Novels by จันทร์ต้องลม

รุ่งสางของวันใหม่มาเยือน พ่อธิเตรียมตัวออกจากบ้านแต่เช้า กระเป๋าเดินทางใบเล็กวางไว้ที่ประตู เขากอดเมียเด็กคนสวยแน่น จูบหน้าผากเธอเบา ๆ แล้วหันมาพูดกับโฟล์ค“พ่อไปบ้านย่าสองวันนะลูก ดูแลร้านกับน้าอายให้ดี อย่าให้ใครแอบมาจีบน้าอายนะ”“ครับ” โฟล์คตอบสั้น ๆรถกระบะคันใหญ่ของพ่อค่อย ๆ หายลับไปตามทางโค้งของถนน ปล่อยให้บ้านหลังใหญ่หลังนี้เหลือเพียงโฟล์คกับอายสองคนอายหันมามองโฟล์ค ยิ้มบาง ๆ ที่มุมปาก “เหลือเราสองคนแล้วนะจ๊ะ น้องโฟล์ค” "ครับ"โฟล์คพยักหน้า ไม่กล้าสบตาเธอนานเพราะกลัวสายตาจะเลื่อนลงไปมองส่วนอื่นที่ไม่ใช่ตา ตลอดทั้งวันในร้าน อายทำงานใกล้ชิดกับเด็กหนุ่มเป็นพิเศษ เธอช่วยยกกล่องสินค้า ยืนข้าง ๆ จนหัวเธอเกือบแตะไหล่เขา ทุกครั้งที่เธอโน้มตัวลงไปจัดของที่ชั้นด้านล่าง ผ้าที่ปกปิดเนินอกบางเบาจะเลื่อนลงเล็กน้อย เผยผิวเนียนที่โค้งเว้าอย่างน่าหลงใหล โฟล์คต้องหันหน้าหนีบ่อยครั้ง แต่สายตากลับลอยกลับไปหาเธอไม่หยุดตอนบ่าย อายเดินเข้ามาช่วยเขาจัดลังน้ำอัดลมและลังโซดา เธอก้มตัวลงตรงหน้าเขา กลิ่นสบู่หอมอ่อน ๆ จากผิวเธอลอยมาแตะจมูกโฟล์ค เขาเห็นหย

เสียงอายหวานนุ่ม แฝงความอ้อนวอนบางอย่างโฟล์คกลืนน้ำลาย มือสั่นเล็กน้อย เขาเดินไปเปิดประตูช้า ๆอายยืนอยู่ตรงหน้าประตู ใส่เสื้อสายเดี่ยวสีขาวรัดรูปตัวเดิมเห็นยอดปทุมถันสองข้างนูนเด่นชัด กางเกงขาสั้นรัดแน่นจนเห็นร่องกลีบชัดเจน ใบหน้าหวานเซ็กซี่มีรอยยิ้มที่ดูอ่อนโยน ดวงตาเต็มไปด้วยประกายที่โฟล์คไม่เคยเห็นมาก่อน“พี่อายกลัวผีจ้ะ…” เธอพูดเสียงเบา มือบีบกันแน่น “คืนนี้พ่อโฟล์คไม่อยู่… น้องโฟล์คไปดูหนังผีเป็นเพื่อนพี่อายหน่อยได้ไหม? พี่อายกลัวจริง ๆ”โฟล์คยืนนิ่ง มองเธอไม่วางตา หัวใจเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมา เด็กหนุ่มพยักหน้าเบา ๆ“ได้..ได้ครับ…”ทั้งคู่นั่งดูหนังผีด้วยกันบนโซฟาในห้องนอนของพ่อ ที่บัดนี้เจ้าของห้องไม่อยู่ มีเพียงแม่เลี้ยงกับลูกเลี้ยงวัยกำลังฟุ้งซ่านทั่งคู่นั่งอยู่ด้วยกัน ทีวีขนาด 64 นิ้วส่องแสงสลัว หนังผีเรื่องเก่าเรื่องหนึ่งกำลังฉายอยู่ เสียงกรี๊ดและเสียงดนตรีหลอนดังก้องห้องอายนั่งใกล้โฟล์คมาก ขาเธอชิดกับขาเขา ทุกครั้งที่มีฉากผีโผล่ เธอจะกรี๊ดเสียงสูง แล้วโผเข้ากอดเขาแน่น เนินอกอวบอิ่มแนบอกเด็กหนุ่มเต็ม ๆ จนเขารู้สึกถึงยอดปทุมถันที่แข็

หลังกินข้าวเสร็จ โฟล์คช่วยพ่อธิจัดของในร้านโชว์ห่วยเหมือนทุกครั้ง แต่สายตาของเขากลับลอยไปที่อายอยู่ตลอดเวลาอายนั่งหลังเคาน์เตอร์คิดเงิน ยังคงใส่เสื้อสายเดี่ยวสีขาวรัดรูปตัวเดิม เนื้อผ้าบางจนเห็นยอดอกสองข้างชูชันเป็นนูนเด่นชัดทุกครั้งที่เธอขยับตัว กางเกงขาสั้นรัดแน่นจนเห็นร่องกลีบชัดเจน เธอนั่งไขว่ห้าง มือถือโทรศัพท์ไถไปเรื่อยเปื่อย แต่เป็นระยะที่เธอเงยหน้ามองโฟล์คแล้วยิ้มหวานโฟล์คใจเต้นแรงทุกครั้งที่สบตาเธอ เขารีบก้มหน้าช่วยยกกล่องน้ำอัดลมวางเรียง ในหัวสมองวนเวียนกับภาพเมื่อเช้านี้ที่เขาเปิดประตูเห็นเธอในชุดเซ็กซี่ และเสียงครางเมื่อคืนที่ดังทะลุผ่านผนังบางบ่ายสามโมงกว่า พ่อธิขับรถกระบะไปส่งของที่ตลาดอำเภอใกล้เคียง บอกว่าจะกลับบ้านดึกหน่อยเพราะจะแวะดื่มกับเพื่อนเก่าที่ตลาดด้วย“ดูแลร้านด้วยนะลูก อายช่วยน้องโฟล์คหน่อยนะ” พ่อพูดก่อนขับรถออกไปในร้านเหลือเพียงโฟล์ค กับอาย และน้อยหน่าพนักงานของร้านที่กำลังจัดของอยู่ด้านในอายลุกจากเคาน์เตอร์ เดินมาใกล้โฟล์คที่กำลังยกลังเบียร์ เธอก้มตัวช่วยเขายกลังอีกข้าง เนินอกอวบอิ่มเด้งลงมาจนเกือบโผล่พ้นคอเสื้อสายเด

รถสองแถวสีแดงเก่า ๆ ชะลอลงช้า ๆ ตรงหน้าบ้านปูนสองชั้นหลังใหญ่ โฟล์คสะพายกระเป๋าเป้ใบใหญ่ลงจากรถ ตัวสูงผอมบาง ผมดำยุ่ง ๆ ใบหน้าเด็กหนุ่มวัย 17ย่าง18 มีสิวเล็กน้อยขึ้นตามวัยที่ฮอร์โมนกำลังพุ่งพล่านเต็มที่ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมใหญ่ เขาจึงย้ายกลับมาอยู่กับพ่อตามปกติทุกปี“อ้าว! มาแล้วเหรอ ไอ้ลูกชาย!” เสียงพ่อธิดังลั่นจากในร้านโชว์ห่วยที่อยู่ชั้นล่างของบ้านธิ อายุ 45 ดูแข็งแรง กล้ามเนื้อแน่นจากงานยกและย้ายของหนักเข้าร้านทุกวัน หน้าตาคมเข้ม ผมสั้นมีผมขาวขึ้นปนเล็กน้อย เขายืนยิ้มกว้าง ใส่เสื้อยืดคอกลมสีเทาและกางเกงขาสั้น“ครับ”โฟล์คตอบสั้น ๆ แล้วเดินหิ้วกระเป๋าเข้าไปในบ้านและแล้วเขาก็ชะงักเมื่อหันไปสบตากับสาวสวยแปลกหน้าคนหนึ่งอาย ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์คิดเงินในร้าน ใส่เสื้อสายเดี่ยวสีขาวบาง ๆ ร่องอกลึกและใหญ่จนเห็นขอบลูกไม้สีดำชัดเจน หน้าอกอวบอิ่มเด้งตามการหายใจ กางเกงยีนส์ขาสั้นตัดสูงจนเห็นแก้มก้นกลมกลึงสีขาวเนียน เธอมีอายุเพียง 21 ปี แต่ถูกตาต้องใจกับธิ หนุ่มวัยกลางคนที่ยังหล่อเหลาดูดีขัดกับอายุ จนได้ย้ายเข้ามาอยู่ใต้ชายคาเดียวกับธิเมื่อ 3-4

ค่ำคืนหลังมื้ออาหารกับภรรยาเสร็จสิ้น ธนากรขับรถกลับบ้านด้วยความเงียบที่หนักอึ้ง อรพรรณนั่งข้างเขา มือวางบนต้นขาของสามีเบา ๆ นิ้วเรียวลูบไล้ขึ้นลงช้า ๆ ราวกับกำลังทดสอบขอบเขตของไฟที่ยังหลงเหลือ“ช่วงนี้คุณดูห่างเหินฉันมากเลยนะคะ” เธอพูดเสียงนุ่ม แฝงความเจ็บปวดที่ซ่อนไว้ “เราแทบไม่ได้สัมผัสกัน... เหมือนคุณมีโลกส่วนตัวที่ฉันเข้าไปไม่ถึงเลย”ธนากรจับมือเธอไว้หลวม ๆ “งานมันเยอะครับ คิดอะไรน่ะ เราอยู่ด้วยมาสิบกว่าปีแล้วนะ”เมื่อถึงบ้านหรู อรพรรณไม่รอช้า เธอดึงเขาเข้าไปในห้องนอนทันที แสงไฟนวลจากโคมข้างเตียงสาดส่องลงบนผ้าปูสีครีม ราวกับเวทีสำหรับการแสดงที่ทั้งคู่เคยชินชา เธอถอดเดรสออกช้า ๆ เผยเรือนร่างที่ยังดูแลตัวเองดีเยี่ยม แม้กาลเวลาจะผ่านไปแล้วก็ตาม“คืนนี้... ฉันอยากให้คุณทำฉันแบบที่เคยทำ” เธอกระซิบเสียงสั่น ธนากรตอบรับโดยไม่พูด เขาถอดเสื้อผ้าตัวเองออก แล้วกดเธอลงบนเตียง จูบเธออย่างดุเดือด ลิ้นแทรกเข้าไปพันกันราวกับจะกลืนกินความเหงาที่สะสมมานาน มือใหญ่บีบเนินอกเธอแน่น ลิ้นเลื่อนลงไปดูดยอดปทุมถันแรงจนเธอโก่งตัว ครางออกมาเสียงหลงเขาจับเอ็นดุ้นเขื่

“พอแล้ว…” เขากระซิบเสียงแหบพร่า ก่อนจะดึงตัวเองออกจากปากนุ่มที่ยังอ้าอยู่ พิมพ์มาดาร้องครางเบา ๆ เมื่อรู้สึกถึงความว่างเปล่าในปาก แต่ก่อนที่เธอจะทันได้พูดอะไร ธนากรก็อุ้มเธอขึ้นมาอีกครั้ง ร่างกายเล็กนุ่มของเธอถูกวางลงกับโต๊ะทำงานที่ยังอุ่นจากความร้อนเมื่อครู่ในท่าเดิม เขาจับขาเรียวทั้งสองข้างของเธอแยกกว้างออกจากกัน กลีบร่องระหว่างขาสีชมพูที่ยังบวมแดงและชุ่มฉ่ำด้วยรักถูกเปิดเผยให้เขาเห็นชัดเจนทุกส่วนร่างกายเปลือยเปล่าของทั้งคู่แนบชิดกันอย่างสมบูรณ์แบบในท่าหงายสุดคลาสสิก ธนากรโน้มตัวลงต่ำจนอกแนบอก ใบหน้าของเขาอยู่ห่างจากใบหน้าของเธอเพียงไม่กี่นิ้ว ดวงตาคู่คมมองจ้องตรงเข้าไปในดวงตาที่เยิ้มน้ำของพิมพ์มาดาเขาจับดุ้นร้อนผ่าวที่ยังเต่งตึงและเปียกชุ่มด้วยน้ำลายและน้ำรักของเธอ จ่อที่ปากร่องที่หดรัดอยู่แล้วถูไถหัวบานไปมาบนเม็ดเสียวที่บวมเป่ง “ให้พี่กระแทกพิมพ์ทั้งคืนเลยนะ…” เสียงเขาห้าวแหบต่ำแต่ไม่รอให้เธอตอบ…ธนากรกระแทกสะโพกลงไปสุดโคน พิมพ์มาดาร้องลั่นด้วยความเสียวซ่าน “อ๊าาาาา… พี่กร! ลึก… ลึกจังเลยค่ะ! อ๊ะ…!” ร่างกายเธอแอ่นโก่งขึ้นจากโต๊ะโดยอัตโนมัติ