Masukความรู้สึกของเจนนินทร์ยังคงจมดิ่งลงไปในห้วงเหวแห่งความเจ็บปวด และความไม่เชื่อใจที่มีต่อเอเดนเพิ่มมากขึ้น เธอรู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบของเธอพังทลายลงมาต่อหน้าต่อตา ยิ่งเธอเห็นสามีของตัวเองกับคุณหมอสาวคนนั้นคุยกันอย่างสนิทสนม พวกเขายิ้มและหัวเราะด้วยกันราวกับว่าพวกเขาเป็นคู่รักกัน
เจนนินทร์แทบจะทนมองดูไม่ไหว เธอรู้สึกราวกับว่ามีมีดแหลมคมกำลังกรีดกลางหัวใจของเธอ และยังคงนอนแน่นิ่งมองเพดานอยู่อย่างนั้นนานนับชั่วโมง จมดิ่งในความคิดของตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า ทำเอาคนที่นั่งคอยสังเกตอาการของเจ้านายสาวเริ่มใจคอไม่ดี
“นายหญิงหิวไหมครับ”
“ไม่ค่ะ”
“อยากช้อปปิ้งไหม หรืออยากดูซีรี่ย์หรือเปล่าครับ” นทียังคงไม่ยอมแพ้
“ออกไปค่ะเจนอยากอยู่คนเดียว”
นทีถึงกลับใบหน้าเหวอ เมื่อเจ้านายสาวเอ่ยปากไล่ด้วยน้ำเสียงนิ่ง แบบที่ตนเองไม่เคยได้ยินมาก่อน ทำให้บอดี้การ์ดหนุ่มรีบลุกลนลานออกไปจากห้องด้วยความรวดเร็ว พร้อมกับต่อสายหาผู้เป็นเจ้านายแต่ต่อหาเท่าไหร่ ก็ไม่สามารถติดต่อได้และคาดว่าเจ้านายน่าจะเดินทางไปที่สนามบินเรียบร้อยแล้ว
“นายนะนายขยันทิ้งขี้ให้ผมซะเหลือเกิน” นทีสลัดไล่ความคิดออกจากหัว จัดหาพยาบาลเข้ามาอยู่เป็นเพื่อนเจนนินทร์ ก่อนที่จะกลับไปจัดการตรวจเช็กกล้องวงจรปิดที่คฤหาสน์เจ้านาย เพื่อหาสาเหตุที่หมาหลุดออกมากัดเจ้านายสาวเป็นการด่วน
เช้าวันต่อมา....
เจนนินทร์นอนพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลแค่คืนเดียว เช้าวันต่อมาเธอก็ถูกอนุญาตให้กลับไปพักผ่อนที่บ้านได้ และมีนัดมาฉีดยากันพิษสุนัขบ้าให้ครบทุกเข็ม และล้างแผลตามนัดเท่านั้น
ทันทีที่กลับมาถึงคฤหาสน์เอเดน เจนนินทร์รีบตรงดิ่งกลับขึ้นห้องในทันที เธอเลือกที่จะเก็บของทุกอย่างเข้ากระเป๋าเดินทาง และวานให้นทีพาไปส่งที่คอนโดตนเอง โดยให้เหตุผลว่าเธอรู้สึกหวาดกลัวกับภาพจำต่างๆ เกี่ยวกับหมาโหดทั้งสองตัว แน่นอนว่าสุนัขทั้งสองยังคงอยู่ร่วมชายคาบ้านเดียวกัน
และนทีไม่สามารถทำอะไรได้ น้องเสียจากทำตามคำขอของเจ้านาย
“นายหญิงอย่าคิดมากนะครับ เรื่องคุณจันทร์เจ้ามันไม่มีอะไร จริงๆ ” พยายามเอ่ยแก้ต่างช่วยเจ้านายตนเองสุดฤทธิ์ ส่วนนายหญิงจะเชื่อไม่เชื่อนั้นมันต้องเป็นหน้าที่เจ้านายหนุ่ม มาสานต่อสร้างความมั่นใจให้เมียเด็กตนเอาเอง นทีเป็นแค่คนนอกช่วยได้เท่านี้จริงๆ
“ค่ะ” หันไปส่งยิ้มให้นที ก่อนจะลากกระเป๋าเดินทางใบเล็กกลับขึ้นคอนโดของตัวเอง ทิ้งให้นทียืนเคว้งงุนงงว่าตนเองควรเอายังไงต่อดี สุดท้ายจำต้องล่าถอยกลับไปตั้งหลักที่คฤหาสน์เจ้านายก่อน
ด้านเจนนินทร์ที่เข้ามาอยู่ในห้อง สิ่งแรกที่เธอทำนั้นคือการกดเรียกบริการแม่บ้านให้เข้ามาทำความสะอาดห้องเธอ ถึงมันจะไม่ได้สกปรก แต่การทิ้งไว้นานไรฝุ่นมันย่อมมีอยู่แล้ว
เพราะต้องการให้เสร็จเร็ว เจนนินทร์จึงเลือกสละเสียเงินเพิ่มมากขึ้น ด้วยการกดเรียกมาถึง 5 คน และใช้เวลาทำความสะอาดไม่ถึง 30 นาทีด้วยซ้ำก็แล้วเสร็จ พร้อมกับกลิ่นหอมของน้ำยาทำความสะอาดและกลิ่นน้ำยาของเครื่องปรับอากาศในห้องของเธอ
เจนนินทร์กดแอพสั่งอาหาร เพราะเธอมีทานยา เดินไปทิ้งตัวลงยังโซฟาระหว่างรอ พร้อมกับไถหน้าฟีดโซเชี่ยวไปด้วย
“ไหนบอกว่าไม่มีอะไรไง” ภาพถ่ายคู่พร้อมกับแววตาอ่อนโยนของสามีเธอ ที่กำลังจับจ้องผู้หญิงอื่นทำเอาความรู้สึกเสียใจ น้อยใจ ผิดหวัง มันตีตื่นขึ้นมาในอกอีกครั้ง เธอยังไม่ได้ตั้งตัวเลยว่าจะถูกสามีเขี่ยทิ้ง ที่สำคัญยังผลาญเงินเอเดนไม่ทันจุใจเลย ก่อนจะหยิบไอแพดขึ้นมากดสั่งนาฬิกาและกระเป๋าจากร้านประจำ เพราะถ้าวันหนึ่งต้องจากกันเธอต้องมีทรัพย์สินติดตัวไป
“เอาวะถึงแกจะไม่ได้ใจผู้ชายคนนั้น แต่อย่างน้อยแกก็ได้เงินล่ะวะ” เจนนินทร์พูดกับตัวเองด้วยใบหน้าที่เริ่มดีขึ้น เป็นประจวบเหมาะกับอาหารที่สั่งไว้ได้มาส่งพอดี
ลูกน้องของเอเดนที่ทำหน้าที่ตามอยู่ห่างๆ เป็นคนเอาขึ้นมาส่งให้เธอถึงหน้าห้อง และเจนนินทร์รีบนำอาหารเข้ามานั่งรับประทานด้วยความหิว พอกินเสร็จนั่งย่อยความรู้สึกก็วนลูปกับที่เดิม คิดมากจนเธอไม่เป็นอันทำอะไร
และการที่จะเอาสิ่งไม่ดีออกจากหัวได้ แน่นอนว่าเธอต้องหลับ และการหลับก็ไม่ใช่เรื่องยาก เนื่องจากฤทธิ์ยาที่เธอกินเข้าไปหลังมื้ออาหารเริ่มออกฤทธิ์ เจนนินทร์ก็ผล็อยหลับไปบนเตียงกว้างในห้องนอนของเธอทันที
อีกด้าน....
กรี๊ด..........
เสียงแหลมกรีดร้องที่ดังออกมาจนคนที่ได้ยินถึงกับแสบแก้วหู หลังจากได้ข้อมูลจากนักสืบว่าใครคือผู้ชายที่ชุบตัวเจนนินทร์อยู่ แอลลี่ถึงกับกรีดร้องออกมาด้วยความไม่พอใจ ลูกเมียน้อยทำไมมันถึงต้องได้ดิบได้ดีกว่าเธอ
เธอไม่มีทางยอม
“คุณพ่อกับคุณแม่ต้องทำยังไงก็ได้ให้คุณเอเดน หย่ากับอีเจนแล้วมาแต่งงานกับลูก” ตวาดลั่นใส่หน้าพ่อแม่ด้วยความไม่พอใจ เธอสิเป็นลูกสาวของมหาเศรษฐีระดับประเทศ ทำไมไฮโซหนุ่มอย่างเอเดนถึงมองไม่เห็นเธอ ไปคว้าเอาลูกเมียน้อยมาเป็นเมียได้ยังไง
“ยัยแอลใจเย็นๆ ก่อนสิ บางทีข้อมูลมันอาจจะผิดก็ได้ ไฮโซอย่างคุณเอเดนนั้นน่ะนะ จะมาเอานังเจนเป็นเมีย ต่อให้เอาจริงอีกหน่อยก็คงเลิกกัน” แอนนี่ปลอบใจลูกสาว เพราะเธอก็ไม่อยากจะเชื่อข้อมูลจากนักสืบเช่นกัน
“มันต้องไม่อีกหน่อยค่ะแม่ มันต้องหย่าวันนี้เดี๋ยวนี้เท่านั้น ส่วนคุณพ่อนัดคุณเอเดนมาทานข้าวกับเราเลยค่ะ แอลจะไม่ยอมให้อะไรมันช้ากว่านี้แน่นอน” แฟนหนุ่มอย่างธันวาก็ไม่มีประโยชน์ จนเธอต้องเฉดหัวทิ้ง คงต้องหันมาพึ่งอำนาจเงินของพ่อตัวเองแล้ว ต่อให้ใช้เงินมากเท่าไหร่เธอก็อม แต่เธอต้องไม่แพ้
“ใจเย็นๆก่อนทุกอย่างมันไม่ได้จะเป็นไปตามใจลูกเสียทุกอย่างหรอกนะแอล ” เจ้าสัววิรัตน์ถอนหายใจเหนื่อยหน่ายกับความเอาแต่ใจลูกสาวคนโตของตัวเอง ไม่รู้ว่าแอลลี่จะเกลียดอะไรน้องนักหนา ทั้งที่เจนนินทร์ก็ไม่เคยที่จะทำอะไรอีกฝ่ายยเลย
“นี่พ่อเห็นดีเห็นงามกับลูกเมียน้อยพ่อเหรอ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด” แอลลี่กรีดร้องใส่หน้าพ่อตัวเองเสียงดัง ทำเอาผู้เป็นแม่อย่างแอนนี่รีบเข้ามาโอบกอดลูกสาวตัวเองเอาไว้ด้วยความสงสาร ตวัดสายตาดุมองสามีตนเองอย่างเอาเรื่อง ที่กล้าคิดมาขัดใจลูกสาวของเธอ เจ้าสัววิรัตน์ได้แต่นั่งนิ่งอย่างทำอะไรไม่ได้
อีกมุมห้องมีกลุ่มแม่บ้านที่คอยแอบมองเหตุการณ์ตรงหน้า อย่างให้ความสนใจ ด้านนมแจ่มแม่บ้านวัยกลางคนได้แต่ส่ายหน้าน้อยๆ ก่อนจะล่าถอยกลับไปทำงานตนเองต่อในครัว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกเหตุการณ์แบบนี้เกิดให้เห็นบ่อยจนเธอชินชาแล้ว
“ป้าแจ่มคุณหนูเธอน่ากลัวมากเลย” ปูเป้แม่บ้านสาวเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าขยาด
“มึงเห็นตัวอย่างแล้วใช่ไหม ขนาดแม่เจี๊ยบตายไปเป็นชาติแล้วยังขุดขึ้นมาด่าไม่หยุด ไหนจะคุณหนูเจนนั้นอีก อยู่ห่างๆ คุณผู้ชายไว้เถอะมึง” แม่บ้านสูงวัยได้แต่ถอนหายใจขณะสั่งสอนเด็กรุ่นหลาน คนมันมีหลายนิสัยมีหลายสันดาน บวกกับกลิ่นเงินมันหอมถึงได้ยอมเป็นเมียอย่างเต็มใจ และหนึ่งในนั้นก็คือปูเป้ที่กำลังจะเดินเข้ากองไฟซ้ำรอยแม่เจี๊ยบ เธอก็ได้แต่หวังว่าให้อีกฝ่ายไม่ท้อง เหมือนแม่ของคุณหนูเจนนินทร์ และไม่ถูกเมียหลวงอย่างคุณหญิงแอนนี่จับได้ก็แล้วกัน
🐾 =✪ ᆺ ✪=🐾
ท่ามกลางสายลมอ่อนโยนที่พัดผ่านทุ่งหญ้าเขียวขจี เจนนินทร์ที่กำลังท้องโตกำลังพาลูกน้อยเดินเล่น สูญอากาศบริสุทธิ์ยามเย็น เรียวขาเล็กย่ำเดินไปตามพื้นหญ้าอุ้ยอ้ายอย่างช้าๆ มือของเธอก็ประคองหน้าท้องที่นูนขึ้นอย่างทะนุถนอม ริมฝีปากของเธอเผยรอยยิ้มแห่งความสุขตลอดทั้งการเดินดวงอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า ท้องฟ้าค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีส้มอมม่วง แสงสีทองอร่ามสาดส่องลงมาบนร่างของเจนนินทร์ ทำให้เธอดูราวกับนางฟ้าที่กำลังจะโบยบินอย่างอิสระเธอหยุดเดินและหันหน้าไปทางลานหญ้าที่กว้างใหญ่ภายในคฤหาสน์หรูของผู้เป็นสามี สายลมพัดผ่านเส้นผมสีน้ำตาลเข้มของเธออย่างนุ่มนวลตลอดทั้งการเดินเจนนินทร์รู้สึกถึงการเคลื่อนไหวเล็กๆ น้อยๆ ในท้องของเธอ คุณแม่คนสวยวางมือเบาๆ ลงบนหน้าท้องและยิ้มกว้างขึ้น "ลูกน้อยของแม่ แม่รักหนูมากนะ "เธอหลับตาลงและปล่อยให้ความสงบสุขโอบล้อมเธอ จินตนาการถึงใบหน้าเล็กๆ ของลูกน้อยและความรักอันยิ่งใหญ่ที่เธอจะมอบให้ ความคิดของเธอเต็มไปด้วยความสุขและความตื่นเต้นจนกระทั่งได้ยินเสียงฝีเท้าหนักๆ ที่ขยับเข้ามาใกล้“แอบมาเดินเล่นคนเดียวอีกแล้ว รู้ไหมท้องตัวเองเริ่มใหญ่แล้วนะ” เอเดนว่าให้ภรรยาสา
น่าแปลกที่เจนนินทร์นั่งทำงานไปเรื่อยๆ พอคิดถึงหน้าสามีอย่างเอเดน อาการวิงเวียนศีรษะก่อนหน้านั้นก็มลายหายไปทันที จนเจนนินทร์ต้องรีบต่อสายหาสามีด้วยความคิดถึง แต่ก็เหมือนอีกฝ่ายก็น่าจะมีความรู้สึกไม่ต่างไปจากเธอ ถึงได้เปิดประตูโผล่เข้ามาในห้องทำงานเธอในทันที“คิดถึงมากเลยครับ”ก้าวเท้ายาวๆ เข้ามาหาผู้เป็นภรรยา ดึงเธอให้ลุกจากเก้าอี้ทำงาน ก่อนจะเป็นฝ่ายนั่งลงแทนแล้วค่อยดึงภรรยาสาวนั่งลงบนตักของตนเองอีกที“หนูก็คิดถึงเฮีย หืม….ตัวหอมจังเลยกลิ่นหอมสะอาดเหมือนอาบน้ำวันล่ะสิบรอบ” แนบหน้าเข้ากับซอกคอหนาของผู้เป็นสามีสูดดมกลิ่นกายที่คุ้นเคยเข้าปอดซ้ำๆ ด้วยความหลงใหล“แปลกๆ นะเรา” โน้มลงไปกัดแก้มนุ่มภรรยาสาวด้วยความมันเขี้ยว คนอะไรจับตรงไหนก็เนียนก็นุ่มไปหมด ซ้ำยังยื่นมือมาบีบขย้ำหน้าอกภรรยาสาวไปด้วยระหว่างพูด“อย่าบีบแรงค่ะหนูคัดเต้าอยู่”“ครับ วันนี้คุณธิดาแจ้งว่าตัวเล็กไม่สบายทั้งวัน โหมงานหนักเกินไปหรือเปล่า” นิ้วเรียวเกี่ยวปอยผมที่หลุดร่วงลงมาบดบังใบหน้าสวย ขึ้นทัดหูให้อย่างอ่อนโยน การกระทำเล็กๆ น้อยๆ ของผู้เป็นสามี ทำเอาเจนนินทร์ถึงกับใจสั่นไม่หยุด ความรักความใส่ใจที่ไม่เคยได้จากที่ไหน แม
เจนนินทร์และสามีหนุ่มได้ก้าวเข้ามาในบริษัทสื่อเป็นครั้งแรก เจนนินทร์รู้สึกตื่นเต้นและประหม่าเล็กน้อย เนื่องจากต้องเริ่มต้นบทใหม่ในชีวิตการทำงานของเธอเป็นครั้งแรก หลังจากกลับมาจากทริปพักผ่อนที่ต่างประเทศเจนนินทร์ต้องเข้ามาเป็นพนักงานฝึกหัด เพื่อรอรับตำแหน่งรองประธานบริษัทแทนเอเดนอย่างเลี่ยงไม่ได้ และเจนนินทร์ ก็เลือกที่จะตั้งใจรับตำแหน่งนี้ เพื่อที่จะแบ่งเบาภาระช่วยสามีตัวเอง“ตัวเล็กไม่ต้องกังวลนะ คุณปิยะธิดา จะเข้ามาประกบตัวเล็ก” เอเดนเอ่ยขึ้นอย่างให้กำลังใจ เจนนินทร์เป็นคนหัวดีการเรียนรู้งานภายในบริษัทคงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเธออะไรมาก ที่สำคัญเธอจบตรงสายงานบริหารมา " ขอบคุณค่ะ หนูก็หวังว่ามันจะเป็นอย่างนั้น " เจนนินทร์หันไปส่งยิ้มให้สามีอย่างขอบคุณ แม้จะยังไม่ค่อยมั่นใจว่าตัวเองจะมีความรู้ความสามารถเหมาะสมไหม แต่พอเห็นกำลังใจจากสามีและคนรอบข้าง ก็ทำเอาใจบางถึงกับฮึดสู้ขึ้นมาในทันที"ยินดีต้อนรับสู่บริษัทนะคะ คุณเจนนินทร์" พนักงานหญิงวัยกลางคนเอ่ยทักทายพร้อมกับแนะนำตนเอง "ฉันชื่อปิยะธิดา หรือเรียกธิดาก็ได้ค่ะ ดิฉันจะพาไปที่ห้องทำงานของคุณเจนนินทร์ " ปิยะที่ดาเอ่ยแจ้งว่าที่เจ้านายค
ท่ามกลางเกลียวคลื่นสีฟ้าครามและหาดทรายขาวละเอียดของมัลดีฟส์ เอเดนและภรรยาอย่างเจนนินทร์ ได้มาใช้เวลาพักผ่อนด้วยกันเป็นครั้งแรก และการมาเที่ยวครั้งนี้เอเดนตั้งใจจะพาภรรยาสาวมาอยู่นานเลยก็ว่าได้ และตอนกลับไทย เอเดนจะต้องได้เบบี้น้อยติดท้องของภรรยาสาวกลับไปด้วย"ตัวเล็กชอบที่นี่ไหม" เอเดนเอ่ยถามภรรยาสาวขณะที่เขาและเธอ นั่งบนเปลญวนใต้ร่มเงาของต้นปาล์ม พื้นที่รอบข้างไร้เงานักท่องเที่ยวคนอื่นจะเข้ามารบกวน เนื่องจากมาเฟียหนุ่มทำการเหมาทั้งสถานที่ จะมีก็เพียงแค่บอดีการ์ดที่ทำหน้าที่ดูแลความปลอดภัยอยู่ห่างๆ เพียงเท่านั้น" ชอบมากค่ะ ที่นี่สวยงามราวกับในฝันเลย เจนเคยคิดจะเก็บเงินมาน่ะ แต่ก็นั่นแหละเก็บไม่พอสักทีเลยไม่ได้มา "เจนนินทร์กล่าวด้วยดวงตาเป็นประกาย อดขำกับความคิดตัวเองไม่ได้ ก่อนเจอเอเดนเจนนินทร์ลำบากมากเอเดนยิ้มออกมาอย่างมีความสุข ดีใจที่ได้พาภรรยาที่รักมาเที่ยวที่นี่ ทั้งสองคิดว่าจะใช้เวลาหลายวันในการผ่อนคลายบนชายหาด ทำกิจกรรมว่ายน้ำในน้ำทะเลใสแจ๋วเพื่อดูปลา และเพลิดเพลินกับอาหารทะเลแสนอร่อยจนกว่าจะจุใจ“กลับที่พักไหม” ทันทีที่พระอาทิตย์ใกล้จะตก ลมทะเลก็เริ่มที่จะแรงขึ้น พร้อมกับอ
เย็นวันเดียวกันหลังจากพาเจนนินทร์กลับไปพักที่บ้าน หลังจากเจอเรื่องหน้าปวดหัวมา เอเดนก็พาเมียรักมายังร้านอาหารที่นัดกับครอบครัวเอาไว้บรรยากาศภายในร้านตกแต่งอย่างหรูหราด้วยโทนสีทองและครีม สร้างความรู้สึกอบอุ่นและโรแมนติกในคราเดียวกัน และเป็นครั้งแรกเช่นกันที่เจนนินทร์ได้มีโอกาสร่วมทานข้าวกับครอบครัวสามีตนเองแม้แต่โอลิเวียน้องสาวของเอเดนและสามีอย่างเลวิสที่อยู่ต่างจังหวัดยังเดินทาง มาร่วมมื้ออาหารที่สุดแสนสำคัญมื้อนี้ด้วย“ลิเวียตกใจมากเลยตอนมามี้บอกว่าพี่เอเดนซุกเมีย” อดีตนางแบบสาวยิ้มขำให้คนพี่เพียงเพราะมารดาจับผิดสังเกตพี่ชายได้ ตั้งแต่วันที่พี่ชายเดินทางไปเชียงใหม่ ทำให้ผู้เป็นมารดาสืบจนรู้ และแอบไปทำความรู้จักลับๆ กับเจนนินทร์ถึงบริษัทที่อีกฝ่ายฝึกงานแม้แต่บอดีการ์ดอย่างนทีและองศายังไม่สามารถรับรู้ ไม่แปลกที่ทั้งสองจะดูสนิทสนมกันมากเมื่อเจอกัน“แล้วการที่พี่มีเมียมันน่าแปลกตรงไหน” แย้งน้องสาวเสียงเรียบ เขาก็ผู้ชายคนหนึ่งเหมือนกับทุกๆ คน มีเลือดเนื้อมีความรู้สึก“ไม่ใช่แค่น้องหรอกมี้กับแด๊ดก็ด้วย เราน่ะหวงความเป็นส่วนตัวยิ่งกว่าอะไร ยิ่งยอมไปจดทะเบียนสมรสกับหนูเจนง่ายๆ ยิ่งไม่อยา
เช้าวันใหม่ที่แสนสดใส แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง บรรยากาศทั้งห้องต่างอบอวลไปด้วยความอบอุ่นเจนนินทร์และเอเดนเผลอหลับไปด้วยกันบนโซฟา หลังจากที่เมื่อคืนดูหนังด้วยกันจนเกือบเช้าเนื่องจากเจนนินทร์นอนไม่หลับ เพราะปวดท้องประจำเดือนหนักมากเอเดนลืมตาตื่นขึ้นก่อนแม้จะนอนไปไม่กี่ชั่วโมงก็ตาม สิ่งแรกที่เจอเมื่อยามลืมตาตื่นนั้นยังคงเป็นภรรยาสาว ที่ยังคงหลับใหลอยู่ข้างๆ ไร้ท่าทีจะรู้สึกตัวตื่นเอเดนเฝ้ามองใบหน้าสวยด้วยความรักใคร่ของเธออยู่เช่นนั้น ก่อนจะกดริมฝีปากจูบขมับบางอย่างอ่อนโยน และค่อยๆ ดันตัว ลุกขึ้นจากโซฟา หลังจากจัดท่าห่มผ้าให้เจนนินทร์ได้นอนในท่าที่สบาย เดินมุ่งหน้าเข้าไปยังห้องน้ำเพื่อจัดการตนเองวันนี้เป็นวันแรกที่เอเดนเลือกที่จะเข้าครัวทำหน้าที่สามี รังสรรค์มื้อเช้าไว้รอภรรยาสาวตื่นขึ้นมาทานด้านบิดามารดาอย่างเฌอลิณณ์และอีธานที่ตื่นก่อนหน้า ได้แต่จิบกาแฟมองลูกชายด้วยความงุนงงอย่างไม่คิดอยากจะเชื่อสายตา“คลั่งรักเมียเวอร์” เฌอลิณณ์เอ่ยขึ้นด้วยท่าทางขนลุกคนพอง“เราไปกันเถอะปล่อยให้ลูกอยู่กับเมียมันไป” โดยอีธานไม่ลืมตะโกนบอกลูกชายที่อยู่ในครัว ว่าเย็นนี้มีนัดทานมื้อเย็นร่วมก







