17 บอสมาคุมเมีย

ภคิณจ้องไปที่ชุดออกกำลังกายของเจ้าหล่อน เป็นเสื้อกล้ามสปอร์ตบราด้านในและมีเสื้อซีทรูแขนสั้นสีดำคลุมด้านนอกแต่ก็ยังเห็นทรวดทรงทั้งอกทั้งเอวอย่างชัดเจน

ไหนจะกางเกงขาสั้นที่ชายขากางเกงกว้างโชว์เรียวขาสวยนั่นอีก เขาก็เห็นอยู่ว่าเธอใส่ซับในเพื่อป้องกันแล้วแต่มันก็ยังดูยั่วยวนใจเขาอยู่ดี คนอื่นก็คงไม่ต่าง

“ไอ้คิณ มึงก็ใจเย็นๆ ดิวะ” เมื่อเห็นว่าเพื่อนเริ่มออกอาการควันออกหูแล้วจึงรีบดึงสติ

“ทำยังกับมึงไม่คิดเหมือนกูงั้นอะ ไปกลับ วันนี้ไม่ต้องเล่น” ภคิณสวนกลับเพื่อนรัก ก่อนจะหันไปคว้ามือเรียวของคนข้างๆ เพื่อพากลับ

ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าเพื่อนเขาเองก็หวงไข่มุกไม่ต่างจากที่เขาเป็นกับนับพร เพราะสองสาวใส่ชุดแบบเดียวกันอย่างกับฝาแฝดต่างก็แค่สี พวกเขามันแค่มองตาก็รู้ใจกันแล้ว

“นับมากับมุก เดี๋ยวพวกเรากลับกันเองได้ค่ะ ขอตัวนะคะ ไปกันเถอะมุก” นับพรบิดข้อมือตัวเองออก

ทำไมเธอต้องยอมเขาตลอด เขาเป็นแค่เจ้านายในที่ทำงาน ไม่ใช่เจ้าชีวิตเธอ ถ้าเป็นเรื่องงานเธอจะไม่ว่าอะไรเลย แต่แบบนี้มันมากเกินไป

“อืม ไปดิ” ไข่มุกรับคำเพื่อนอย่างว่าง่าย แต่ไม่ทันจะได้เดินไปก็ถูกคว้ามือไว้ก่อน

“ตัวเล็ก” แทนไทเรียกไว้เพียงเท่านั้น