว่างเปล่าและห้องที่ถูกปิดป้ายให้เช่าใหม่ น้ำหวานตัดขาดจากชีวิตของเขาโดยสมบูรณ์ และเขาไม่สามารถติดต่อน้องหวานได้อีกเลย ตัดภาพมาที่บ้านหลังใหญ่ บรรยากาศกลับคืนสู่ความเงียบเหงาและคาวราคะ โฟล์คนั่งเหม่อลอยอยู่บนโซฟาตัวเดิมในห้องนั่งเล่น สายตา
วันเวลาผันผ่านไปไวราวกับสายน้ำหลาก ความรักระหว่างโฟล์คและน้ำหวานก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็วจนสุกงอมเต็มที่ ความสดใสและแสนดีของแฟนสาวทำให้เด็กหนุ่มลุ่มหลงจนแทบถวายตัวให้ ในที่สุดโฟล์คก็ตัดสินใจขนเสื้อผ้าและข้าวของจำเป็น ย้ายเข้ามาใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันที่หอพักมหา'ลัยของน้ำหวานแบบเต็มตัว การได้ตื่นมาเจอหน้ากันในทุกเช้าและร่วมหลับนอนในอ้อมกอดของกันและกันทุกค่ำคืน ทำให้ความผูกพันและไว้เนื้อเชื่อใจมากขึ้นทุกวัน นานทีปีหนโฟล์คถึงจะยอมกลับไปเหยียบบ้านหลังใหญ่สักครั้ง เพราะในตอนนี้ โลกทั้งใบของเขาถูกย่อมาเหลือเพียงห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ ที่มีน้ำหวานคอยจัดเตรียมอาหารและดูแลเรื่องเรียนให้ บรรยากาศอบอวลไปด้วยความสุขสมหวังของคู่รักวัยใสที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรมาสั่นคลอนได้ จนกระทั่งเย็นวันหนึ่งในวันหยุดสุดสัปดาห์ โฟล์ครีบร้อนแต่งตัวออกไปซ้อมฟุตบอลกับเพื่อนที่สนามมหา'ลัย โดยเผลอวางโทรศัพท์มือถือส่วนตัวทิ้งไว้บนโต๊ะเขียนหนังสือ น้ำหวานที่กำลังนั่งพับผ้าอยู่ได้ยินเสียงแจ้งเตือนสั่นครืดคราดไม่หยุด ด้วยความไว้ใจและคิดว่าอาจจะเป็
"อ๊ะ... โฟล์ค... จะทำอะไรจ้ะ เดี๋ยวด้านล่างเขารอกินข้าวนะ" น้ำหวานอุทานด้วยความตกใจ ใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ เมื่อรับรู้ได้ว่าเธอกำลังจะโดนแฟนหนุ่มจัดหนักอีกแล้ว "ขอโฟล์คชื่นใจหน่อยนะ โฟล์คแข็งจนทนไม่ไหวแล้ว" "นะ...ขอทีนึง มันแข็งจนปวดไปหมดแล้ว จับดูสิ" โฟล์คกระซิบเสียงพร่า พร้อมจับมือเล็กให้มากุมเป้ากางเกงที่ท่อนเอ็นด้านในแข็งโด่จนนูนขึ้นมา แววตาคมเข้มฉายประกายหื่นกระหาย เด็กหนุ่มจัดการรูดซิปกระโปรงทรงเอของเธอลงไปกองที่ต้นขาอย่างรวดเร็ว ปลดปราการชิ้นล่างออกไปพ้นทางโดยที่ยังไม่ทันได้ถอดเสื้อนักศึกษาของเธอออก โฟล์คยกขาข้างหนึ่งของแฟนสาวพาดไว้กับแขนแกร่ง งัดแก่นกายใหญ่โตที่แข็งจนปวดหนึบออกมา แล้วกระแทกเข้าไปในร่องสาวที่เปียกไปด้วยน้ำหล่อลื่นฉ่ำแฉะรวดเดียวจนสุดโคน น้ำหวานเบิกตากว้าง อ้าปากจะกรีดร้องด้วยความจุกแน่น แต่อารมณ์ดิบของโฟล์คเร็วกว่า เขาใช้ฝ่ามือหนาตะปบอุดปากแฟนสาวไว้แน่นทันทีเพื่อกันไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกไปนอกห้อง "อื้อออ!... อื้อออ!..." เสียงหวานครา
นานวันไป โฟล์คยิ่งจมดิ่งลงสู่ห้วงกามารมณ์อันหอมหวานในห้องพักสี่เหลี่ยมแคบๆ ของน้ำหวานจนแทบถอนตัวไม่ขึ้น จากที่เคยกลับบ้านวันเว้นวัน ตอนนี้เด็กหนุ่มเลือกที่จะขลุกอยู่แต่ในหอพักของแฟนสาวนานถึงสามสี่วันจะยอมกลับบ้านใหญ่สักหน ความสดใหม่และกลิ่นอายอันบริสุทธิ์ของน้ำหวานกลายเป็นสิ่งที่ทำให้เด็กหนุ่มคลั่งไคล้ ทุกครั้งที่ก้าวเท้าเข้าห้อง สายตาของโฟล์คจะฉายประกายความหื่นกระหาย จ้องแต่จะจับแฟนสาวเปลื้องผ้าลากขึ้นเตียงเพื่อปรนเปรอรสสวาทอันหนักหน่วงวันละหลายๆ รอบ โดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง "โฟล์ค... พอแล้วจ้ะ หวานเหนื่อยจะแย่แล้วนะ คลาสบ่ายโฟล์คก็แอบโดดมาเนี่ย" น้ำหวานครางประท้วงเสียงสั่น ขยับกระโปรงนักศึกษาที่หลุดรุ่ยขึ้นมาสวม แต่อีกฝ่ายกลับไม่ฟัง ขยับเข้าไปกอดซุกไซร้ซอกคอขาวเนียนอย่างเอาแต่ใจ ความหมกมุ่นในกามารมณ์ทำให้ผลการเรียนของนักกีฬาหนุ่มเริ่มสั่นคลอน งานค้างและโปรเจกต์ต่างๆ ถูกปล่อยปละละเลยจนน้ำหวานทนดูไม่ได้ ด้วยความรักที่มีต่อแฟนหนุ่ม สาวน้อยใสซื่อจึงต้องรับบทเป็นผู้ดูแลทั้งเรื่องหัวใจและเรื่องเรียน เธอต้องคอยนั่
รุ่งสางของวันใหม่มาเยือน พ่อธิเตรียมตัวออกจากบ้านแต่เช้า กระเป๋าเดินทางใบเล็กวางไว้ที่ประตู เขากอดเมียเด็กคนสวยแน่น จูบหน้าผากเธอเบา ๆ แล้วหันมาพูดกับโฟล์ค“พ่อไปบ้านย่าสองวันนะลูก ดูแลร้านกับน้าอายให้ดี อย่าให้ใครแอบมาจีบน้าอายนะ”“ครับ” โฟล์คตอบสั้น ๆรถกระบะคันใหญ่ของพ่อค่อย ๆ หายลับไปตามทางโค้ง
หลังกินข้าวเสร็จ โฟล์คช่วยพ่อธิจัดของในร้านโชว์ห่วยเหมือนทุกครั้ง แต่สายตาของเขากลับลอยไปที่อายอยู่ตลอดเวลาอายนั่งหลังเคาน์เตอร์คิดเงิน ยังคงใส่เสื้อสายเดี่ยวสีขาวรัดรูปตัวเดิม เนื้อผ้าบางจนเห็นยอดอกสองข้างชูชันเป็นนูนเด่นชัดทุกครั้งที่เธอขยับตัว กางเกงขาสั้นรัดแน่นจนเห็นร่องกลีบชัดเจน เธอนั่งไขว่
รถสองแถวสีแดงเก่า ๆ ชะลอลงช้า ๆ ตรงหน้าบ้านปูนสองชั้นหลังใหญ่ โฟล์คสะพายกระเป๋าเป้ใบใหญ่ลงจากรถ ตัวสูงผอมบาง ผมดำยุ่ง ๆ ใบหน้าเด็กหนุ่มวัย 17ย่าง18 มีสิวเล็กน้อยขึ้นตามวัยที่ฮอร์โมนกำลังพุ่งพล่านเต็มที่ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมใหญ่ เขาจึงย้ายกลับมาอยู่กับพ่อตามปกติทุกปี“อ้าว! มาแล้วเหรอ ไอ้ลูกชาย!”
วันเวลาที่ต้องอยู่ห่างไกลในต่างอำเภอไม่ได้ทำให้ไฟในใจของโฟล์คมอดดับลง ตรงกันข้าม มันกลับยิ่งโหมกระพือให้รุนแรงขึ้น ทุกวันหยุดเสาร์อาทิตย์ที่เขามีโอกาส โฟล์คจะรีบนั่งรถสองแถวคันเดิมกลับมาที่บ้านธิทันทีโดยไม่รีรอ ความโหยหาในรสสัมผัสที่คุ้นชินทำให้ระยะทางหลายสิบกิโลเมตรดูสั้นลงไปถนัดตาความเขินอายที่เ