Share

บทที่ 37

last update Tanggal publikasi: 2025-11-21 10:28:34
"แก้มสบายดีนะ" มีนาเอ่ยถามขึ้น

"อืม"

"แล้วยายล่ะ เป็นยังไงบ้าง"

"ก็สบายดี ถ้าไม่มีอะไรสำคัญจะค
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เมียรอง   บทที่ 78

    "หอมจัง"ร่างหนาโอบกอดร่างบางจากทางด้านหลังพร้อมกับหอมแก้มเนียนไปฟอดหนึ่งในระหว่างที่เธอกำลังแต่งตัวอยู่ตรงหน้ากระจกภายในห้องน้ำ "เด็กๆ หลับกันแล้ว"เกยคางลงบนไหล่เนียน "พี่ก็ไปนอนได้แล้วค่ะ" "ไม่เอา"เอ่ยพลางจูบไซ้ซอกคอขาวนวล "เดี๋ยวก่อนสิคะ" "มัวแต่ชักช้าเดี๋ยวลูกตื่นนะ" "ใจร้อนจังนะคะ"

  • เมียรอง   บทที่ 77

    คณากรกับปราภาพรลูกสาวยืนรอปราภัทรสรอย่างใจจดใจจ่ออยู่ตรงหน้าห้องน้ำภายในห้องนอนหลังจากที่เธอหายเข้าไปพร้อมกับที่ตรวจครรภ์ไม่กี่นาที ไม่กี่อึดใจเธอก็เดินออกด้วยใบหน้านิ่งเฉย "เป็นไงบ้าง ไหนขอพี่ดูหน่อย ขึ้นขีดเดียวเหรอ"คณากรเอ่ยถามขึ้น "เฮ้อ พี่มันไร้น้ำยาจริงๆ เลยนะคะ"ปราภัทรสรยังคงซ่อนที่ตรวจคร

  • เมียรอง   บทที่ 76

    ภายในร้านอาหารหรูชื่อดังกลางใจเมืองตกแต่งสไตล์ยุโรปเพิ่มบรรยากาศโรแมนติกด้วยเสียงดนตรีบรรเลงสด ปราภัทรสรในชุดเดรสสายเดี่ยวสีชมพูหวานกำลังนั่งจิบไวน์กับคณากรอยู่ตรงโซฟากว้างพร้อมกับอาหารตรงโซนวีไอพีอย่างมีความสุข "ชอบไหมครับ"เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้น "ค่ะ แก้มมีความสุขมากเลย"ส่งยิ้มหวานให้ชายหนุ่มพร้

  • เมียรอง   บทที่ 75

    "แม่ขอให้ลูกทั้งสองคนมีความสุขมากๆมีหลานให้แม่อุ้มอีกสักคนนะ ส่วนเรื่องปัญหาเล็กๆ น้อยๆในครอบครัวแม่ไม่ห่วงหรอกเพราะแม่รู้ว่าทั้งสองคนจะผ่านมันไปได้เหมือนที่เคยผ่านมา" "ครับ"คณากรรับคำ "ค่ะ"ปราภัทรสรยิ้มรับ "พ่อก็ขอให้ทั้งสองคนรักกันไปนานๆ จับมือกันเอาไว้แน่นๆ ไม่ว่าจะเจอกับปัญหาอะไรก็ตาม พ่อจ

  • เมียรอง   บทที่ 74

    ณ สำนักงานเขตใจกลางเมืองคณากรกับหทัยรัตน์นั่งเคียงข้างกันพร้อมกับมองใบหย่าที่เพิ่งเซ็นเสร็จตรงหน้าด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มทั้งคู่ ก่อนที่จะแยกย้ายกัน ทั้งสองคนก็เอ่ยร่ำลากันเพียงเล็กน้อย "ขอบคุณมากนะคะ ที่ช่วยครอบครัวยี่หวา"หทัยรัตน์เอ่ยขึ้น "ครับ" "หวังว่าต่อไปนี้พี่จะมีความสุขในการใช้ชีวิตนะคะ"

  • เมียรอง   บทที่ 73

    หลายวันต่อมา ภายในห้องรับแขกปราภัทรสรกับคณากรกำลังนั่งรับแขกตามเวลาที่ได้นัดหมายกันก่อนหน้านี้ "ไม่น่าเชื่อเลย ว่าเราสองคนจะเป็นพี่น้องกัน"วสันต์เอ่ยเปิดประเด็นขึ้น "ค่ะ แก้มก็ไม่อยากจะเชื่อเหมือนกัน" "มีปัญหาหรือเรื่องอะไรก็บอกพี่ได้ตลอดเลยนะ พี่เต็มใจช่วย" "ขอบคุณมากค่ะ"ปราภัทรสรยิ้มรับ

  • เมียรอง   บทที่ 72

    "อย่าให้ความสำคัญอะไรกับฉันมากเลยค่ะ" "แก้มพี่ว่าให้คุณลุงได้ทำหน้าที่พ่อบ้างเถอะนะ"คณากรเอ่ยขึ้นหลังจากที่อึดอัดมานาน "แต่ว่าแก้ม...." "พี่ขอร้องให้โอกาสคุณลุงเถอะนะ แก้มก็รู้ว่าชีวิตคนเรามันสั้น เมื่อมีโอกาสก็ควรจะคว้าเอาไว้จะได้ไม่ต้องเสียใจทีหลัง เหมือนเวลาของเราสองคนที่เสียไปถึง 5ปี"มือหน

  • เมียรอง   บทที่ 71

    "นี่ครับ"คณากรหยิบรูปในกระเป๋ายื่นไปให้ประจักษ์ "ฤดี!"ทันทีที่ประจักษ์เห็นหญิงสาวหน้าตาสะสวยส่งยิ้มหวานอยู่ในรูปก็อุทานออกมาด้วยความดีใจ "ใช่คนเดียวกันเหรอครับ"คณากรจ้องหน้าประจักษ์ที่มีท่าทางตื่นเต้นดีใจ "ใช่สิ ใช่เลย เป็นคนเดียวกัน"ชายสูงวัยยิ้มกว้าง "จริงเหรอครับ ไม่น่าเชื่อเลย"คณากรยิ้

  • เมียรอง   บทที่ 70

    "อดีตแม่บ้านเหรอคะ"ปราภัทรสรตกใจเมื่อบุคคลที่กำลังเอ่ยถึงมีอาชีพเดียวกันกับแม่ของเธอ "ใช่อดีตแม่บ้านชื่อฤดี" "บังเอิญจังเลยนะคะ ชื่อเหมือนแม่ของแก้มเลย" "พี่ขอยืมรูปแม่แก้มไปให้คุณลุงประจักษ์ดูหน่อยได้ไหม" "เอ่อ จะดีเหรอคะ แค่คนชื่อเหมือนกันคงจะไม่ใช่คนเดียวกันหรอกค่ะ"ปราภัทรสรแอบกังวลใจ

  • เมียรอง   บทที่ 69

    หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ปราภัทรสรยืนอุ้มปราภาพรมองยายบัวที่มีสายระโยงระยางอยู่ข้างเตียงทั้งน้ำตาโดยมีคณากรกับสายสมรเป็นกำลังใจอยู่ข้างๆ ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วที่ยายบัวมีอาการทรุดหนักเนื่องจากความดันโลหิตขึ้นสูงจนทำให้เกิดภาวะแทรกซ้อนในส่วนต่างๆ ของร่างกาย ทำให้หมดสตินอนแน่นิ่งอยู่บนเตียงเหมือนคนนอนหลับ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status