Se connecterShare
ตอนที่ 9 รู้จักมากขึ้น
Dernière mise à jour:
2025-02-26 01:04:01บ่ายวันเสาร์ภาวินท์ก็มาที่ร้านส้มตำตามเวลาที่นัดไว้ เขากำลังชะเง้อคอมองว่าเมื่อไหร่พิมพ์พริมาจะมาที่ร้าน ขณะที่พนักงานในร้านก็มาถามว่าเขาจะสั่งอะไรบ้าง ชายหนุ่มลังเลถ้าหากเขาสั่งอาหารมาทานแล้วพิมพ์พริมาไม่มาตามนัด เขาก็น่าจะต้องทานคนเดียวซึ่งมันคงไม่ดีเท่าไหร่ถ้าจะต้องนั่งรับประทานอาหารตามลำพัง
“ผมขอโทรถามเพื่อนก่อนนะครับ เดี๋ยวค่อยสั่งอาหาร” ชายหนุ่มบอกกับพนักงานของร้านจากนั้นเขาก็โทรศัพท์ไปหาหญิงสาวและรอสายอยู่นานแต่เธอก็ยังไม่ยอมรับ ภาวินท์เริ่มใจเสียเพราะคิดว่าพิมพ์พริมาจะเบี้ยวนัด
เขาไลน์ไปหาเธอเพื่อถามว่าตอนนี้เธอทำอะไรอยู่ที่ไหนและจะมาทานอาหารกับเขาหรือเปล่า แต่หญิงสาวก็ไม่อ่านข้อความ นั่นยิ่งทำให้ภาวินท์รู้สึกเป็นกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ เขาอยากจะไปตามเธอที่หอพัก ขณะกำลังลุกจากเก้าอี้ก็เห็นเธอเดินเข้ามาในร้านพอดี เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก
“ขอโทษนะคะพี่วินพอดีว่านคุยกับเพื่อนเพลินไปหน่อยเลยมาช้า”
“แล้วเพื่อนอยู่ไหนล่ะ ไม่มากินกับเราเหรอ”
“ว่านหมายถึงคุยโทรศัพท์ค่ะ พี่วินสั่งอาหารหรือยังคะ”
“ยังเลยครับ พี่ไม่รู้ว่าว่านกินแบบไหน”
“พี่วินล่ะกินเผ็ดได้ไหม”
“ได้พอประมาณถ้าอย่างนั้นลองสั่งแบบเผ็ดกลางดีไหมคะ”
“ได้ครับ”
“พี่วินกินส้มตำแบบไหน ตำปู ตำไทยหรือตำปลาร้าครับ”
“ของพี่ขอเป็นตำไทยเผ็ดกลางดีกว่านะ ส่วนอาหารอย่างอื่นว่านเขาสั่งให้พี่เลยแล้วกันนะครับ”
“ได้ค่ะเดี๋ยวว่านสั่งให้”
พิมพ์พริมาสั่งส้มตำไทยเผ็ดกลางให้กับภาวินท์หนึ่งจาน ส่วนของตัวเองนั้นเป็นส้มตำปูรสแซ่บ นอกเหนือจากนั้นก็ยังสั่งไก่ย่าง ยำคอหมูย่างและต้มแซ่บเอ็นแก้วมาอีกหนึ่งชาม
“พี่วินกินข้าวเหนียว ข้าวสวยหรือขนมจีนคะ” หญิงสาวหันมาถามส่วนตัวเธอนั้นสั่งขนมจีนกับพนักงานไปแล้ว
“ขอเป็นข้าวสวยก็แล้วกันครับ พี่ไม่ค่อยถนัดกินข้าวเหนียวเท่าไหร่”
ระหว่างรออาหารภาวินท์ก็ชวนพิมพ์พริมาคุย
“ปกติว่านมากินส้มตำที่นี่บ่อยไหมครับ”
“ไม่ค่อยบ่อยเท่าไหร่หรอกค่ะเพราะเพื่อนว่านไม่ค่อยว่างมากินด้วยเท่าไหร่ จะมากินคนเดียวก็ไม่อร่อยค่ะ”
“ถ้าวันไหนอยากมากินอีกก็บอกพี่นะ บริษัทที่พี่ทำงานอยู่ใกล้ๆ นี่เองขับรถแป๊บเดียวก็ถึง”
“แล้วพี่วินล่ะกินส้มตำบ่อยไหม”
“ก็ไม่ค่อยบ่อยหรอกครับ เพื่อนพี่มีแต่ผู้ชายเขาไม่ค่อยชอบกินอาหารแบบนี้เท่าไหร่”
“นั่นสิคะเพื่อนผู้ชายของว่านก็ไม่ค่อยชอบกินอาหารพวกนี้เหมือนกัน”
“แต่พี่ว่าอาหารร้านนี้น่ากินมากๆ เลยนะ” เขามองอาหารพนักงานกำลังเอามาเสิร์ฟแล้วก็รู้สึกว่ามันน่ารับประทานมากอย่างที่พูดออกไป
“ร้านนี้อร่อยค่ะ เป็นร้านประจำของว่านเลย” หญิงสาวพูดแล้วตักส้มตำเข้าปาก
“ว่านอยู่หอพักที่นี่มานานแล้วเหรอ”
“ก็ตั้งแต่เรียนจบค่ะเกือบจะสี่ปีแล้ว”
“อยู่คนเดียวหรืออยู่กับเพื่อนล่ะ”
“อยู่คนเดียวค่ะ จริงๆ แล้วบ้านของว่านอยู่พิจิตรค่ะ”
“แล้วแบบนี้ได้กลับบ้านบ้างหรือเปล่าล่ะ”
“จะได้กลับก็ช่วงเทศกาลที่มีวันหยุดยาวหลายวันๆ ค่ะ ถ้าหยุดแค่สองวันก็หมดเวลาเดินทางไปเกือบครึ่งวัน แล้วพี่วินล่ะบ้านอยู่แถวไหน”
“บ้านพี่อยู่ในกรุงเทพ แต่ตอนนี้พี่แยกมาอยู่คอนโดคนเดียวเพราะบางครั้งทำงานดึกกว่าจะกลับถึงบ้านก็เกรงใจพ่อกับแม่”
“แต่ก่อนว่านก็เคยคิดนะคะว่าจะซื้อคอนโดเป็นของตัวเองเพราะไหนๆ ก็ต้องจ่ายค่าเช่าหอพักรายเดือนอยู่แล้วแต่คิดไปคิดมาว่านกลัวตัวเองจะผ่อนไม่ไหวค่ะ”
“คอนโดเดี๋ยวนี้ก็มีหลายราคาถ้าว่านสนใจจริงๆ พี่จะช่วยดูให้เอาไหม”
“นั่นมันแต่ก่อนค่ะ แต่ตอนนี้ว่านอยู่หอพักแบบนี้ไปก่อนดีกว่าค่ะ ไม่รู้ว่าจะทำงานที่กรุงเทพอีกนานเท่าไหร่ แม่อยากให้ว่านกลับไปอยู่ด้วยค่ะ” หญิงสาวตอบไปตามที่ตนเองคุยกับมารดาครั้งสุดท้ายซึ่งมารดาอยากให้เธอกลับไปทำงานที่บ้าน
“ถ้าว่านกลับไปอยู่กับแม่แล้วจะทำงานอะไรล่ะ หรือมีงานรออยู่ที่นั่นแล้ว”
“ถ้าต้องกลับไปอยู่กับแม่จริงๆ ก็คงต้องหางานใหม่หรือไม่ก็หากิจการอะไรเล็กๆ ทำค่ะ ตอนนี้ว่านยังทำงานอยู่ที่นี่ แม่ก็ต้องทำงานที่นั่น แต่อีกไม่กี่ปีแม่ก็จะเกษียณถึงตอนนั้นค่อยคิดอีกทีว่าจะพาแม่เข้ามาอยู่กรุงเทพและซื้อบ้านหลังเล็กๆ อยู่ด้วยกันหรือว่าจะย้ายกลับไปหาทำงานที่บ้าน”
“แต่พี่ว่าโอกาสในการทำงานและเงินเดือนในกรุงเทพน่าจะสูงกว่าต่างจังหวัดนะ”
“ว่านก็คิดแบบนั้นค่ะ แต่พอคิดว่าอีกหน่อยแม่ก็แก่และไม่มีใครคอยดูแลมันก็ทำให้ว่านลังเลค่ะ ช่วงนี้ที่แม่ยังแข็งแรงหรือไปทำงานได้ว่านก็เลยคิดว่าจะทำงานหาเงินให้เยอะๆ ค่ะถึงเวลาต้องย้ายกลับไปทำงานที่บ้านจะได้ไม่ต้องลำบากเท่าไหร่”
“ว่านอายุแค่ยี่สิบหกเองนะ แต่ความคิดโตเป็นผู้ใหญ่กว่าอายุมากๆ เลยนะครับ” ภาวินท์รู้สึกชอบกับความคิดของพิมพ์พริมาเพราะบางคนอายุมากกว่าเธอยังไม่คิดได้แบบนี้
“พี่วินกำลังจะบอกว่าว่านคิดเหมือนคนแก่ใช่ไหมคะ”
“พี่ไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น” เขาพูดแล้วหัวเราะทำให้หญิงสาวทำหน้าคว่ำ
“แต่ความหมายมันก็คล้ายๆ กันนะคะ”
“พี่ไม่ได้ว่านะพี่ชมต่างหากว่าว่านมีความคิดโตเกินอายุ รู้จักวางแผนอนาคตของตัวเอง บางคนพี่เห็นอายุเกือบจะสามสิบแล้วยัง คิดไม่ได้เท่าว่านเลย”
“ว่านพูดเรื่องของว่านมาเยอะแล้ว ว่านขอถามวินมั่งได้ไหมคะ”
“ถามมาสิ อยากถามอะไรล่ะ”
“พี่วินเป็นวิศวกรมานานหรือยังคะ”
“ก็ตั้งแต่เรียนจบนะ”
“ทำงานแบบนี้คงเหนื่อยแย่นะคะ”
“งานทุกอย่างก็เหนื่อยทั้งนั้นแหละครับ”
“ว่านเคยมีเพื่อนเป็นวิศวกร พวกเขาต้องออกไปดูไซต์งานและบางครั้งก็ต้องกลับเข้ามา ประชุมที่บริษัทอีกแทบไม่มีเวลาให้ครอบครัวเลย”
“มันก็จริงอย่างที่ว่านพูดนั่นแหละ บางครั้งก็ต้องทำงานล่วงเวลาแต่เงินเดือนก็สูงพอสมควรทำให้หลายๆ คนยอมแลกกับมันไงล่ะ”
“รุ่นพี่ของว่างที่มีสามีเป็นวิศวกรชอบบ่นว่าสามีไม่ค่อยกลับบ้านหรือไม่กลับมาอีกทีก็เมากลับมาเพราะเอาแต่นั่งดื่มกับคนงานจนดึก”
“มันก็แล้วแต่คนนะว่าจะรู้จักบริหารเวลาหรือเปล่า อย่างพี่ถ้าช่วงไหนเหนื่อยๆ หลังเลิกงานก็มักจะไปดื่มกับเพื่อนแต่นั่นก็ต้องไม่กระทบกับงาน ส่วนใหญ่แล้วก็จะไปดื่มคืนวันศุกร์กับคืนวันเสาร์แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยได้ออกไปกินเหล้ากับเพื่อนเท่าไหร่”
“ทำไมคะ”
“ช่วงนี้พี่ทำงานหนักมากๆ อยากนอนพักมากกว่า”
“แล้วว่านชวนพี่วินออกมากินส้มตำแบบนี้ทำให้พี่เสียเวลาพักผ่อนหรือเปล่า”
“พักผ่อนก็ส่วนพักผ่อน แต่คนเราก็ต้องกินด้วยขืนนอนอยู่ที่ห้องอย่างเดียวก็ได้หิวตายกันพอดีสิว่าน แล้วว่านล่ะทำงานตำแหน่งอะไรนะ”
“บัญชีค่ะ”
“เขาว่าคนทำงานแบบนี้จะละเอียดมากเลยใช่ไหม”
“ใช่ค่ะ ถ้าเกี่ยวกับเรื่องตัวเลขเรื่องเงินทองว่านไม่มีทางพลาดแน่ๆ”
ทั้งสองนั่งรับประทานและคุยกันจนเวลาผ่านไปนานเกือบสองชั่วโมง
“ให้พี่เดินไปส่งที่หอนะ”
“ใกล้แค่นี้ว่านเดินกลับเองได้ค่ะ พี่วินรีบกลับไปพักเถอะนะคะ”
“พรุ่งนี้ไปดูหนังกันดีไหม”
“พรุ่งนี้ว่านนัดกับเพื่อนไว้แล้วค่ะ”
“มีนัดกับเพื่อนจริงใช่ไหมครับ”
“ทำไมพี่วินถามแบบนั้นล่ะคะ”
“พี่กลัวว่านจะไม่อยากไปไหนกับพี่”
“ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ เอาไว้เสาร์อาทิตย์หน้าดีไหมล่ะคะ”
“ตกลงครับ เดี๋ยวพี่โทรมานัดอีกทีนะว่าจะไปดูช่วงไหน”
“ได้ค่ะ ว่านไปก่อนนะคะ ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้ค่ะ อิ่มมากเลย” หญิงสาวพูดแล้วยิ้มก่อนจะข้ามถนนเดินกลับไปยังหอพักของตนเอง
Latest chapter
เมียลับCEO ตอนที่ 38 เมียลับ (ตอบจบ)
เรื่องที่พิมพ์พริมากับภาวินท์คบหาเป็นแฟนกันมีคนรู้ไม่มากเท่าไหร่ แม้ว่าทั้งสองจะมาทำงานตั้งแต่เช้าและกลับคอนโดมิเนียมพร้อมกันในตอนเย็น แต่เรื่องมันก็ยังคงเป็นความลับเนื่องจากพิมพ์พริมาไม่เคยแสดงตัวว่าตนเองเป็นแฟนของเจ้าของบริษัทและขณะอยู่ที่บริษัทภาวินท์ก็พยายามวางตัวไม่เดินมาหาคนรักในช่วงเวลากลางวัน เนื่องจากกลัวว่าหญิงสาวจะอึดอัดแต่หลังจากกำหนดการแต่งงานและการ์ดแต่งงานถูกแจกออกไปตามแผนกต่างๆ ทุกคนก็รู้ความจริงสายตาที่มองพิมพ์พริมาของบางคนเปลี่ยนไปแต่บางคนก็ยังคงมองเธออย่างเดิม หญิงสาวเองก็วางตัวดีเคยพูดคุยทักทายหรือไหว้ใครก็ทำแบบนั้นตลอดมัน เลยทำให้คนอื่นยอมรับมากขึ้นหลังจากหญิงสาวเข้าทำงานในบริษัทได้ครบหนึ่งปีทั้งสองก็แต่งงานกันงานแต่งงานถูกจัดขึ้นที่จังหวัดพิจิตรภาวินท์และเพื่อนเจ้าบ่าวเจ้าสาวรวมถึงญาติสนิทไปร่วมงานกันที่นั่นก่อนจะกลับมาฉลองพิธีมงคลสมรสที่กรุงเทพซึ่งจัดค่อนข้างใหญ่เพราะภาวินท์อยากให้พนักงานทุกคนได้เข้าร่วมและถือโอกาสเลี้ยงทุกคนไปในตัว“เหนื่อยไหมว่าน” เขาถามหลังจากที่อยู่กันตามลำพังในห้องสวีทของโรงแรม“เหนื่อยมากค่ะ แต่ก็มีความสุขมากๆ ด้วย”“พี่ก็มีความสุขมากเห
เมียลับCEO ตอนที่ 37 บอกมาให้หมด
เมื่อได้คุยกับหัวหน้าแล้วพิมพ์พริมาก็รู้สึกสบายใจขึ้น แต่ยังมีอีกสองด่านที่เธอจะต้องผ่านให้ได้ก็คือการบอกกับนารีรัตน์และพี่กิ่งแก้ว สำหรับพี่กิ่งแก้วหญิงสาวคิดว่าไม่น่าจะมีปัญหาส่วนนารีรัตน์นั้นต้องค่อยๆ พูด แต่เท่าที่ได้รู้จักกันมาประมาณสามเดือนก็พอจะรู้ว่านารีรัตน์เป็นคนที่พูดเยอะ แต่จิตใจค่อนข้างดี ถ้าหากมีเหตุผลที่ดีพอเธอเชื่อเหลือเกินว่านารีรัตน์จะต้องไม่โกรธที่เธอปิดบังแบบนี้ในบ่ายวันหนึ่งพิมพ์พริมาได้มีโอกาสออกไปวางบิลกับพี่กิ่งแก้วเลยถือโอกาสนี้บอกพี่กิ่งแก้วว่าตนเองกำลังคบหาอยู่กับภาวินท์ เธอตกใจมากเพราะไม่คิดว่าคนใกล้ตัวของตัวเองคือผู้หญิงผู้โชคดีที่ทุกคนพูดถึงมาตลอดหลายวันนี้“พี่กิ่งไม่โกรธว่านใช่ไหมคะ ที่ว่านปิดบังความจริงมานานหลายเดือน”“พี่ไม่โกรธหรอกจ้ะ พี่เข้าใจดีเพราะถ้าหากเป็นพี่ก็ไม่กล้าบอกทุกคนตอนที่ตัวเองยังไม่ผ่านการทดลองงานหรอกเพราะถ้าเป็นแบบนั้นคนที่ลำบากใจน่าจะเป็นพี่สุมากกว่า”“ขอบคุณนะคะที่ไม่โกรธและยังเข้าใจว่าน ที่ว่านบอกพี่แบบนี้ไม่ใช่อยากจะอวดว่าตัวเองเป็นแฟนเจ้าของบริษัทแต่ที่บอกเพราะไม่อยากจะปิดบังค่ะ ว่านอยากให้พี่มองว่าว่านเป็นน้องสาวและเพื่อนร่วม
เมียลับCEO ตอนที่ 36 สารภาพความจริง
เมื่อทุกคนกลับไปหมดแล้วพิมพ์พริมาก็เดินมาหาสุกัญญาที่โต๊ะทำงาน“หาเก้าอี้มานั่งก่อนสิว่าน”พิมพ์พริมาลากเก้าอี้ที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดมาข้างโต๊ะทำงานของสุกัญญาก่อนจะถอนหายใจอย่างหนักเพราะไม่รู้จะเริ่มต้นพูดเรื่องนี้ยังไง“มีอะไรจะพูดกับพี่ ท่าทางเครียดเลยนะ”“พี่สุคะ ที่นี่มีกฎว่าถ้าจะคบใครก็ต้องเปิดเผยใช่ไหมคะห้ามแอบคบหากันใช่ไหมคะ”“ใช่จ้ะ ว่านถามแบบนี้หมายถึงว่านกำลังคบใครในบริษัทอยู่หรือเปล่า”“ใช่ค่ะ แต่ว่านไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะบอกคนอื่นดีไหม”“ทำไมล่ะหรือคนที่คบอยู่เขาไม่อยากให้ว่านบอกคนอื่น”“เขาให้บอกได้ค่ะแต่ว่านกลัวว่าบอกไปแล้วมันจะไม่เป็นผลดีเท่าไหร่ ว่านกลัวมันจะกระทบกับการทำงานและเพื่อนร่วมงานแต่ถ้าว่านไม่บอกแล้วมีคนมารู้ทีหลังก็กลัวจะเกิดปัญหา อีกอย่างว่านก็ไม่ค่อยอยากจะปิดบังเพื่อนร่วมงานเท่าไหร่แต่ จ่ๆ จะให้พูดออกไปตรงมันก็ดูไม่ดี”“ว่านกำลังจะพูดอะไรเหรอ พี่ตามไม่ทันเลย”“ก่อนที่ว่าจะบอกว่ากำลังคบกับใครว่านขอถามพี่สุหน่อยได้ไหม”“ได้สิ”“เรื่องการประเมินงานของว่านที่สุพิจารณาจากอะไรคะ”“ก็พิจารณาจากการทำงานไงล่ะ แล้วก็การทำงานเป็นทีมรวมถึงการมาทำงานตรงเวลา ทำไมว่านถามพี่แ
เมียลับCEO ตอนที่ 35 พนักงานประจำ
“ดีใจด้วยนะว่านดีใจเรื่องอะไรคะพี่สุ” พิมพ์พริมาหันไปถามหัวหน้าที่เดินยิ้มเข้ามาแต่ไกล“ลืมไปหรือเปล่าว่าวันนี้ว่านทำงานที่นี่สามเดือนแล้วนะ และผลการประเมินมันก็ออกมาแล้ว”“ว่านผ่านใช่ไหมคะ” หญิงสาวถามด้วยความดีใจเพราะเห็นสีหน้าของพี่สุกัญญาก็พอจะเดาออก“ใช่จ้ะผ่านแล้วเดี๋ยวเคลียร์งานข้างหน้าเสร็จ ก็ไปเปลี่ยนบัตรพนักงานที่แผนกบุคคลนะอาจจะต้องเซ็นสัญญาบางอย่างเพิ่มเติมก่อนเซ็นก็ดูให้ดีๆ ล่ะ”“ค่ะพี่สุ” เมื่อได้ยินแบบนั้นหญิงสาวก็รีบทำงานตรงหน้า ใช้เวลาไม่นานทุกอย่างก็เรียบร้อย“พี่สุคะว่านขอไปแผนกบุคคลก่อนนะคะ”พิมพ์พริมาเดินไปที่แผนกบุคคลอย่างมีความสุขเพราะเธอเองก็ลุ้นมาหลายวันแล้วว่าตนเองจะผ่านการทดลองงานไหม“สวัสดีค่ะพี่จิตรา”“สวัสดีจ้ะว่านพี่ดีใจด้วยนะผ่านการทดลองงานแล้ว นี่ก็เป็นรายละเอียดและสัญญาของพนักงานประจำจ้ะว่านอ่านก่อนเซ็นนะ”“ค่ะพี่จิตรา” หญิงสาวนั่งอ่านสัญญาการทำงานซึ่งไม่ได้แตกต่างจากบริษัทเดิมมากนักเมื่ออ่านอย่างละเอียดและทำความเข้าใจและดูว่าไม่มีตรงไหนที่ตัวเองจะถูกเอาเปรียบก็รีบเซ็นชื่อลงไปในนั้น“เรียบร้อยแล้วค่ะพี่จิตรา ถ้ายังงั้นว่านขอไปทำงานที่แผนกนะคะ”“ได้จ้ะ
เมียลับCEO ตอนที่ 34 ลงตัวแล้ว
การเจรจากับมารดาของพิมพ์พริมาและญาติของเธอผ่านไปได้ด้วยดี มารดาของหญิงสาวยอมให้ภาวินท์หมั้นหมายกับพิมพ์พริมาไว้ก่อน ส่วนงานแต่งงานนั้นจะตามมาหลังจากครบหนึ่งปีหลังจากทั้งสองได้คบหากันอย่างจริงจังคุณพิมพ์พรมารดาของพิมพ์พริมารู้สึกดีใจมากที่ได้เจอรุ่นพี่อีกครั้ง เธอยังจำคำพูดของคุณวสันต์บิดาของภาวินท์ในอดีตได้ดี ว่าถ้าหากพิมพ์พริมาโตขึ้นก็อยากให้หมั้นหมายกับลูกชายของตนเพื่อจะได้เป็นทองแผ่นเดียวกัน ซึ่งไม่คิดเลยว่าเรื่องนั้นมันจะเป็นจริงได้แต่สิ่งที่พิมพ์พริมายังกังวลอยู่ตอนนี้ก็คือสถานะของตนเองในบริษัทเพราะยังต้องคอยหลบซ่อนสายตาของคนอื่นๆ และปกปิดเรื่องที่ตนเองกับภาวินท์คบหากันไว้ให้ได้นานที่สุด ช่วงนี้ชายหนุ่มมักจะแวะมาแผนกบัญชีบ่อยๆ บางครั้งก็มักจะสั่งอาหารมาให้พนักงานทุกคนในบริษัทซึ่งพิมพ์พริมารู้ดีว่าที่เขาทำแบบนี้ก็เพราะเธออยากให้เธอได้ทานของอร่อยๆ“พี่วินคะว่านว่าพี่วินไม่ต้องเลี้ยงอาหารพนักงานทุกคนในบริษัทก็ได้นะคะว่านเกรงใจพี่วิน”“พี่ก็ไม่ได้เลี้ยงทุกวันสักหน่อย”“แต่พี่วินเลี้ยงทุกอาทิตย์เลยนะคะ ว่านถามพี่สุแล้วแต่ก่อนพี่วินไม่ได้เลี้ยงบ่อยแบบนี้ แล้วอาหารแต่ละอย่างก็ไม่ใช่ถู
เมียลับCEO ตอนที่ 33 ได้ครูดี nc
พิมพ์พริมาหอบเหนื่อยอย่างหนักช่องทางรักของหญิงสาวบีบรัดแท่งร้อนแรงและถี่ไปตามสัญชาตญาณที่ไม่อาจคุมได้ภาวินท์เองก็ปวดร้าวไปทั่วท่อนเอ็นแต่ต้องพยายามข่มอารมณ์ของตนเองไว้ให้นานที่สุดเพราะอยากมอบความสุขให้กับคนรักอย่างเต็มที่“อ่าห์....ว่านจ๋าครั้งนี้เสร็จแรงมากรัดพี่จะขาดอยู่แล้ว”“พี่วินขา...”“ดีไหมว่าน ชอบไหม”“พี่วิน....เสียวอีกแล้วว่านเสียวอีกแล้ว...อ่ะ...อื้อ...”เสียงหวานเรียกอย่างคนละเมอความเสียวพุ่งสูงอีกครั้ง ภาวินท์จับขาข้างหนึ่งพาดไปบนบ่าและตอกสะโพกเข้าหาอย่างหนักหน่วงจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้อง“สุดยอดมากว่าน เอามันที่สุดเลยที่รัก ใกล้แล้วใช่ไหม ตอดพี่แรงแบบนี้ พี่ชอบจัง อ่าห์เสียวมากที่รัก....อ่าห์....พี่เสียวมาก”เสียงภาวินท์แหบพร่าแรงตอดรัดกำลังทำให้เขาเสียวมากขึ้นและอีกไม่นานก็คงจะถึงขอบสวรรค์“อื้อ....พี่วินขา....ว่านจะไม่ไหวแล้วนะคะ ว่านเสียว....”เสียงเธอหอบกระชั้นชายหนุ่มรู้ว่าตัวเองก็กำลังจะแตะขอบสวรรค์ ความเป็นสาวของเธอบีบรัดจนเขาแทบจะขาดใจ ไม่คิดเลยว่าความสุขจะมากมายถึงเพียงนี้สะโพกสอบถาโถมแรงขึ้นเร็วขึ้นจนคนรักเกร็งสะท้านกรีดร้องอีกครั้งชายหนุ่มกระแทกกร
Vous vous intéresseriez aussi à
ยัยตัวร้ายกับนายแบดบอย NC18++
Me'JinJIn47.0K Vuesเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C89.9K Vuesประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่205.6K Vuesรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด309.4K Vuesหวานในเจ้าของอู่
เมย์สิริน64 Vuesดีลรักมาเฟียร้าย
เฮียกังฟู182 Vuesใจหวงรัก
คันฉ่องส่องจันทร์68 Vuesรอยรักคนใจร้าย
วารินทร์ทิพย์159 Vues
